Η ανάληψη ευθυνών αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ψυχολογίας του κάθε ανθρώπου καθώς επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας. Η ικανότητα να αναγνωρίζουμε τις δικές μας ενέργειες και να αναλαμβάνουμε τις συνέπειές τους μας επιτρέπει να αναπτύξουμε αίσθημα αυτοελέγχου και αυτοπεποίθησης. Αντίστοιχα, η αποφυγή της ευθύνης μπορεί να οδηγήσει σε αίσθημα ανασφάλειας.

Το Cityvibes.gr «φιλοξένησε» εκ νέου τον Ψυχολόγο Παναγιώτη Νταϊλάκη, ώστε να απαντήσει στις σχετικές ερωτήσεις μας.

Ο Παναγιώτης Νταϊλάκης είναι Ψυχολόγος, Νευροεπιστήμονας του τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ,
συγγραφέας και ερευνητής. Προσφέρει ψυχική φροντίδα στην έδρα του η οποία βρίσκεται στο
κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην οδό Κομνηνών 12.

Πώς θεωρείτε ότι η ανάληψη ευθυνών συνδέεται με την ψυχολογική ευεξία και την
προσωπική ανάπτυξη ενός ατόμου;

«H ανάληψη ευθυνών είναι αυτό που δίνει νόημα στην ζωή. Ειδικά στη σήμερον ημέρα ακούμε
ιδιαίτερα συχνά για τα δικαιώματα των πολιτών. Αυτό που δεν ακούμε συχνά όμως είναι για τις
ατομικές ευθύνες. Πρέπει να καταλάβουμε κάποια στιγμή ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου
δίπλα μας, είναι δική μας ευθύνη. Δεν μπορεί να υπάρχει το ένα χωρίς το άλλο, εκτός και αν
μιλάμε για ένα παιδί που μονάχα ζητάει πράγματα και δεν έχει καταλάβει, ακόμα, ότι είναι
κομμάτι μιας κοινωνίας. Αυτό που πιστεύω είναι ότι λαμβάνοντας ευθύνες, δηλαδή ένα ψυχολογικό “φορτίο”, αποκτάμε αυτομάτως και εμείς οι ίδιοι αξία ανάλογα το βάρος του φορτίου που έχουμε αποφασίσει να κουβαλήσουμε στους ώμους μας. Στον Χριστιανισμό αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στο αρχέτυπο του Ιησού Χριστού και τον τίμιο Σταυρό.
Για να δώσω ένα παράδειγμα σχετικά με τα προαναφερθέντα. Φανταστείτε έναν γονέα να χάνει
την δουλειά του. Αυτό θα του επιφέρει άγχος, όχι μόνο εξαιτίας του γεγονότος αυτού, αλλά γιατί
ελλοχεύει ο κίνδυνος ότι αυτή η κατάσταση θα επηρεάσει και έναν άλλο πολύ πιο σημαντικό
τομέα, δηλαδή την οικογένειά του. Τι μας διδάσκει όμως αυτό;
O γονέας αυτός αποφάσισε να αναλάβει την ευθύνη της δημιουργίας και επιβίωσης της
οικογένειάς του. Άρα παίζει ο ίδιος καθοριστικό ρόλο προς την οικογένεια και είναι ιδιαίτερα
πολύτιμος. Έτσι, επιστρεφουμε όπως καταλαβαίνετε στην ιδέα ότι η ανάληψη ευθυνών είναι
αυτό που δίνει νόημα στην ζωή.»

Ποιες είναι οι συνήθειες ή οι παράγοντες που μπορούν να εμποδίσουν κάποιον από το να
αναλάβει ευθύνες στη ζωή του;

«Θεωρώ ότι ένα βασικό στοιχείο που μας εμποδίζει να αναλάβουμε ευθύνες είναι ηθελημένη
αδράνεια. Σίγουρα έχει τύχει σε όλους μας να δούμε κάτι, κατά την διάρκεια της ημέρας μας, για
το οποίο μπορούσαμε να κάνουμε κάτι αλλά επιλέξαμε την αδράνεια.
Μαθαίνουμε να αντιδρούμε στα ερεθίσματα με αυτόν τον τρόπο τροφοδοτόντας, έτσι, μια
συνήθεια που μακροπρόθεσμα επηρεάζει πολλές πτυχές της ζωής μας. Αν παραμένουμε
αδρανείς σε πράγματα που γνωρίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι, αυτό τι μας καθιστα;
Σίγουρα όχι χρήσιμους. Ένας άνθρωπος που γνωρίζει ότι δεν είναι χρήσιμος, σίγουρα δεν
έχει μια υψηλή εικόνα για τον εαυτό του. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία της
καταθλιπτικής ή αγχώδους συμπτωματολογίας. Αν το σκεφτούμε όμως πιο σφαιρικά, είναι μονάχα η ηθελημένη αδράνεια που μας εμποδίζει να αναλαμβάνουμε ευθύνες; Κατά την άποψή μου όχι.
Καθοριστικό ρόλο, θεωρώ πως έχουν η απογοήτευση και ο φόβος που έχουμε εισπράξει από την
κοινωνία στην οποία ζούμε. Είναι ευρέως γνωστό ότι η πολιτική σκηνή δίνει στους νέους ένα σχεδιάγραμμα ζωής. Ένα πακετάκι, αν θέλετε, που λέει πως αν ακολουθήσουμε τους κανόνες του ίσως να έχουμε μιαν καλή ζωή.
Αυτό είναι το εξής: οι νέοι θα διαβάσουν, θα πανε στα φροντιστήρια, θα δώσουν πανελλήνιες
και έτσι θα περάσουν σε μια σχολή ώστε όταν την τελειώσουν να έχουν μια σταθερή εργασία.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική ιδιαίτερα στο τελευταίο κομμάτι.
Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι νέοι αυτοί, όταν τελειώσουν τις σπουδές, να μη συναντήσουν
συνολικά αυτήν την προσδοκία. Οπότε, ως απάντηση-αντίδραση προς αυτό, πολλοί νέοι,
ειδικότερα στην Ελλάδα, επιλέγουν την αποφυγή της λήψης ευθυνών. Δυστυχώς όμως, αυτή η
στάση δεν πρόκειται να δώσει λύση στο πρόβλημα.»

Πώς μπορεί η ψυχολογία να συνδράμει στην ανάπτυξη της διάθεσης για την ανάληψη
ευθυνών;

«Σίγουρα η εμπειρία του ταξιδιού της ανακάλυψης του εαυτού μπορεί να είναι ευεργετική καθώς
ο ίδιος ο θεραπευόμενος θα μπορέσει να ανακαλύψει τις πτυχές του εαυτού του και τις
κρυμμένες ικανότητές του. Ο Ντοστογιέφσκι το συνοψίζει όμορφα: “Κάθε άνθρωπος δεν είναι μόνο υπεύθυνος για ό,τι κάνει, αλλά για αυτό που κάνουν όλοι οι άλλοι” και ότι “υπάρχει μόνο ένας τρόπος για τη σωτηρία, και αυτός είναι να καταστήσεις τον εαυτό σου υπεύθυνο για όλες τις αμαρτίες των
ανθρώπων. Το να αναλάβεις αυτή την ευθύνη σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξεις τη συνείδησή
σου”. Το παραπάνω θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως εξής : για να αλλάξεις τον κόσμο, ξεκίνα με το να
αλλάξεις πρώτα τον εαυτό σου.»

Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να αναλάβει
ευθύνες στην επαγγελματική ή προσωπική του ζωή;

«Στις συνεδρίες μου, μερικές φορές, θέτω την παρακάτω ερώτηση. Αν αποφασίσεις να μην
αναλάβεις την ευθύνη, είναι η εναλλακτική καλύτερη;
Αξίζει να σημειωθεί ότι, οι νέοι σήμερα ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν νόημα στην ζωή.
Πολλές φορές έχω ακούσει κατα την εμπειρία μου, την φράση “δεν ξέρω με τι να ασχοληθώ
στην ζωή μου, δεν ξέρω τι να σπουδάσω, τι δουλειά να κάνω”.
Η συμβουλή μου, λοιπόν, είναι η εξής: κάτσε δέκα λεπτά και σκέψου τι θα μπορούσες να
διορθώσεις στην ζωή σου. Φτιάξε μια λίστα από το πιο εύκολο προς το πιο δύσκολο και ξεκίνα
να το αλλάζεις ένα – ένα, έτσι ώστε το σήμερα να είναι λίγο καλύτερο από το χθες. Θα δεις ότι
μπορείς να κάνεις θαύματα.»

Περισσότερες πληροφορίες για τον Ψυχολόγο Παναγιώτη Νταϊλάκη, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του panagiotisntailakis.com

Η ομοιοπαθητική στην κτηνιατρική αποτελεί μια εναλλακτική προσέγγιση στην υγεία των ζώων. Παρότι η επιστημονική κοινότητα συχνά αμφισβητεί την αποτελεσματικότητά της, ορισμένοι κτηνίατροι και ιδιοκτήτες ζώων προτιμούν αυτήν τη μέθοδο για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων και προβλημάτων υγείας στα ζώα.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Ομοιοπαθητικός Κτηνίατρος Ντούλου Βασιλική, η οποία απάντησε σε αρκετά ερωτήματα για μια Εναλλακτική προσέγγιση θεραπείας για τα ζώα, άγνωστη για πολλούς από εμάς.

Ποιες είναι οι βασικές αρχές της Ομοιοπαθητικής θεραπείας στην κτηνιατρική και πώς διαφέρουν από τις παραδοσιακές θεραπευτικές προσεγγίσεις;

«Η βασική αρχή της ομοιοπαθητικής θεραπευτικής προσέγγισης είναι αυτό που φανερώνει και η ίδια η λέξη ( όμοιο και πάθος ). Τα όμοια δηλαδή θεραπεύονται με τα όμοια. Χρησιμοπούμε ουσίες οι οποίες προκαλούν ουσιαστικά τα ίδια συμπτώματα με αυτά που προκαλεί η ασθένεια στον οργανισμό. Με αυτόν τον τρόπο ενδυναμώνεται η απάντηση του οργανισμού στο στρεσσογόνο – παθογόνο παράγοντα, ο οποίος προκάλεσε την ανισορροπία – ασθένεια, και έτσι επέρχεται η ίαση. Ως σύμπτωμα θεωρείται η απάντηση του οργανισμού στη συγκεκριμένη νόσο – stress, κάθε ζώο ή και άνθρωπος μπορεί να νοσεί με το ίδιο νόσημα με κάποιον άλλο , όμως έχει διαφορετικά συμπτώματα. Είναι δηλαδή μια οπτική αντίθετη από αυτή που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τις ασθένειες με την παραδοσιακή ιατρική, κατά την οποία προσπαθούμε να καταπολεμήσουμε και να εξαφανίσουμε τα συμπτώματα της κάθε ασθένειας. Αυτό συμβαίνει γιατί με την ομοιοπαθητική μαθαίνεις να βλέπεις έναν ασθενή απεναντί σου, με τα σωματικά συμπτώματα, με τα ψυχικά – συναισθηματικά, με τα διάφορά στρες που έχει περάσει, πώς έχει αντιδράσει σε αυτά και τί του έχουν αφήσει, μέχρι να φτάσει να έχει τη συγκεκριμένη νοσολογική οντότητα, για την οποία ζητάει τη βοήθεια μας. Στην παραδοσιακή ιατρική μας αρκεί το να βρούμε ποιο ή ποια όργανα πάσχουν και σε ποιο βαθμό, να κάνουμε δηλαδή τη διάγνωση και αυτό είναι αρκετό για τη θεραπεία που θα χoρηγήσουμε. Εδώ ( στην ομοιοπαθητική ) η οπτική μας διευρύνεται.»

Πώς μπορεί η ομοιοπαθητική ιατρική να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη ασθενειών στα ζώα και στη βελτίωση της υγείας τους;

«Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει προληπτική ομοιοπαθητική. Διότι όπως είπαμε χρειάζεται να υπάρχουν συμπτώματα ώστε να βρούμε το όμοιο φάρμακο που θα βοηθήσει. Σε έναν υγιή οργανισμό δεν χρειάζεται να δώσουμε κάποιο φάρμακο, διότι δεν το χρειάζεται. Αυτό που μπορεί να γίνει ως πρόληψη είναι να δοθεί κάποιο ομοιοπαθητικό φάρμακο στο αρχικό στάδιο μιας στρεσογόνου εμπειρίας, ώστε να βοηθήσει το ζώο να το ξεπεράσει πιο εύκολα και να μην φτάσει σε πιο σοβαρή κατάσταση. Πχ. ένα ζώο βιώνει μια τραυματική εμπειρία, αυτή μετέπειτα μπορεί να του δημιουργήσει μια μόνιμη πχ. φοβία και μακροπρόθεσμα να μειωθεί η άμυνα του οργανισμού του φτάνοντας στο σημείο να εμφανίσει κάποια νόσο. Με την ομοιοπαθητική μπορεί αυτό να προληφθεί. Ένα δεύτερο που μπορώ να σκεφτώ είναι όταν έχουμε ένα νόσημα σε αρχικό στάδιο, αντί να δώσουμε πχ. αντιβίωση, μπορούμε να βοηθήσουμε τη φλεγμονή με κάποιο ομοιοπαθητικό φάρμακο, χωρίς να υπάρξουν οι παρενέργειες της αντιβίωσης στo μικροβίωμα του εντέρου. Ταυτόχρονα να μειωθεί και η υπερκατάναλωση των αντιβιοτικών, που όπως γνωρίζουμε οδηγούν σε ανθεκτικά στελέχη μικροβίων, καθιστώντας τα όλο και λιγότερο αποτελεσματικά.»

Ποιες είναι οι κύριες ομοιοπαθητικές θεραπείες που εφαρμόζονται συχνά στην κτηνιατρική;
Ποια τα πλεονεκτήματα και οι περιορισμοί τους;

«Η απάντηση είναι πως σε όλα σχεδόν τα νοσήματα μπορεί να βοηθήσει, εφόσον ουσιαστικά ενδυναμώνει τον οργανισμό. Σε εμένα συνήθως απευθύνονται ιδιοκτήτες με ζωάκια που έχουν χρόνια προβλήματα και είτε δεν υπάρχει αποτέλεσμα με τα φάρμακα της παραδοσιακής ιατρικής , είτε τα ζώα έχουν σοβαρές παρενέργειες από αυτά. Τέτοια νοσήματα είναι αλλεργίες, επιληψία, αρθρίτιδες, νεοπλασίες ( ως υποστήριξη ), νεφρική ανεπάρκεια και πολλά προβλήματα συμπεριφοράς που ξεκινούν από τραυματικά γεγονότα. Τα πλεονεκτήματα είναι η βελτίωση του συνόλου του οργανισμού του ζώου, σε ορισμένες περιπτώσεις η πλήρης θεραπεία του, ακόμα και σε ασθένιες που θεωρούνται μη ιάσιμες, καθώς και η αποφυγή των σοβαρών πολλές φορές παρενεργειών των χημικών φαρμάκων.

Οι περιορισμοί είναι πως τα ζωάκια δεν μας μιλούν ,ώστε να μας πουν πως ακριβώς αισθάνονται, οπότε αρκετές πληροφορίες τις υποθέτουμε με τους κηδεμόνες τους. Αυτό δυσκολεύει και καθυστερεί την εύρεση του σωστού φαρμάκου. Στην ομοιοπαθητική χρειάζονται αρκετές πληροφορίες και λεπτομέριες που κάνουν την διαφορά, οπότε εδώ σίγουρα κάτι χάνουμε. Άλλος περιορισμός είναι η μη καλή μεταφορά πληροφοριών από τον κηδεμόνα του ζώου , όπου πολλές φορές κάνει ανθρωπομορφισμούς ή δίνει στοιχεία από τη δική του ψυχοσύνθεση , τις οποίες προβάλει στο ζώο του, μπερδεύοντας για λίγο τον ομοιοπαθητικό. Άλλος περιορισμός είναι πως η ομοιοπαθητική δεν μπορεί να θεραπεύσει τα πάντα. Ζωάκια τα οποία έρχονται με ασθένειες σοβαρές και σε προχωρημένο στάδιο δεν μπορούμε να περιμένουμε πως θα τα θεραπεύσει. Σε αυτές τις περιπτώσεις δρα υποστηρικτικά σε συνδυασμό με τα φάρμακα της παραδοσιακής ιατρικής.»

