Το Cityvibes.gr «φιλοξενεί» το βιβλίο της Ψυχολόγου – Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπεύτριας, Στέλλας Κολυβοπούλου, που συνδυάζει την επιστημονική γνώση με την προσωπική βιωματική εμπειρία. Σε αυτό το έργο, η συγγραφέας μοιράζεται τη δική της πορεία μέσα από τη μοναδική και πολυδιάστατη εμπειρία της μητρότητας, εξετάζοντας πώς οι αλλαγές στη ζωή μιας γυναίκας ως μητέρα επηρεάζουν την ψυχική της κατάσταση, την ταυτότητά της και τις σχέσεις της. Μέσα από προσωπικές ιστορίες, βαθιά συναισθηματικές αναλύσεις και επιστημονικές προσεγγίσεις, το βιβλίο ανοίγει έναν διάλογο για την ψυχολογία της μητρότητας, την εσωτερική αναζήτηση και τις προκλήσεις που προκύπτουν όταν μια γυναίκα καλείται να συνδυάσει τις πολλαπλές της ταυτότητες. Ένα έργο γεμάτο ευαισθησία και αυτογνωσία, που θα μιλήσει σε κάθε γυναίκα που βιώνει την μητρότητα με συνειδητότητα και αναζητά να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό της και τις αλλαγές που αυτή φέρνει.

Η Στέλλα Κολυβοπούλου, είναι Ψυχολόγος- Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια, με MA στις Ψυχαναλυτικές Σπουδές (UK), MA στην Χοροθεραπεία (UK). Συνεχίζει τις σπουδές της στην
Βορειοελλαδική Ψυχαναλυτική Εταιρεία. Ξεκίνησε να δουλεύει στη γενική και
ειδική αγωγή της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε ψυχιατρική κλινική του
Λονδίνου. Από το 2007 μέχρι το 2016 δούλευε στο κέντρο εργοθεραπείας “Πράξη”
στη Βέροια. Το 2009 συμμετείχε στη Διεπιστημονική Ομάδα της Μονάδας Εφήβων,
του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ μέσω επιδοτούμενου προγράμματος
του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και μέχρι το 2016 ήταν Επιστημονικός Συνεργάτης
της συγκεκριμένης Μονάδας. Δίδασκε στην Εταιρεία “Ψυχολογία – Τέχνη” και ως
συνεργάτης της εταιρείας δίδασκε στο πανεπιστήμιο Αιγαίου. Είναι Διοργανώτρια
/Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ «Ψυχοθεραπευτής, Καλλιτέχνης και
Θεατής: μία συνάντηση αμοιβαίων μεταμορφώσεων». Ζει και εργάζεται ιδιωτικά
στην Θεσσαλονίκη.

«Θα ήθελα να ξεκινήσω με ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον χώρο που μου δίνετε να
μιλήσω για την μητρότητα και πώς η ψυχανάλυση μπορεί να μας στηρίξει και να
γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο που μπορεί να έχει κανείς πριν ή κατά τη διάρκεια της
εγκυμοσύνης αλλά και μετά την γέννηση του παιδιού. Έχει ενδιαφέρον πως την ίδια
περίοδο με την πρόταση σας έρχεται και η βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου μου “Το
ημερολόγιο μίας εγκυμονούσας. Μία βιωματική αφήγηση”, από τις Εκδόσεις
ΕΠΕΚΕΙΝΑ.

Μιλώντας για τον χώρο αλλά και τον χρόνο που μου προσφέρεται για να μιλήσω,
σκέφτομαι και τον χώρο και χρόνο που προσφέρει μία θηλυκότητα μέσω του
σώματος της αλλά και των σκέψεων και των ασυνείδητων φαντασιώσεων της να
δημιουργήσει ένα έμβρυο, βρέφος, το δικό της παιδί. Τι μωρό φαντασιώνεται
άραγε; Πώς φαντασιώνεται τη ζωή της; Θέλει ή δεν θέλει ένα μωρό; Μπορεί να
κάνει και με ποιόν τρόπο; Πολλές σκέψεις και ερωτήματα υπάρχουν πάνω σε αυτό
το μεγάλο και πολύ σημαντικό θέμα σχετικά με την μητρότητα. Θα μπορούσαμε να
μιλάμε με τις ώρες για αυτό το θέμα, που τα τελευταία χρόνια μοιάζει να ακούγεται
όλο και περισσότερο αλλά και να αγκαλιάζεται και να φροντίζεται από πολλές
επιστήμες.

Η εγκυμοσύνη μεταμορφώνει την γυναίκα με την γέννηση ενός παιδιού αλλά θα
μπορούσα να πω ουσιαστικά αλλά και συμβολικά τον κόσμο ολόκληρο. Μία
γέννηση, είναι ένα δημιούργημα, μία ζωή που μαζί με τις άλλες ζωές και με όλα
αυτά που γεννιούνται καθημερινά έχουμε αυτόν τον κόσμο, καλό ή/και κακό, είναι
αυτός ο κόσμος μας, ολόκληρος. Η μητρότητα λοιπόν, θα μπορούσα να προσθέσω
εδώ δεν βρίσκεται μόνο στην γέννηση ενός μωρού αλλά μία γυναίκα μπορεί να
γεννήσει μία έρευνα, να δημιουργήσει μία υπέροχη τάξη σε ένα σχολείο, να
διευθύνει μία εταιρεία και γενικότερα μία γυναίκα μπορεί να μετουσιώσει την
μητρότητα σε κάτι ευρύτερα πνευματικό μέσω της φροντίδας της για τον κόσμο
γύρω της. Αυτό γιατί μία γυναίκα επιθυμεί να δώσει ζωή σε κάτι νέο, σε κάτι
που θα την βοηθήσει να εξελιχθεί και η ίδια, να δώσει νόημα στη ζωή, να αλλάξει ο
κόσμος και να μεταμορφωθεί. Έτσι λοιπόν, μία γυναίκα νιώθει την μητρότητα είτε
φέρνοντας στον κόσμο το μωρό της, με δικά της ωάρια ή και με δότριας ωάρια, ή
υιοθετώντας ένα βρέφος, είτε φέρνοντας στον κόσμο κάτι καινούργιο που θα τον
βοηθήσει τον τελευταίο να παραμείνει και να εξελιχθεί. Άλλωστε αυτό το
παρατηρούμε και στην υπόλοιπη φύση, ενώ καίγονται δάση και ζώα, βλέπουμε
μετά από χρόνια να φυτρώνουν πάλι νέα δέντρα, να γεννιούνται ζωάκια και αυτό
είναι η φύση μας, να γεννιόμαστε.

Εδώ λοιπόν, σε αυτό το “γεννιόμαστε” χρειάζεται να αναφερθούμε και στο ιστορικό
που υπάρχει στον καθένα μας, με ποια ιστορία ήδη χαραγμένη ψυχικά πάνω μας
ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο; Κουβαλάμε την ιστορία των γονιών μας, των
παππούδων μας, την ιστορία της χώρας μας, φτώχειας, πολέμου και πολλά άλλα
για να φτάσουμε στην ιστορία της δικής μας γέννησης και των παιδιών μας.
Φορτωμένοι λοιπόν με τις ιστορίες των προηγούμενων γενεών, δημιουργούνται και
οι ανάλογες ασυνείδητες φαντασιώσεις για το πώς θα θέλει μία γυναίκα να
μεγαλώσει το παιδί της. Σε ποιον θα θέλει να μοιάσει; Tι χαρακτηριστικά θα ήθελε
να έχει το παιδί της; Σε τι περιβάλλον; Με ποιους ανθρώπους γύρω της; Η γυναίκα αρχίζει να φαντάζεται τι μητέρα θα ήθελε να γίνει, καλύτερη από την μητέρα της,
όπως η μητέρα της καλύτερη από την προηγούμενη γενιά και πάει λέγοντας. Ποιον
άνθρωπο θα ήθελε να έχει δίπλα της για να δημιουργήσουνε μία οικογένεια ή η
απόφαση της να μεγαλώσει ένα παιδί μόνη της και πολλά άλλα ερωτήματα και
σκέψεις αναδύονται πριν πάρει την απόφαση να γίνει γονιός και αυτό με γνώμονα
το δικό της ασυνείδητο παιδικό βίωμα. Άρα ήδη κουβαλάμε τους γονείς μέσα μας
και τον τρόπο με το οποίο μεγαλώσαμε. Ευτυχισμένος ίσως τρόπος, χαρούμενος,
φροντιστικός, ίσως όμως και βίαιος τρόπος, επιθετικός, κακοποιητικός, που κάποιοι
άνθρωποι βιώσανε μέσα στην οικογένεια. Οι άνθρωποι λοιπόν ερχόμαστε και
μεγαλώνουμε είτε με λιγότερες δυσκολίες και κάποιοι άλλοι με περισσότερες
δυσκολίες και ψυχικά τραύματα. Αυτό το βίωμα ενσωματώνεται, καταγράφεται η
εμπειρία που ζήσαμε και κρατώντας ένα τέτοιο υλικό μέσα μας, προχωράμε στη
ζωή, επιλέγοντας σχέσεις και καταστάσεις που μοιάζουν οικείες στον καθένα μας
αναλόγως το βίωμα που είχαμε. Με αυτό το υλικό βλέπουμε και το μωρό που θα
γεννηθεί. Φανταστείτε έναν άσπρο καμβά που πάνω του πετάτε μπογιές, του δίνετε
χρώμα, ζωγραφίζεται σύμβολα ή τον σκίζετε, τον καίτε ή τον τσαλακώνετε ή τον
πετάτε. Ένα έμβρυο, ένα βρέφος, ένα παιδί είναι σαν τον καμβά, που πάνω του
“πετάει”, προβάλλει ο κάθε γονιός τον ψυχικό του κόσμο. Εδώ λοιπόν έρχεται η
ψυχανάλυση, που μπορεί να βοηθήσει τον γονιό να βουτήξει στο δικό του
παρελθόν, στα δικά του φαντάσματα, να τα βγάλει από τα σκοτάδια, να τα
εντοπίσει, να τα επεξεργαστεί και να προσπαθήσει να δει καθαρά τι κουβαλάει από
την δική του ιστορία, τα δικά του τραύματα, τις δικές του επιθέσεις, αγωνίες, άγχη,
φοβίες ώστε να μπορέσει να δει εκεί στο βλέμμα του παιδιού του, στο σώμα του,
αυτόν τον άσπρο καμβά δίνοντας του χρόνο με το χρόνο τη μορφή και το χρώμα
που έχει ανάγκη το ίδιο το βρέφος.

