Οι Måneskin με τον πολυσυζητημένο frontman του συγκροτήματος Damiano David έφεραν τη νίκη για την Ιταλία στον 65ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, με τη χώρα να αναλαμβάνει τη διοργάνωση του 2022.

Η νίκη της Ιταλίας με το “Zitti e buoni” των Måneskin φαίνεται πως θα μας απασχολήσει για καιρό ακόμη. Πριν καλά καλά καταλαγιάσει ο ντόρος σχετικά με τη χρήση ή μη ναρκωτικών ουσιών από τον Damiano στο green room κατά τη διάρκεια του τελικού, και την τελεσίδικη ετυμηγορία της EBU που τον απαλλάσσει από όλες τις κατηγορίες,  το νεανικό συγκρότημα από τη Ρώμη , μπαίνει σε νέες περιπέτειες.

Στη ραδιοφωνική εκπομπή “De Staat van Stasse” του NPO Radio 2 της Ολλανδίας, οι παρουσιαστές φιλοξένησαν τον Gert van de Velde από το Veluwe FM. Καθώς του έβαλαν να ακούσει το νικητήριο τραγούδι της φετινής Eurovision, ο ίδιος αναγνώρισε πίσω από τη μελωδία του τραγουδιού το “You Want It, You’ve Got It” των The Vendettas, ενός Ολλανδικού punk συγκροτήματος που ίδρυσε ο Joris Linssen το 1985 και δραστηριοποιήθηκε μέχρι το 1992.

Σύμφωνα με τον OGAEGREECE, οι παρουσιαστές της εκπομπής επικοινώνησαν με τον Joris Linssen, ώστε να μάθουν αν ο ίδιος είναι ενήμερος για την ομοιότητα των δύο τραγουδιών. Πράγματι ο Linssen επιβεβαίωσε ότι γνώριζε την ομοιότητα των δυο τραγουδιών. Αρχικά, ο κιθαρίστας του συγκροτήματος παρακολουθώντας τον τελικό της Eurovision, νόμιζε ότι το riff του “Zitti e buoni” ήταν από κάποιο γνωστό τραγούδι του Lenny Kravitz, ενώ στη συνέχεια συνειδητοποίησε πως πρόκειται για δικό του δημιούργημα από το τραγούδι των The Vendettas “You Want It, You’ve Got It”.

Το “Zitti e buoni” ακούστηκε για πρώτη φορά στις 2 Μαρτίου κατά τη διάρκεια της πρώτης βραδιάς του Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο 2021. Οι κατηγορίες για λογοκλοπή έπονται της νίκης στο διαγωνισμό , οπότε είναι προφανώς μια ευκαιρία για δημοσιότητα και προβολή για το συγκρότημα The Vendettas. Η μόνη ομοιότητα που παρατηρώ είναι στην αρχή , όσο το τραγούδι εξελίσσεται στα δικά μου αυτιά διαφέρει.

Ακούστε και εσείς και τα δύο κομμάτια παρακάτω και τα συμπεράσματα δικά σας.

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Η Ρώμη καινοτομεί με μια ιδέα που θα μπορούσαν να υιοθετήσουν πολλές πόλεις σε όλο τον κόσμο. Η δημιουργία μιας ψηφιακής βιβλιοθήκης που είναι “κομμένη και ραμμένη” στα αναγνωστικά γούστα όλων των ηλικιών κάνει την αναμονή στα Μέσα Μεταφοράς της πόλης πιο ευχάριστη. Δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους επιβάτες των δημοτικών συγκοινωνιών να διαβάζουν εντελώς δωρεάν και απεριόριστα ηλεκτρονικά βιβλία και όχι μόνο .

Μία ψηφιακή βιβλιοθήκη που δημιούργησε ο συγκοινωνιακός φορέας Atac, είναι διαθέσιμη σε όλους τους επιβάτες των δημοτικών συγκοινωνιών της Ρώμης. Έτσι οι επιβάτες που περιμένουν σε στάσεις λεωφορείων ή σταθμούς του μετρό θα έχουν τη δυνατότητα απλά σκανάροντας έναν κώδικα QR να «κατεβάζουν», εντελώς δωρεάν, e-books, audiobooks και μουσική στα κινητά ή στα tablets τους.

Η ψηφιακή βιβλιοθήκη περιλαμβάνει τίτλους για όλα τα γούστα και όλες τις ηλικίες – συνολικά 18.000 κώδικες QR – και έτσι χωρίς περιορισμούς μπορεί κανείς να έχει δωρεάν πρόσβαση σε βιβλία όλων των ειδών, από κλασικά έργα της παγκόσμιας πεζογραφίας και παιδικά, μέχρι ποίηση αλλά και μη λογοτεχνικά και ξενόγλωσσα βιβλία.

Αυτή είναι μια υπέροχη πρωτοβουλία που βελτιώνει την εμπειρία των καθημερινών μετακινήσεων στην πόλη, ενώ προωθεί και την ανάγνωση βιβλίων. Συγκεκριμένα, ο διευθυντής της Atac, Giovanni Mottura, δήλωσε σχετικά με το πρότζεκτ: «Η παροχή μίας δωρεάν πολιτιστικής υπηρεσίας στους πελάτες μας είναι ένας τρόπος να υπενθυμίσουμε σε όλους τη λειτουργία των δημόσιων μεταφορών, που δεν είναι μόνο να μετακινούν εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά και να παρέχουν ποιοτικές υπηρεσίες που βελτιώνουν την εμπειρία της μετακίνησης. Το διάβασμα είναι μία εξαιρετική ταξιδιωτική συντροφιά, αλλά ακόμα περισσότερο είναι μία πηγή έμπνευσης, ειδικά για τις νέες γενιές. Και θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτό το “προσκλητήριο ανάγνωσης” μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας κουλτούρας στους νέους ανθρώπους, και όχι μόνο».

#info #atac 📚 Con "e-L.OV. +Viaggi+Leggi" puoi scaricare gratuitamente oltre 300 titoli con 18.000 QrCode posizionati alle fermate di bus, tram e in metropolitana. Tutte le info al link https://t.co/AnBa54wEnD… indossasemprelamascherina 😷 #Roma pic.twitter.com/p5QnlUlSzw

— infoatac +😷= (@InfoAtac) May 22, 2021

Τα καλά νέα κατέφτασαν από τον ιστότοπο Italy24News

Νένα Ευθυμιάδου

Μια έξυπνη μεταφορά στο σήμερα της ιστορία του μυθικού «κλέφτη-τζέντλεμαν» και μετρ των μεταμφιέσεων Αρσέν Λουπέν (Arsène Lupin), χαρακτήρα που δημιούργησε ο Γάλλος συγγραφέας Maurice Leblanc, το 1905. Ηδη από αρχές του έτους , είναι διαθέσιμο , στην δημοφιλή πλατφόρμα του Netflix το πρώτο μέρος της καθηλωτικής σειράς, το οποίο περιλαμβάνει πέντε μόλις επεισόδια,  με τις ανατροπές να διαδέχονται η μία την άλλη και ερμηνείες που καθηλώνουν .

Στη γαλλική σειρά «Lupin», η ζωή του βασικού χαρακτήρας που ονομάζεται Assane Diop (Omar Sy) αναστατώνεται όταν ο πατέρας του κατηγορείται άδικα για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε και, στη συνέχεια, πεθαίνει στη φυλακή. 25 χρόνια μετά, ο Ασάν αντλεί έμπνευση από τις συμβουλές ένα βιβλίο που του είχε χαρίσει ο πατέρας του , τη σειρά ιστοριών «Αρσέν Λουπέν, Αριστοκράτης Λωποδύτης»σκαρώνει μια ευφυή ληστεία στο Λούβρο για να βρει απαντήσεις και να αποδείξει την αθωότητα του πατέρα του, και ξετυλίγει την κρυφή πλευρά των προνομιούχων και πλούσιων που δρουν υπεράνω του νόμου.