Ποια είναι τα κύρια ομοιοπαθητικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των ζώων και πως λειτουργούν στον οργανισμό του ζώου;

«Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι πάρα πολλά. Είναι τα ίδια φάρμακα που χρησιμοποιούμε και στην ομοιοπαθητική του ανθρώπου. Η προέλευση τους είναι φυτική, ζωική και από διάφορα ορυκτά. Υπάρχουν κάποια τα οποία χρησιμοποιούμε πολύ συχνά, όπως είναι για παράδειγμα η Arnica , ένα είδος μαργαρίτας, η οποία δίνεται σε τραυματισμούς , πόνο, μώλωπες και άλλα τα οποία δίνονται πολύ σπάνια. Η επιλογή τους γίνεται ανάλογα με το ιστορικό και τα συμπτώματα του ζώου, οπότε κάθε θεραπεία είναι μοναδική. Δύο ζώα που πχ. έχουν επιληψία θα πάρουν διαφορετικά φάρμακα, οπότε δεν υπάρχουν κύρια ομοιοπαθητικά φάρμακα. Υπάρχουν μάλλον πιο πολύχρηστα και άλλα που χρησιμοπούνται πιο σπάνια. Η λειτουργία τους είναι πως ουσιαστικά αυξάνουν την ενέργεια του ίδιου του οργανισμού βοηθώντας τον να ξεπεράσει την ασθένεια του ή αν αυτό δεν είναι εφικτό, να τον βοηθήσει να ανταπεξέλθει με τον καλύτερο τρόπο, βελτιώνοντας την ποιότητα της ζωής του.»

Ποιες είναι οι προκλήσεις και οι κριτικές που αντιμετωπίζει η ομοιοπαθητική στον τομέα της
κτηνιατρικής και πώς μπορεί να εξελιχθεί στο μέλλον;

«Οι προκλήσεις είναι πάρα πολλές, διότι είναι μια μέθοδος η οποία δεν είναι καθόλου διαδεδομένη στη χώρα μας, στο χώρο της κτηνιαρικής. Οι κτηνίατροι που ασχολούμαστε με την ομοιοπαθητική είμαστε πολύ λίγοι. Οπότε μία πρόκληση είναι να γίνει πιο γνωστό στον κόσμο ,ότι υπάρχει και αυτή η επιλογή και προσέγγιση και το δεύτερο που έρχεται σαν αποτέλεσμα του πρώτου είναι το να γίνουμε και εμείς
ακόμα καλύτεροι σε αυτό και να βοηθήσουμε πολύ περισσότερα ζώα. Οι κριτικές είναι πάρα πολλές. Είναι μια μέθοδος η οποία κυρίως από παραδοσιακούς ιατρούς κατακρίνεται ως placebo. Η κτηνιατρική νομίζω πως είναι ο κλάδος που μπορεί να αποδείξει πως δεν είναι placebo, διότι ένα ζώο δεν μπορεί να αυθυποβληθεί , να πιστέψει δηλαδή ότι με το συγκεκριμένο φάρμακο θα γίνει καλά και όντως να γίνει. Τα αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής τα βλέπω καθημερινά, όσο απίστευτο κι αν είναι. Έχω βοηθήσει πολλά ζώα , όπως η ομοιοαπαθητική έχει βοηθήσει και εμένα την ίδια. Αν ήταν απλώς placebo δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να το κάνω. Μακάρι η ανάπτυξη της τεχνολογίας να βοηθήσει να αποδειχθεί η δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων στις νανοδομές του οργανισμού, ώστε να αναγνωριστεί ως συμπληρωματική θεραπεία. Κάτι το οποίο πιστεύω θα βοηθήσει πολλούς ασθενείς, ζώα και ανθρώπους, στη βελτίωση του συνόλου της υγείας τους.»

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Ομοιοπαθητικό Κτηνίατρο, Ντούλου Βασιλική, μπορείτε να ανατρέξετε στην ιστοσελίδα της homeovet.gr.

Οι αρνητικές σκέψεις αποτελούν μια φυσιολογική πτυχή της ανθρώπινης ψυχολογίας. Συχνά, οι άνθρωποι τείνουν να εστιάζουν σε αρνητικά σενάρια, αμφιβολίες και φόβους, δημιουργώντας έναν εσωτερικό διάλογο που ενισχύει τα αρνητικά συναισθήματα. Αυτή η τάση μπορεί να οφείλεται σε ποικίλους παράγοντες, όπως η ανασφάλεια, ο φόβος της αποτυχίας ή η κοινωνική πίεση.

Το Cityvibes.gr «φιλοξένησε» τον Ψυχολόγο Παναγιώτη Νταϊλάκη, με σκοπό να «ρίξει φως» στο εν λόγω ζήτημα.

Ο Παναγιώτης Νταϊλάκης είναι Ψυχολόγος, Νευροεπιστήμονας του τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ,
συγγραφέας και ερευνητής. Προσφέρει ψυχική φροντίδα στην έδρα του η οποία βρίσκεται στο
κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην οδό Κομνηνών 12.

Ποιες είναι οι συνηθισμένες καταστάσεις που συνήθως προκαλούν αρνητικές
σκέψεις και πώς μπορεί κάποιος να τις αναγνωρίσει πιο εύκολα;

«Η ερώτηση αυτή είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη καθώς ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και οι
περιπτώσεις μοναδικές. Αν υποθέσουμε, όμως, ότι δεχόμαστε την ύπαρξη μιας καθολικής διαδρομής η οποία μας οδηγεί στην δημιουργία αρνητικών σκέψεων, η άποψή μου είναι πως επειδή η ζωή είναι τόσο δύσκολη και απαιτητική αν δεν της δώσεις όλα όσα έχεις, οι πιθανότητες να δημιουργηθουν πικρίες μέσα σου και να υπερτερήσει το σκοτάδι είναι ιδιαίτερα υψηλές. Σαφώς, όλους μας τρομάζει το γεγονός ότι η ζωή είναι σύντομη και δύσκολη, αλλά αυτό είναι που την καθιστά τη μεγαλύτερη περιπέτεια που θα βιώσουμε. Θεωρώ πως αυτοί οι οποίοι επιλέγουν την σιγουριά και φοβούνται να λάβουν μέρος στην παραπάνω περιπέτεια, ίσως ξεκινήσουν να αντιμετωπίζουν, μετά από κάποια χρόνια, τα άτομα που έχουν πετύχει στην ζωή τους με ζήλια, λύπη, ίσως, και κακία. Δηλαδή, αρνητικά συναισθήματα. Συναισθήματα τα οποία είναι απλώς μια προβολή ως προς αυτά που νιώθουν για τον ίδιο τους τον εαυτό. Οπότε ως απάντηση προς το ερώτημά σας προτείνω το εξής: όταν αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε μια αρνητική σκέψη να κάνουμε τις παρακάτω ερωτήσεις στον εαυτό μας:

1. Τι με οδήγησε σε αυτήν την σκέψη;
2. Που συνέβαλα εγώ στην δημιουργία αυτής της κατάστασης;
3. Πως με κάνει να νιώθω;
4. Τι μπορώ να κάνω, ρεαλιστικά, εγώ για αυτό;»

Πώς μπορεί κάποιος να αναπτύξει ενδιαφέρον και ευαισθησία για τις θετικές
πτυχές της ζωής, ακόμα και όταν αντιμετωπίζει προκλήσεις;

«Όπως αναφέραμε και παραπάνω η ζωή είναι μικρή και γεμάτη δυσκολίες. Ποιά “όπλα” έχω,
όμως, στην κατοχή μου για να μπορέσω να ανταπεξέλθω στις τελευταίες;
Η απάντηση είναι πως τα “όπλα” αυτά είναι δύο, η ευγνωμοσύνη και η πίστη. Ευγνωμοσύνη για
τα πράγματα που έχω και πίστη ότι, στο μέλλον, αυτά που σχεδιάζω θα πετύχουν. Ότι είμαι
έτοιμος να αντιμετωπίσω όποια πρόκληση και να έρθει. Αναφέρομαι στην πίστη καθώς
θεωρώ πως αποτελεί την υψηλότερη μορφή ελπίδος που μπορούμε να έχουμε ενάντια στις
σκοτεινές ημέρες που βιώνουμε ή θα βιώσουμε.
Ετσι, έχοντας τα δύο προαναφερθέντα θα μπορέσουμε να δούμε τις θετικές πτυχές της ζωής
χωρίς να μας κατακλύζει ο φόβος των αρνητικών σκέψεων που μας καθιστά τυφλούς.
Όλοι μας μπορούμε να βρεθούμε σε δυσβάσταχτες καταστάσεις, σε αυτές όμως είναι που η
ευγνωμοσύνη για αυτά που έχουμε γίνεται αναγκαία και η πίστη γίνεται ο σύμμαχός μας.»

Υπάρχουν συγκεκριμένες στρατηγικές ή τεχνικές που μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει για να αντιμετωπίσει τις αρνητικές σκέψεις κατά τη διάρκεια της καθημερινής του ζωής;

«Υπάρχουν στρατηγικές που μπορούν να προσαρμοστούν στις ανάγκες και τις προτιμήσεις κάθε ατόμου τις οποίες θα αναφέρω και παρακάτω. Σε αυτό το σημείο όμως θα ήθελα να απαντήσω στην ερώτησή σας με μια σκέψη συμβολικού χαρακτήρα. Στις συνεδρίες μου, μου αρέσει ιδιαίτερα να αναφέρομαι στις διδαχές της ιστορικής κληρονομιάς καθώς αποτελείται από πληθώρα αρχέτυπων και αλληγοριών οι οποίες εμπεριέχουν την κρυμμένη αλήθεια. Δεν είναι τυχαίο που μόνον με το να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτό που φοβόμαστε μπορούμε να εξελιχθούμε πραγματικά. Άλλωστε η τεχνική της έκθεσης (exposure) χρησιμοποιείται από πολλούς θεραπευτές. Ας το σκεφτούμε και ως αλληγορία, όλοι γνωρίζουμε την ιστορία με το φίδι και τον κήπο της Εδέμ. Είτε μας αρέσει είτε όχι, τα φίδια υπάρχουν στον κόσμο. Το να ελπίζουμε για έναν κόσμο χωρίς φίδια είναι ουτοπικό. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε, πρακτικά, είναι να γίνουμε εμείς οι γητευτές των φιδιών. Έτσι, δημιουργείται το παράδοξο, το οποίο λέει πως αυτά που φοβόμαστε είναι και αυτά που αν τα αντιμετωπίσουμε θα μας βοηθήσουν να εξελιχθούμε. Γιαυτό άλλωστε το φίδι συμβολίζει πολλές φορές και την αναγέννηση.»

Πώς μπορεί κάποιος να διαχειριστεί καλύτερα την αυτοκριτική του και να αναπτύξει μια πιο ενημερωμένη και ενθαρρυντική προσέγγιση προς τον εαυτό του;

«Θεωρώ σημαντικό να αναλύσουμε, αρχικά, πως μπορεί κάποιος να κάνει αυτοκριτική. H εμπειρία μου με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτό που αναφέρεται στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιον ενδεχομένως να ισχύει, “ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς”. Σε όλους μας έχει τύχει να λέμε πράγματα που δεν τα πιστεύουμε πραγματικά σε βαθμό που να δημιουργούμε, μερικές φορές, μία ταυτότητα η οποία περιέχει ψέματα. Εθελοτυφλούμε μπροστά στην ωμή αλήθεια διότι δεν είμαστε έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε και φοβόμαστε τις συνέπειές της. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο ο δρόμος προς την αλήθεια είναι ιδιαίτερα επίπονος. Αυτή, όμως, είναι η ουσία της αυτοκριτικής. Η αναγνώριση της αληθινής όψης του εαυτού μας. Μια ερώτηση που κάνω συνήθως είναι η εξής:
“Πως θα ήταν ο εαυτός σου τώρα αν είχες αναλάβει όλες τις ευθύνες που θα έπρεπε να είχες αναλάβει και αν είχες ολοκληρώσει όλα αυτά που ήθελες να ολοκληρώσεις;”
Μια ενθαρρυντική προσέγγιση είναι να σκεφτούμε ότι ποτέ δεν είναι αργά να κάνουμε την αλλαγή που επιθυμούμε, αρκεί μονάχα να βρούμε το θάρρος να αποδεχτούμε την αλήθεια και να σκεφτούμε μια στρατηγική για το πως θέλουμε να ζήσουμε την ίδια μας την ζωή. Άλλωστε, όπως είχε πει και ο Καρλ Γιούνγκ, δεν είσαι αυτά που σου συνέβησαν αλλά αυτά που επιλέγεις να γίνεις.»

Ποιες είναι οι συγκεκριμένες συμβουλές ή ασκήσεις που μπορεί να ενσωματώσει κάποιος στην καθημερινή του ρουτίνα για να ενισχύσει τη θετική του ψυχολογία;

«Νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ. Είναι σημαντικό να υπάρχει μια υγιής ισορροπία ανάμεσα στα δύο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός που η γυμναστική και η μεσογειακή δίαιτα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην διατήρηση της ευεξίας του ατόμου. Θα ήθελα όμως να μείνω στο πρώτο κομμάτι, νοῦς ὑγιής. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εκπαίδευσης, κατά την άποψή μου, είναι ότι σου μαθαίνουν τι να σκέφτεσαι και όχι πως να σκέφτεσαι. Η ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας και της αμφισβήτησης είναι η αρχή της πραγματικής σοφίας. Το να επιθυμούμε απλώς να είμαστε ευτυχισμένοι δεν θα μας βοηθήσει όταν έρθουν οι δυσκολίες της ζωής, αυτό που θα μας βοηθήσει είναι οι δεξιότητες που έχουμε αναπτύξει από τις, περασμένες, δύσκολες εμπειρίες μας και το στήριγμα των προσώπων που έχουμε δίπλα μας. Τα προαναφερθέντα όμως απαιτούν και ένα καλό επίπεδο αυτογνωσίας. Έτσι, συνοψίζοντας, θα πρότεινα τα εξής βασικά “συστατικά” που μας βοηθάνε καθημερινά:

1. Αναγνώριση θετικών στιγμών: Καθημερινά, προσπάθησε να αναγνωρίσεις και να
   εκτιμάς τις θετικές στιγμές που βιώνεις.
2. Ασκήσεις αισιοδοξίας: Καθημερινά, σκέψου ή γράψε τρία πράγματα που σε κάνουν
   αισιόδοξο ή ευγνώμον. Αυτό μπορεί να υποστηρίξει τη θετική σκέψη.
3. Καθημερινή αναζωογόνηση: Κάνε μικρά διαλείμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας για
   να αναζωογονηθείς. Μια βόλτα, μια βαθιά αναπνοή, ή μια γρήγορη άσκηση.
4. Κοινωνική σύνδεση: Συνδέσου με άλλους ανθρώπους. Οι κοινωνικές σχέσεις μπορούν
   να συμβάλουν στην ψυχική ευεξία. Κάνε προσπάθεια να περνάς χρόνο με φίλους και
   οικογένεια.
5. Στόχοι: Καθορισε μικρούς εβδομαδιαίους στόχους.
6. Μην διστάσεις να ζητήσεις βοήθεια από έναν ειδικό αν νιώθεις ότι το χρειάζεσαι.»