Φανταστείτε τι συμβαίνει λοιπόν στο κόσμο μίας εγκυμονούσας, το προσωπικό
βίωμα της, το οικογενειακό πλαίσιο, το κοινωνικό της πλαίσιο, οι ορμόνες που
απορρυθμίζονται, το σώμα της που αλλάζει, οι καθημερινές συνήθειες της που
μειώνονται, ολόκληρη η ταυτότητα της κλονίζεται. Δεν είναι πλέον μία γυναίκα
μόνο επαγγελματίας, φίλη, σύντροφος, ερωμένη, αλλά θα προστεθεί και ο ρόλος
της ως μητέρα και εδώ οι αγωνίες ξεκινάνε, πέρα από την ομορφιά που μπορεί να
προσφέρει ο ερχομός του παιδιού της. Μία γυναίκα μπορεί να είναι μόνη επίσης σε
αυτό το μεγάλο “έργο” που έχει αποφασίσει να δημιουργήσει, χωρίς ίσως γονείς
δίπλα της, χωρίς σύντροφο, με ελάχιστους φίλους, με δυσκολίες οικονομικές. Μέσα
σε όλα αυτά έρχεται και η κοινωνία και πλέον και τα media που δημιουργούν μία
ψευδαίσθηση πολλές φορές πάνω στο θέμα εγκυμοσύνη και μητρότητα. Πολλές
γυναίκες μπορεί να νιώσουν ενοχή, ντροπή μπροστά σε αυτό που προβάλλεται, αν
η ίδια έχει μεικτά συναισθήματα για την μητρότητα. Ας μην ξεχνάμε και την
κυρίαρχη αφήγηση όπου παρουσιάζεται η εγκυμοσύνη ως η πιο ευτυχισμένη
περίοδος στη ζωή μιας γυναίκας και η μητρότητα ως αυτοσκοπός της γυναικείας
ύπαρξης. Θέλει χρόνο λοιπόν για να συνειδητοποιήσει η γυναίκα όλη αυτήν την
αλλαγή ψυχικά και σωματικά. Θέλει χρόνο για να δημιουργηθεί αυτή η καινούργια
σχέση μεταξύ του βρέφους και της ίδιας και ο χρόνος δίνεται σε όλο αυτό το
διάστημα που κυοφορεί αλλά και μετέπειτα όταν πια αυτό το πλάσμα που έχει
φανταστεί βρίσκεται στην αγκαλιά της. Τι συμβαίνει όμως όταν υπάρχει απώλεια
του βρέφους, είτε ενδομήτρια είτε κατά την γέννα είτε μετά! Θρήνος για όλα αυτά που φαντάστηκε, για όλα αυτά που βίωσε μέσα στο σώμα της, για ένα κομμάτι της
που πια δεν υπάρχει.

Μιλώντας για όλα τα παραπάνω, έρχομαι εδώ να μιλήσω και για το βιβλίο μου, το
οποίο το έγραφα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, από την στιγμή που
ξεκίνησα τις εξωσωματικές μέχρι και τους πρώτους μήνες που πήρα τον γιό μου στο
σπίτι. Στην αρχή δεν είχα καταλάβει για ποιον λόγο ήθελα να κρατάω ένα
ημερολόγιο, λίγο αργότερα σκέφτηκα ότι θα ήθελα να έχουν ένα δώρο τα παιδιά
μου, φέρνοντας την αλήθεια μου, να έχουν την ιστορία τους από την αρχή της
σύλληψης τους. Μετέπειτα και πολύ αργότερα συνειδητοποίησα ότι ήθελα να
επεξεργαστώ και όλες αυτές τις αλλαγές που είχανε συμβεί στη ζωή μου,
εξωσωματικές, σωματικές αλλαγές, σκέψεις, φαντασιώσεις, δυσκολίες, χαρές,
πένθη και γέννα μέσα σε λίγους μήνες, σε μία εγκυμοσύνη που δεν ήρθε εύκολα,
ούτε και ήταν εύκολη. Θεώρησα ότι ως ψυχοθεραπεύτρια και ως μητέρα πια, αυτό
το βιβλίο θα μπορούσε να βοηθήσει και άλλες γυναίκες και άντρες να
συνειδητοποιήσουν ότι όλοι κάπως περνάμε κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης
είτε πιο ανώδυνες καταστάσεις είτε επώδυνες και τραυματικές καταστάσεις. Όπως
και να έχει, ο πόνος και η χαρά δεν μετριέται, όταν πονάς, πονάς και όταν χαίρεσαι,
χαίρεσαι.

Το βιβλίο αυτό “Το ημερολόγιο μίας εγκυμονούσας. Μία βιωματική
αφήγηση”, μιλάει για την δική μου εμπειρία, για το δικό μου προσωπικό ταξίδι της
δικής μου ζωής και πως μέσα από την δική μου προσωπική ψυχανάλυση με την
ψυχαναλύτρια μου μπόρεσα να φέρω στο φως όλα τα δικά μου σκοτεινά σημεία
που με δυσκόλευαν να δω καθαρά αλλά και να αποφασίσω να δώσω ζωή σε κάτι
νέο. Αυτό το βιβλίο έχει όλες τις σκέψεις μου, τις αγωνίες μου, τις ονειροπολήσεις
μου, τις φαντασιώσεις μου, τις επιθέσεις μου, τα πένθη μου, τις χαρές μου, την
καθημερινότητα μου με τις δυσκολίες μου και τις ευτυχισμένες στιγμές με την
οικογένεια μου και τους φίλους μου. Αυτό το βιβλίο μιλάει λοιπόν για το ταξίδι της
δικής μου εγκυμοσύνης και της μητρότητας μέσα από το δικό μου βίωμα ως νέα
μητέρα αλλά και μέσα από την ψυχαναλυτική μου ματιά ως ψυχοθεραπεύτρια.
Πηγαίνοντας πίσω, μπορώ να πω ότι δεν ήτανε μία εύκολη διαδικασία το να γράψω
όλα αυτά που βίωνα, ήταν σαν να τα περνούσα για δεύτερη φορά γράφοντας τα.
Μου θύμιζε από την μία στιγμές άσχημες, δύσκολες, τραγικές που με αναστάτωνε
όλο αυτό. Υπήρχανε όμως από την άλλη πλευρά τόσες πολλές γλυκές στιγμές,
χαρούμενες και ευτυχισμένες που κάπως με κρατούσανε για να αντέξω και να
γράψω αυτό το βιβλίο, να αντέξω στην ουσία να μείνω ψυχικά ζωντανή για να
μεγαλώσω τον γιο μου όσο πιο όμορφα γίνεται. Εδώ λοιπόν, η προσωπική μου
ανάλυση από την θέση της θεραπευόμενης αλλά και από την θέση της
επαγγελματίας ψυχοθεραπεύτριας βοήθησε στο να μην “σκεπάσω” όλα τα
συναισθήματα μου αλλά να έρθω αντιμέτωπη με την πραγματικότητα, να μείνω
εκεί ολόκληρη, να μπορώ να χαρώ αλλά και να μπορώ να πενθήσω ταυτόχρονα.
Θέλω να πιστεύω ότι αυτό το βιβλίο θα μπορέσει να αγγίξει, αλλά και να
ευαισθητοποιήσει αρκετές γυναίκες και άντρες που προσπαθούν να γίνουν γονείς
είτε με από φυσικό τρόπο, είτε με την διαδικασία της εξωσωματικής είτε με ωάρια
δότριας ή δότη σπέρματος, είτε υιοθετώντας . Ελπίζω με έναν τρόπο να μπορέσω να
βοηθήσω τους νέους γονείς να νιώσουν ότι δεν είναι μόνοι τους σε όλα αυτά που
νιώθουν και ότι ένας ειδικός θα μπορέσει να τους δώσει αυτό το κράτημα σε αυτό το νέο τους εγχείρημα να γίνουνε γονείς. Όπως το βρέφος έχει ανάγκη τον
φροντιστή του για να μεγαλώσει και να εξελιχθεί, έτσι και ο φροντιστής έχει ανάγκη
έναν άλλον “γονιό”/ψυχοθεραπευτή για να μεγαλώσει και να εξελιχθεί ψυχικά.
Μόνο μέσα από τον Άλλον, θα μάθουμε να διαχειριζόμαστε μετέπειτα τις
προκλήσεις της ζωής μας και μέσα σε αυτές τις προκλήσεις είναι και η μητρότητα,
πατρότητα.