Το «Lupin», όμως, δεν είναι απλά άλλη μια ανατρεπτική περιπέτεια γεμάτη που ξετυλίγεται γύρω από μια ληστεία. Είναι μια ιστορία εξιλέωσης για μια αδικία του παρελθόντος. Είναι ο αγώνας του γιου να αποδείξει την αθωότητα του πατέρα του, φέρνοντας στο προσκήνιο την αθέατη πλευρά των προνομιούχων και πλουσίων που μηχανορραφούν, λειτουργώντας υπεράνω του νόμου.

Η σειρά του Netflix πραγματεύεται ζητήματα της κοινωνικής τάξη, φυλετικά και παρουσιάζει την ανισότητα στο υπάρχον σύστημα δικαίου που αντιμετωπίζει τους πλούσιους διαφορετικά από ότι τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι και σε φυσικούς χώρους του Λούβρου , όπου ο Assane Diop, ως πολυεκατομμυριούχος συλλέκτης υλοποιεί μια λεπτομερώς σχεδιασμένη ληστεία ενός κολιέ της Μαρίας Αντουανέτας , το οποίο δημοπρατείται από την οικογένεια Πελεγκρίνι. Μόλις μάθουμε τους λόγους πίσω από τη κλοπή του κολιέ, καθίσταται σαφές ότι δεν είναι όντως κλέφτης . Ο Assane είναι ένας ενδιαφέρων και συμπαθητικός χαρακτήρας. Εν μέρει η εικόνα αυτή οφείλεται στις ικανότητες του να αλλάζει πρόσωπα, καθιστώντας την παρακολούθηση της σειράς μια διασκεδαστική εμπειρία.

Τόσο η ακρίβεια στο σενάριο , η προσεγμένη σκηνοθεσία και οι τεχνικές , όσο και η ασύγκριτη ερμηνεία του πρωταγωνιστή Omar Sy σε συνδυασμό με την άρτια διανομή όλων των ρόλων , συνθέτουν μια σειρά που θα σας κερδίσει ήδη από το πρώτο επεισόδιο. Το πρώτο μέρος του «Λουπέν» είναι ότι πρέπει για binge-watching, δηλαδή για παρακολούθηση χωρίς σταματημό, ενώ σίγουρα βοηθάει το γεγονός κατάφερε να γίνει μέρος της λίστας σειρών χωρίς ιδιαίτερη διαφήμιση και το ότι οι περιπέτειες του Λουπέν είναι τόσο συναρπαστικές, που το «pause» δεν αποτελεί επιλογή. Η υποτιμημένη βαθμολογία που αποδόθηκε στο IMDB είναι 7,8/10 δεν φαίνεται όμως να πτοεί τους συνδρομητές της γνωστής πλατφόρμας και όσους την αναζητούν σε πειρατικές ιστοσελίδες ταινιών.

Η πολλά υποσχόμενη δεύτερη σεζόν αναμένεται από κοινό και κριτικούς το καλοκαίρι του 2021 και οι θαυμαστές της γαλλικής  τηλεοπτικής έκπληξης της χρονιάς αυξάνονται μέρα με τη μέρα.

Πάρτε μια γεύση από την σειρά

Νένα Ευθυμιάδου

Στο Λονδίνο, υπάρχει μια γυναίκα που κάθε μέρα καθόταν σε ένα παγκάκι για να ακούσει την ανακοίνωση που κατέγραψε ο σύζυγός της το 1950, για το μετρό. Από όταν ο Oswald Laurence πέθανε, η σύζυγός του Margaret κάθεται και περιμένει να ακούσει τη φωνή του να λέει “Mind the gap“.
Μια μέρα, μετά από περισσότερο από μισό αιώνα, η φωνή του αντικαταστάθηκε από μια ψυχρή ηλεκτρονική ηχογράφηση.

Η Margaret ζήτησε από το Υπουργείο Μεταφορών να της δώσει ένα αντίγραφο της φωνητικής ηχογράφησης του συζύγου της για να συνεχίσει να ακούει τη φωνή του στο σπίτι.
Όταν έμαθαν για την ιστορία της, η διεύθυνση αποφάσισε να επαναφέρει την ειδοποίηση μόνο στη στάση του μετρό κοντά στο σπίτι της, όπου ακόμα και σήμερα οι άνθρωποι μπορούν να ακούσουν τη φωνή του Oswald Laurence και να πιστεύουν ότι η αιώνια αγάπη υπάρχει πραγματικά.

Πηγή

---

Διαβάζοντας την ιστορία αυτή στο Instagram και πραγματικά με έκανε να αναλογιστώ πόση δύναμη έχει το μαζί και πόσο διαρκεί το για πάντα. Οι εποχές αλλάζουν , μαζί τους και οι άνθρωποι , η αληθινή αγάπη όμως μένει αναλλοίωτη γιατί δεν ακολουθεί συνταγή , δεν είναι σύνθετη όπως θέλουμε να πιστεύουμε , ούτε κυνηγά την τελειότητα για να εμφυσήσει μέσα της τις αδυναμίες που φέρουμε ως άνθρωποι . Η αλήθεια μέσα από την σκοπιά των συναισθημάτων που μοιράζονται δύο άνθρωποι που αγαπιούνται αμοιβαία , τα θεμέλια με άλλα λόγια του δεσμού τους είναι η ειλικρίνεια , ο σεβασμός και η αποδοχή. Τα χρόνια περνάνε , και οι σχέσεις ναυαγούν , πορεύονται και καθώς χάνουν τον ενθουσιασμό , συμβιβάζονται , γίνονται συνήθεια και τα συναισθήματα αυτονόητα , κι έρχεται μια άγονη πλήξη.

Η παραπάνω ιστορία λοιπόν δείχνει το μεγαλείο ψυχής και την υπέρτατη έννοια της συντροφικότητας , την αιώνια διάσταση της αγάπης που η φλόγα της δε σβήνει. Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο λένε, τον παράδεισο που κρύβουμε μέσα μας. Ό,τι χάνεις, μένει μαζί σου για πάντα και είναι σημαντικό όσο κρατήσει να το ζήσεις , να διεκδικείς τον άνθρωπό σου ακόμη κι αν το έχεις ήδη κερδίσει, να αφιερώνεις χρόνο , να φανερώνεις τα συναισθήματα σου και να είσαι ο εαυτός σου. “Η αγάπη ζεί στα μικροπράγματα” έτσι ανθίζει το για πάντα μαζί στις καρδιές και η αξιοζήλευτη εικόνα των ζευγαριών που γερνούν μαζί άπιαστο όνειρο φαντάζει , μα δεν κρύβει μυστικά .

Νένα Ευθυμιάδου

Η υπόθεση

Ο Memo (Aras Bulut Iynemli) είναι ένας Τούρκος βοσκός με κάποιου είδους νοητική υστέρηση που έχει μία κόρη την οποία λατρεύει, την Ova (Nisa Sofiya Aksongur). Μια μέρα όμως καταλήγει στη φυλακή καθώς κατηγορείται για έναν φόνο τον οποίο δεν διέπραξε. Οι μέρες στη φυλακή περνάνε πολύ δύσκολα στην αρχή και οι συγκρατούμενοι του τον αντιμετωπίζουν εχθρικά , ενώ το δικαστήριο κρίνει τον Memo ένοχο και διατάζει τη θανάτωσή του. Δύσκολα τα πράγματα για τον ίδιο , πρέπει να αποδείξει ότι είναι αθώος, και να προστατέψει τη μικρή Ova που κινδυνεύει να μείνει ορφανή. Οι συγκρατούμενοί του προσπαθούν να τον βοηθήσουν, όπως και ένας φύλακας. Θα τα καταφέρουν; Αν θες να μάθεις την κατάληξη, δεν έχεις παρά να μπεις στο Netflix και να δεις το Miracle in Cell No. 7.