Περισσότερες πληροφορίες για τον Ψυχολόγο Παναγιώτη Νταϊλάκη, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του panagiotisntailakis.com

Φοβίες. Ο απρόσκλητος «συνταξιδιώτης» πολλών ανθρώπων, ο οποίος συνηθίζει να τους συντροφεύει σε μεγάλο μέρος της ζωής τους. Τι είναι η φοβία και τι ο φόβος; Πως γίνεται ο διαχωρισμός ανάμεσα τους; Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες φοβίες αλλά και οι συνήθεις μέθοδοι θεραπείας;

Η Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, Στεφανία Καρκαμάνη «φιλοξενήθηκε» από το Cityvibes.gr και μας μίλησε για το εν λόγω θέμα.

Περισσότερες πληροφορίες για την ίδια, μπορείτε να αντλήσετε εδώ.

Πώς μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει την ύπαρξη μιας φοβίας και ποια είναι τα συνήθη σημάδια που μπορεί να παρατηρήσει;

«Χρειάζεται να ξεχωρίσουμε την φοβία από τον φόβο. Ο φόβος είναι ένα υγιές συναίσθημα, το οποίο
προκαλείται από κάποιο ερέθισμα πραγματικού κινδύνου. Αυτό θα έπρεπε να συμβαίνει, καθώς ο
φόβος σηματοδοτεί την έναρξη του μηχανισμού του άγχους, ενός μηχανισμού απαραίτητου για την
προστασία και την επιβίωσή μας όταν πρόκειται για καταστάσεις στις οποίες πράγματι απειλείται η
σωματική μας ακεραιότητα. Αυτή η πτυχή του άγχους είναι άγνωστη για πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι το έχουν συνδέσει μόνο με την δυσλειτουργία του: με το στρες και με τις αγχώδεις διαταραχές.

Περισσότερα για τον μηχανισμό του άγχους μπορείς να διαβάσεις εδώ.

Από την άλλη, η φοβία είναι ένας παράλογος φόβος, άρα η δυσλειτουργία του μηχανισμού του άγχους.
Ένας φόβος που εκκινείται ενώ δεν κινδυνεύουμε πραγματικά. Για παράδειγμα, το να φοβηθώ γέρνοντας και κοιτάζοντας κάτω από ένα παράθυρο στον όγδοο όροφο ενός κτηρίου είναι φυσιολογικό και υγιές. Θα έπρεπε να αισθάνομαι έτσι γιατί αυτό το συναίσθημα με προστατεύει και οριοθετεί το τι μπορώ και το τι δεν μπορώ να κάνω. Πρόκειται για μια πολύ βασική αίσθηση κινδύνου, η οποία αναπτύσσεται σε ένα υγιές άτομο σταδιακά, από την βρεφική ακόμα ηλικία. Όμως, το να φοβηθώ ανεβαίνοντας σε μερικά σκαλοπάτια μιας σκάλας, σε ένα ύψος στο οποίο δεν κινδυνεύω πραγματικά, είναι φοβία, συγκεκριμένα είναι υψοφοβία.
Άρα, ένας άνθρωπος μπορεί να αναγνωρίσει ότι είναι φοβικός βασιζόμενος στην λειτουργικότητα ή
στην δυσλειτουργικότητα του συναισθήματος που νιώθει. Μπορεί να αναρωτηθεί: “αυτό που νιώθω είναι ένα χρήσιμο συναίσθημα που προστατεύει την σωματική μου ακεραιότητα; Ή ένα παράλογο συναίσθημα που ενεργοποιείται ενώ δεν απειλούμαι πραγματικά;” Τα συνήθη σημάδια, λοιπόν, μιας φοβίας, αφορούν στην αδυναμία του ατόμου να ανταποκριθεί σε καταστάσεις της καθημερινότητάς του. Όταν αρχίσει το συναίσθημα αυτό να περιορίζει την ζωή κάποιου, τότε είναι σίγουρα καιρός να αναζητήσει επαγγελματική βοήθεια.
Παραδείγματος χάριν, δεν είναι απαραίτητο να σου αρέσει να συνωστίζεσαι με υπερβολικό κόσμο σε
ένα κατάμεστο κέντρο διασκέδασης. Αυτό δεν σημαίνει πως είσαι αγοραφοβικός. Είναι απλούστατα
ζήτημα ιδιοσυγκρασίας και επιλογών. Δεν είναι απαραίτητο να πηγαίνεις σε τέτοια μέρη. Αν, όμως, δεν
μπορείς πια να πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ γιατί σε αναστατώνει τόσο πολύ η παρουσία των υπόλοιπων ανθρώπων εκεί, τότε είναι καιρός να αναζητήσεις επαγγελματική βοήθεια. Να θυμάσαι πως δεν είναι κάτι το οποίο υποχωρεί μόνο του. Αντιθέτως, οι φοβίες έχουν την τάση να γίνονται εντονότερες αν δεν υπάρξει θεραπευτική παρέμβαση και πολλές φορές, μάλιστα, γενικεύονται σε επιπλέον ερεθίσματα και καταστάσεις.»

Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες φοβίες που συναντάτε και πώς επηρεάζουν την καθημερινή ζωή των ατόμων;

«Υπάρχει μεγάλη ποικιλία φοβιών. Πολλές φορές πρόκειται για πράγματα που δεν φανταζόμαστε και
ακούγονται εντελώς παράλογα σε έναν τρίτο. Στην λίστα των καταγεγραμμένων φοβιών υπάρχει φοβία για τα λουλούδια, για τους αριθμούς, για τα ρολόγια και πολλά άλλα, όπως θα δείτε να αναφέρεται και στο παρακάτω άρθρο. Αυτό συμβαίνει γιατί η φοβία δεν είναι στην πραγματικότητα το αντικείμενο της φοβίας, αλλά οι εγκεφαλικές συνδέσεις που έχουν δημιουργηθεί με αυτό. Δεν είναι τα ρολόγια το πρόβλημα, είναι κάποια τραυματική εμπειρία με την οποία έχουν συνδεθεί (η ίδια η τραυματική εμπειρία ίσως να έχει απωθηθεί στο ασυνείδητο, ίσως και όχι). Η μνήμη ταύτισε κάποια κατάσταση ή κάποιο πρόσωπο με το τυχαίο αυτό αντικείμενο ή γενίκευσε σε αυτό κάποια φοβία για κάποιο άλλο, σχετικό ερέθισμα.
Η πιο συνηθισμένη φοβία που συναντώ τα τελευταία χρόνια είναι η αρρωστοφοβία.
Ειδικά από την περίοδο της καραντίνας και μετά, έχει εξαπλωθεί αρκετά έντονα. Ένας αρρωστοφοβικός άνθρωπος μεγενθύνει στο μυαλό του το παραμικρό δυσάρεστο σωματικό ερέθισμα που βιώνει ή και εφευρίσκει ανύπαρκτα. Μπορεί, δηλαδή, να βιώνει έντονο άγχος σε σημείο κρίσεων πανικού γιατί ένιωσε κάποια στιγμή της ημέρας μια ελαφριά ταχυκαρδία ή μια ενόχληση στην κοιλιά. Αντί, λοιπόν, να σκεφτεί πως η στιγμιαία ταχυκαρδία μάλλον θα προκλήθηκε λόγω της ανηφόρας που μόλις ανέβηκε ή η ενόχληση στην κοιλιά μάλλον προέκυψε γιατί έφαγε βαριά, το αρρωστοφοβικό άτομο βουλιάζει σε έναν κυκεώνα σκέψεων που χτίζουν στο μυαλό του το χειρότερο πιθανό σενάριο: ότι μάλλον πάσχει από κάποια σοβαρή, ανίατη ασθένεια ή βιώνει ένα δυνητικά θανατηφόρο επεισόδιο. Περνάει ώρες παρατηρώντας και μετρώντας τους καρδιακούς παλμούς του ή τις παραμικρές αισθήσεις που νιώθει στην περιοχή της κοιλιάς. Διαμορφώνει την καθημερινότητά του βάσει της αρρωστοφοβίας του, αποφεύγει ανθρώπους, μέρη, δραστηριότητες γιατί φοβάται συνεχώς πως θα πάθει κάτι. Επισκέπτεται γιατρούς υπερβολικά συχνά για να τον καθησυχάσουν πως δεν έχει κάτι (όμως οι καθησυχασμοί τους δεν τον ικανοποιούν) ή υπερβολικά σπάνια, γιατί φοβάται πως θα ακούσει κάποια πολύ άσχημη διάγνωση. Στην πραγματικότητα θα έπρεπε να επισκεφθεί ένα ψυχολόγο.»

Ποιος είναι ο ρόλος του παιδικού περιβάλλοντος στην ανάπτυξη φοβιών και πώς μπορεί να επηρεάσει αυτό τον ενήλικα;

«Ο ρόλος του παιδικού περιβάλλοντος είναι καθοριστικής σημασίας. Η συντριπτική πλειονότητα των
ερεθισμάτων τα οποία καταγράφει ο εγκέφαλος ως κινδύνους αποθηκεύονται ως τέτοιοι στην μνήμη στις ηλικίες 4 έως 6 ετών. Αυτά είναι τα κρίσιμα χρόνια για την ανάπτυξη αγχωδών διαταραχών και φοβιών στην ενήλικη ζωή. Οι φοβίες κατά κάποιο τρόπο “κληρονομούνται”στο παιδί από φοβικούς γονείς και κηδεμόνες. Όταν ένα παιδάκι αντιλαμβάνεται πως ο γονέας του φοβάται τις κατσαρίδες για παράδειγμα, ο εγκέφαλός του καταγράφει άμεσα τις κατσαρίδες ως κίνδυνο κι έτσι του“κληροδοτείται” η φοβία. Σε αυτά τα χρόνια τέτοιου είδους καταγραφές γίνονται πολύ εύκολα. Ακόμα κι αν ο γονέας προσπαθήσει να κρύψει από το παιδί την φοβία του, το πιθανότερο είναι πως αυτό δεν θα πιάσει, καθώς τα παιδιά αντιλαμβάνονται κυρίως τα μη λεκτικά κι όχι τα λεκτικά σήματα, τις συσπάσεις του προσώπου του, την γλώσσα του σώματός του, τις μικρές αλλαγές στην τονικότητα της φωνής του. Αυτό δεν σημαίνει πως μια φοβία δεν μπορεί να δημιουργηθεί αργότερα. Μπορεί να δημιουργηθεί σε οποιαδήποτε φάση της ζωής, όμως αυτό θα συμβεί πολύ πιο δύσκολα. Σε αντίθεση με την νηπιακή ηλικία, όταν ο εγκέφαλος καταγράφει σαν σφουγγάρι που απορροφά τα πάντα, όσο μεγαλώνουμε χρειάζονται δυνατές, τραυματικές εμπειρίες για να δημιουργηθούν νέες φοβίες. Ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό δυστύχημα, όμως, μπορεί να κάνει κάποιον φοβικό με τα αμάξια σε οποιαδήποτε ηλικία.»

Ποιές είναι οι συνήθεις μέθοδοι θεραπείας που χρησιμοποιείτε για να βοηθήσετε τα άτομα να ξεπεράσουν τις φοβίες τους;

«Όσον αφορά στις φοβίες είναι χρήσιμη η τεχνική της σταδιακής αποευαισθητοποίησης. Είναι μια συμπεριφορική μέθοδος με δύο κύρια βήματα. Στο πρώτο βήμα το άτομο εκπαιδεύεται στην χρήση ψυχοσωματικών τεχνικών χαλάρωσης, ώστε να μπορεί με την βοήθειά τους να ανταπεξέλθει στο δεύτερο βήμα, το οποίο είναι η σταδιακή και μεθοδική έκθεσή του στο αντικείμενο της φοβίας του. Η τεχνική αυτή δεν θα μπορούσε να σταθεί χωρίς το υπόβαθρο της γνωστικής αναδόμησης, της δουλειάς που γίνεται δηλαδή για να αναδομηθεί ο τρόπος σκέψης του ατόμου. Είναι πολύ σημαντικό να μάθει κανείς να διαχειρίζεται με διαφορετικό τρόπο την σκέψη του ώστε να ξεφύγει από τους φαύλους κύκλους σκέψης που χαρακτηρίζουν τις φοβίες.»

Πώς μπορεί η κατανόηση των ριζών μιας φοβίας να συμβάλλει στην αντιμετώπισή της;

«Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση, καθώς η απάντηση είναι μάλλον παράδοξη: δεν συμβάλλει και τόσο ουσιαστικά. Κάποτε θεωρούταν πως το να βρει ο θεραπευτής την πρώτη σύνδεση, το πώς προέκυψε δηλαδή η φοβία ή το τραύμα θα οδηγούσε σε αυτόματη επίλυσή του από το θεραπευόμενο. Και οι θεραπευτές ανάλωναν μήνες και χρόνια θεραπείας στο να χαρτογραφούν με διάφορες τεχνικές τις ασυνείδητες συνδέσεις μέχρι να φτάσουν στην επιθυμητή ανακάλυψη. Πλέον ξέρουμε πως αυτό δεν έχει θεραπευτική αξία. Στην πραγματικότητα, η ανακάλυψη της πρώτης σύνδεσης απλώς ικανοποιεί την περιέργεια του θεραπευόμενου για το πώς προέκυψε η φοβία του, αλλά δεν την επιλύει. Αν βρεθεί καλώς (και συνήθως ούτως ή άλλως βρίσκεται), αν όχι όμως, αυτό δεν επηρεάζει την πορεία της θεραπείας. Δεν μας ενδιαφέρει τόσο πολύ το πώς δημιουργήθηκε η φοβία. Με κάποιο τρόπο δημιουργήθηκε. Στις σύγχρονες μεθόδους επικεντρωνόμαστε περισσότερο στο τώρα και στην επίλυση του προβλήματος ώστε να χτίσουμε ένα καλύτερο αύριο για τον θεραπευόμενο κι όχι στο παρελθόν.»

Η Ψυχολόγος Στεφανία Καρκαμάνη εργάζεται στο Κέντρο Στήριξης Οικογένειας και Παιδιού Νησίδα, στην Προξένου Κορομηλά 58, στη Θεσσαλονίκη.

Email: info@karkamani.gr

Οι ολιστικές θεραπείες αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο ως ένα σύνολο, λαμβάνοντας υπόψη την αλληλεπίδραση μεταξύ σώματος, ψυχής και πνεύματος. Στο πλαίσιο αυτό, η θεραπεία δεν επικεντρώνεται μόνο στα συμπτώματα μιας πάθησης, αλλά προσπαθεί να ανιχνεύσει τις ρίζες των προβλημάτων, ενθαρρύνοντας την αυτογνωσία και την προσωπική εξέλιξη.

Στον «κόσμο» των Ολιστικών Θεραπειών, θα μεταφερθούμε και εμείς μέσω της Αργυρώς Τριανταφύλλου.

Η Αργυρώ Τριανταφύλλου είναι ολιστική θεραπεύτρια και διατηρεί το κέντρο ολιστικού Ευ ζην “Nature’s Prana Center” στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, κάτοχος Diploma in Person – Centred Therapeutic Counselling (ICPS College for Humanistic Sciences), Πιστοποιημένη Σύμβουλος Ανθοϊαμάτων Bach (BFRP, Bach Foundation Registered Practitioner), Πιστοποιημένη Pranic Healer (Institute for Inner Studies Inc. – Manila, Philippines) Δασκάλα Komyo ReikiDo, Πρακτικός Ωτοθεραπείας/Ωτικής Νευροτροποποίησης (Acupressure/Acupuncture & Alternative Medicine Institute – Rajastan, India / International Auricular Neuromodulation Academy, Research Center on Auricular Neuromodulation & Complementary Therapies – University of Sassari).

Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε να ασχοληθείτε με τις ολιστικές θεραπείες και τον
εναλλακτικό τρόπο προσέγγισης γενικότερα ; 

«Οι πρώτες μου σπουδές είναι στον τομέα της εκπαίδευσης. Είμαι πτυχιούχος του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του ΔΠΘ, στο οποίο ξεκίνησα διδακτορική διατριβή στην Νεοπλατωνική Φιλοσοφία, την οποία δεν ολοκλήρωσα ποτέ. Παρόλα αυτά εργάστηκα ως Φιλόλογος για περίπου δώδεκα χρόνια και ως εκπαιδεύτρια ενηλίκων σε ΚΔΒΜ σε μια μεταβατική περίοδο από τη διδασκαλία ως την υλοποίηση
του κέντρου μου. Πάντοτε είχα μια εσωτερική ανησυχία, ας το πούμε περιέργεια για μια βαθύτερη αλήθεια, για το τι υπάρχει πέρα από την επιφάνεια και τη φαινομενολογία. Ξεκίνησα, λοιπόν, το ταξίδι μου ψάχνοντας την δική μου γαλήνη μέσα στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής, την πιο ουσιαστική επαφή με τον Εαυτό και με κάποιο τρόπο, να κατευνάσω εκείνο το κομμάτι μέσα μου που αναζητούσε να μάθει περισσότερα για την υπόσταση του Ανθρώπου. Η πρώτη μου επαφή με τις εναλλακτικές θεραπείες ήρθε με τις σπουδές στη Ρεφλεξολογία, το Shiatsu και η πρώτη επαφή με τον κόσμο της ενέργειας μέσω του Reiki. Στη συνέχεια ήρθε στη ζωή μου το Pranic Healing και εκεί κατάλαβα ότι αυτό επιθυμώ να κάνω στη ζωή μου. Συνέχισα με σπουδές στον τομέα της Ψυχολογίας, καθώς θέλησα να έχω ένα ακαδημαϊκό υπόβαθρο σαν επαγγελματίας πια στον τομέα των ολιστικών – εναλλακτικών θεραπειών, στα ανθοϊάματα Bach, την ωτοθεραπεία, τις τεχνικές αναπαράστασης και στην συστημική αναπαράσταση όπου φοιτώ ακόμα στα πλαίσια της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης. Σε μια ηλικία που η ζωή μου είχε πάρει έναν δρόμο ας πούμε, αποφάσισα να αλλάξω πλήρως την πορεία του, ανοίγοντας ένα κέντρο με ολιστική, ανθρωποκεντρική προσέγγιση με κίνητρο να βοηθώ τους ανθρώπους να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους σε σωματικό, ψυχικό, συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο.»

Από ποιές θεραπείες θα μπορούσε να επωφεληθεί κάποιος που επισκέπτεται τον χώρο σας και πως θα μπορέσει να αξιολογήσει ποια θεραπεία του ταιριάζει ; 

«Ανάλογα την ανάγκη και την επιθυμία του κάθε ανθρώπου έχω να προτείνω την αντίστοιχη μέθοδο ή έναν συνδυασμό μεθόδων. Μια ολιστική προσέγγιση περιλαμβάνει τη φροντίδα του σώματος, του νου και της ψυχής. Με τη συμβουλευτική, στην οποία εντάσσω τα ανθοϊάματα Bach ή και τις τεχνικές αναπαράστασης μπορεί κάποιος να ωφεληθεί σε συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο. Είναι μέθοδοι που βοηθούν σημαντικά στην συναισθηματική εξισορρόπηση με ήπιο, λεπτοφυή και μη παρεμβατικό τρόπο. Είναι μια συμπληρωματική βοήθεια στην αντιμετώπιση, για παράδειγμα, του στρες, των κρίσεων πανικού, του πένθους,της θλίψης και γενικότερα στη διαχείριση των συναισθημάτων μας. Επίσης, σημαντική βοήθεια προσφέρουν στην προσωπική ανάπτυξη, την αυτογνωσία ή τη διαχείριση μεταβάσεων είτε συμβαίνουν σε προσωπικό επίπεδο, επαγγελματικό ή ακόμα και στην φυσική ροή της ζωής (η μεταβατική περίοδος των γυναικών προς την εμμηνόπαυση είναι ένα παράδειγμα). Οι ενεργειακές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά στην ταχύτερη ανάρρωση σωματικών ασθενειών, στην διαχείριση του πόνου, του σωματικού αλλά και του ψυχικού. Συνήθως τις συνδυάζω
με τη συμβουλευτική καθώς σκοπός είναι να προσεγγίσουμε την αιτία και όχι το σύμπτωμα. Η ωτοθεραπεία βοηθά σημαντικά στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, των μυοσκελετικών πόνων αλλά και στην διαχείριση του άγχους με άμεσα αποτελέσματα και με μη παρεμβατικό τρόπο. Σε κάθε περίπτωση γίνεται μια δωρεάν συμβουλευτική ώστε να ακούσω την ανάγκη του πελάτη, να εξηγήσω με ποιον ή ποιους τρόπους μπορώ να βοηθήσω, να απαντήσω σε τυχόν απορίες και από εκεί και
πέρα ο ίδιος αποφασίζει και επιλέγει την μέθοδο που του ταιριάζει. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι όλες οι ολιστικές θεραπείες σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστούν τον ιατρό και την τυχόν φαρμακευτική αγωγή που χορηγεί. Δεν γίνεται απολύτως καμιά διάγνωση, αντιθέτως ζητούμε τη διάγνωση του ιατρού για πιο στοχευμένο σχεδιασμό του πλάνου θεραπείας. Λειτουργούν συμπληρωματικά και επικουρικά. Τέλος, η λέξη «θεραπεία» χρησιμοποιείται όπως ορίζεται από το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας με την έννοια της φροντίδας κατάστασης της υγείας ή εξισορρόπησης μιας δυσλειτουργίας και δεν υπονοεί ούτε περιγράφει ιατρική πράξη.»

Τι είναι το Pranic Healing και σε ποιους απευθύνεται;

«Το Pranic Healing είναι ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο σύστημα ενεργειακής θεραπείας, το οποίο χρησιμοποιεί το Prana για να φέρει σε αρμονία και ισορροπία τις διεργασίες του σώματος. Η λέξη Prana είναι σανσκριτική και σημαίνει ζωτική ενέργεια. Αυτή η μη ορατή από το μάτι βιο-ενέργεια κρατά το σώμα ζωντανό και διατηρεί την καλή υγεία. Είναι ένα σύστημα no touch, δεν ακουμπάμε καθόλου τον δέκτη καθώς εργαζόμαστε στο ενεργειακό του πεδίο, στο αιθερικό σώμα ή πιο απλοϊκά στην αύρα. Είναι μια τέχνη ουσιαστικά εξισορρόπησης και υποβοήθησης του σώματος να αυτοθεραπευτεί (άλλωστε το σώμα μας έτσι είναι σχεδιασμένο) μέσω του χειρισμού της ενέργειας. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό όχι μόνο σε απλές δυσαρμονίες, όπως ο πονοκέφαλος, τα χτυπήματα, η δυσκοιλιότητα αλλά και σε πιο έντονες, όπως η αρθρίτιδα, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, χρόνιοι πόνοι, καθώς όπως ανέφερα και παραπάνω βοηθά το σώμα να επιφέρει την αυτοΐαση. Επίσης, είναι ιδιαίτερα βοηθητικό και σε ψυχολογικές δυσλειτουργίες όπως το άγχος, η κατάθλιψη ακόμα
και εθισμούς όπως το κάπνισμα, το αλκοόλ, ο τζόγος κλπ. Πάντα, επαναλαμβάνω, συμπληρωματικά με τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού. Απευθύνεται σε όλα τα έμβια όντα, ανθρώπους, ζώα, φυτά και σε κάθε ηλικία. Έχει επιστημονική βάση και έχουν γίνει και γίνονται ακόμα κλινικές μελέτες και αυτό είναι που το ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες ενεργειακές θεραπείες. Όσο και να προσπαθεί κάποιος να το
περιγράψει, παραμένει προσωπική, βιωματική εμπειρία, οπότε μια δοκιμή είναι αρκετή για να καταλάβει κάποιος αν του ταιριάζει ή όχι.»

Μπορείτε να μας δώσετε περισσότερες πληροφορίες για τα Ανθοϊάματα Bach;

«Τα Ανθοϊάματα Bach οφείλουν το όνομά τους στον εμπνευστή και δημιουργό αυτού του συστήματος ανθοθεραπείας, Dr Edward Bach. Ο Dr Bach ήταν Άγγλος ιατρός, βακτηριολόγος και ομοιοπαθητικός ο οποίος ανέπτυξε αυτό το σύστημα συναισθηματικής εξισορρόπησης εμπνευσμένο από τις κλασικές ομοιοπαθητικές παραδόσεις. Είναι και αυτό μια ολιστική προσέγγιση πράγμα που σημαίνει ότι
βασίζεται στη φιλοσοφία της ισορροπίας νου – σώματος – ψυχής. Τα Ανθοϊάματα είναι πόσιμα παρασκευάσματα τα οποία δεν έχουν καμία παρενέργεια, υπερδοσολογία και η λήψη τους δεν εμποδίζει τη δράση ουδεμίας θεραπείας είτε είναι ομοιοπαθητική, φαρμακευτική ή ο,τιδήποτε άλλο. Τα Ανθοϊάματα δεν εστιάζουν σε σωματικά συμπτώματα παρά σε αρνητικές συναισθηματικές καταστάσεις. Κατόπιν συνεδρίας η οποία διαρκεί περίπου μια ώρα, ο σύμβουλος θα προτείνει το ατομικό μίγμα, το οποίο αποτελείται από έως και επτά ιάματα ανάλογα με το πώς αισθάνεται ο πελάτης στο τώρα του. Η συχνότητα των συνεδριών είναι περίπου κάθε 15- 20 μέρες καθώς τα συναισθήματα αλλάζουν και προσαρμόζουμε ανάλογα το ατομικό μίγμα. Δεν υπάρχει κανένας χρονικός περιορισμός στη χρήση τους και λειτουργούν αντίθετα από την ομοιοπαθητική, δίνοντας δηλαδή την αρετή, την θετική δόνηση στο αρνητικό συναίσθημα. Οι πιστοποιημένοι σύμβουλοι (BFRP)
είμαστε εγγεγραμμένοι στο διεθνές μητρώο του Bach Centre και ο κάθε ενδιαφερόμενος ανάλογα τη χώρα και τη γλώσσα προτίμησης μπορεί να επιλέξει τον σύμβουλό του. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένα στην Αγγλία (άλλωστε εκεί γεννήθηκαν)και σε πολλές χώρες του εξωτερικού και παρόλο που η παρουσία τους στην Ελλάδα απαριθμεί δεκαετίες, τα τελευταία χρόνια γίνονται όλο και πιο γνωστά.»

Μιλήστε μας για την Ωτοθεραπεία με τη μέθοδο της Ωτικής Νευροτροποποίησης, την οποία χρησιμοποιείτε.

«Η ωτική νευροτροποποίηση είναι ουσιαστικά η εξέλιξη του ηλεκτρο-ωτο- βελονισμού. Δεν γίνεται χρήση βελονών παρά μηχανήματος ειδικά σχεδιασμένου για το αυτί με το οποίο ανιχνεύονται με απόλυτη ακρίβεια και ερεθίζονται σημεία του, τα οποία οδηγούν σε νευρικές οδούς που συνδέονται με περιοχές του εγκεφάλου και τα σπλάχνα. Το αυτί διαθέτει πλούσια νεύρωση, παρόλα αυτά είναι μια μέθοδος ανώδυνη. Ουσιαστικά βοηθά το σώμα να επαναπρογραμματιστεί και να αυτοϊαθεί. Μετά την εφαρμογή της θεραπείας τοποθετούνται επιδερμικά νανοβελόνες ημιμόνημες και ιδιαίτερα εξελιγμένες που καλύπτονται με τσιρώτο στο χρώμα του δέρματος, διακριτικές ώστε να μπορεί ο πελάτης να ενεργοποιεί και μόνος του τα σημεία. Είναι ιδιαίτερα βοηθητική μέθοδος στην διαχείριση του βάρους και την παχυσαρκία, στους μυοσκελετικούς πόνους, το άγχος και την αϋπνία. Λειτουργεί και
αυτή συμπληρωματικά με κάθε θεραπεία. Το σημαντικότερο όφελος είναι η ενεργοποίηση του πνευμονογαστρικού νεύρου (Vagus nerve) το οποίο συνδέει με νευρώνες τα κυριότερα όργανα του σώματος. Γι’ αυτό και βοηθά ιδιαίτερα στην πέψη, τον καρδιακό ρυθμό και την χαλάρωση του σώματος.»

Αν ανήκεις και εσύ στην κατηγορία των γονέων -ή των εν δυνάμει- που δε γνωρίζουν για τη μέθοδο του baby-led weaning, τότε ήρθε η ώρα να ενημερωθείς. Στο Cityvibes.gr «φιλοξενείται» αυτή τη φορά, η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος και Παιδιατρικός Διατροφολόγος, Σκιά Κατερίνα.

Λίγα λόγια για την ίδια…

«Ονομάζομαι Σκιά Κατερίνα και είμαι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος και Παιδιατρικός
Διατροφολόγος. Αποφοίτησα από το Queen Margaret Univeristy Queen Margaret University του Εδιμβούργου το 2021 με βαθμολογία «First class». Πραγματοποίησα δυο εξειδικεύσεις σχετικά με την παιδική διατροφή και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Έχω συμμετάσχει σε ομιλίες και δράσεις που αφορούν την παιδική διατροφή (ομιλίες σε φροντιστήρια και σχολεία) καθώς και σε επιστημονικό συνέδριο ως ομιλήτρια. Από το 2022 διατηρώ διαιτολογικό γραφείο «My Healthy Nutrition» στη Χαλκίδα και πραγματοποιώ δια ζώσης και on-line συνεδρίες.

Η διατροφή του παιδιού, ειδικά κατά το πρώτο έτος της ζωής του είναι ιδιαίτερα σημαντική διότι σηματοδοτεί τόσο τις διατροφικές του συνήθειες όσο και την σχέση του με το φαγητό στο μέλλον. Η πιο διαδεδομένη πρακτική εισαγωγής στερεών τροφών είναι η πολτοποιημένη μορφή και με την πάροδο των μηνών το φαγητό να αποκτά όλο και περισσότερα κομμάτια μέχρι να φτάσει στη μορφή που καταναλώνουν και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι γονείς υιοθετούν τη μέθοδο baby-led weaning για την εισαγωγή στερεών τροφίμων.»

Τι είναι το Baby-Led Weaning;

«Η μέθοδος baby-led weaning είναι μία μέθοδος εισαγωγής στερεάς τροφής που επιτρέπει στα μωρά να τραφούν μόνα τους. Σύμφωνα με την συγκεκριμένη μέθοδο παρέχουμε στο μωρό μαλακά και κατάλληλα κομμένα τρόφιμα με στόχο το ίδιο το μωρό να μπορεί να επιλέξει το τι θέλει να καταναλώσει. Η μέθοδος baby-led weaning αποτελεί μια μέθοδο στην οποία το παιδί καταναλώνει το φαγητό του μαζί με όλη την οικογένεια και αρχίζει να εξερευνά τα τρόφιμα που υπάρχουν στο τραπέζι με τα χέρια του. Στην ουσία, δε γίνεται χρήση του κουταλιού αλλά ούτε πολτοποιημένης τροφής.»