Η βιβλιοπαρουσίαση θα γίνει στις 7 Δεκεμβρίου του 2024 στο Arcade_skg, στις
17:30 και για όποια/όποιον ενδιαφέρεται να έρθει η διεύθυνση είναι Βηλαρά 2, στη
Θεσσαλονίκη. Το βιβλίο όπως ανέφερα στην αρχή θα εκδοθεί από τις Εκδόσεις
ΕΠΕΚΕΙΝΑ και στην βιβλιοπαρουσίαση θα με πλαισιώσουν οι ψυχαναλυτές Μάνος
Μανάκας, εκπ.μέλος της Βορειοελλαδικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας(Β.Ψ.Ε), η Σόνια
Λαζαρίδη, τακτικό μέλος της Β.Ψ.Ε. και η παιδοψυχίατρος Παρασκευή
Τατσιοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Παιδιού και Εφήβου Α.Π.Θ., εκπ. μέλος της
Β.Ψ.Ε., η οποία έχει γράψει και τον πρόλογο στο βιβλίο. Την φωτογραφία στο
εξώφυλλο την επιμελήθηκε η φωτογράφος Δέσποινα Τσάκωνα.»

Στέλλα Κολυβοπούλου
Ψυχολόγος-Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια
Εκπ. μελος της Βορειοελλαδικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας
Διοργανώτρια /Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ «Ψυχοθεραπευτής,
Καλλιτέχνης και Θεατής: μία συνάντηση αμοιβαίων μεταμορφώσεων»

Η γνώση του βασικού μεταβολικού ρυθμού μπορεί να μας βοηθήσει να προσαρμόσουμε τη διατροφή και την καθημερινή μας ρουτίνα στις ανάγκες του σώματός μας, ενώ η μέτρηση των ελεύθερων ριζών είναι κρίσιμη για την πρόληψη της κυτταρικής φθοράς και της πρόωρης γήρανσης. Σήμερα, λοιπόν, θα μάθουμε πώς αυτές οι μετρήσεις μπορούν να βελτιώσουν την υγεία μας και να συμβάλλουν σε έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής.

Στο Cityvibes.gr «φιλοξενείται» η καταξιωμένη Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Αγγελική Αλεξιάδου. Με εξειδίκευση στη διαχείριση διατροφικών διαταραχών και την προαγωγή της υγείας μέσα από
ισορροπημένες διατροφικές πρακτικές. Με σεβασμό στις ατομικές ανάγκες κάθε ατόμου, η
Αγγελική προσφέρει μια εξατομικευμένη προσέγγιση που συνδυάζει επιστημονική γνώση
και ανθρώπινη κατανόηση. Στόχος της είναι να βοηθήσει τον κάθε άνθρωπο να βρει την
ισορροπία στη διατροφή και την καθημερινή του ζωή, προωθώντας την ευεξία και την
αυτοπεποίθηση.

Περισσότερες πληροφορίες για τη Διαιτολόγο – Διατροφολόγο, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Μέτρηση του Βασικού Μεταβολισμού:

Πώς ακριβώς υπολογίζεται ο βασικός μεταβολισμός και ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τις
διαφοροποιήσεις του από άτομο σε άτομο;

«Ο βασικός μεταβολισμός (ΒΜR) υπολογίζεται με τη χρήση ειδικών συσκευών, οι οποίες
μετρούν την κατανάλωση οξυγόνου και την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα σε
κατάσταση ηρεμίας. Με τον τρόπο αυτό, μπορούμε να εκτιμήσουμε πόσες θερμίδες καίει
το σώμα για τις βασικές του λειτουργίες, όπως η αναπνοή, η κυκλοφορία του αίματος και η
ρύθμιση της θερμοκρασίας.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν τον Βασικό Μεταβολισμό περιλαμβάνουν:

• Ηλικία: Ο ΒΜ μειώνεται με την πάροδο της ηλικίας.
• Φύλο: Οι άνδρες έχουν συνήθως υψηλότερο ΒΜ λόγω μεγαλύτερης μυϊκής
  μάζας.
• Μυϊκή μάζα: Περισσότεροι μύες σημαίνουν υψηλότερο ΒΜ, καθώς οι μύες
  καίνε περισσότερες θερμίδες από τον λιπώδη ιστό.
• Γενετικοί παράγοντες: Η κληρονομικότητα μπορεί να επηρεάσει τον ΒΜ.
• Ορμονικοί παράγοντες: Ορμόνες όπως ο θυρεοειδής επηρεάζουν τον
  μεταβολισμό.
• Σωματικό βάρος και ύψος: Μεγαλύτερο σώμα απαιτεί περισσότερη
  ενέργεια σε ηρεμία.»

Ποια είναι η σημασία του βασικού μεταβολισμού για τη διαχείριση του βάρους και πώς
μπορεί να επηρεάσει τις διατροφικές επιλογές κάποιου;

« Ο βασικός μεταβολισμός αντιπροσωπεύει τις θερμίδες που καίμε σε κατάσταση ηρεμίας,
και συνεπώς αποτελεί τη βάση για τον υπολογισμό των συνολικών ημερήσιων θερμίδων
που χρειάζεται το σώμα μας. Για άτομα που επιθυμούν να χάσουν ή να διατηρήσουν το
βάρος τους, ο ΒΜ παρέχει έναν ”οδηγό” για το πόσες θερμίδες μπορούν να καταναλώνουν
σε καθημερινή βάση, λαμβάνοντας υπόψη και τις δραστηριότητες.

Γνωρίζοντας τον ΒΜ μας, μπορούμε να κάνουμε πιο στοχευμένες διατροφικές επιλογές. Για
παράδειγμα, ένα άτομο με χαμηλό ΒΜ μπορεί να χρειάζεται λιγότερες θερμίδες, ενώ
κάποιος με υψηλό ΒΜ μπορεί να καταναλώνει περισσότερες χωρίς να αυξάνει το βάρος
του. Έτσι, ο ΒΜ επηρεάζει το πώς προσαρμόζουμε τη διατροφή μας στις ανάγκες μας.»

Υπάρχουν συγκεκριμένες διατροφικές ή φυσικές παρεμβάσεις που μπορούν να αυξήσουν
τον βασικό μεταβολισμό; Αν ναι, ποιες είναι αυτές και πόσο αποτελεσματικές θεωρούνται;

«Ναι, υπάρχουν ορισμένες παρεμβάσεις που μπορούν να αυξήσουν τον ΒΜ:

• Αύξηση μυϊκής μάζας: Η προπόνηση με αντιστάσεις (π.χ., βάρη) μπορεί να
  βοηθήσει στην αύξηση της μυϊκής μάζας, κάτι που με τη σειρά του αυξάνει τον ΒΜ, καθώς
  οι μύες καίνε περισσότερες θερμίδες.
• Πρωτεϊνική διατροφή: Η πρωτεΐνη έχει υψηλό θερμογενετικό αποτέλεσμα,
  που σημαίνει ότι το σώμα καίει περισσότερες θερμίδες για να τη χωνέψει σε σύγκριση με
  τα λίπη και τους υδατάνθρακες.
• Κατανάλωση πράσινου τσαγιού και καφέ: Η καφεΐνη μπορεί να επιταχύνει
  προσωρινά τον μεταβολισμό, αν και τα αποτελέσματα είναι βραχυπρόθεσμα.
• Επαρκής ύπνος: Η έλλειψη ύπνου μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον
  μεταβολισμό, επομένως η ξεκούραση είναι βασικός παράγοντας.
• Συχνά γεύματα: Αν και η συνολική πρόσληψη θερμίδων είναι
  σημαντικότερη, η συχνή κατανάλωση γευμάτων μπορεί να διατηρήσει τον μεταβολισμό πιο
  ενεργό.»

Μέτρηση Ελεύθερων Ριζών:

«Οι ελεύθερες ρίζες είναι μόρια που δημιουργούνται από φυσιολογικές διεργασίες του
σώματος αλλά και από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η ρύπανση και η ακτινοβολία.
Η υπερβολική παρουσία ελεύθερων ριζών μπορεί να προκαλέσει οξειδωτικό στρες, το
οποίο συνδέεται με τη γήρανση και διάφορες ασθένειες.

Η Μέτρηση Ελεύθερων Ριζών βοηθάει στον εντοπισμό των επιπέδων οξειδωτικού στρες στο
σώμα, και κατ’ επέκταση μπορεί να καθοδηγήσει τις διατροφικές και συμπληρωματικές
παρεμβάσεις που στόχο έχουν τη μείωση του οξειδωτικού στρες. Ανάλογα με τα
αποτελέσματα, μπορεί να συστήνονται αντιοξειδωτικά, όπως βιταμίνες C και Ε, ή
συγκεκριμένες τροφές με αντιοξειδωτικές ιδιότητες.»

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.

alexiadouaggeliki.gr

Instagram

Facebook

Youtube

Η βιολειτουργική διατροφή είναι μια επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση στη διατροφή που στοχεύει στην προαγωγή της υγείας μέσω της κατανάλωσης τροφών με ειδικά θρεπτικά συστατικά που επηρεάζουν τη λειτουργία του οργανισμού. Συνδυάζει την εξατομίκευση της διατροφής με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε ατόμου, με έμφαση στην πρόληψη χρόνιων ασθενειών και τη βελτίωση της συνολικής υγείας. Τρόφιμα όπως τα προβιοτικά, τα αντιοξειδωτικά, τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και οι φυτικές ίνες αποτελούν βασικά στοιχεία της βιολειτουργικής διατροφής, καθώς ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνουν τη φλεγμονή και βελτιώνουν τη λειτουργία του εντέρου.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Ελένη Παρδάλη, δίνοντάς μας περισσότερες πληροφορίες για το εν λόγω θέμα.