Πρόκειται για επιτυχημένο remake κορεάτικης παραγωγής , που κέρδισε το κοινό σε όλο τον κόσμο μέσω Netflix. Mια ταινία που έχει κατακτήσει κοινό και κριτικούς σε Ευρώπη και Αμερική. H ροή γενικά ακολουθεί την υπόθεση του πρωτοτύπου. Διαφοροποιείται στον τόπο που εξελίσσονται τα γεγονότα λαμβάνει χώρα στην επαρχία και όχι στην πόλη, ενώ εδώ όλα ξεκινάνε από ένα σακίδιο της Χάιντι και όχι της Sailor Moon. Η μεγαλύτερη διαφορά όμως εντοπίζεται στο τέλος της ταινίας, το οποίο θα το ανακαλύψετε βλέποντας την.

Απλοϊκά γυρισμένη και την ίδια στιγμή ανατρεπτική. Η διανομή των ρόλων είναι άρτια.Μια παραγωγή η οποία εστιάζει με σεβασμό σε ένα λεπτό θέμα αυτό της νοητικής στέρησης. Τόσο το σενάριο όσο και η σκηνοθεσία είναι εξαιρετικά δομημένα, χωρίς υπερβολές. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι δεν χρειάζονται φανφάρες και κουραστικές αναλύσεις, μέσα από εικόνες και υπέροχες ερμηνείες η ταινία αφήνει το δικό της αποτύπωμα. Θα σταθώ στον άκρως εκφραστικό πρωταγωνιστή και την αψεγάδιαστη ερμηνεία του αλλά και στην πανέξυπνη πιτσιρίκα που κάνει ό,τι είναι δυνατό για να δει και να σώσει τον μπαμπά της.

• 

• 

• 

Το Miracle in Cell No. 7 με παροιμιώδη οικονομία χρόνου δείχνει κάτι που δεν βλέπουμε συχνά: δεν επικεντρώνεται τόσο στο να δείξει τις σκληρές συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές, όσο στις σχέσεις και τα συναισθήματα που αναπτύσσονται ανάμεσα στους κρατούμενους. Δεν είναι και λίγο να βλέπεις πως οι άνθρωποι αυτοί, ότι κι αν έχουν κάνει, είναι…άνθρωποι. Δεν ξεχειλώνει τις καταστάσεις, ενώ οι συμπονετικοί χαρακτήρες σε πολλές περιπτώσεις σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Και, πάνω απ’ όλα, θίγει το ζήτημα της πατρότητας ενός άνθρωπου με νοητική υστέρηση. ,το δέσιμο μεταξύ πατέρα και κόρης είναι άξιο σεβασμού.

Συνοψίζοντας, μιλάμε σίγουρα για μια αξιοπρεπέστατη και αξιόλογη ταινία, ένα κινηματογραφικό διαμαντάκι που μας δίνει μια άλλη οπτική ανθρώπινη , ευαίσθητη ελπιδοφόρα.Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός πατέρα και της κόρης του, η οποία αψηφά κάθε εξουσία και λυγίζει ακόμη και τον πιο σκληρό εκπέμποντας μια τρυφερότητα που συγκινεί και καθηλώνει .

Αξίζει να την δείτε.

Πάρτε μια πρώτη γεύση από το trailer που ακολουθεί.

Νένα Ευθυμιάδου

Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, όπως άγχος και κατάθλιψη ή πένθος, ορισμένες φορές είναι δύσκολο να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο νου και στο σώμα μας, ειδικά αν δεν έχουμε κάποια άλλη εμπειρία για να το συγκρίνουμε. Η βιβλιοθεραπεία στοχεύει στη γεφύρωση του χάσματος, χρησιμοποιώντας τη λογοτεχνία ως ένα μονοπάτι για να βελτιώσουμε τη ζωή μας, παρέχοντάς μας πληροφορίες, στήριξη και καθοδήγηση με τη μορφή της ανάγνωσης.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες βιβλιοθεραπείας:

1. Διαδραστική βιβλιοθεραπεία

Στη Διαδραστική Βιβλιοθεραπεία υπάρχει τριαδική σχέση ανάμεσα στο άτομο, το έργο λογοτεχνίας και τον ειδικό. Η εστίαση δεν αφορά την πράξη της ανάγνωσης, αλλά τα συναισθήματα, τις εικόνες και τους συνειρμούς που γεννά στον ψυχισμό του ατόμου και κυρίως η διεύρυνση αυτών μέσα από ένα επιλεγμένο κείμενο , κατάλληλο οπτικοακουστικό υλικό ή και ένα κείμενο δημιουργικής γραφής που το ίδιο το άτομο έχει συντάξει. Η διερεύνηση των «αντιδράσεων» του ατόμου με τη καθοδήγηση ενός κατάλληλα εκπαιδευμένου ατόμου (facilitator) , μέσα από καθοδηγούμενο διάλογο και κυρίως η αναγνώριση, η επεξεργασία και η επανενσωμάτωση των «αντιδράσεων», θα οδηγήσουν τελικά στην επίτευξη της προσωπικής εξέλιξης και της θεραπευτικής αλλαγής.

2. Αναγνωστική βιβλιοθεραπεία

Η Αναγνωστική Βιβλιοθεραπεία στηρίζεται στην άποψη ότι η ανάγνωση ενός κατάλληλου βιβλίου μπορεί να έχει, από μόνη της, θεραπευτικά οφέλη. Προσέγγιση που εστιάζει καθαρά στη θεραπευτική δύναμη της ανάγνωσης (θεραπευτική ανάγνωση) και στην αλληλεπίδραση που δημιουργείται ανάμεσα στον αναγνώστη και στο κείμενο (δυαδική σχέση). Στην Αναγνωστική Βιβλιοθεραπεία, όταν διαβάζουμε λογοτεχνία, περνάμε από τα τρία στάδια που έχουν περιγραφεί από την Caroline Shrodes, α)την ταύτιση (identification) του αναγνώστη με το έργο και τους χαρακτήρες/πρωταγωνιστές, β) την κάθαρση(catharsis), η οποία αποτελεί μια εμπειρία συναισθηματικής ανακούφισης και λύτρωσης, λόγω της συναισθηματικής εμπλοκής του αναγνώστη και γ) την ενόραση-κατανόηση (insight), όπου το άτομο βρίσκει αναλογίες, ανάμεσα στην ιστορία και στις δικές του εμπειρίες/θέματα.

Περιεχόμενο της βιβλιοθεραπείας

Η ιδέα της ανάγνωσης ως ένας τρόπος διευκόλυνσης της θεραπευτική διαδικασία και της επίτευξης θεραπευτικών στόχων αποτελεί συχνή στρατηγική σε πολλές θεραπευτικές προσεγγίσεις. Όμως, αυτό που ξεχωρίζει την βιβλιοθεραπεία από άλλες θεωρίες ψυχοθεραπείας, όπως η γνωστική-συμπεριφορική είναι το γεγονός ότι ένας θεραπευτής θα τη χρησιμοποιήσει συμπληρωματικά της συνολικής προσπάθειας και συνεπώς θα την προσαρμόσει στη βασική προσέγγιση που ήδη χρησιμοποιεί.