Ποια είναι τα κύρια θρεπτικά στοιχεία που πρέπει να λάβει υπόψη ένας γονιός που
εφαρμόζει τη μέθοδο Baby-Led Weaning για την εισαγωγή στη στερεά τροφή;

«Οι γονείς είναι λογικό να ανησυχούν για τα θρεπτικά στοιχεία που θα λαμβάνει το
παιδί τους μέσω της μεθόδου baby-led weaning. Με την εισαγωγή στερέων τροφίμων το
παιδί θα λάβει τις πρωτεΐνες, τους υδατάνθρακες, τα λιπαρά, τις βιταμίνες και τα ανόργανα
στοιχεία που χρειάζεται. Σε κάθε περίπτωση, η βασική τροφή σε αυτή την ηλικία είναι το
γάλα. Έκτος από τα θρεπτικά συστατικά είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η συγκεκριμένη μέθοδος έχει πολλά οφέλη για το παιδί. Αναλυτικότερα, το παιδί εξερευνεί και εξοικειώνεται με τη γεύση, την υφή, το χρώμα και την όσφρηση του κάθε τροφίμου με αποτέλεσμα να αποκτά ανεξαρτησία και αυτοπεποίθηση. Επίσης, βοηθά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων σχετικά με τις κινήσεις χεριών και της μάσησης. Η συγκεκριμένη μέθοδος ενθαρρύνει το βρέφος να ελέγχει την ποσότητα που καταναλώνει, να αντιλαμβάνεται από μικρή ηλικία τον όρο κορεσμό με αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα να έχει πιο υγιεινές διατροφικές συνήθειες και χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος, γεγονός που δρα
προστατευτικά έναντι της παχυσαρκίας.»

Ποια τρόφιμα είναι κατάλληλα για το Baby-Led Weaning και πώς μπορεί να διασφαλίσει
κανείς ότι το παιδί του λαμβάνει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά;

«Σύμφωνα με τη λογική του baby-led weaning, το μωρό μπορεί να καταναλώσει
οτιδήποτε τρώνε και οι γονείς αρκεί να μην περιέχει αλάτι, ζάχαρη και μέλι. Στην αρχή
συστήνεται τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά, όπως για παράδειγμα το μήλο, το αχλάδι,
το ροδάκινο, το καρότο, το κολοκύθι κλπ να τα κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια και να τα
μαγειρεύουμε στον ατμό μέχρι να μαλακώσουν. Όσο μεγαλώνει το παιδί προσθέτουμε
σταδιακά και τα υπόλοιπα τρόφιμα όπως για παράδειγμα όσπρια, μοσχάρι, κοτόπουλο, ψάρι,
μακαρόνια κλπ. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η σειρά εισαγωγής καθορίζεται από τις οδηγίες του παιδιάτρου και να μην ξεχνάμε ότι ο μητρικός θηλασμός ή η φόρμουλα είναι βασική τροφή για τα παιδιά. Ένα βασικό μειονέκτημα του baby-led weaning είναι ότι δε μπορούμε να προσδιορίσουμε την ακριβή ποσότητα φαγητού που καταναλώνει το παιδί, διότι μπορεί να πετάξει το φαγητό στο πάτωμα ή να μην το καταναλώσει με αποτέλεσμα να μειώνεται η πρόσληψη των θρεπτικών συστατικών που λαμβάνονται από ένα είδος τροφής. Ειδικότερα, η συγκεκριμένη μέθοδος συχνά συνδέεται με την ανεπαρκή πρόσληψη σιδήρου, βιταμίνης B12 και ψευδαργύρου. Έτσι, είναι σημαντικός ο έλεγχος ανάπτυξης από τον παιδίατρο.»

Ποιο είναι το κατάλληλο χρονικό πλαίσιο για να ξεκινήσει ένα παιδί το Baby-Led
Weaning και ποια είναι τα σημάδια που υποδεικνύουν ότι το παιδί είναι έτοιμο;

«Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η εισαγωγή στερεών τροφίμων μπορεί
να ξεκινήσει στον 6 ο μήνα ζωής του βρέφους, διότι τότε αποκτά την ικανότητα κατάποσης
των στερεών τροφίμων με ασφάλεια. Αντίθετα, νωρίτερα τα αντανακλαστικά του δεν έχουν
αναπτυχθεί πλήρως με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος πνιγμού. Επιπλέον λόγοι που δεν
συστήνεται η εισαγωγή στερεών τροφίμων πριν τον 6 ο μήνα είναι ότι αφενός δεν έχει
αναπτυχθεί πλήρως το πεπτικό του σύστημα και αφετέρου η πρώιμη έκθεση σε αλλεργιογόνα
τρόφιμα και παθογόνα μικρόβια μπορεί να είναι επικίνδυνη για την υγεία του.
Πριν την υιοθέτηση της μεθόδου baby-led weaning, εκτός από την ηλικία, είναι
σημαντικό να αναγνωρίσουμε τα σημάδια νευρολογικής ωριμότητας, τα οποία είναι:

• Η ικανότητα του παιδιού τόσο να κρατήσει σταθερά σε όρθια θέση το κεφάλι του όσο
  και να μπορέσει να καθίσει για λίγα δευτερόλεπτα χωρίς κάποια υποστήριξη.
• Η απουσία του αντανακλαστικού εξώθησης, δηλαδή το παιδί να μην ωθεί προς τα
  έξω την τροφή με τη γλώσσα του. Ένας εύκολος τρόπος για να το ελέγξουμε είναι να
  ακουμπήσουμε το δάκτυλό μας στο κάτω χείλος του παιδιού.
• Η προσπάθεια του παιδιού να φέρει στο στόμα του ότι κρατάει.»

Ποιες είναι οι βασικές αρχές που πρέπει να λαμβάνει υπόψη ένας γονιός για να
διασφαλίσει την ασφαλή εφαρμογή του Baby-Led Weaning;

«Η υιοθέτηση της μεθόδου baby-led weaning πρέπει να συμβεί με την συγκατάθεση
του παιδιάτρου και ενός διαιτολόγου με εξειδίκευση στην παιδική διατροφή. Οι βασικές αρχές
που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν εκτός από τα σημάδια νευρολογικής ωριμότητας είναι οι
ανάγκες του παιδιού. Το ίδιο το παιδί μας καθοδηγεί. Ορισμένα παιδιά αναγουλιάζουν με τις
πολτοποιημένες τροφές ή τους απωθεί αυτή η όψη, με αποτέλεσμα η μέθοδος baby-led
weaning να είναι μονόδρομος. Κάθε γονέας θα πρέπει να γνωρίζει ότι η πρώτη επαφή με αυτήν την διαδικασία θεωρηθείτε εκπαίδευση. Αυτό σημαίνει ότι στην αρχή το παιδί δε θα καταναλώσει σημαντική ποσότητα φαγητού, αλλά στην ουσία θα εξετάσει τα τρόφιμα με τα χέρια και το στόμα του.
Ωστόσο, σταδιακά θα αυξηθεί η προσλαμβανόμενη ποσότητα. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να
δοθεί χρόνος στο παιδί και να επιλεχθεί μια ώρα όπου τόσο το παιδί όσο και οι γονείς θα
είναι ξεκούραστοι.

Ένας βασικός κανόνας για την ασφαλή εισαγωγή νέων τροφίμων είναι « ο κανόνας
των 3-4 ημερών », δηλαδή κάθε φορά που εισάγεται μια νέα τροφή, πρέπει να συνεχιστεί η
κατανάλωσή της παράλληλα με τις υπόλοιπες ασφαλείς τροφές που έχουν ήδη εισαχθεί για 3
με 4 ημέρες. Σκοπός του συγκεκριμένου κανόνα είναι τόσο η αποφυγή αλλεργιών όσο και ο
έλεγχος για τυχόν διαταραχές, όπως διάρροια ή δυσκοιλιότητα, που μπορεί να οφείλονται σε
νέα τρόφιμα.

Η εφαρμογή του baby-led weaning σε απλά βήματα:

1. Διατηρούμε την υγιεινή τόσο του χώρου όσο και των χεριών.
2. Η διαδικασία προτείνεται να λαμβάνει χώρα σε ώρες όπου το παιδί είναι ευδιάθετο.
3. Τοποθετούμε το παιδί σε καθιστή θέση όπως για παράδειγμα στο ειδικό καρεκλάκι.
4. Προσφέρουμε στο παιδί ένα ευρύ φάσμα τροφίμων που πληρούν τις
   προαναφερόμενες προϋποθέσεις με διαφορετικά χρώματα, σχήματα και υφές, όπως
   για παράδειγμα βραστές πατάτες, μπανάνα κλπ.
   Εάν απορρίψει κάποια γεύση ή σχήμα ή υφή τότε μετά από λίγο καιρό καλό θα είναι να
   δοθεί ακόμα μια ευκαιρία στο συγκεκριμένο τρόφιμο, διότι είναι πολύ πιθανό το παιδί να
   έχει αλλάξει γνώμη.
5. Δεν ασκούμε πίεση στο παιδί να καταναλώσει μεγαλύτερη ποσότητα τροφής από αυτή
   που επιθυμεί.
6. Είναι σημαντική η επίβλεψη του παιδιού κατά τη διάρκεια του φαγητού.
7. Το παιδί μπορεί να καταναλώνει το φαγητό του μαζί με τους γονείς του με σκοπό να
   μιμείται την συμπεριφορά τους.
8. Ο μητρικός θηλασμός ή η φόρμουλα είναι απαραίτητη κυρίως μέχρι να καταφέρει το
   βρέφος να καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες του μέσω της τροφής.»

Ακολουθήστε τη Διαιτολόγο – Διατροφολόγο και Παιδιατρικό Διατροφολόγο, Σκιά Κατερίνα στα Social Media.

Instagram: My Healthy Nutrition

Facebook: My Healthy Nutrition

Η αποτοξίνωση του οργανισμού μέσω της διατροφής αντιπροσωπεύει έναν σημαντικό τρόπο για να υποστηρίξουμε τη φυσιολογική λειτουργία του σώματός μας. Η σωστή διατροφή μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξάλειψη τοξινών και στην πρόληψη της επιβάρυνσης του οργανισμού.

Στο συγκεκριμένο θέμα αναφέρθηκε και η Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, Κυριακοπούλου Νίκη, η οποία «μοιράστηκε» τις γνώσεις της στο Cityvibes.gr.

« Ονομάζομαι Κυριακοπούλου Νίκη, γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Θεσσαλονίκη, έχω αποφοιτήσει
από το τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων (ΑτειΘ, 2012) και κατόπιν πήρα το πτυχίο μου και από το
τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας του Διεθνές Πανεπιστημίου Ελλάδος (ΔΙΠΑΕ), το 2017 αφού από
πολύ μικρή με ενδιέφερε η διατροφή του ανθρώπου. Έχω παρακολουθήσει και συνεχίζω να
παρακολουθώ, πιστοποιημένα σεμινάρια στην κλινική, ορθομοριακή και αθλητική διατροφή. Απο
το 2021 είμαι κάτοχος διπλώματος εξάσκησης και του Βιοσυντονισμού εκπαιδευόμενη από γιατρούς
στη Ρωσία.

Διατηρώ το διαιτολογικό γραφείο μου Health & Diet στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης και
παρέχω εξατομικευμένα προγράμματα διατροφής, τεχνικό εξοπλισμό για αποτοξίνωση του
οργανισμού, όπως λεμφική αποσυμφόρηση (πρεσσοθεραπεία) και foot detox, βιοσυντονισμό
και τεστ DNA τροφικής ευαισθησίας.»

Ποια είναι η σημασία της αποτοξίνωσης του οργανισμού και πως μπορεί να επηρεάσει
τη γενική υγεία και τη διατροφική εξισορρόπηση;

« Αποτοξίνωση του οργανισμού είναι η διαδικασία κατά την οποία ο οργανισμός αποβάλλει τις
τοξίνες που συσσωρεύονται από το εξωτερικό περιβάλλον, από τις τροφές αλλά και από τα
προϊόντα μεταβολισμού των τροφών. Οι τοξίνες είναι ουσίες που το σώμα δεν μπορεί να
διασπάσει σε μικρότερες, ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν από το σώμα και η παραμονή
τους στον οργανισμό μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα κύτταρα, αλλά και στους ιστούς. Το
κύριο αποτοξινωτικό όργανο του οργανισμού είναι το συκώτι, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη
παραγωγή της χολής, τη ρύθμιση επιπέδων σακχάρου στο αίμα, τον μεταβολισμό της βιταμίνης
Α, τον καθαρισμό του αίματος, αλλά και τη διάσπαση και αποβολή χημικών ή βιολογικών
παραγόντων. Αποτοξίνωση βέβαια, γίνεται και μέσω άλλων οργάνων όπως τα νεφρά, τους
πνεύμονες, το έντερο, σμηγματογόνους ή βλεννογόνους αδένες. Οποιαδήποτε προσπάθεια
κάνει δηλαδή ο οργανισμός για να απομακρύνει ανεπιθύμητες ουσίες στο εξωτερικό
περιβάλλον από τα κύτταρα. Τα προβλήματα έρχονται όταν το τοξινωτικο φορτίο αυξηθεί
τόσο πολύ, που ξεπεράσει τη δυναμική αυτών των οργάνων. Όσο οι τοξίνες αυτές
παραμένουν στον οργανισμό, προκαλούν χρόνιες φλεγμονές στο σώμα με αποτέλεσμα την
ασθένεια, σωματική και ψυχική. Με την αποτοξίνωση, πετυχαίνουμε δηλαδή, την αποβολή
αυτών των τοξινών από το σώμα.

Αυτό επιτυγχάνεται με δυο τρόπους:

Α. Ελαχιστοποίηση των βλαβερών ουσιών
Β. Ενίσχυση με τροφές, βότανα, και άλλες μέθοδους όπως foot detox και λεμφική
αποσυμφόρηση, τα οποία έχουν αποτοξινωτική δράση.

Με τα αποτοξινωτικά τρόφιμα αποβάλλονται παράγοντες που επηρεάζουν την καλή υγεία, τα
κύτταρα επαναφορτίζονται και ο οργανισμός ανανεώνεται εις βάθος.»

Ποιες τροφές ή διατροφικές συνήθειες υποστηρίζουν τη φυσική αποτοξίνωση του
οργανισμού, και ποιες είναι οι σημαντικότερες θρεπτικές ουσίες που πρέπει να
ληφθούν υπόψη;

« Στα πλαίσια μιας αποτοξινωτικής διατροφής πρέπει να γίνει ένα διάλειμμα από βαριά
τρόφιμα όπως είναι το κρέας και τα ζωικά προϊόντα και να προστεθούν τρόφιμα τα οποία
΄΄καθαρίζουν” τον οργανισμό. Μπορείτε να ξεκινήσετε την ημέρα σας με ένα ποτήρι χλιαρό
νερό με λεμόνι, φρεσκοστυμμένο χυμό από φρούτα όπως πορτοκάλι, ρόδι, καρπούζι, μήλο ή
οποιοδήποτε άλλο φρούτο εποχής. Συνεχίστε με φρούτα εποχής, αποφύγετε όμως τα
αποξηραμένα φρούτα και τις μπανάνες. Προσθέστε 2 μεγάλες σαλάτες μέσα στην ημέρα με
διάφορα λαχανικά εποχής, αβοκάντο, ξηρούς καρπούς ή κρέμα τυριού από ξηρούς καρπούς,
λιναρόσπορο. Μπορείτε επίσης, να προσθέσετε φύτρα από όσπρια ή να τα καταναλώσετε και
σκέτα με ελαιόλαδο και λεμόνι. Πιείτε 1-2 πράσινους χυμούς από διάφορα λαχανικά, καρότο,
παντζάρι, σέλινο, αγγούρι, μπρόκολο, σιταρόχορτο και φύτρα οσπρίων όπως φακές, αλφάλφα, ροβίτσα.