Τι ακριβώς είναι η βιολειτουργική διατροφή και πώς διαφέρει από τις
παραδοσιακές διατροφικές προσεγγίσεις;

«Η βιολειτουργική διατροφή υπογραμμίζει τη σημασία της διατροφής σε ένα
σύνολο ολιστικής προσέγγισης και έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο,
προάγοντας την υγεία ως θετική ζωτικότητα.

Περιλαμβάνει:

– Διατροφική Θεραπεία με την εισαγωγή τροφών πυκνών σε θρεπτικά
συστατικά, ποικιλία φυτοχημικών στοιχείων, επαρκή ενυδάτωση, πέψη και
αφομοίωση θρεπτικών στοιχείων, ισορροπία σακχάρου στο αίμα και
ισορροπία βασικών λιπαρών οξέων

– Αλλαγές στον τρόπο ζωής/lifestyle (σωστός ύπνος, υγιείς σχέσεις,
συναισθηματική ισορροπία και σωματική άσκηση).

Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση υγειονομικής περίθαλψης,
βασισμένη στην επιστήμη, όπου ο επαγγελματίας υγείας εξετάζει τον
περίπλοκο ιστό των αλληλεπιδράσεων στο ιστορικό του ασθενή, αλλά και τη
φυσιολογία και τον τρόπο ζωής του κάθε ανθρώπου. Λαμβάνεται υπόψη η μοναδική γενετική
σύνθεση κάθε οργανισμού, μαζί με εσωτερικούς (νους, σώμα και πνεύμα) και
εξωτερικούς παράγοντες (φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον) που επηρεάζουν
τη συνολική λειτουργία.»

Ποιοι είναι οι κύριοι στόχοι της βιολειτουργικής διατροφής και πώς
μπορεί να συμβάλλει στη βελτίωση της υγείας μας σε βάθος χρόνου;

«Η βιολειτουργική διατροφή προάγει την υγεία και ευεξία του οργανισμού τόσο
σε βραχυπρόθεσμο, όσο και σε μακροπρόθεσμο διάστημα, καθώς οι αλλαγές
που την συνοδεύουν αφορούν πρωτίστως τον τρόπο ζωής (lifestyle) και τις
καθημερινές μας συνήθειες. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθούμε να
προωθήσουμε την συνολική υγεία του οργανισμού, με επιλογές τροφίμων
πλούσιων σε θρεπτικά στοιχεία και φυτοχημικά που θα καλύψουν τυχόν
ανισορροπίες ή και ελλείψεις του οργανισμού. Αυτές οι ελλείψεις μπορεί να
μην μας είναι γνωστές, αλλά να τις συνειδητοποιούμε μέσα από διάφορα
συμπτώματα που αφορούν είτε τα κλινικά μας χαρακτηριστικά (νύχια, μαλλιά,
δέρμα κ.α.), είτε συμπτώματα (γαστρεντερική δυσφορία, κόπωση, ανάγκη
κατανάλωσης γλυκών, κ.α.) και φυσικά από διάφορες αιματολογικές ή/και
αναίμακτες εξετάσεις. Τέτοια θρεπτικά στοιχεία μπορούν να είναι οι βιταμίνες
A, C, E και D, το φολικό οξύ, η βήτα καροτίνη, και ιχνοστοιχεία όπως
ψευδάργυρος, σελήνιο, μαγγάνιο και σίδηρος.»

Ποιες είναι οι βασικές ομάδες τροφίμων που θεωρούνται
«βιολειτουργικές» και πώς επηρεάζουν τη λειτουργία του οργανισμού;

«Τα βιολειτουργικά ή λειτουργικά τρόφιμα είναι τρόφιμα τα οποία είναι πλούσια
σε θρεπτικά στοιχεία, όπως βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και φυτοχημικά
(φλαβονοειδή, οι ισοφλαβόνες, οι λιγνάνες, τα καροτενοειδή κ.α). Δεν
αποτελούν λοιπόν μία συγκεκριμένη κατηγορία τροφίμων, αλλά ούτε και
πρόκειται για τρόφιμα που αφορούν όλους τους ανθρώπους, καθώς
γνωρίζουμε πως «one size doesn’t fit all». Και αυτό φυσικά σημαίνει πως
χρειάζεται εξατομικευμένη καθοδήγηση και κατάλληλος συνδυασμός μεταξύ
των τροφών, στην αντίστοιχη ποσότητα, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες του
κάθε οργανισμού, χωρίς να κάνουμε υπερβολές ή αστοχίες.»

Μπορεί η βιολειτουργική διατροφή να εφαρμοστεί για την πρόληψη ή
και τη διαχείριση χρόνιων ασθενειών, όπως ο διαβήτης ή οι
καρδιαγγειακές παθήσεις;

«Οι παρεμβάσεις που βασίζονται στη διατροφή είναι θεμελιώδη συστατικά
πολλών θεραπευτικών στρατηγικών που χρησιμοποιούνται για την
καταπολέμηση των χρόνιων ασθενειών και την αποκατάσταση της βέλτιστης
υγείας, ή ακόμη και να δράσουν προληπτικά στην αποτροπή της εμφάνισής
τους. Πολλά τέτοια τρόφιμα είναι ιδιαίτερα πλούσια σε αντιοξειδωτικά,
βοηθώντας στην εξουδετέρωση των επιβλαβών ενώσεων που είναι γνωστές
ως ελεύθερες ρίζες, και κατά συνέπεια στην πρόληψη της κυτταρικής βλάβης
και ορισμένων χρόνιων παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών
παθήσεων, του καρκίνου και του διαβήτη. Άλλα τρόφιμα είναι πλούσια σε ω-3
λιπαρά οξέα, για παράδειγμα, που συμβάλoυν στη μείωση της φλεγμονής.
Γενικότερα, η εκάστοτε εξατομικευμένη θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει
θεραπευτικά πλάνα και πρωτόκολλα διατροφής που αντιμετωπίζουν
διατροφικές ανισορροπίες. Για να επιτευχθεί αυτό, η συνεργασία ασθενούς-
επαγγελματία είναι απαραίτητη για την επιτυχή εφαρμογή αυτών των αλλαγών
και τη βιωσιμότητα της νέας συνθήκης.»

euzennutrition.gr

Facebook

Instagram

Tik Tok

Η κυτταρίτιδα αποτελεί ένα κοινό αισθητικό πρόβλημα που επηρεάζει κυρίως τις γυναίκες, αλλά και τους άντρες, ανεξαρτήτως σωματικού βάρους ή ηλικίας. Η διατροφή διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση και τη διαχείριση της κυτταρίτιδας, καθώς οι τροφές που καταναλώνουμε επηρεάζουν το μεταβολισμό, την κατακράτηση υγρών και τη λιπογένεση. Ένας υγιεινός τρόπος διατροφής μπορεί να συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης της κυτταρίτιδας, προωθώντας την καλή κυκλοφορία, την αποτοξίνωση και την ενυδάτωση του οργανισμού.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Μαριά Παρίση, δίνοντάς μας περισσότερες πληροφορίες για το εν λόγω θέμα.

Ποιοι είναι οι βασικοί διατροφικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση
της κυτταρίτιδας; Υπάρχουν τροφές που πρέπει να αποφεύγουμε;

«Η κυτταρίτιδα είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί 8 στις 10 γυναίκες και το
σημαντικότερο, δεν εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τα κιλά . Αδύνατες αλλά
και γυναίκες με περιττά κιλά μπορεί να αποκτήσουν κυτταρίτιδα. Η παχυσαρκία δεν
είναι η κύρια αιτία της κυτταρίτιδας, αλλά  ένας επιβαρυντικός παράγοντας που
κάνει πιο εμφανές ένα ήδη υπάρχον πρόβλημα.

Υπάρχουν τρόφιμα τα οποία μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά και να οδηγήσουν στην
εμφάνιση κυτταρίτιδας.

Τρόφιμα πλούσια σε κορεσμένα ή τρανς λιπαρά ( τηγανητά, έτοιμες σάλτσες
και dressing , πατατάκια κ.α. ) επηρεάζουν την κυκλοφορία του αίματος και
συμβάλλουν στην αύξηση του σωματικού λίπους και την εμφάνιση
κυτταρίτιδας.
Επεξεργασμένα τρόφιμα. Τα τρόφιμα αυτά συχνά περιέχουν πρόσθετα
σάκχαρα, αλάτι και ανθυγιεινά λιπαρά τα οποία μπορεί να επηρεάσουν
αρνητικά την υγεία του δέρματος.
Τροφές πλούσιες σε ζάχαρη. Οι τροφές αυτές ανεβάζουν την ινσουλίνη, που
ενεργοποιεί τη δημιουργία λιπώδους ιστού. Η αυξημένη κατανάλωση τροφών
που είναι πλούσιες σε ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή και έτσι
έχουμε την εμφάνιση κυτταρίτιδας. Στην κατηγορία περιλαμβάνονται τα
κρουασάν, τα μπισκότα, οι σοκολάτες κ.α .
Το αλκοόλ και η αυξημένη κατανάλωσή του, είναι ένας παράγοντας που
επιβαρύνει την κυτταρίτιδα. Δρα ανασταλτικά στην επίδραση της βιταμίνης
C, του ασβεστίου και του ψευδαργύρου στον οργανισμό με αποτέλεσμα την
μείωση της διάσπασης των λιπαρών σε λιπαρά οξέα.
Το αλάτι και τα αλμυρά τρόφιμα μπορεί να οδηγήσουν σε κατακράτηση
υγρών, επιδεινώνοντας την εμφάνιση της κυτταρίτιδας. Τέτοια τρόφιμα είναι
τα λουκάνικα, τα πατατάκια, τα αλμυρά τυριά και πολλά συσκευασμένα
προϊόντα .»