Είναι κατάλληλη για ενήλικες κάθε ηλικίας, ενώ στα παιδιά και στους εφήβους χρησιμοποιούνται μεν ιστορίες, αλλά με έναν άλλο προσαρμοσμένο στο επίπεδο ανάπτυξής τους τρόπο. Όταν η βιβλιοθεραπεία χρησιμοποιείται στην ομαδική ψυχοθεραπεία, επιτρέπει στα μέλη να λάβουν και να προσφέρουν ανατροφοδότηση σχετικά με τις ερμηνείες της ιστορίας και πώς αυτές συνδέονται με τις προσωπικές τους δυσκολίες. Βελτιώνει επίσης την επικοινωνία και ενθαρρύνει τις εις βάθος συζητήσεις και συνδέσεις με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας.

Ο θεραπευτής ή η θεραπεύτρια δίνει την επιλογή του βιβλίου στον θεραπευόμενο, ώστε να υπάρχει κάποια ταύτιση και σχέση με το υφιστάμενο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν μαζί στη θεραπεία. Ένας εκπαιδευμένος θεραπευτής σε αυτή την συμπληρωματική προσέγγιση πιθανότατα να διαθέτει μια λίστα προτεινόμενων βιβλίων που αντιστοιχούν σε διαφορετικές διαταραχές και δυσκολίες.

Πώς βοηθά η βιβλιοθεραπεία

Μέσα από τη χρήση σύντομων ή εκτενών ιστοριών (πραγματικών και μη πραγματικών), ποίησης, τα θεατρικών έργων,και το υλικού αυτοβοήθειας, ο ειδικός μπορεί να μας βοηθήσει να αποκτήσουμε βαθύτερη κατανόηση των ανησυχιών που μας έχουν εξαρχής φέρει στο γραφείο του.

Προσωπικές προκλήσεις

Η βιβλιοθεραπεία μας επιτρέπει να αποκτήσουμε μια πιο πλήρη εικόνα των προσωπικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε και μας βοηθά να αναπτύξουμε στρατηγικές για να διαχειριστούμε τα πιο κρίσιμα ζητήματα. Μπορεί επίσης να προάγει την αποτελεσματική επίλυση προβλημάτων, την κατανόηση και την αυτεπίγνωση.

Οφέλη και έξω από τη θεραπεία

Συμφωνώντας ο θεραπευόμενος να διαβάσει ένα βιβλίο μέχρι την επόμενη συνεδρία «παίρνει» μαζί του και μια μορφή «εργασίας για το σπίτι». Αυτή η διαδικασία βοηθά στο να εμβαθύνει στο νόημα μιας θεραπευτικής συνεδρίας και να διευκολυνθεί η μάθηση. Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο μπορεί ένας θεραπευτής να χρησιμοποιεί την βιβλιοθεραπεία είναι μέσω ενός μοντέλου πρόληψης. Σε αυτό, ο θεραπευόμενος μαθαίνει τρόπους διαχείρισης των προκλήσεων που πιθανότατα θα εμφανιστούν στη ζωή του και υιοθετεί πιο υγιείς μεθόδους και στάσεις απέναντι στα προβλήματά του.

Διαφορετικές οπτικές μέσω των ιστοριών

Ένας από τους πιο χρήσιμους λόγους εφαρμογής της βιβλιοθεραπείας είναι ότι μας βοηθά να δούμε πώς οι άλλοι άνθρωποι, οι χαρακτήρες ενός βιβλίου, αναλύουν και διαχειρίζονται παρόμοια ζητήματα. Όταν ταυτιζόμαστε με έναν φανταστικό ή μη φανταστικό χαρακτήρα, ειδικά σε συναισθηματικό επίπεδο, μπορούμε να δούμε καθαρά ότι υπάρχουν κι άλλοι που συναντούν και καλούνται να αντιμετωπίσουν προσωπικά εμπόδια και προκλήσεις.

Ευεργετικές ιδιότητες της στοχευμένης βιβλιοθεραπείας

Αν και η ανάγνωση είναι γενικά ευεργετική για τους περισσότερους, οι ειδικοί αναφέρουν ότι η στοχευμένη βιβλιοθεραπεία μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα βοηθητική στα ακόλουθα προβλήματα:

– Άγχος

– Κατάθλιψη

– Κατάχρηση ουσιών

– Διατροφικές διαταραχές

– Δυσκολίες στις σχέσεις

– Υπαρξιακές ανησυχίες όπως απομόνωση, έλλειψη νοήματος, ελευθερίας και θάνατος

– Ενοχοποίηση συναισθημάτων και υγιή τους έκφραση, όπως ο θυμός και η ενοχή

– Πένθος

– Απόρριψη (ειδικά κατά την εφηβεία)

– Ρατσισμός, σεξισμός

Το παραπάνω άρθρο βασίστηκε στο άρθρο της Sara Lindberg Bibliotherapy: How Stories Can Help Guide the Therapeutic Process – Using Books for Healing και αναφορικά με τα είδη στη μελέτη της  Εύης Κραβαρίτη.

Νένα Ευθυμιάδου

Η πολυδιάστατη έννοια της αποδοχής , συναντάται συχνά και ποικιλοτρόπως στην καθημερινότητα μας τόσο στις διαπροσωπικές κι άλλοτε απρόσωπες μας σχέσεις , όσο και τυπωμένη σε βιβλία και εγχειρίδια ψυχολογίας και ψυχιατρικής. Η εποχή των εικονικών προτύπων , των εφήμερων μοδών (trends), των ριζωμένων στερεοτύπων , του διαδικτύου και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης , δηλώνει παρούσα και μας ενσωματώνει σε έναν αόρατο ιστό στον οποίο το τρίπτυχο : ταυτίζομαι , ενστερνίζομαι και μιμούμαι τείνει να μοιάζει στα μάτια μας μια σειρά εκλογικευμένη , ενώ στην πραγματικότητα κάθε μέρος της σειράς αυτής αποτελεί ένα ξεχωριστό προϊόν μελέτης , συνεπώς προκείπτουν τρεις πολυσύνθετες διαδικασίες.

Από τη μια πλευρά διαβάζουμε συχνά σε βιβλία αυτό-βελτίωσης και «ενσυνειδητότητας» (mindfulness) ότι “το να αποδεχόμαστε τις καταστάσεις που βιώνουμε , χωρίς απαραίτητα να προσπαθούμε να τις ελέγξουμε , μας γλιτώνει από περιττά αρνητικά συναισθήματα (άγχος , ανησυχία , ματαιοδοξία , απογοήτευση).Ενώ από την άλλη πλευρά , στην ψυχοθεραπεία, το να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε να καταφέρουμε τις επιθυμητές αλλαγές. Το δούναι και λαβείν της αποδοχής στις ανθρώπινες σχέσεις, έχει πρωταρχική σημασία όταν συνδεόμαστε με δεσμούς συγγενικούς , φιλικούς, επαγγελματικούς ή/και ερωτικούς με τους άλλους.Η ανάγκη για αποδοχή και ουσιαστική επικοινωνία εξάλλου είναι προσδιοριστικό στοιχείο της ανθρώπινης ταυτότητας και μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία της εξέλιξης μας , ήδη από την παιδική μας ηλικία. 

Πώς γεννήθηκε όμως η ανάγκη αυτή για αποδοχή ; Γιατί συνεχώς προσπαθούμε να την ικανοποιήσουμε σε κάθε σχέση που δημιουργούμε ; Τι συμβαίνει όταν βιώνουμε την απόρριψη; Καταλαβαίνουμε τη σημαντικότητα της ανάγκης μας για αποδοχή αν σκεφτούμε τι σημαίνει για εμάς το να μας αποδέχονται οι άλλοι. Μια εκ των πιθανών απαντήσεων ίσως και η πιο προσιτή είναι πως επιδιώκουμε την αποδοχή επειδή θέλουμε να ανήκουμε κάπου , όμως συχνά εμείς οι ίδιοι οριοθετούμε αυστηρά και λανθασμένα τον εαυτό μας, κάνουμε επιλογές που δεν μας ταιριάζουν , θυσιάζουμε μέρος του εαυτού μας ώστε να αποτελούμε μέρος μιας παρέας , μιας σχέσης , μιας ομάδας ιδεών ή ενδιαφερόντων , ενός επαγγελματικού περιβάλλοντος κ.ο.κ. 