Ενδιάμεσα στα γεύματα, μπορείτε να καταναλώσετε 100-120 ml κομπούχα, προβιοτικά
δηλαδή σε τσάι, που υποστηρίζουν την καλή λειτουργία του εντέρου.
Φυσικά, μπορείτε να καταναλώνετε και διάφορα βότανα σε τσάι ή σε βάμματα που βοηθούν
την διαδικασία όπως το γαιδουράγκαθο στο συκώτι, τζίντζερ για τους πνεύμονες, φύκια για τα
νεφρά κ.α.

Σε μια περίοδο αποτοξίνωσης είναι σημαντικό να ξεκουράζεστε επαρκώς και να υπάρχει
ήπια άσκηση όπως περπάτημα, γιόγκα ή διατάσεις. Όλα τα παραπάνω περιέχουν πλήθος βιταμινών και μετάλλων, χλωροφύλλη και ουσίες όπως κιτρικό οξύ (στο λεμόνι) που έχει αντισηπτική δράση, προβιταμίνη Α (στα καρότα) που διεγείρει την κυκλοφορία της χολής, μηλικό οξύ (στα μήλα) που διεγείρουν την λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. »

Πώς μπορεί να εξασφαλιστεί μια ισορροπημένη διατροφή κατά τη διάρκεια μιας
περιόδου αποτοξίνωσης, ώστε να προστατευθούν οι αναγκαίες θρεπτικές ανάγκες του
οργανισμού;

« Κάθε αποτοξίνωση, ανάλογα την πρακτική που χρησιμοποιούμε, ήπια δηλαδή ή πιο
δραστική, δεν πρέπει να διαρκεί πάρα πολύ καιρό για να αποφευχθούν τυχόν ελλείψεις
θρεπτικών στοιχείων. Μια ήπια αποτοξινωτική δίαιτα, όπως η παραπάνω είναι καλό να
τηρείται για 2-3 εβδομάδες ώστε να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα και να ακολουθήσει η φάση
ενδυνάμωσης, στόχος της οποίας ειναι να καλυφθούν διατροφικές ανεπάρκειες, τόνωση
μεταβολισμού και πεπτικού συστήματος με αποτέλεσμα πιο δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα.
Η φάση ενδυνάμωσης αποτελείται από περισσότερα τρόφιμα με υψηλότερο θερμιδικό
περιεχόμενο και πρωτείνες. Εδώ θα μπορούσαν δηλαδή να προστεθούν ξηροί καρποί και
σπόροι, μουλιασμένα σε νερό, αποξηραμένα φρούτα, μπανάνες, φύτρα ή όσπρια πολύ καλά
μαγειρεμένα, γάλα από ξηρούς καρπούς ή βρώμη, λιπαρά όπως ταχίνι, φυστικοβούτυρο,
ψωμί από αλεύρι ολικής άλεσης, ζέα ή ντίνγκελ, και ίσως κάποιο ρόφημα με πρωτείνη αρακά
και ρυζιού ανάλογα τις διατροφικές απαιτήσεις του ατόμου.»

Υπάρχουν συγκεκριμένα τρόφιμα ή συστατικά που προάγουν τη λειτουργία του
ήπατος και των νεφρών κατά τη διαδικασία αποτοξίνωσης και πως μπορούν να
ενσωματωθούν σε ένα υγιεινό διαιτολόγιο;

« Μια ασφαλή μέθοδος για την αποκατάσταση του ήπατος και της χολής είναι η εισαγωγή
χυμών μέτριας ποσότητας από:

1. Μήλο, το οποίο περιέχει μηλικό οξύ, ένζυμα και πηκτίνες τα οποία διεγείρουν την λειτουργία
   του ήπατος και της χολής
2. Παντζάρι πλούσιο σε μέταλλα όπως σίδηρος, νάτριο, κάλιο ασβέστιο και βιταμίνες όπως Α,
   C, Β2, Β6 και φολικό οξύ.
3. Σιταρόχορτο υψηλό σε μαγνήσιο, ένζυμα, χλωροφύλλη, βιταμίνες και μέταλλα
4. Λεμόνι, το οποίο περιέχει κιτρικό οξύ, που αποτελεί καθαριστικό παράγοντα.

Τα νεφρά είναι σημαντικά όργανα αποτοξίνωσης του οργανισμού καθώς φιλτράρουν το αίμα
και το απαλλάσσουν από τα άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού. Αυτά, επίσης, ευθύνονται
για την αποβολή φαρμακευτικών ουσιών, ρυπαντικών ουσιών και βακτηριακών αποβλήτων.
Άρα, για την αποκατάστασή τους χρειάζεται αποφυγή όλων των επεξργασμένων τροφίμων,
αλατιού, κρέατος, αλκοόλ, καφέ, μαύρου τσαγιού και καπνού. Επιπρόσθετα, τρόφιμα και
συστατικά καθώς και βότανα μπορούν να βοηθήσουν στην ενίσχυση της αποτοξίνωσης τους.
Κάποια απο αυτά είναι:

1. Σιταρόχορτο το οποίο έχει τονωτική και διουρητική επίδραση
2. Φύκια όπως ερυθρά φύκια, νόρι, χιτζίκι ή κόμπου καθημερινά
3. Μαϊντανός, βράζουμε ένα ματσάκι σε ένα λίτρο νερό, στραγγίζουμε και καταναλώνουμε τον
   χυμό.
4. Βότανα όπως ταραξάκο, αγριάδα, τσουκνίδα, μελλισόχορτο.

Μέθοδοι που βοηθούν στην ταχύτερη αποτοξίνωση του οργανισμού και στην
ομαλότερη λειτουργία του είναι :

• Η μέθοδος λεμφικής αποσυμφόρησης ή αλλιώς πρεσσοθεραπεία. Μια ακίνδυνη μέθοδος
  κατά την οποία με την επαναλαμβανόμενη συστολή και διαστολή, βελτιώνει την κυκλοφορία
  του αίματος σε όλο το σώμα αυξάνοντας το οξυγόνο και βοηθά στην αποβολή των
  μεταβολικών αποβλήτων, με αποτέλεσμα να ενεργοποιείται ο μεταβολισμός, να αυξάνονται οι
  καύσεις και να μειώνεται η κυτταρίτιδα. Η λεμφική αποσυμφόρηση χρειάζεται 24-48 ώρες για
  αποτοξίνωση οπότε το σώμα αρχίζει να αλλάζει από την επόμενη ημέρα. Για καλύτερα αποτελέσματα συστήνονται 8 εως 12 συνεδρίες, ανάλογα φυσικά με τις ανάγκες του θεραπευόμενου.

• Μέθοδος Foot Detox με συσκευή καθαρισμού η οποία παράγει φυσικά ιόντα τα οποία
  έλκουν και αναγκάζουν μέσων τον πόρων του πέλματος να αποβληθούν στο νερό, με
  αποτέλεσμα το σώμα να αποτοξινώνεται με φυσικές διαδικασίες. Με τη διαδικασία αυτή
  αποβάλλονται τοξίνες, συνθετικές και χημικές ουσίες από το σώμα, κάτι το οποίο γίνεται
  αντιληπτό από την πρώτη κιόλας συνεδρία καθώς το νερό αλλάζει χρώμα, γεμίζει ιζήματα ή
  αφρούς. Ανάλογα με την κατάσταση υγείας του θεραπευόμενου, συστήνονται 8-14 συνεδρίες
  για να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα, στην ποιότητα του δέρματος (ακμή, ρυτίδες),
  δυσκοιλιότητα, αυπνίες, κόπωση, αδυναμίες, νευρικότητα, άγχος και στρες, αδύναμο
  ανοσοποιητικό σύστημα, βραδύτητα σκέψης και πολλά άλλα. »

O διακεκριµένος γιατρός Νικόλας Αρικιάν αποδέχεται πως οι ευκαιρίες για να βρει την ευτυχία αναλώθηκαν στο παρελθόν όπου και αποφασίζει να ζήσει, αποτραβηγµένος «στην κορυφή του βουνού που είχε δεχτεί στο πελώριο βραχώδες σώµα τ’ αποµεινάρια της πολυκύµαντης ύπαρξής του». Μεταξύ ενός παρόντος βυθισµένου στην αποµόνωση που του υπενθυµίζει αδιάκοπα και βασανιστικά τα περασµένα και ενός µέλλοντος που του έχει γυρίσει την πλάτη, µια φωνή –«… το άθροισµα των φωνών όλων των ανθρώπων που είχαν περάσει από τη ζωή του»– τον οδηγεί στην κατασκευή ενός απαράµιλλου κεριού, µίας λαµπάδας που θα τον συνδέσει µε το αόρατο, µε τους µεταστάντες, τους φλόγινους ζωντανούς.

Λίγο πιο µακριά, στο µικρό παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο, η αδάµαστη κόρη του φαροφύλακα ζωντανεύει κάθε βράδυ την λάµπα του φάρου. Με τις σταθερές λευκές της δέσµες, η Μάρθα θα αποπειραθεί να γλυτώσει τον Αλέξανδρο Τόµσον, έναν δηµοσιογράφο που κινδυνεύει από υπαρξιακό ναυάγιο.

Ποιος από τους τρείς θα σωθεί και ποιος θα χαθεί θα το καθορίσει το φως.

Ένα ψυχολογικό µυθιστόρηµα που πραγµατεύεται την αιώνια µάχη του φωτός µε το σκοτάδι και αγγίζει µε ιδιαίτερο τρόπο τόσο τη σχέση του παρελθόντος µε το παρόν και το µέλλον, όσο των επιθυµιών, των πόθων και των φόβων µε την αλήθεια, επιχειρώντας να ρίξει το δικό του φως σε ερωτήµατα που γεννιούνται στα βάθη της σκέψης του κάθε ανθρώπου.

Αυτή είναι η περιγραφή του πρώτου βιβλίου του συγγραφέα, Θεόδωρου Κόλλια.

Ο Θεόδωρος Κόλλιας γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα και έδειξε νωρίς ιδιαίτερη κλίση στις τέχνες. Έφηβος ακόµη, συνεργάζεται µε τον εικαστικό Μιχάλη Κατζουράκη, ενώ παράλληλα σπουδάζει σχέδιο στη σχολή της Ιωάννας Οικονοµίδου. Το 1991 ξεκινάει τις σπουδές του στην ACADEMIE ROYALE DES BEAUX-ARTS στις Βρυξέλλες, µε κατεύθυνση διαφήµιση και επικοινωνιακή στρατηγική, ενώ παράλληλα φοιτά στην ACADEMIE CONSTANTIN MEUNIER, στο τµήµα Φωτογραφίας. Μετά από την υποτροφία που τον έφερε στο UNIVERSIDAD COMPLUTENSE στη Μαδρίτη, στα τµήµατα Φωτογραφίας και Σχεδίου, τελειώνει τις σπουδές του στη Γραφιστική και Οπτικοακουστική Επικοινωνία.

Θα διαµείνει στο Βέλγιο µέχρι το 2019, εργαζόµενος ως γραφίστας και φωτογράφος. Έκτοτε ζει στο Πήλιο, όπου αφιερώνει τον χρόνο του στη δηµιουργία, σε έναν µικρό ιδιωτικό ξενώνα και τη φύση.

Στο «μαγικό» Πήλιο έμελλε να είναι και η δική μου πρώτη γνωριμία με τον συγγραφέα, ως επισκέπτης του BLUE GREY Cottage. Του καθόλα «γοητευτικού» ξενώνα που διατηρεί στην κατοχή του στο χωριό των Σταγιατών. Ένα οίκημα επηρεασμένο από «καλλιτεχνικές ανησυχίες», εφάμιλλο της ομορφιάς που περιβάλλει το Βουνό των Κενταύρων από άκρη σ΄ άκρη.

O Συγγραφέας του Φως Λευκό Σταθερό μοιράζεται μαζί μας τις ιδέες και τα βιώματα που τον οδήγησαν στην έκδοση του πρώτου του βιβλίου!

Πώς επιλέξατε το κεντρικό θέμα του μυθιστορήματος και πως το αναπτύξατε μέσα από την πλοκή και τους χαρακτήρες;

«Πιστεύω πως το θέμα του μυθιστορήματος είναι εκείνο που με επέλεξε παρά το αντίστροφο. Η έμπνευση έρχεται από απόκρυφα μονοπάτια και απροειδοποίητα χτυπάει την πόρτα. Έτσι έγινε και με το Φως Λευκό Σταθερό, ήταν σαν ένα απαλό χτύπημα. Αν θα της ”άνοιγα” και θα την άφηνα να ”περάσει” το κατώφλι της ζωής μου είναι μια άλλη υπόθεση. Πάντως η σχέση με την ιδέα κάπως έτσι ξεκίνησε και μετά πήρε τον δρόμο της και εξελίχτηκε. Άλλωστε, έτσι γίνεται με όλες τις σχέσεις ή μεγαλώνουν ή φθίνουν. Έγινε ”φίλη”, έζησε εντός μου για αρκετό καιρό και σιγά σιγά αναπτύχθηκε, φτιάχνοντας έναν χωροχρόνο ξεχωριστό, ριζωμένο φυσικά στον δικό μας με κανόνες και όρους γνώριμους, αλλά συνάμα και φανταστικούς. Εκεί συλλήφθηκαν οι κύριοι ήρωες.»

Ποιες είναι οι σημαντικότερες ιδέες που θέλετε να μεταδώσετε στους αναγνώστες μέσα από το έργο σας;

«Η ικανότητα του ανθρώπου να ακούει, να διαχωρίζει και να εμπιστεύεται τη βαθιά εσωτερική του φωνή από αυτήν της λογικής ή του συναισθήματος και να πράττει αναλόγως. Καθώς και με ποιον τρόπο μπορεί να γίνει εφικτή η απόδραση από την εμμονική σχέση με το παρελθόν, το πένθος, το τραύμα ή τις ενοχές. Η δύναμη της φιλίας, της αγάπης της ανάλυσης και της αλήθειας και πως αυτές ασκούν καταλυτική επιρροή στην επίλυση και την ίαση.»

Πώς διαμορφώσατε τους χαρακτήρες σας και πως εξελίσσονται κατά τη διάρκεια της αφήγησης;

«Στο χαρτί πήραν σάρκα και οστά οι κύριοι χαρακτήρες, εκεί απέκτησαν ταυτότητα, αλλά και άλλοι, τους οποίους δεν είχα φανταστεί εξαρχής. Δημιούργησαν αυτούσια υπόσταση και φωνές και ενώ εξιστορούσα, στην ουσία ήταν αυτοί που με καθοδηγούσαν. Ήταν ένα είδος πολλαπλής προσωπικότητας, ένα είδος δημιουργικής διάσχισης που δεν εμπεριείχε φυσικά κανέναν κίνδυνο! Προσπάθησα να αναδείξω όσες περισσότερες πτυχές των προσωπικοτήτων τους επέτρεπε η ιστορία. Όπως και στην πραγματικότητα οι άνθρωποι δεν είμαστε το ένα ή το άλλο, κακοί ή καλοί, αρνητικοί ή θετικοί. Όπως καθετί οργανικό μεταβάλλεται, αναπροσαρμόζεται, θα μου πείτε αν μπορεί ας κάνει και αλλιώς όταν έρχεται αντιμέτωπο με τον χρόνο και τον θάνατο. Δύο από τα στοιχεία που απασχολούν έντονα και τους χαρακτήρες του βιβλίου.»

Υπάρχει κάποιος χαρακτήρας που ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να δημιουργήσετε ;

«Όπως είπα οι χαρακτήρες είναι αυτοί που με καθοδήγησαν. Θεώρησα σημαντικό να τους σεβαστώ και να τους ακούσω. Η πραγματική δυσκολία ήταν να περιορίσω τον δικό μου χαρακτήρα και εγωκεντρισμό και να τους επιτρέψω να αναπτυχθούν ελεύθερα. Αν και επρόκειτο για μυθοπλασία δεν έπαψε να ισχύει ό,τι και στον πραγματικό κόσμο, όπου είναι σημαντικό να ακούμε όλες τις φωνές και απόψεις ανεξάρτητα αν είμαστε απέναντι τους ή αν συμβαδίζουμε.»