Ποιες τροφές ή θρεπτικά συστατικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της
κυτταρίτιδας και στη βελτίωση της υφής του δέρματος;

«Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν παράγοντες και τρόφιμα που μπορούν να βοηθήσουν
στη πρόληψη, στη βελτίωση και στην καταπολέμηση του προβλήματος.

Η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών. Τα φρούτα και τα λαχανικά, λόγω της
μεγάλης περιεκτικότητας τους σε βιταμίνες και μεταλλικά άλατα είναι απαραίτητα
για τον καλό μεταβολισμό των κυττάρων, την καταστροφή των τοξινών, την
βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, και την διατήρησης της σωστής ισορροπίας
των υγρών του σώματος. Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι επίσης πλούσια σε
αντιοξειδωτικά και βιταμίνες, όπως βιταμίνη C, που ενισχύει την παραγωγή
κολλαγόνου και την βελτίωση της κυτταρίτιδας.
Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα: Τρόφιμα που περιέχουν αυτά τα λιπαρά οξέα, βοηθούν στην
καταπολέμηση της φλεγμονής και στη βελτίωση της ελαστικότητας του δέρματος. Τέτοια τρόφιμα είναι το ψάρι (σολομός, σαρδέλες, τόνος , πέστροφα ), τα καρύδια, ο
λιναρόσπορος , το σπανάκι , το κουνουπίδι , οι σπόροι chia κ.α.
Τα όσπρια και τα δημητριακά ολικής αλέσεως.  Οι τροφές αυτές είναι πλούσιες σε
αμινοξέα (δομικά υλικά των πρωτεϊνών), φυτικές ίνες οι οποίες προφυλάσσουν και
βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας (παράγοντα καθοριστικού για την
δημιουργία της κυτταρίτιδας), αλλά και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σίδηρο,
μαγνήσιο, ασβέστιο, φώσφορο .
Βότανα και μπαχαρικά: Ορισμένα, όπως η κανέλα και το τζίντζερ, έχουν
αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσουν στην κυκλοφορία του αίματος.
Πρωτεΐνες: Η επαρκής πρόσληψη πρωτεϊνών βοηθά στην αποκατάσταση και τη
διατήρηση της δομής του δέρματος. Τρόφιμα όπως το κοτόπουλο, η γαλοπούλα, τα
όσπρια τα γαλακτοκομικά και οι ξηροί καρποί δρουν προληπτικά στην εμφάνιση της
κυτταρίτιδας.»

Η πρόσληψη υγρών, όπως το νερό ή τα αφεψήματα, παίζει ρόλο στη μείωση της
κυτταρίτιδας; Πόσο σημαντική είναι η σωστή ενυδάτωση;

«Η επαρκής πρόσληψη υγρών, όπως το νερό και διάφορα αφεψήματα, είναι σημαντική
για την υγεία του δέρματος και συμβάλλει στη μείωση της κυτταρίτιδας. Η σωστή
ενυδάτωση βοηθά στη διατήρηση της ελαστικότητας του δέρματος όπως επίσης και
στην βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος.

Η ενυδάτωση διευκολύνει επίσης την αποβολή των τοξινών από τον οργανισμό και
μειώνει την κατακράτηση υγρών, δύο βασικοί παράγοντες που επιδεινώσουν την
κυτταρίτιδα.

Η γενική σύσταση είναι να καταναλώνουμε τουλάχιστον 8 ποτήρια νερό ημερησίως,
βέβαια οι ανάγκες κάθε ατόμου ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία, την
δραστηριότητα και το κλίμα. Επιπλέον, η κατανάλωση αφεψημάτων, όπως το τσάι
από βότανα, μπορεί να ενισχύσει την ενυδάτωση και να προσφέρει επιπλέον οφέλη.»

Υπάρχουν συγκεκριμένες δίαιτες ή τρόποι διατροφής που θεωρούνται πιο
αποτελεσματικοί για τη μείωση της κυτταρίτιδας; Για παράδειγμα, η
μεσογειακή διατροφή είναι ωφέλιμη σε αυτό το κομμάτι;

«Στη πραγματικότητα δεν υπάρχει δίαιτα ”αντικυτταρίτιδας” , υπάρχουν ωστόσο
δίαιτες που θεωρούνται ωφέλιμες για τη μείωση της κυτταρίτιδας και η μεσογειακή
διατροφή είναι μια από αυτές.

Τα χαρακτηριστικά της μεσογειακής διατροφής είναι ότι περιλαμβάνει φρούτα και
λαχανικά , ψάρι και θαλασσινά όπως επίσης σιτηρά και ελαιόλαδο , τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνες , φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά που βελτιώνουν την συνολική υγεία
του δέρματος .

Επίσης ωφέλιμες είναι οι δίαιτες που εστιάζουν στην πρόσληψη τροφίμων τα οποία
είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά όπως τα μούρα, το πράσινο τσάι. το κακάο κ.α ή
ακόμη και δίαιτες που είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες που μπορούν να βελτιώσουν
την κυτταρίτιδα.»

Πόσο σημαντικός είναι ο συνδυασμός διατροφής με άσκηση για την
καταπολέμηση της κυτταρίτιδας; Τι είδους διατροφή θα προτείνατε σε άτομα
που αθλούνται τακτικά;

«Η άσκηση είναι αυτή που ενισχύει τη μυϊκή μάζα, βελτιώνει την κυκλοφορία του
αίματος και βοηθά στη μείωση του σωματικού λίπους. Τα στοιχεία αυτά σε
συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της
κυτταρίτιδας.
Ακόμα και οι απλές δραστηριότητες όπως το περπάτημα, η χρήση σκάλας έναντι του
ασανσέρ και η διάνυση μικρών αποστάσεων με τα πόδια και όχι με το αυτοκίνητο
μπορούν να δράσουν θετικά. Γενικά να θυμάστε πως ο καλύτερος τρόπος για την
απομάκρυνση της κυτταρίτιδας  είναι η αερόβια άσκηση χαμηλής έντασης, σε
συνδυασμό με προπόνηση με βάρη και μείωση της θερμιδικής πρόσληψης από
τροφές που περιέχουν πολλά κορεσμένα λίπη.

Τα άτομα που αθλούνται τακτικά θα πρέπει να ακολουθούν μια διατροφή η
οποία να περιέχει

Πρωτεΐνες όπως κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι, αυγά, όσπρια, και ξηροί
καρποί που είναι σημαντικές για την αποκατάσταση των μυών.

Πλήρη Σιτηρά όπως βρώμη, κινόα, καστανό ρύζι που παρέχουν ενέργεια και
φυτικές ίνες.

Φρούτα και Λαχανικά τα οποία είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και
αντιοξειδωτικά

Υγιή Λιπαρά όπως το ελαιόλαδο, το αβοκάντο, τα λιπαρά ψάρια (σολομός,
σαρδέλες) που υποστηρίζουν τη καρδιαγγειακή υγεία και την υγεία του
δέρματος.

Τέλος σημαντικός παράγοντας είναι η επαρκής ενυδάτωση που βοηθά στη μείωση
της κατακράτησης υγρών και στη βελτίωση της υφής του δέρματος όπως επίσης και
η μείωση πρόσληψης ζάχαρης και αλατιού, που μπορεί να συμβάλλουν στην
κατακράτηση υγρών.»

mariaparisi.gr

Instagram

Facebook

info@mariaparisi.gr

Όλοι μας, σε κάποιο βαθμό, έχουμε χρησιμοποιήσει μηχανισμούς άμυνας για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από τον πόνο, την απόρριψη ή την αβεβαιότητα. Αυτές οι ψυχολογικές στρατηγικές, που
αναπτύσσουμε από την παιδική μας ηλικία, αποτελούν ένα είδος “ασπίδας” που προστατεύουν την ψυχή μας από δυσάρεστες καταστάσεις που μας προκαλούν άγχος ή δυσφορία. Μέσω της Gestalt θεραπείας, θα εξερευνήσουμε αυτές τις άμυνες, όχι για να τις απορρίψουμε, αλλά για να τις κατανοήσουμε και να τις ενσωματώσουμε σε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του εαυτού μας και των σχέσεων μας με τους άλλους.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Ψυχολόγος & Ψυχοθεραπεύτρια Συνθετικής προσέγγισης καθώς και με εξειδίκευση πάνω στην Γνωσιακή- Συμπεριφορική θεραπεία (Intergrative & CBT specialist), Καρακώστα Σοφία. Απόφοιτη του Metropolitan College/University of East London.

Πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί άμυνας σύμφωνα με την Gestalt;

«Στη θεραπεία Gestalt, οι αμυντικοί μηχανισμοί θεωρούνται ως φυσικές απαντήσεις για τη διατήρηση της ισορροπίας όταν αντιμετωπίζουμε απειλητικές καταστάσεις. Αν και αυτές οι αντιδράσεις μας βοηθούν να ανταπεξέλθουμε βραχυπρόθεσμα, μπορεί να γίνουν άκαμπτα μοτίβα που μας απομακρύνουν από τον αυθεντικό μας εαυτό.»