Το αίσθημα ενσωμάτωσης , η φαινομενική αποδοχή , η τυπική ευγένεια και το ότι θεωρούμε σε σύντομο χρονικό διάστημα “οικογένεια” ένα σύνολο αγνώστων μέχρι πρότινος για εμάς ανθρώπων , που τους συνδέει κάτι κοινό , ό,τι κι αν είναι αυτό , μας περιορίζει . Εμείς βαπτίζουμε αυτόν τον περιορισμό ως οικειότητα και πορευόμαστε σε μια ουτοπική πραγματικότητα , μέχρι κάποιος να μας ταρακουνήσει και να συνειδητοποιήσουμε που πραγματικά βρισκόμαστε.Οι συνεκτικές σχέσεις δεν χτίζονται σε μια μέρα , οι άνθρωποι δεν δένονται εν μια νυκτί . Δοκιμάζονται στα απλά και στα σύνθετα. Δεν ταιριάζουμε όλοι με όλους και δε χρειάζεται να.Πρακτικά βλέπουμε το πώς θα μας φερθεί κάποιος , και αυτό είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Αλλά το τι πραγματικά νιώθει , τι πιστεύει και το εάν αυτά έχουν αντίκτυπο σε εμάς και την εξέλιξη μας , εμείς και μόνο είμαστε αρμόδιοι να το κρίνουμε.

Να μετράτε τους ανθρώπους με τις πράξεις τους. Να δίνεται απλόχερα , είναι σπάνιο να δίνεις χωρίς να μετράς , χωρίς να περιμένεις ανταλλάγματα. Η μοίρα έχει γυρίσματα και όλοι ανταμοίβονται όπως τους αξίζει σε αυτή την ζωή. Μπροστά , θα πας μόνο αν είσαι αληθινός. Και … φιλική υπενθύμιση όσοι παραμένουν στην ζωή μας παρά τις όποιες συγκρούσεις και δυσκολίες είναι αυτοί που αξίζει πραγματικά να βρίσκονται δίπλα μας. Όσοι επιλέγουν να κλείνουν τον κύκλο τους κάνοντας θόρυβο στην αποχώρηση τους ή ακόμη και με ένα αδιάφορο φινάλε , καθρεφτίζουν ευκρινώς όσα δεν φτιάχτηκαν για εμάς και συνεπώς όλα όσα θέλουμε να αλλάξουμε σε εμάς.

Εις υγείαν των αταίριαστων , “χάρηκα πολύ για την γνωριμία” με όλους αυτούς που με έμαθαν να αλλάζω , να κλείνω τα αυτιά μου στα μεγάλα λόγια και την ηχώ τους και να αποδέχομαι τον ατελή εαυτό μου.

Νένα Ευθυμιάδου

Να μην γίνω ποτέ έτσι , είπα εκείνο το βράδυ στον εαυτό μου χωρίς να τον καθησυχάζω…Στη ζωή μαθαίνεις κολύμπι αφότου πρώτα πνιγείς σε κουταλιές από νερό. Χρειάζεσαι προσωπικό χρόνο , να επενδύσεις στο ξεκαθάρισμα σου , κι εσύ αφήνεις τον καθένα να εισβάλει με το έτσι θέλω στη ζωή σου , να προγραμματίζει και να ξεδιαλύνει σκέψη σου.Γεμίζεις με ακόμη περισσότερη νευρικότητα , τοξικότητα , άγχος – τα απλά μοιάζουν σύνθετα. Μα έλα που σου διαφεύγει πως “Σε ό,τι δίνεις την ενέργεια σου σε εξουσιάζει πνευματικά.”

Οι άνθρωποι που μας βγάζουν έναν εαυτό γεμάτο αναποδιές , στήνουν ενέδρες και εμπόδια , μας τροφοδοτούν με το πνευματικό , επικριτικό δηλητήριο τους και πυροδοτούν τις μεγαλύτερες εκρήξεις μας , δεν έχουν καμία θέση στη ζωή μας κι αυτό το γνωρίζουμε κι ας αρνούμαστε να το χωνέψουμε.

Όλα τα πράγματα έχουν μια λύση , αλλά και σε κάθε λύση μπορεί κανείς να φτάσει με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Γεγονός που απαιτεί σεβασμό προς κάθε άποψη και όχι επιβολή της μιας , ως μοναδικής αυθεντίας.

Από πού κλείνουν οι γνώμες των άλλων είπαμε; Για ποιό λόγο μας επηρεάζουν τόσο και μας γκρεμίζουν ψυχικά είπαμε; 

Ο καθένας πορεύεται αλλιώς , θέτει προτεραιότητες και στόχους που αφορούν την εξέλιξη του , έχει τις δικές του προτιμήσεις και τον τρόπο σκέψης του, το πρόγραμμα και την κοσμοθεωρία του βρε αδερφέ. Κι όμως συχνά ξεχνά από που ξεκίνησε και που θέλει να φτάσει, παίρνει τοις μετρητοίς τα επικριτικά σχόλια και αφομοιώνει τα θέλω των άλλων με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζεται από την αυτοεκτίμηση του και να νιώθει ευάλωτο θύμα απέναντι στους άλλους.

Επιλέγουμε να κρατάμε δίπλα μας ρουφήχτρες ενέργειας και συναισθημάτων του ελέους και απομακρύνουμε όσους μας στηρίζουν . Η ζωή δεν μας ήρθε με οδηγίες χρήσης , είναι μια συνειδητή σύνθεση των επιλογών μας , επιδέχεται τα λάθη μας αλλά και τις βελτιώσεις αυτών. Όταν λοιπόν διαρκώς πατάμε τα όρια και τις προτεραιότητες μας , απεκδυόμαστε κάθε υπαιτιότητα που μας αποδίδεται , παρατάμε τον εαυτό μας και την ψυχική ηρεμία μας … γιατί παραπονιόμαστε πως φταίνε οι άλλοι ; Η ευθύνη ποτό βαρύ , δεν το σηκώνουν όλοι , υπό την επήρεια του παραφρονούν , συνεπώς επιλέγουν τη νηφαλιότητα για να μπορούν να καλύψουν τάχα τις ενοχές τους .

Πάντα για άλλα μιλάμε , πάντα για άλλους μιλάμε , υπεκφεύγουμε και ξεγλιστράμε αριστοτεχνικά τη στιγμή που πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας και να δηλώσουμε παρόντες στη ζωή μας, το βάζουμε στα πόδια σαν απλοί περαστικοί ενώ μας δόθηκε ο ρόλος του πρωταγωνιστή.

Νένα Ευθυμιάδου

Το Petit Plan: Κινηματογράφος για Εφήβους, επιστρέφει 1-5 Φεβρουαρίου 2021 με το “Petit Plan: Europa II”, το δεύτερο αφιέρωμά του στον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο και τις Ευρωπαϊκές αξίες . Στα πλαίσια του θα προβληθούν πάνω από 40 ταινίες από όλη την Ευρώπη που θίγουν ζητήματα που απασχολούν τους σημερινούς εφήβους όπως το bullying, το ρατσισμό, τα social media, κ.α.
Παράλληλα θα γίνει κι ένα αφιέρωμα στην Σουηδία σε συνεργασία με το Stockholm Independent Film Festival και το Rex Animation Film Festival.Όλες οι ταινίες του φεστιβάλ είναι υποτιτλισμένες στα ελληνικά και θα είναι δωρεάν και διαθέσιμες διαδικτυακά, πληροφορίες μέσα από τον ιστότοπο https://www.petitplan.org/, για χρήστες εντός της Ελλάδας και για το διάστημα 1-5 Φεβρουαρίου 2021.