Πώς επηρεάστηκε το στιλ σας από άλλους συγγραφείς ή λογοτεχνικά έργα;

«Από την στιγμή που άρχισα να διαβάζω βιβλία (ομολογώ πως αυτό συνέβη αρκετά καθυστερημένα στην ζωή μου και πιο συγκεκριμένα στην εφηβεία) δεν έπαψα να έχω πάντα ένα βιβλίο στην τσάντα μου. Δεν εξαιρώ καμία ή κανέναν συγγραφέα κλασσικό ή σύγχρονο, ελληνόγλωσσο ή ξενόγλωσσο και ως εκ τούτου κανένα ύφος γραφής. Τα στοιχεία που με κρατάνε στις σελίδες τους όμως είναι πάντα τα ίδια. Πρωτίστως η τόλμη να τεθούν αιχμές, ιδέες και αναζητήσεις για τα πανανθρώπινα υπαρξιακά ερωτήματα και για τα προβλήματα της κάθε εποχής. Και φυσικά ο σεβασμός προς την πλοκή και τους χαρακτήρες καθώς η εντιμότητα και η καθαρότητα των προθέσεων της/του συγγραφέα. Η γραφή είναι φυσικά κάτι που εξελίσσεται με τον χρόνο, όπως και εμείς άλλωστε και μας ακολουθεί σε αυτήν την αλλαγή. Θέλω να πιστεύω πως στο μέλλον και στο επόμενο μυθιστόρημα θα μεταβληθεί για να ακολουθήσει τόσο την προσωπική μου μετάλλαξη όσο και τις ανάγκες των ”αγέννητων” ακόμα ηρώων.»

Υπάρχουν συγκεκριμένες λογοτεχνικές επιρροές που έχουν διαμορφώσει την προσέγγισή σας στη γραφή και πως αυτές φαίνονται στο μυθιστόρημά σας;

«Ως συνέχεια της προηγούμενης απάντησης, ο προσδιορισμός συγκεκριμένων επιρροών μου μοιάζει πολύ δύσκολος. Διότι πιστεύω επιπλέον πως η συγγραφή δεν είναι αποτέλεσμα μόνο αναγνώσεως, αλλά μιας ολιστικής προσέγγισης της ζωής που συμπεριλαμβάνει Όλους τους τομείς της, το Ο με κεφαλαίο. Η γραφή είναι η φύση, η ιστορία, η μουσική, η βιολογία, η αστρολογία, η θεολογία, η τεχνολογία, η επιστήμη… κοινώς επί παντός επιστητού… και πέραν αυτού αν θέλετε. Εξυπακούεται, πως κάθε εποχή και τόπος γεννούν τα δικά τους καλλιτεχνικά κύματα και δημιουργούς που τα αντιπροσωπεύουν, θα ήταν όμως ένα είδος έπαρσης να τοποθετήσω τον εαυτό μου, τόσο νωρίς και από το πρώτο βιβλίο δίπλα τους.»

Μπορείτε να προμηθευτείτε το μυθιστόρημα, από τον παρακάτω σύνδεσμο:

Φως Λευκό Σταθερό

Πηγή φωτογραφιών: www.iwrite.gr

Πηγή πληροφοριών: www.iwrite.gr

Η μουσικοθεραπεία αποτελεί μια διαφορετική μορφή θεραπείας, που σιγά-σιγά έχει αρχίσει να διαδίδεται και στη χώρα μας. Στον χώρο αυτό, η μουσική αναδεικνύεται ως γλώσσα που ξεπερνά τα λόγια και αγγίζει βαθιά σημεία της ανθρώπινης ψυχής. Μέσα από τη ροή των νότων, η μουσικοθεραπεία προσφέρει έναν μοναδικό χώρο αυτο-ανακάλυψης, ανοίγοντας πόρτες σε διαδικασίες επούλωσης και ανάκαμψης.

Μαζί μας βρίσκεται αυτή τη φορά η Χριστίνα Εδιάρογλου, Εναλλακτική Θεραπεύτρια – Μουσικοθεραπεύτρια, ώστε να μας προσφέρει τις γνώσεις της αναφορικά με το επάγγελμά της.

Τι είναι η μουσικοθεραπεία και ποιο ήταν το έναυσμα για να ασχοληθείτε με αυτό επαγγελματικά?

« Η μουσικοθεραπεία είναι μια σχετικά καινούργια μορφή θεραπείας στην Ελλάδα, μιας και έχει αρχίσει να γίνεται ευρέως γνωστή τα τελευταία 15 χρόνια περίπου. Στην Ευρώπη και την Αμερική είναι σαφώς πιο διαδεδομένη, και αναγνωρισμένη ως επιστήμη – επάγγελμα υγείας. Πρόκειται για τον επιστημονικό κλάδο, ο οποίος χρησιμοποιεί την τέχνη της μουσικής και διάφορα άλλα μουσικά στοιχεία και ακούσματα, όπως οι ήχοι της φύσης, ρυθμοί, συχνότητες (hz), εγκεφαλικά κύματα κλπ με μοναδικό στόχο την θεραπεία του ατόμου. Μιλάμε, λοιπόν, για θεραπεία και όχι ψυχαγωγία ή μουσική εκπαίδευση. Μάλιστα, είναι ολιστική θεραπεία και δρα συμπληρωματικά σε οποιαδήποτε άλλη θεραπεία πάθησης ή ασθένειας. Δεν αναφερόμαστε, λοιπόν, σε μια απλή ακρόαση μουσικής από το internet, αλλά σε κάτι πολύ βαθύτερο, επεξεργασία και έκφραση συναισθημάτων, βελτίωση επικοινωνίας, αυτογνωσία και αυτοβελτίωση, κοινωνικοποίηση κ.α.
Η Μουσική χρησιμοποιούταν ήδη από τα αρχαία χρόνια για θεραπεία παθήσεων (στην αρχαία Αίγυπτο, Ινδία, Κίνα κλπ). Στην αρχαία Ελλάδα, ο Πυθαγόρας πρώτος συνταγογράφησε μουσική για ασθένειες, ενώ ο Ασκληπιός είχε μουσικούς μέσα στα Ασκληπιεία (τα «ιατρεία» δηλαδή της εποχής) προκειμένου να βοηθήσουν τους ασθενείς να γιατρευτούν. Ο Αριστοτέλης, επίσης, στο βιβλίο του «Φυσικά» αναφέρεται στην χρήση της κατάλληλης μουσικής για κάθε ασθένεια, ενώ πιστά τον
ακολουθεί και ο Ιπποκράτης. Όσον αφορά την εποχή μας, το 1919 για πρώτη φορά παγκόσμια το Columbia University, ξεκίνησε επίσημα το πρώτο μάθημα της Μουσικοθεραπείας ως Επιστήμη.
Προσωπικά, από μικρή μου άρεσε πολύ η θεραπεία της ανθρώπινης ψυχής, διάβαζα βιβλία και το έψαχνα πολύ. Μεγαλώνοντας και έχοντας τεράστια αγάπη για την μουσική, ξεκίνησα τις σπουδές μου στο κλασικό τραγούδι (μονωδία) και πιάνο, μη γνωρίζοντας ακόμα για το συνδυασμό αυτών των δύο ως επιστήμη. Όταν λοιπόν κάποια στιγμή πριν 7 χρόνια, έφτασε στα αυτιά μου αυτή η πληροφορία περί ύπαρξης της Μουσικοθεραπείας, ενθουσιάστηκα και απ’ευθείας ξεκίνησα τις σπουδές μου, κάτι που δεν μετάνιωσα ποτέ! »

Ποια τα οφέλη της μουσικοθεραπείας και σε ποιους ανθρώπους απευθύνεται ;

« Τα οφέλη της Μουσικοθεραπείας είναι πολλαπλά:

Βελτίωση ποιότητας ζωής, έλεγχος του άγχους, ανακούφιση πόνου, έκφραση συναισθημάτων, ενίσχυση μνήμης, βελτίωση επικοινωνίας, προώθηση της φυσικής αποκατάστασης (εγκεφαλικά κλπ), επικοινωνία, δημιουργική έκφραση, ανάπτυξη λόγου – ευφράδεια, συναισθηματική στήριξη, ανάπτυξη αυτοεκτίμησης – πρωτοβουλίας, προώθηση κοινωνικότητας και διαπροσωπικές σχέσεις, καλλιέργεια
θεραπευτικού πλαισίου για έκφραση των ποικίλων συναισθημάτων, κατανόηση από τρίτους (οικείο περιβάλλον), καλλιέργεια προσοχής και ικανότητας συγκέντρωσης & μνήμης κ.λ.π

Έγκυες γυναίκες και βρέφη (μέθοδος Sonatal), παιδιά προσχολικής ηλικίας (μουσικοκινητική αγωγή του Carl Orff), παιδιά σχολικής ηλικίας, έφηβοι, ενήλικες, ζευγάρια και υπερήλικες μπορούν να επωφεληθούν από τη Μουσικοθεραπεία σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο, και γενικότερα άτομα που αναζητούν ένα μέσο έκφρασης, προσωπικής ανάπτυξης, εξέλιξης ή ακόμα μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Η Μουσικοθεραπεία απευθύνεται σε άτομα με:

• Ψυχικές διαταραχές, Άγχος – Στρες
• Εξαρτήσεις
• Συναισθηματικές και συμπεριφοριστικές δυσκολίες
• Δυσθυμία, Κατάθλιψη, Πένθος
• Νευρολογικές δυσκολίες,
• Δυσλεξία, Δυσπραξία, ΔΕΠΥ, Τραυλισμός
• Διαταραχές λόγου και ομιλίας
• Αυτισμός, Σύνδρομο Down, Νοητική Υστέρηση, Επιληψία
• Τρίτη Ηλικία: Άνοια, Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, Αφασία
• Καρκίνο, καρδιοπάθειες
• Χρόνιες ασθένειες/παθήσεις
• Επίκτητες ανικανότητες
• Οπτικές και ακουστικές αναπηρίες
• Έγκυες γυναίκες (μέθοδος Sonatal)
• Παιδιά 2 – 6 ετών (μουσικοκινητική αγωγή του CarlOrff)
• Έφηβοι ή φοιτητές που δυσκολεύονται συναισθηματικά και αναζητούν λύσεις μέσω της αγαπημένης τους μουσικής.

Σε περιπτώσεις ατόμων που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν εύκολα, η μουσική γίνεται το μέσο για να επικοινωνήσουμε εναλλακτικά ή σε άλλες περιπτώσεις συναισθηματικών μπλοκαρισμάτων, η μουσική δρα ως εργαλείο ψυχολογικής υποστήριξης. Τέλος, υπάρχουν και άτομα που την επιλέγουν προληπτικά χωρίς κάποιο εμφανή θεραπευτικό σκοπό, είτε γιατί περνούν μια αγχώδη περίοδο ή
κατάσταση στην οποία χρειάζονται αποφόρτιση, είτε γιατί χρειάζονται μια δημιουργική επανεκκίνηση. »

Ποιες είναι οι τεχνικές – εργαλεία που χρησιμοποιούνται στη μουσικοθεραπεία ;

« Αρχικά είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε ότι η μουσικοθεραπεία παγκόσμια
διαχωρίζεται σε δεκτική και ενεργητική.

• Η Δεκτική εφαρμόζεται σε άτομα που μπορούν να επικοινωνήσουν λεκτικά με τον θεραπευτή (όπως ογκολογικά, χρόνιες παθήσεις πόνου, αγχώδεις διαταραχές κλπ). Κατά την διάρκεια της, σε γενικό πλαίσιο, ο θεραπευόμενος δέχεται ακούσματα και ακολουθεί συζήτηση.
• Η Eνεργητική εφαρμόζεται σε άτομα που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν λεκτικά με τον θεραπευτή (όπως αυτισμός, σύνδρομο Down, τρίτη ηλικία σε προχωρημένα στάδια Άνοιας ή Alzheimer κλπ). Κατά την διάρκειά της παίζουμε μουσική με τον θεραπευόμενο, ο οποίος έχει ενεργό συμμετοχή με την φωνή, το σώμα, τα μουσικά όργανα ή οποιοδήποτε ηχογόνο αντικείμενο το οποίο χρησιμοποιείται σαν μουσικό όργανο.

Προσωπικά ως θεραπεύτρια, εφαρμόζω την δεκτική μουσικοθεραπεία σε συνδυασμό με στοιχεία από ενεργειακή θεραπεία, ψυχολογία, νευρογλωσσικό προγραμματισμό (NLP), life coaching κλπ, ανάλογα με τις ανάγκες και τα αιτήματα του κάθε θεραπευόμενου. Τα ακούσματα, λοιπόν, επιλέγονται μέσα από ένα τεράστιο αρχείο που έχει ο θεραπευτής και διαλέγει με βάση το ιστορικό του θεραπευόμενου : ήχους της φύσης, κλασική μουσική, κατάλληλες συχνότητες (hz), εγκεφαλικά κύματα (brain waves), αγαπημένες μουσικές του θεραπευόμενου και πολλά άλλα.

Άλλες τεχνικές που χρησιμοποιούμε είναι οι εξής:

• G.I.M (Guided Imagery and Music): καθοδηγούμενες εικόνες και μουσική, όπου ο θεραπευόμενος μιλάει και αφηγείται την ώρα που ακούει την μουσική
• Sound Guided: καθοδηγούμενοι ήχοι από τον θεραπευτή
• Healing Trance Music, θεραπευτική μουσική που βοηθά και στον διαλογισμό
• Painting (to) Music: αυθόρμητη ζωγραφική για έκφραση την ώρα της ακρόασης μουσικής
• Ελεύθεροι λεκτικοί συνειρμοί στο χαρτί – Τεχνική της Μάνταλας
• Θεραπευτική ονειρική προβολή
• Ταξίδια κατευθυνόμενης φαντασίας
• Οραματισμοί καθοδηγούμενοι ή ελεύθεροι κ.λ.π »

Ποιες είναι οι πιο δυνατές εμπειρίες που είχατε με θεραπευόμενους ;

« Οι εμπειρίες και τα συναισθήματα ποικίλουν μέσα στις συνεδρίες της Μουσικοθεραπείας. Είναι εκπληκτικό πως οι άνθρωποι λύνονται και χαλαρώνουν μέσα από την μουσική και έτσι κάνουν τεράστιες συνειδητοποιήσεις, οι οποίες οδηγούν και στην θεραπεία τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της κα Θ. η οποία κατά την διάρκεια ελεύθερου οραματισμού με κλασική μουσική, φορτίστηκε πολύ συναισθηματικά και ξέσπασε σε κλάματα, καθώς το κομμάτι που άκουγε, το είχε χορέψει με την κόρη της στο γάμο της. Ήταν η μοναδική φορά που της είχε πει σ’αγαπώ και εκείνη την στιγμή συνειδητοποιούσε πόσο δυσκόλευε την σχέση τους αυτή η έλλειψη έκφρασης (λεκτικής και μη) συναισθημάτων. Σε άλλη περίπτωση, ο Σ. και ενώ βρισκόταν σε αποκατάσταση από ατύχημα, δυσκολευόταν πολύ στην ομιλία. Ήταν εκπληκτικό, πως μέσα από το τραγούδι και τα ακούσματα κατάφερε να βελτιωθεί η άρθρωση και γενικότερα η ομιλία του. Τέλος, η Ε. δυσκολευόταν πολύ με τις κρίσεις πανικού, καθώς την επηρέαζαν σε όλους τους τομείς της ζωής της. Μέσα από την εκμάθηση αναπνοών και τους καθοδηγούμενους οραματισμούς, μέσα σε λίγους μήνες τις ξεπέρασε σε μεγάλο
ποσοστό. Στο σήμερα, έχει να της συμβεί πάνω από χρόνο. Όλες αυτές οι εμπειρίες και πολλές περισσότερες ακόμα, είναι τόσο δυνατές αλλά και συγκινητικές για τον θεραπευτή. Η μουσική μπορεί να κάνει κυριολεκτικά θαύματα. Αρκεί να πιστεύουμε σε αυτά. »