Ας εξερευνήσουμε μερικούς από τους πιο συχνούς μηχανισμούς άμυνας:

«Η ενδοβολή, αποτελεί μια σύνθετη
αλληλεπίδραση μεταξύ του εσωτερικού
μας κριτή και των κοινωνικών κανόνων.
Ο εσωτερικός κριτής, είναι εκείνη η
αυστηρή φωνή μέσα στο κεφάλι μας που
μας κρίνει, μας συγκρίνει και θέτει
υψηλούς, συχνά ανέφικτους, στόχους.
Αυτή η φωνή, που συνήθως
διαμορφώνεται από τις παιδικές μας
εμπειρίες και τις προσδοκίες των άλλων. Οι κοινωνικοί κανόνες, οι νόρμες και οι προσδοκίες του περιβάλλοντός μας, ενισχύουν αυτόν τον εσωτερικό κριτή, δημιουργώντας ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο χρειάζεται να κινούμαστε. Έτσι, η
ενδοβολή γίνεται ένας τρόπος να διαχειριστούμε την πίεση της συμμόρφωσης, καθώς καταπιέζουμε τα δικά μας “θέλω” για να ανταποκριθούμε στα “πρέπει” που μας
επιβάλλονται από την κοινωνία.
Για παράδειγμα, ένα άτομο που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου η εκδήλωση
συναισθημάτων θεωρείται αδυναμία, μπορεί να αναπτύξει έναν ισχυρό μηχανισμό
ενδοβολής, μέσω του οποίου, θα καταπιέζει τα δικά του συναισθήματα, όπως τον
θυμό, τη λύπη ή τον φόβο, αντί να τα εκφράσει.
Στο σχολείο, μπορεί να παρατηρηθεί ως ένα ήσυχο και συνεσταλμένο παιδί,
που αποφεύγει τις συγκρούσεις και προτιμά να συμφωνεί με τους άλλους.
Ακόμα και στις ερωτικές του σχέσεις, μπορεί να δυσκολεύεται να εκφράσει τις
ανάγκες και τα θέλω του, φοβούμενο την απόρριψη ή την κριτική. Έτσι, μαθαίνει
να ζει με την πεποίθηση ότι τα συναισθήματα είναι σημάδι αδυναμίας και ότι πρέπει
να είναι δυνατός και ανεξάρτητος. Ένα στερεότυπο που συνεχίζει να ενισχύει την
τάση του για συναισθηματική καταπίεση.»

«Η προβολή είναι ένας ψυχολογικός
μηχανισμός άμυνας που μας επιτρέπει να
αποδίδουμε τα δικά μας ανεπιθύμητα
χαρακτηριστικά, συναισθήματα ή σκέψεις
σε άλλους ανθρώπους. Είναι σαν να
“προβάλλουμε” ένα κομμάτι του εαυτού μας,
που δεν θέλουμε να αναγνωρίσουμε, σε
κάποιον άλλον. Με αυτόν τον τρόπο,
προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον
εαυτό μας από δυσάρεστα συναισθήματα,
όπως η ενοχή, η ντροπή ή ο φόβος.
Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός ατόμου που είναι πολύ ζηλότυπο στη σχέση του. Αντί να αναγνωρίσει ότι η ζήλια είναι ένα δικό του πρόβλημα, που σχετίζεται με
την ανασφάλειά του, μπορεί να κατηγορήσει τον σύντροφό του ότι είναι αυτός που
φλερτάρει και τον απατά. Με αυτόν τον τρόπο, μεταθέτει την ευθύνη για τα δικά του
αρνητικά συναισθήματα, στον άλλον.
Γιατί χρησιμοποιούμε την προβολή;
Η προβολή μας επιτρέπει να διατηρήσουμε μια θετική εικόνα για τον εαυτό
μας, αποδίδοντας τα αρνητικά μας χαρακτηριστικά σε άλλους.
Μας βοηθά να αποφύγουμε να αντιμετωπίσουμε τα δικά μας προβλήματα
και να νιώσουμε καλύτερα προσωρινά.
Μας επιτρέπει να εξηγήσουμε τις συμπεριφορές των άλλων με έναν απλό
και εύκολο τρόπο, χωρίς να χρειαστεί να αναλύσουμε πιο σύνθετες
ψυχολογικές διεργασίες που διαδραματίζονται.»

«Η αναστροφή είναι ένας μηχανισμός άμυνας που μας επιτρέπει να μετατρέπουμε τα
δικά μας ανεπιθύμητα συναισθήματα στο αντίθετό τους. Είναι σαν να
“αντιστρέφουμε” το πραγματικό μας συναίσθημα για να το κάνουμε πιο
αποδεκτό για τον εαυτό μας ή για τους
άλλους. Κάνουμε δηλαδή στον εαυτό μας α)
ότι θέλουμε να κάνουμε στους άλλους και β) ότι
θα θέλαμε να κάνουν οι άλλοι σε εμάς. Αυτό το συναίσθημα που δεν εκφράζεται εξωτερικά, δεν
εξαφανίζεται, αλλά στρέφεται προς τα μέσα, λειτουργώντας έμμεσα ενάντια στον ίδιο μας
τον εαυτό. Με αποτέλεσμα πολλές φορές να δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για την
εμφάνιση ψυχοσωματικών, ψυχικών διαταραχών κ.α. Ένα άτομο που έχει, εξαιρετικά υψηλές
προσδοκίες από τον εαυτό του και τα πάντα πρέπει να γίνονται τέλεια και
πλήρως συγχρονισμένα με τον τρόπο που τα έχει στο μυαλό του, μπορεί συχνά
να καθυστερεί ή να αναβάλλει να ολοκληρώσει τις εργασίες/υποχρεώσεις του ή να
κάνει σκόπιμα λάθη, σαμποτάροντας έτσι την επιτυχία του. Αν και το άτομο αυτό
μπορεί να φοβάται την αποτυχία και την κριτική, αντί να αντιμετωπίσει αυτόν τον
φόβο, δημιουργεί συνθήκες που «δικαιολογούν» την αποτυχία του. Με αυτόν τον
τρόπο, προστατεύει τον εαυτό του από την πιθανότητα να μην ανταποκριθεί στις
δικές του υψηλές απαιτήσεις.»

Ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες της αναστροφής;

«Στασιμότητα και απογοήτευση: Η συνεχής αναβολή και η δημιουργία εμποδίων
οδηγούν σε μια κατάσταση στασιμότητας. Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να νιώθει
παγιδευμένος σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η επιθυμία για τελειότητα τον
εμποδίζει να ξεκινήσει ή να ολοκληρώσει έργα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε
απογοήτευση και χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Χαμένες ευκαιρίες: Η αναβολή σημαντικών αποφάσεων ή η αποφυγή νέων
προκλήσεων μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια σημαντικών ευκαιριών στην
προσωπική και επαγγελματική ζωή.

Σχέσεις: Η ανασφάλεια και η τάση για αυτό-σαμποτάζ μπορούν να επηρεάσουν
αρνητικά τις διαπροσωπικές σχέσεις. Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να απομακρύνει
τους άλλους, φοβούμενος την κριτική ή την απογοήτευσή τους.

Σωματικά συμπτώματα: Το συνεχές άγχος και η πίεση για την τελειότητα μπορεί
να οδηγήσουν σε σωματικά συμπτώματα, όπως πονοκεφάλους, προβλήματα
στον ύπνο ή διαταραχές στο γαστρεντερολογικό σύστημα.»

«Η προβολική αναστροφή είναι ένας πιο σύνθετος ψυχολογικός μηχανισμός
άμυνας που συνδυάζει τόσο την προβολή όσο και την αναστροφή. Στην προβολική αναστροφή, ένα άτομο αποδίδει σε άλλους τα δικά του ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά ή συναισθήματα, αλλά
ταυτόχρονα τα αντιστρέφει, δηλαδή τα παρουσιάζει ως το αντίθετό τους. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί συνήθως να υποκινήσει έμμεσα και
χειριστικά τη συμπεριφορά των άλλων, χωρίς να το εκφράσει ευθέως.

Για παράδειγμα: Η Άννα και ο Γιώργος είναι σε σχέση. Η Άννα αισθάνεται συχνά ανασφάλεια για τα συναισθήματα του Γιώργου απέναντί της. Αν και ο Γιώργος προσπαθεί να της δείξει την αγάπη του με
διάφορους τρόπους, η Άννα δεν αισθάνεται αρκετά ασφαλής. Όταν η Άννα νιώθει ότι ο Γιώργος δεν της δίνει την προσοχή που επιθυμεί ή δεν της εκφράζει τα συναισθήματά του με τον τρόπο που θα ήθελε, αρχίζει να “κρατάει μούτρα”, αντί να επικοινωνήσει ανοιχτά τις ανάγκες της. Λέει φράσεις όπως: “Αν με αγαπούσες θα ήξερες τι θέλω”, ή “Δεν χρειάζεται να στο πω, θα έπρεπε να το καταλάβεις μόνος σου”.»

Τι εντοπίζουμε αναλύοντας αυτή την συμπεριφορά;

«Φόβος απόρριψης: Η Άννα φοβάται βαθιά ότι ο Γιώργος δεν την αγαπάει
πραγματικά ή ότι θα την εγκαταλείψει.

Προβολική αναστροφή: Αντί να εκφράσει την ανασφάλειά της, κατηγορεί τον
Γιώργο ότι δεν την καταλαβαίνει ή ότι δεν την αγαπάει αρκετά.

Σκοπός: Με τη συμπεριφορά της, η Άννα προσπαθεί να αναγκάσει τον Γιώργο
να διαβάσει το μυαλό της και να της δώσει την επιβεβαίωση που επιθυμεί.

Συνέπειες: Αυτή η συμπεριφορά δημιουργεί ένα τοξικό κλίμα στη σχέση, καθώς
ο Γιώργος μπορεί να νιώσει παγιδευμένος και να μην καταλαβαίνει τι πρέπει να
κάνει για να ικανοποιήσει την Άννα. Επιπλέον, η Άννα ενισχύει τον αρχικό της
φόβο εγκατάλειψης, καθώς ο Γιώργος μπορεί να απομακρυνθεί εξαιτίας της
πιεστικής της συμπεριφοράς.»