Επίσης, θα υπάρχει η δυνατότητα ψηφοφορίας του κοινού για την καλύτερη ταινία και εγκαινιάζεται το τμήμα #ThisIsEU – Ευρωπαϊκές Αξίες όπου θα απονεμηθεί τιμητικό βραβείο ανάμεσα σε 12 ταινίες που αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις Ευρωπαϊκές Αξίες. Για την απονομή του βραβείου #ThisIsEU θα αποφασίσει τριμελής κριτική επιτροπή που απαρτίζεται από τους: Δημήτρη Κατσιμίρη, Ροδίτης συγγραφέας και σκηνοθέτης στο θέατρο και στον κινηματογράφο. και ιδρυτικό μέλος της εταιρείας παραγωγής Frau Films.-Θανάση Νεοφώτιστο σκηνοθέτη, σεναριογράφο και αρχιτέκτονα.
Η Αγγελική Στελλάκη ,δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου. Έχει ιδρύσει την κινηματογραφική ιστοσελίδα Cinepivates.gr, της οποίας διετέλεσε αρχισυντάκτρια. Αυτή τη στιγμή εργάζεται στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το Petit Plan: Europa II πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και με μέγα δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).Υποστηρικτές: Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα, Ινστιτούτο Θερβάντες, Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ, Πρεσβεία της Πολωνίας στην Ελλάδα, Πρεσβεία της Σουηδίας στην Ελλάδα, Πρεσβεία της Νορβηγίας στην Ελλάδα, Ινστιτούτο Goethe, Ελληνοαμερικανική Ένωση, Haec College, Animasyros, Stockholm Independent Film Festival, Rex Animation Film Festival.Χορηγοί Επικοινωνίας: ΕΡΤ, Δεύτερο Πρόγραμμα, Culturenow.gr, Cinepivates.gr, Περιοδικό Antivirus, Digitalcrete.gr, LarissaPress.gr, TheNewspaper.gr, TetartoPress.gr, Eviaportal.gr

Ακολουθούν οι ταινίες:

Τμήμα #ThisIsEU – Ευρωπαϊκές Αξίες

Περπάτα Δίπλα Μου , Μαθητές 8-9 χρόνων, Ισπανία, 2019, 4’
Όταν γεννιόμαστε, μας κατηγοριοποιούν και μας ξεχωρίζουν. Αλλά αν περπατάμε μαζί είναι πιο εύκολο να επιλέξουμε το μονοπάτι μας.

Dajla: Σινεμά και Λήθη , Arturo Dueñas Herrero, Ισπανία, 2020, 15’
Η ζωή συνεχίζεται στην Ντάκλα, σε έναν από τους προσφυγικούς καταυλισμούς στη νότια Αλγερία, που παραμένει ξεχασμένος εδώ και 45 χρόνια. Ο εορτασμός ενός φεστιβάλ κινηματογράφου σπάει τη μονοτονία. Το φεστιβάλ τελειώνει, η ζωή όμως (και η λήθη) συνεχίζονται.

Ηχώ ,Aurora Gossé, Νορβηγία, 2015, 4’
Ένα νεαρό κορίτσι προσκαλείται σε ένα πάρτι μασκέ. Όταν θα φτάσει στο σπίτι θα δει ότι είναι αρκετά διαφορετική από τα άλλα παιδιά.

Pashka,Oltjon Lipe, Ελλάδα, 2020, 23’
Ένας πατέρας κι ένας γιος έχουν φτιάξει μαζί μια ζωή μακριά από την πατρίδα τους. Αλλά η επιθυμία του αγοριού να επιστρέψουν θα οδηγήσει σε ένα απρόσμενο ταξίδι.

Φίδι ,Andrej I. Volkashin, Βόρεια Μακεδονία, 2019, 20’
Η φιλία ενός 9χρονου αγοριού και ενός νεαρού γκέι άντρα θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και προκαταλήψεων σε ένα χωριό της Βόρειας Μακεδονίας.

The Outcast Kid ,Ιωάννης Μακρόπουλος, Ελλάδα, 2019, 17’
Ο Άλεξ είναι ένα εντεκάχρονο αγόρι – Ελληνορουμάνος – που αγαπάει να παίζει ποδόσφαιρο. Αποφασίζει να γράψει ένα γράμμα στην ομάδα της Λίβερπουλ ζητώντας να παίξει στην ομάδα νέων τους.

Τρεις Αυγουστιάτικες ημέρες ,Madli Lääne, Εστονία, 2018, 20’
Κατά την πολιτική ανατάραξη στις αρχές του ’90, ένα κορίτσι από την Εστονία κι ένα αγόρι από την Ρωσία θα μοιραστούν ένα μπουκάλι αμερικάνικου αναψυκτικού.

Ο Άγγελος της Ιστορίας , Eric Esser, Γερμανία, 2019, 10’
Ένα σύνορο στην Ευρώπη. Ένας πίνακας του Πολ Κλι. Ένα ποίημα του Γουόλτερ Μπέντζαμιν. Μια ταινία για το χθες και το σήμερα και πόσο δύσκολα τα ξεχωρίζουμε.

Σε ακούμε , Agnese Làposi, Ελβετία, 2018, 21’
Σε ένα κέντρο βοήθειας, εθελοντές δίνουν τις συμβουλές τους σε γυναίκες που θέλουν να αφήσουν τους συντρόφους τους.

Φυλή ,Sergi Merchan, Ισπανία, 2018, 12’
Σε ένα πολυτελές εστιατόριο, 5 κυρίες υψηλής κοινωνίας αποφασίζουν να μαζευτούν και να οργανώσουν έναν έρανο για τα φτωχά παιδιά της Αφρικής. Ρατσισμός, ομοφοβία, ναρκισσισμός είναι λίγα από αυτά που θα σερβιριστούν σε αυτό το εστιατόριο.

Ψηλά σε ένα δέντρο , Bodil Tummers & Hannah Cammeraat, Ολλανδία, 2019, 22’
Η ιστορία ακτιβιστών που μένουν σε δεντρόσπιτα στο δάσος του Χάμπαχ προσπαθώντας έτσι να αναχαιτίσουν την διεύρυνση των εξορύξεων λιγνίτη.

Με άλλα μάτια , Γιώργος Λεοντακιανάκος, Ελλάδα, 2020, 25’
Ο Παύλος ένας κυνικός, ρατσιστής οικοδεσπότης Airbnb περνάει μια νύχτα με το νέο ενοικιαστή του, τον Φώτη, έναν ρομαντικό, διορατικό τυφλό που αποζητάει την ανθρώπινη επαφή μετά το θάνατο της γυναίκας του. Στη διάρκεια της συνάντησής τους όμως ο Φώτης αρχίζει να ρίχνει φως στις προκαταλήψεις του Παύλου.

Διεθνές Πανόραμα

Μακριά ,Soňa Nôtová, Σλοβακία, 2018, 15’
Ένα κορίτσι από την Ευρώπη κι ένας μουσουλμάνος, ο καθένας τους μακριά από την πατρίδα του για διαφορετικούς λόγους, θα συναντηθούν στην Ελλάδα.