Χρειάζονται γνώσεις μουσικής από μεριάς του θεραπεύομενου ;

« Όχι, και στις δύο περιπτώσεις (δεκτική και ενεργητική μουσικοθεραπεία) δε χρειάζονται μουσικές γνώσεις για να επωφεληθεί κάποιος από αυτή την επαφή. »

Έχει η μουσικοθεραπεία παρενέργειες ;

« Η μουσικοθεραπεία γενικά είναι πολύ ασφαλής και δεν έχει παρενέργειες. Θα ήταν καλό για άτομα με ευάλωτη ψυχολογία να αποφεύγουν μουσική που τους θυμίζει κάποια δυσάρεστη εικόνα απ’την ζωή τους, ή ίσως η δυνατή μουσική και κάποια συγκεκριμένα είδη της, να ενοχλούν μερικούς ανθρώπους και να τους δημιουργούν ανησυχία ή ενόχληση. Γενικά, όμως, σε συντριπτικό ποσοστό η μουσική δημιουργεί θετική επίδραση και χαρά! »

“Η Μουσική λειτουργεί ως το πιο αρχέτυπο υλικό, μπορεί και δημιουργεί εικόνες εκεί όπου καμία άλλη θεραπεία ή λεκτική προσέγγιση δεν μπορεί»,
Carl Gustav Jung
“Where words fail, music speaks” (εκεί όπου αποτυγχάνουν οι λέξεις, μιλάει η μουσική, Hans Christian Andersen

Περισσότερες πληροφορίες για τη Μουσικοθεραπεύτρια, Χριστίνα Εδιάρογλου θα βρείτε εδώ:

mousikotherapeia.gr

Η «Ολιστική Θεραπεία» αποτελεί μια θεραπευτική μέθοδο που έχει ενσωματωθεί στις παραδοσιακές και εναλλακτικές μεθόδους για να βοηθήσει το άτομο ως ολότητα. Αν και αποτελεί μια φράση την οποία ακούμε συχνά, πολύ λίγοι αντιλαμβάνονται επί της ουσίας περί τίνος πρόκειται.

Η διαφοροποίησή της έγκειται στο γεγονός πως δεν εστιάζει σε ένα μόνο πρόβλημα και την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του, αλλά επικεντρώνεται στην εύρεση των βαθύτερων αιτιών των προβλημάτων, προωθώντας έτσι την ισορροπία και την αρμονία σε όλες τις πτυχές της ζωής.

Στο Cityvibes.gr μίλησε αυτή τη φορά η κ. Κουτσουμπή Μαργαρίτα, θεραπεύτρια και ιδιοκτήτρια του Asclepias The Art Of Healing.

Πότε ήταν η πρώτη φορά που ήρθατε σε επαφή με τις ολιστικές θεραπείες και τι ήταν αυτό που σας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον ;

« Η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με τις ολιστικές θεραπείες ήταν το 2012 όταν μέσα στην δύσκολη και έντονη καθημερινότητα που αντιμετώπιζα τότε, έψαχνα να βρω κάτι το οποίο μπορούσε να με ηρεμήσει, να με χαλαρώσει και να με οδηγήσει σε μια κατάσταση εσωτερικής γαλήνης. Καθώς είχα ήδη εξασκηθεί στη θεραπευτική γιόγκα, ήρθα σε επαφή με τον διαλογισμό, τους κρυστάλλους και το ρέικι. Από τις πρώτες συνεδρίες, ξεκίνησα να νιώθω πραγματικά υπέροχα κάθε φορά που έμπαινα σε κατάσταση καθοδηγούμενου διαλογισμού, ή κάθε φορά που τοποθετούσαν πάνω μου κρυστάλλους. Η πρώτη εμπειρία μου με τους κρυστάλλους ήταν μοναδική, καθώς ένιωθα τις δονήσεις τους σε διάφορα μέρη του σώματός μου και κυρίως σε αυτά που είχαν κάποιο μπλοκάρισμα! Μετά την συνεδρία ήμουν πραγματικά ένας άλλος άνθρωπος! Ανάλαφρη, γεμάτη ενέργεια και πραγματικά ήρεμη. Είχα διάθεση και όρεξη για την ζωή! Εξίσου εκπληκτική ήταν και η πρώτη συνεδρία ρέικι που δέχτηκα, από την μετέπειτα δασκάλα μου. Ένιωθα να με διαπερνά ένα ζεστό ρεύμα το οποίο άνοιγε κυριολεκτικά όλα τα σημεία του σώματος που είχαν πόνο,τα χαλάρωνε και τα ηρεμούσε. Το αποτέλεσμα ήταν να προσθέσω όλες τις παραπάνω τεχνικές στην καθημερινότητά μου και να αφιερώνω τουλάχιστον 2-4 ώρες την εβδομάδα για την ψυχική μου ηρεμία. Παράλληλα με την προσωπική μου ενασχόληση με διάφορες ολιστικές θεραπείες, ξεκίνησα να διαβάζω πολλά βιβλία αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης τα οποία φυσικά άνοιγαν συνεχώς τους ορίζοντες της πνευματικής μου ανάπτυξης! »

Πως μέσα από έναν γνώριμο επαγγελματικό τομέα και πιο συγκεκριμένα μια οικογενειακή επιχείρηση, αποφασίσατε να στραφείτε προς τις ολιστικές θεραπείες ;

« Ο χώρος στον οποίο δραστηριοποιούνταν η οικογενειακή μας επιχείρηση ήταν αρκετά σκληροπυρηνικός και καθόλου συμβατός με την προσωπικότητά μου. Παρόλα αυτά, μου παρείχε ασφάλεια και σιγουριά. Βασικές προϋποθέσεις για την ισορροπία που νόμιζα ότι είχα και ήθελα στην καθημερινότητα μου. Καθώς όμως περνούσαν τα χρόνια και εγώ συνέχιζα να ασχολούμαι με τις ολιστικές θεραπείες, ξεκίνησα να νιώθω την ανάγκη να μάθω και να διδαχθώ τις διάφορες αυτές τεχνικές. Να γνωρίσω πως ακριβώς λειτουργούν στον άνθρωπο και την ψυχή, αλλά και να ανακαλύψω τις προοπτικές που έχουν. Να θεραπεύσω τα δικά μου ψυχικά τραύματα και να απελευθερώσω κάθε τοξικό συναίσθημα το οποίο είχα μέσα μου. Να αλλάξω κάθε υποσυνείδητο περιοριστικό πρόγραμμα που με βασάνιζε ως τότε! Έτσι, στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που είχα απο την εργασία μου στην οικογενειακή μας επιχείρηση, ξεκίνησα να κάνω παρά πολλές εκπαιδεύσεις σε διάφορες τεχνικές όπως διαλογισμός, κρυσταλλοθεραπεία, ρέικι, silva, theta healing, μεταφυσική ανατομία, access consciousness και διάφορα αλλά. Η ψυχή μου ήταν τόσο διψασμένη για όλα αυτά, που παρόλο που δεν υπήρχε ούτε μια ημέρα ξεκούρασης για εμένα, ένιωθα πληρότητα, ηρεμία και αστείρευτη χαρά! Μέσα μου είχε ξεκαθαρίσει το τοπίο και ήμουν σίγουρη πια ότι δεν μπορώ να συνεχίσω στον κλάδο της μεταφοράς των καυσίμων. Το κάλεσμα της ψυχής μου ήταν ξεκάθαρο! Δεν μπορούσα να αγνοώ πλέον τις βαθύτερες επιθυμίες μου, την πραγματική μου αγάπη για τον άνθρωπο και την ψυχή!»

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε εν τέλει στο να δημιουργήσετε τη δική σας προσωπική επιχείρηση ;

« Όλα όσα έχω αναφέρει παραπάνω, με οδήγησαν στο να ψάξω να βρω τον τρόπο με το οποίο θα μπορέσω και εγώ με την σειρά μου να καθοδηγήσω ανθρώπους να βγουν μέσα από την ψευδαίσθηση του νου, των τραυμάτων και των υποσυνείδητων περιοριστικών πεποιθήσεων. Να επαναφέρουν εκ νέου τον αληθινό τους εαυτό, και να έρθουν τελικά σε επαφή με τις πραγματικές επιθυμίες της ψυχής τους! Φυσικά, η απεριόριστη αγάπη μου για τους κρυστάλλους, μου έδωσε την έμπνευση να δημιουργήσω έναν χώρο γεμάτο κρυστάλλους, να δώσω τη δυνατότητα στους ανθρώπους να έρθουν σε επαφή με αυτούς, να μάθουν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες και να βιώσουν αυτό που βίωσα αρχικά και εγώ η ίδια! Την εσωτερική ηρεμία και ειρήνη!
Ξεκίνησα λοιπόν με τους κρυστάλλους και στην συνέχεια έψαξα να βρω οτιδήποτε σχετικό με κρύσταλλο, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στο φυσικό και στο ενεργειακό μας σώμα. Έτσι, δημιουργήθηκε ένας χώρος γεμάτος αγάπη, με σεβασμό για τον άνθρωπο και την ψυχή, που εκπέμπει ηρεμία, γαλήνη, ζεστασιά. »

Μέσα από ποιες υπηρεσίες μπορεί κάποιος να επωφεληθεί στο χώρο σας και με ποια κριτήρια μπορεί κάποιος να επιλέξει την κατάλληλη θεραπευτική μέθοδο για εκείνον ;

« Στο Asclepias The Art Of Healing γίνονται συνεδρίες για το φυσικό και το ενεργειακό μας σώμα συνδυαστικά ή μεμονωμένα, ανάλογα με την κάθε περίπτωση, η οποία είναι φυσικά ξεχωριστή.
Όταν το φυσικό σώμα εμφανίζει σημάδια ασθένειας, οι πραγματικοί λόγοι είναι συχνά κρυμμένοι. Καταπιεσμένες ή άλυτες συναισθηματικές ή νοητικές συγκρούσεις, μπορούν να βγουν στην επιφάνεια και με αυτό τον τρόπο να εκδηλωθούν στο φυσικό μας σώμα.
Αργά ή γρήγορα αυτές οι άλυτες συγκρούσεις θα εκδηλωθούν ως απόψεις, συστήματα πεποιθήσεων, καταστροφικές συνήθειες και σωματικές διαταραχές. Ορισμένα μέρη του σώματος έχουν την τάση να συγκρατούν συγκεκριμένα συναισθήματα. Η καρδιά και οι πνεύμονες καταγράφουν τη θλίψη και την οδύνη, το ήπαρ αποθηκεύει την οργή, το στομάχι την αγωνία και τον φόβο. Αυτές οι εντυπώσεις καταγράφονται επίσης και στο ενεργειακό πεδίο της αύρας που περιβάλλει το σώμα. Και όταν αυτές οι παλιές σκεπτομορφές ή συναισθήματα θολώνουν την αύρα, είναι δύσκολο να λάμψει και να βρει τρόπο έκφρασης το εσωτερικό φως! Η θεραπευτική δύναμη των κρυστάλλων μέσω της κρυσταλλοθεραπείας μπορεί να καθαρίσει την αύρα, καθώς και το φυσικό, ψυχικό και συγκινησιακό μας σώμα και να μας βοηθήσει να συνδεθούμε και να εναρμονιστούμε με την πηγή της ενέργειας της ζωής!
Ο σκοπός και η πρόθεση της κρυσταλλοθεραπείας είναι να βοηθιούνται εκείνοι που επιθυμούν να εξισορροπήσουν και πάλι το φυσικό, νοητικό και συναισθηματικό σώμα! Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μπορέσουμε να φτάσουμε στην δική μας εσωτερική πηγή δύναμης και αλήθειας! Να βρούμε και πάλι τον πραγματικό μας εαυτό! Στο Asclepias The Art Of Healing γίνονται επίσης συνεδρίες για το φυσικό σώμα με υπερσύγχρονα μηχανήματα υγείας και ευεξίας με κρυστάλλους και υπέρυθρες που επιτυγχάνουν την ενίσχυση της ικανότητας αυτοΐασης του οργανισμού που συχνά ατονεί εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής. Τα μηχανήματα αυτά είναι κατάλληλα για παθήσεις του μυοσκελετικού, του αναπνευστικού, του νευρικού, του καρδιαγγειακού και του πεπτικού συστήματος. Επίσης, παρέχουμε συνεδρίες φυσικής αποτοξίνωσης του οργανισμού με την μέθοδο detox foot spa. Μια μέθοδος που βοηθάει τον οργανισμό να αποτοξινωθεί και να ισορροπήσει από τον έντονο τρόπο ζωής, γεμάτο χημικά και ακτινοβολίες. Μια φυσική, αποτελεσματική και ασφαλής διαδικασία αποτοξίνωσης προκειμένου να απαλλαγούμε από τα επικίνδυνα και άχρηστα υλικά που συσσωρεύει ο οργανισμός μας.
Συμπτώματα όπως ακμή, πανάδες, πρηξίματα, άγριο ή αφυδατωμένο δέρμα, κόπωση, μεγάλη εξασθένηση, αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού, δυσκοιλιότητα, νευρικότητα, αδυναμία, μυϊκοι πόνοι, θυμός χωρίς αιτία, μπορούν να εξισορροπήσουν με την μέθοδο αποτοξίνωσης Detox Foot Spa. Ανάλογα λοιπόν με τα θέματα και τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει ο καθένας που έρχεται στον χώρο μας, συζητάμε και μαζί αποφασίζουμε ποια είναι η κατάλληλη μέθοδος για να ακολουθηθεί. »

Υπάρχει η δυνάτοτητα και των Online συνεδριών ;

«Η ενέργεια δεν περιορίζεται από τον χώρο και τον χρόνο! Αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι όλες οι συνεδρίες μπορούν να γίνουν και διαδικτυακά με μεγάλη επιτυχία και εξαιρετικά αποτελέσματα! Έχοντας μάλιστα προσπεράσει την εποχή του Covid, έχουμε όλοι εξοικειωθεί περισσότερο με την τεχνολογία και τις online συνεδρίες κάθε είδους! Βασικές προϋποθέσεις είναι το άτομο που θέλει να δεχτεί την θεραπεία -συνεδρια να βρίσκεται μόνο του, σε ένα ήσυχο μέρος, να μπορεί να συνδεθεί μέσω κινητού ή υπολογιστή στο διαδύκτιο και τίποτα άλλο!
Με τεχνικές όπως το theta healing, το ρέικι και τη μεταφυσική ανατομία μπορούμε να συνδεθούμε με το ενεργειακό πεδίο του ατόμου εξ´αποστάσεως, να αλλάξουμε περιοριστικές πεποιθήσεις, να θεραπεύσουμε παλιές πληγές και τραύματα που υπάρχουν στο ενεργειακό και συναισθηματικό του σώμα. Επιπλέον, να απελευθερώσουμε όλα τα τοξικά συναισθήματα που κρατάει το άτομο αυτό και τελικά να ευθυγραμμιστεί με τις βαθύτερες επιθυμίες της ψυχής του έτσι ώστε να αλλάξει ο τρόπος ζωής του!»

Περισσότερες πληροφορίες για το Asclepias The Art Of Healing θα βρείτε εδώ:

 Λεωφόρος Βασιλίσσης Όλγας 215, Θεσσαλονίκη 

Τηλέφωνο: 2310 403612 –  6948405429

margarita@asclepiashealing.gr

Facebook

Instagram