«Οι μηχανισμοί άμυνας είναι ένα φυσικό μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας. Ωστόσο,
όταν χρησιμοποιούνται υπερβολικά ή με ανελαστικό τρόπο, μπορούν να
παρεμποδίσουν την προσωπική μας ανάπτυξη και την δημιουργία υγειών σχέσεων.
Η Gestalt θεραπεία μας προσκαλεί να εξερευνήσουμε αυτούς τους μηχανισμούς και
να αναπτύξουμε πιο ωφέλιμες τεχνικές για τις προκλήσεις της ζωής.»

Instagram

Email: sofiakarakosta_psy@hotmail.com

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6986698269

Το συναισθηματικό φαγητό είναι η τάση να καταναλώνουμε τροφή ως αντίδραση σε συναισθήματα, όπως άγχος, θλίψη, μοναξιά ή ακόμα και χαρά, αντί για φυσική πείνα. Συχνά, αυτό οδηγεί σε υπερκατανάλωση ανθυγιεινών τροφών που προσφέρουν προσωρινή ευχαρίστηση, αλλά δεν καλύπτουν τις πραγματικές συναισθηματικές ανάγκες. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να γίνει κύκλος, καθώς τα αρνητικά συναισθήματα μπορεί να ενταθούν μετά την κατανάλωση, δημιουργώντας την ανάγκη για περαιτέρω φαγητό. Η αναγνώριση και η διαχείριση των συναισθημάτων είναι κρίσιμη για την αποφυγή αυτής της συμπεριφοράς και τη διατήρηση μιας υγιούς σχέσης με το φαγητό.

Στο Cityvibes.gr, «μίλησε» η Διαιτολόγος-Διατροφολόγος B.Sc., M.Sc, Μαρία Μεντζέλου. Υποψήφια Διδάκτωρ Παν. Αιγαίου με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στην Κλινική Διατροφή (Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο), Life Coaching (Πανεπιστήμιο Αιγαίου) και στο NLP (Πανεπιστήμιο Αιγαίου,) Low Fodmap διατροφή (Monash University) Professional Diploma Sports Nutrition – Advanced Sports Nutrition (Barça Innovation Hub – Universitas) Διατροφικές διαταραχές (ΕΚΠΑ).

Πώς ορίζεται το συναισθηματικό φαγητό και πώς διαφέρει από την κανονική πείνα;

«Το συνασθηματικό φαγητό ορίζεται ως η απόκριση με φαγητό μετά από κάποιο
συναισθηματικό ερέθισμα. Η διαφορά με τη βιολογική όπως λέμε πείνα είναι ότι η δεύτερη
είναι προοδευτικά αυξανόμενη και σχετίζεται με το να έχουν περάσει αρκετές ώρες από το
προηγούμενο γεύμα. Τέλος, σημαντικό διακριτικό χαρακτηριστικό είναι ότι η βιολογική
πείνα είναι γενικευμένη, δηλαδή ακόμα και ένα αδιάφορα σαν αίσθηση τρόφιμο την ώρα
που πεινάμε θα μας φανεί ευχάριστο.»

Ποιοι είναι οι πιο συνηθισμένοι λόγοι που οδηγούν κάποιον στο συναισθηματικό
φαγητό;

«Πολλοί νομίζουν ότι αυτό αφορά μόνο τα αρνητικά συναισθήματα όπως το στρες ή η
στενοχώρια. Όμως όλο και περισσότερες μελέτες αποδεικνύουν ότι και με θετικά
συναισθήματα μπορεί να παρατηρηθεί αυξημένη κατανάλωση φαγητού.»

Ποιες τροφές συνήθως επιλέγουν οι άνθρωποι όταν τρώνε συναισθηματικά και γιατί;

«Η βιβλιογραφική ανασκόπηση δείχνει ότι οι τροφές που είναι πλούσιες σε ζάχαρη και
λιπαρά κερδίζουν τις εντυπώσεις. Αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο γιατί αυτές επιδρούν σε
νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη δημιουργία των ορμονών της
χαράς. Έτσι νιώθει το άτομο να επιτυγχάνεται πιο «άμεσα» η συναισθηματική ανακούφιση.»

Πώς μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τα σημάδια ότι τρώει λόγω συναισθηματικής
φόρτισης και όχι από φυσιολογική πείνα;

«Η συναισθηματική πείνα έχει την ανάγκη να ικανοποιηθεί άμεσα, είναι άσχετη από το
πόσες ώρες έχουν περάσει από το προηγούμενο γεύμα και συνήθως ζητάμε κάτι γλυκό ή
λιπαρό σαν είδος τροφίμου.»

Ποιες στρατηγικές ή συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον ώστε να διαχειριστεί το
συναισθηματικό φαγητό;

«Πολύ σημαντικό εργαλείο είναι η προσπάθεια αναγνώρισης και επίγνωσης ότι το άτομο
βρίσκεται σε συναισθηματική φόρτιση. Αυτό αμέσως θα μας βάλει σε μια θέση σκέψης για
το κατά πόσο χρειαζόμαστε την κατανάλωση τροφής τη δεδομένη στιγμή. Επίσης, η
ταυτοποίηση των διαφορών μεταξύ της βιολογικής με τη συναισθηματική πείνα είναι πολύ
χρήσιμη σε αυτή τη διαδικασία. Τέλος, απώτερος σκοπός στο ταξίδι της διατροφικής
εκπαίδευσης είναι η συνειδητοποίηση του πραγματικού λόγου που θέλουμε να τρώμε που
είναι η φροντίδα του εαυτού μας.»

Επικοινωνία: 6984515475

www.mariamentzelou.gr

maria.mentzelou@hotmail.com

Instagram

Το ψυχολογικό τραύμα είναι η συναισθηματική και ψυχική αντίδραση σε ένα γεγονός ή μια εμπειρία που θεωρείται έντονα απειλητική ή επιβλαβής. Συχνά προκαλεί συναισθήματα όπως φόβο, άγχος ή και ενοχή. Το τραύμα μπορεί να προκληθεί από διάφορες καταστάσεις, όπως κακοποίηση, ατυχήματα, φυσικές καταστροφές ή σοβαρές απώλειες. Αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να επηρεάσει μακροπρόθεσμα την ψυχική υγεία, οδηγώντας σε διαταραχές όπως το μετατραυματικό στρες (PTSD), κατάθλιψη ή και προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις. Η θεραπεία μέσω ψυχολογικής υποστήριξης είναι συχνά απαραίτητη για την επούλωση του τραύματος.

Στο Cityvibes.gr φιλοξενήθηκε η Κλινική & Κοινοτική Ψυχολόγος MSc, Μαρία Δανιήλ, ώστε να μας δώσει περισσότερες πληροφορίες για το εν λόγω θέμα.

Πώς ορίζεται το ψυχολογικό τραύμα και ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες αιτίες του;

«Το ψυχολογικό τραύμα ορίζεται ως μια συναισθηματική αντίδραση σε ένα ή περισσότερα γεγονότα
που είναι εξαιρετικά αγχωτικά, τρομακτικά ή απειλητικά για τη σωματική ή ψυχική ακεραιότητα του
ατόμου. Το τραύμα συχνά προκαλεί έντονα και παρατεταμένα συναισθήματα, όπως φόβο, άγχος,
αποπροσανατολισμό και δυσκολία προσαρμογής ή λειτουργίας στην καθημερινή ζωή. Μπορεί να
επηρεάσει τη συναισθηματική, σωματική και κοινωνική κατάσταση του ατόμου, και σε πολλές
περιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσει μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD).
Οι πιο συνηθισμένες αιτίες του ψυχολογικού τραύματος είναι οι φυσικές καταστροφές, περιστατικά
βίας και επιθέσεων, η ενδοοικογενειακή βία, η σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση, τα ατυχήματα, οι
πόλεμοι και οι συγκρούσεις, η απώλεια, οι ιατρικές διαγνώσεις (σοβαρές ασθένειες ή επεμβάσεις), η
κακοποίηση και η παραμέληση ειδικά στην παιδική ηλικία. Το ψυχολογικό τραύμα είναι μια υποκειμενική εμπειρία, και διαφορετικοί άνθρωποι μπορεί να αντιδρούν διαφορετικά στα ίδια γεγονότα.»

Ποια είναι τα βασικά συμπτώματα που παρουσιάζουν οι άνθρωποι που έχουν υποστεί τραύμα;

«Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί ψυχολογικό τραύμα μπορεί να εμφανίσουν μια ποικιλία
συμπτωμάτων, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τόσο τη σωματική όσο και τη συναισθηματική τους
υγεία. Τα πιο κοινά συμπτώματα είναι οι παρέμβλητες αναμνήσεις, όπου το άτομο μπορεί να βιώνει
flashbacks ή εφιάλτες, ξαναζώντας το τραυματικό γεγονός σαν να συμβαίνει πάλι στο παρόν. Οι
παρέμβλητες αναμνήσεις συνοδεύονται από αποφυγές, συναισθηματικό μούδιασμα, άγχος και φόβο,
ευερεθιστότητα και θυμό, αισθήματα ενοχής ή και ντροπής που συνδέονται με το τραυματικό γεγονός.
Επιπλέον, συχνές είναι οι δυσκολίες στην συγκέντρωση, οι διαταραχές ύπνου, οι αλλαγές στην όρεξη,
που μπορεί να συνοδεύονται και από άλλα σωματικά συμπτώματα όπως κόπωση, ταχυκαρδίες,
πονοκέφαλοι ή στομαχόπονοι. Τέλος, τα συμπτώματα που είναι δυνητικά επικίνδυνα είναι η απομόνωση, οι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές όπως η χρήση αλκοόλ ή ουσιών και ριψοκίνδυνες συμπεριφορές που με τη σειρά τους προκαλούν δυσκολίες στις σχέσεις.»