Δύο Φιγούρες σε ένα ποτάμι , Lukas Grevis, Σερβία, 2020, 20’
Τη δεκαετία του ’60 στη Γιουγκοσλαβία, δύο έφηβοι συναντιούνται σε μια κατασκήνωση και ξεκινούν μια παρτίδα σκάκι, η οποία θα συνεχιστεί παρά τον εμφύλιο και τις δυσκολίες. Τώρα έχει έρθει η ώρα να τελειώσει το παιχνίδι.

Ληστές τραίνων ,Martin Walther, Νορβηγία, 2019, 20’
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 μια ομάδα νεαρών, 11-15 χρόνων, έκλεψαν μεγάλες ποσότητες μπύρας και αναψυκτικών από τραίνα στην Νορβηγία. Θα δούμε μέσα από το ντοκιμαντέρ το μέλλον που θα μπορούσαν να έχουν και πως η κοινωνία τους απογοήτευσε.

Η Καλύτερη Ορχήστρα Του Κόσμου .Henning Backhaus, Αυστρία, 2020, 14’
Ο Ίνγκμπερτ, είναι μια κάλτσα, και θα δηλώσει συμμετοχή στην Κρατική Ορχήστρα της Βιέννης, όπου θα συναντήσει την προκατάληψη.

Βιντεοθήκη ,Stephan Bernardes, Γερμανία, 2019, 20’
Ο Γούλφγκανγκ δεν μπορεί να φανταστεί έναν κόσμο χωρίς “βιντεοκλάμπ”. Παρά το ολοένα και μειωμένο ενδιαφέρον του κόσμου να νοικιάσει ταινίες, ο Γούλφγκανγκ δεν τα παρατάει.

Σταγόνα ζωής , Adrian Baluta, Ρουμανία, 2018, 2’
Η σχέση του νερού με το περιβάλλον και πως επηρεάζεται από εμάς.

Η Μοναχική Τροχιά,Frederic Siegel, Benjamin Morard, Ελβετία, 2019, 10’
Η ανικανότητα ενός τεχνικού δορυφόρων να αντιμετωπίσει την μοναξιά του θα προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση στο μυαλό του.

Ο Άνθρωπος,Harko Wubs, Ολλανδία, 2020, 11’
Παρατηρώντας τον άνθρωπο σε μορφή ντοκιμαντέρ, βλέπουμε πως βρίσκει την τροφή του και αναρωτιόμαστε για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

22:47 Γραμμή 34,Michael Karrer, Ελβετία, 2019, 10’
Είναι 22:47 σε ένα λεωφορείο κάπου στην πόλη. Μερικοί έφηβοι ακούνε μουσική και μιλάνε δυνατά. Ένας μεθυσμένος άντρας μπαίνει στην παρέα τους και η διάθεση αρχίζει και αλλάζει…

Μια Διαφορετική Ημέρα,Maria Doyle Kennedy, Ιρλανδία, 2017, 6’
Δύο νεαροί με σύνδρομο Down έχουν μια δυσάρεστη αναμέτρηση με μια παρέα νέων, όσο κάνουν την βόλτα τους ένα Σάββατο.

Γείτσες! ,Paulina Ziółkowska, Πολωνία, 2017, 5’
Όλοι έχουν σιχαθεί τους πάντες. Αλλά όταν σιχαίνεσαι τον εαυτό του, τότε είναι άσχημα τα πράγματα.

Επιστροφή στο Σπίτι ,Pascal Marc, Γαλλία, 2020, 25’
Στα 23 του ο Λούκα επιστρέφει στο σπίτι μετά από 3 χρόνια στη φυλακή. Για ένα μερόνυχτο, οι πρώτες ώρες ελευθερίας του, θα προσπαθήσει να βρει τη θέση του.

Διπλωματικοί Σχεδιασμοί,Raphaël Haab, Ελβετία, 2017, 8’
Ένας ποντικός χάνεται στα αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών στην Γενεύη. Θα κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο για να ανακαλύψει την ιστορία του οργανισμού, που ενέπνευσε τα Ηνωμένα Έθνη.

Όνειρο/Ζωή,David Aufdembrinke, Γερμανία, 2019, 13’
Ένας νεαρός προσπαθεί να ξεφύγει από τη ρουτίνα του και να ανακαλύψει τι πραγματικά θέλει από τη ζωή του. Οι φίλοι του αρνούνται να τον συνοδέψουν σε αυτό το ταξίδι και ξεκινάει ένα ταξίδι μόνος όπου θα φτάσει πιο μακριά από όσο ήλπιζε ποτέ.

Καλημέρα,Bartosz Kozera, Πολωνία, 2020, 15’
Φτάνει εκείνη η ημέρα όπου δεν θέλεις να καταλάβεις ποιο νόημα έχει η ζωή σου και βάζεις μια θηλιά γύρω από το λαιμό σου. Καμιά φορά η απόπειρα να τερματίσεις τη ζωή σου είναι απλά η αρχή για κάτι νέο.

Αν Έπρεπε Να Φύγω,Hela Ammar, Πορτογαλία, 2018, 5’
Μια μικρή βάρκα με μετανάστες πέφτει σε μια καταιγίδα. Όσο πνίγεται ο Χ αναπολεί το παρελθόν του.

insta αξία,Peter Bjerre Salling, Δανία, 2019, 7’
Η Λόρα τραβάει φωτογραφίες για το Instagram με την φίλη της την Αλεξάντρα. Η τελική φωτογραφία που θα ανεβάσει μαζεύει πολλά θετικά σχόλια, αλλά η Λόρα νιώθει πιο δυστυχισμένη από πριν.

Χωρίς Παρεξήγηση,Dimitris Andjus, Ελλάδα, 2019, 3’
Το bullying μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία και σε οποιαδήποτε στιγμή. Για αυτό δεν είναι ανάγκη να νιώθει κάποιος μόνος.

Ουράνιο Τόξο,Aleksandar Vujović, Μαυροβούνιο, 2020, 17’
Ένα αγόρι 6 χρόνων θα ζήσει μια μαγική στιγμή, όπου θα ανακαλύψει ότι θα γίνει ένας μεγάλος καλλιτέχνης όταν μεγαλώσει.

Ρομπέρτο,Carmen Córdoba González, Ισπανία, 2020, 9’
15 χρόνια έχουν περάσει και ο Ρομπέρτο είναι ακόμα ερωτευμένος με τη γειτόνισσα του αλλά εκείνη προτιμάει να κρύβεται επειδή ντρέπεται για το σώμα της. Με την τέχνη του, ο Ρομπέρτο σκοπεύει να βοηθήσει την αγαπημένη του να διώξει τους δαίμονές της.

Ταμπέλες,Dustin Rees, Ελβετία, 2020, 11’
Ένας ηλεκτρολόγος ακολουθεί την ρουτίνα του ανεβάζοντας ταμπέλες. Δεν παρατηρεί τον κόσμο, αλλά θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβει ποιες ταμπέλες πρέπει να παρατηρήσει.

Αφιέρωμα στη Σουηδία – Επιλογές του Stockholm Independent Film Festival

Φίλος της Ντόροθι , Joakim S. Hammond, Σουηδία, 2016, 5’
Η Γκαμπριέλ θα επιστρέψει σπίτι και θα βρει τους δύο της μπαμπάδες σε σύγχυση. Θέλουν να κάνουν μια σοβαρή συζήτηση.

Το σπίτι που πούλησαν μετά οι γονείς μου, Boris Laible, Jonas Källstrand, Σουηδία , 2018, 4΄
Εύκολα ξεχνάμε τις δύσκολες στιγμές που μας έχουν καθορίσει στη ζωή.

Σύνδεση,Niklas Wallner, Σουηδία, 2020, 27’
Ένα ντοκιμαντέρ για την σκηνή του mountainbike στη Σουηδία και για τις προσωπικότητες που την έχουν καθορίσει.

Μαργκό,Sara Spånghagen, Σουηδία, 2019, 3’
Ένα ντοκιμαντέρ για την Μαργκό που εργάστηκε ως νοσοκόμα στην Αφρική το 1958-1978.

Οι κυρίες της Wakaliwood,Linn Björklund , Nora Fogelström, Amanda Moen, Σουηδία, 2019, 16’
Η ταινία ακολουθεί τρεις γυναίκες που εργάζονται σε εταιρεία παραγωγής ταινιών δράσης στην Ουγκάντα, την Wakaliwood.

Αργός Χορός,Christian Zetterberg, Σουηδία, 2018, 6’
Κατά τη διάρκεια μιας χοροεσπερίδας, ένα αγόρι βιώνει τον πρώτο του έρωτα.

Επιλογές του Rex Animation Film Festival

Μίσος για Γάτες , Ola Angelman, Σουηδία, 2018, 10’
Δύο αρουραίοι, ένας πατέρας κι ένας γιος που μένουν σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης, ανακαλύπτουν μια γάτα στο σπίτι τους. Την διώχνουν, αλλά αυτή συνεχίζει να επιστρέφει. Ο πατέρας εκνευρίζεται, αλλά ο γιος αρχίζει και βλέπει τις γάτες διαφορετικά.

Μπουκάλι,Pella Olsson, Σουηδία, 2019, 3’
Ένας υπάλληλος σε εργοστάσιο έχει μια μονότονη δουλειά, αλλά κάτι θα συμβεί που θα αλλάξει την κατάσταση.

Απαραίτητος Εργάτης,Eliot Axelsson, Σουηδία, 2020, 2’
Κάτι που όλοι γνωρίζουμε φέτος: Οι απαραίτητοι εργάτες. Νοσηλευτές με σημάδια από τις μάσκες στο πρόσωπό τους, καταστηματάρχες πίσω από πλεξιγκλάς, κούριερ που αφήνουν τα πράγματά μας έξω από την πόρτα μας….

Μεταίχμιο,Wilma Harju, Σουηδία, 2019, 4’
Πως αντιμετωπίζεις μια κατάσταση πνευματικής λήθης; Τι συμβαίνει στο μυαλό και το σώμα και πως συνδέονται σε περιόδους άγχους και αποξένωσης;

Είδωλο,Don’t Stop the Motion, Σουηδία, 2020, 16’
Μια εικονική ιστορία του εμβρύου που εξερευνά το πως σκεφτόμαστε εμείς το έμβρυο τα τελευταία 500 χρόνια.

Όσες από τις παραπάνω ταινίες μικρού μήκους σας κεντρίσουν το ενδιαφέρον θα έχετε την ευκαιρία να τις παρακολουθήσετε ή αν είστε εκπαιδευτικοί να τις προβάλετε στην αίθουσα στα πλαίσια ενός διαδραστικού μαθήματος , για το πενθήμερο που Φεβρουαρίου θα είναι διαθέσιμες προς παρακολούθηση. Στηρίζουμε τον κινηματογράφο και κάθε οργανωμένη ιδέα που προάγει τις τέχνες , τον πολιτισμό της χώρας μας ή τις κουλτούρες άλλων χωρών και κυρίως βάζουμε κάθε μέρα ένα λιθαράκι ώστε να τροφοδοτούμαστε με νέες εικόνες και γνώση που οι ίδιοι επιλέγουμε.

Ποιοτικές προβολές.

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Μέσα από το πρίσμα του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας , ενός σημείου αναφοράς για τον ελληνικό κινηματογράφο και κυρίως για νέους δημιουργούς που κάνουν το πρώτο βήμα τους με την δυνατότητα να γίνουν οι ταινίες τους γνωστές και εκτός συνόρων. Μια ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Μανδαράκα , ξεκίνησε το ταξίδι της το 2016 με ηχηρά ονόματα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Περίληψη :

Άνδρος 1970 :Η Ευδοκία, μόλις έχει παντρευτεί και ονειρεύεται να ξεκινήσει την νέα της ζωή, δίπλα στον άντρα της και στο παιδί που έχει στην κοιλιά της. Ο Λεωνίδας ναυτικός , φεύγει για ταξίδι λίγο μετά τον γάμο τους, δουλεύοντας στο σιδερένιο σκαρί που φυλακίζει τον ερωτά τους. Υποσχέσεις και όνειρα αρχίζουν να απομακρύνονται. Ο καιρός περνάει και η Ευδοκία θα κληθεί να αντιμετωπίσει μόνη την ζωή. Ευδοκία ετών 68: Σαράντα χρόνια μετά τον γάμο της, δίνει ραντεβού με το παρελθόν της, μέσα από γράμματα και φωτογραφίες και κάνει την κριτική της. Η σύγκρουση με τα νιάτα της, η γαλήνη που προσδοκεί, στην υπόσχεση της για αιώνια αγάπη.

• 

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Η ανάμνηση και η προσμονή, υπήρξαν τα κυρίαρχα στοιχεία στις οικογένειες των ναυτικών, για να αντλήσουν την δύναμη από αυτά και να αντέξουν στον χρόνο. Η ταινία «Για Πάντα» αναφέρεται σε αυτές τις οικογένειες, σε μια εποχή όπου η τεχνολογία δεν είχε εισβάλει στη ζωή τους και η ανάγκη για επικοινωνία ήταν πολύτιμη. Εστιάζει στην αλληλογραφία μεταξύ του ναυτικού και της γυναίκας του, εκπροσωπώντας μεγάλο μέρος ανθρώπινων καταστάσεων που πέρασαν στην ιστορία, αλλά υπάρχουν ακόμη ζωντανές στη μνήμη πολλών. Είναι βασισμένη σε πραγματικές ιστορίες που ξεδιπλώνονται κινηματογραφικά σε παρελθόν και παρόν και δραματικά αποκαλύπτουν τις κρυφές αξίες που αντανακλούσε σχεδόν σε κάθε ναυτικό σπιτικό. Η ηρωίδα μας χείρα σήμερα, στην τρίτη ηλικία κάνει τον απολογισμό και την αυτοκριτική της ζωής της, ταξιδεύοντας πίσω στον χρόνο μέσα από γράμματα και φωτογραφίες, καλά κρυμμένα σε εκείνους τους φακέλους, που ακόμη έχουν το άρωμα του αγαπημένου της συζύγου.

• 

• 

• 

H ταινία απέσπασε δικαίως αρκετά βραβεία. Η Ευδοκία ενσαρκώνεται από τη Χρύσα Παπαϊωάννου η ερμηνεία της ως ηλικιωμένη Ευδοκία καθηλώνει και παράλληλα η Αντιγόνη Κουλουκάκου συγκινεί ως νεαρή Ευδοκία ενώ ο Λεωνίδας Κακούρης ευρέως γνωστός μέσα από το ρόλο του Δούκα Σεβαστού στις Άγριες Μέλισσες στο ρόλο του συζύγου της Ευδοκίας μένει πιστός στην αιώνια αγάπη του , η θάλασσα είναι η μέρα και η νύχτα του , η αρχή και το τέλος του στην θύμηση της οικογένειας του που άφησε πίσω να τον περιμένει.

Μέσα σε 23 λεπτά η ταινία “Για Πάντα” μικρού του Νίκου μήκους μιλάει στην ψυχή όσο μια δίωρη ταινία δεν θα μπορούσε να καταφέρει , ειλικρινά με άγγιξαν οι ερμηνείες σε αυτό το κινηματογραφικό ταξίδι στην Άνδρο και σας το παραθέτω για να το παρακολουθήσετε.

Καλή προβολή.

Νένα Ευθυμιάδου