Ποιες θεραπευτικές προσεγγίσεις θεωρείτε πιο αποτελεσματικές;

« Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις που θεωρούνται πιο αποτελεσματικές για τη θεραπεία του ψυχολογικού τραύματος ποικίλουν ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου, τη σοβαρότητα του τραύματος και τα συμπτώματά του.
Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία είναι μια από τις πιο καλά ερευνημένες και αποτελεσματικές
μεθόδους για την αντιμετώπιση του τραύματος. Η CBT βοηθά τα άτομα να κατανοήσουν πώς οι σκέψεις και οι πεποιθήσεις τους επηρεάζουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους. Στο πλαίσιο του τραύματος, η θεραπεία εστιάζει στο να βοηθήσει το άτομο να αναγνωρίσει τις δυσλειτουργικές σκέψεις που προκύπτουν από το τραυματικό γεγονός και να τις αντικαταστήσει με πιο ρεαλιστικές και θετικές.
Έπειτα, η Απευαισθητοποίηση και Επανεπεξεργασία μέσω Οφθαλμικών Κινήσεων (EMDR) είναι μια
εξειδικευμένη θεραπευτική μέθοδος που συνδυάζει στοιχεία της CBT με οφθαλμικές κινήσεις ή άλλες
μορφές διμερούς διέγερσης (π.χ. ηχητικά ερεθίσματα ή αγγίγματα). Το άτομο καλείται να θυμηθεί το
τραυματικό γεγονός, ενώ παράλληλα ο θεραπευτής καθοδηγεί συγκεκριμένες κινήσεις των ματιών. Αυτό βοηθά στη μείωση της έντασης των τραυματικών αναμνήσεων και στην ”επεξεργασία” τους σε έναν ασφαλέστερο συναισθηματικό πλαίσιο.
Επιπλέον, η Θεραπεία Εστιασμένη στη Συμπόνια βοηθά το άτομο να αναπτύξει αυτοσυμπόνια και να
αντιμετωπίσει τα συναισθήματα ενοχής, ντροπής ή αυτοκαταδίκης που συχνά συνοδεύουν το τραύμα. Η CFT εστιάζει στην καλλιέργεια κατανόησης και συμπόνιας προς τον εαυτό, μειώνοντας το άγχος και το ψυχικό βάρος που συνοδεύει το τραύμα.
Ύστερα, η Ομαδική Θεραπεία προσφέρει την ευκαιρία στα άτομα να μοιραστούν τις εμπειρίες τους με
άλλους που έχουν υποστεί παρόμοια τραύματα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία αίσθησης
κοινότητας, αναγνώρισης και υποστήριξης. Η ομάδα μπορεί να προσφέρει αμοιβαία ενδυνάμωση, αλλά είναι απαραίτητο να παρέχεται από εξειδικευμένο θεραπευτή για να είναι αποτελεσματική.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως τα τελευταία χρόνια υπάρχουν ενθαρρυντικά ευρήματα στην χρήση εναλλακτικών μεθόδων για την αντιμετώπιση του τραύματος. Συγκεκριμένα, ο διαλογισμός και η ενσυνειδητότητα αποτελούν αποτελεσματικές πρακτικές για την καταπολέμηση του άγχους και των
αρνητικών συναισθημάτων που προκαλεί το τραύμα. Αυτές οι τεχνικές βοηθούν τα άτομα να εστιάσουν στο παρόν, να συνδεθούν με το σώμα τους και να διαχειριστούν το άγχος και τη συναισθηματική τους δυσφορία.
Συνδυαστικά χρησιμοποιούνται μέθοδοι όπως η θεραπεία μέσω αφήγησης ή η καλλιτεχνική θεραπεία
που επιτρέπουν στα άτομα να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις εμπειρίες τους μέσα από την αφήγηση, τη ζωγραφική, τη μουσική ή άλλες μορφές τέχνης. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για όσους δυσκολεύονται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους με λόγια.
Τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι απαραίτητη, ιδιαίτερα αν το
άτομο αντιμετωπίζει σοβαρό άγχος, κατάθλιψη ή μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD).
Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας εξαρτάται από τις προσωπικές ανάγκες και προτιμήσεις του
ατόμου. Συνήθως, ο συνδυασμός διαφορετικών προσεγγίσεων θεωρείται πιο αποτελεσματικός, ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Η συνεργασία με έναν εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας είναι απαραίτητη για να καθοριστεί το καλύτερο θεραπευτικό πλάνο.»

Πόσο σημαντική είναι η υποστήριξη του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος στη
διαδικασία θεραπείας του τραύματος;

« Η υποστήριξη του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος είναι εξαιρετικά σημαντική στη
διαδικασία θεραπείας του ψυχολογικού τραύματος. Η παρουσία ενός υποστηρικτικού περιβάλλοντος
μπορεί να επηρεάσει θετικά την πορεία της ανάρρωσης και να επιταχύνει την θεραπευτική διαδικασία.
Αναλυτικότερα, ορισμένοι από τους κύριους τρόπους με τους οποίους η υποστήριξη αυτή είναι
καθοριστική περιλαμβάνουν την δημιουργία αισθήματος ασφάλειας, την μείωση της μοναξιάς
ενισχύοντας την αίσθηση του ανήκειν, υποστήριξη σε πρακτικά ζητήματα όπως η οργάνωση της
καθημερινότητας, ενθάρρυνση για έναρξη ή συνέχιση της θεραπείας και αποφυγή περιθωριοποίησης.
Η υποστήριξη από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον μπορεί να προσφέρει ένα σημαντικό
δίκτυο ασφάλειας, που διευκολύνει την ανάρρωση από το τραύμα. Αντίθετα, η έλλειψη υποστήριξης ή οι αρνητικές αντιδράσεις από το περιβάλλον μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα και να δυσκολέψουν τη θεραπευτική διαδικασία. Έτσι, η ενεργή παρουσία υποστηρικτικών ανθρώπων στην ζωή του ατόμου αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την επιτυχία της ανάρρωσης.»

Ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την πορεία της ανάρρωσης από
ένα τραύμα;

«Η πορεία της ανάρρωσης από ένα ψυχολογικό τραύμα μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους
παράγοντες, που αφορούν τόσο την προσωπικότητα και τις ικανότητες του ατόμου όσο και το περιβάλλον του. Οι πιο σημαντικοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την ανάρρωση είναι η φύση και η ένταση του τραύματος που ορίζονται από την βαρύτητα του τραυματικού γεγονότος, την διάρκεια του και την επανάληψη του ή μη, η ηλικία κατά την τραυματική εμπειρία, με τα παιδιά και τους εφήβους να αποτελούν ευάλωτες ομάδες. Επιπλέον, η υπάρξη ή μη ενός υποστηρικτικού περιβάλλοντος, το προηγούμενο ιστορικό προβλημάτων ψυχικής υγείας, η πρόσβαση σε εξατομικευμένη φροντίδα, καθώς και εξωτερικοί στρεσογόνοι παράγοντες σε συνδυασμό με πολιτισμικούς και κοινωνικούς παράγοντες μπορούν να διευκολύνουν ή να δυσχεραίνουν την πορεία του τραύματος. Τέλος, χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και συγκεκριμένα η ψυχική ανθεκτικότητα του ατόμου, δηλαδή η ικανότητα του να αντιμετωπίζει το άγχος και τις δυσκολίες επηρεάζουν την ανάρρωση. Άτομα με υψηλή ανθεκτικότητα τείνουν να προσαρμόζονται καλύτερα και να ανακάμπτουν γρηγορότερα από το τραύμα. Τα άτομα με θετική στάση απέναντι στη ζωή, αίσθηση ελέγχου και ικανότητα να διαχειρίζονται το άγχος είναι συνήθως πιο ανθεκτικά σε τραυματικά γεγονότα. Η ανάρρωση από το τραύμα είναι μια σύνθετη και εξατομικευμένη διαδικασία, που εξαρτάται από πολλούς αλληλένδετους παράγοντες. Η υποστήριξη από το περιβάλλον, η προσωπική ανθεκτικότητα, η επαγγελματική βοήθεια και οι υγιείς τρόποι διαχείρισης του τραύματος είναι κρίσιμοι για μια αποτελεσματική και επιτυχή ανάρρωση.»

Μαρία Δανιήλ
Ψυχολόγος BSc, MSc, MBPsS.
University of East London
+306949297423
| Online Συνεδρίες |

Το διαζύγιο ανάμεσα σε ενήλικες αποτελεί μια δύσκολη και συχνά επώδυνη διαδικασία, καθώς σηματοδοτεί το τέλος μιας σχέσης. Μπορεί να συνοδεύεται από συναισθηματική φόρτιση, άγχος και θλίψη, ενώ επηρεάζει όχι μόνο τους δύο συζύγους, αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον τους, όπως τα παιδιά, την οικογένεια και τους φίλους.

Στο Cityvibes.gr φιλοξενήθηκε η MSc Κλινική Ψυχολόγος, Εύη Γιαννίκου, η οποία αναφέρθηκε σε αυτό το όλο και πιο συχνό φαινόμενο στην εποχή μας, επιχειρώντας να δώσει λύσεις και οδηγίες διαχείρισης της εν λόγω κατάστασης.

Ποιοι είναι οι συνηθέστεροι παράγοντες που οδηγούν σε ένα διαζύγιο και
πώς μπορεί ένα ζευγάρι να τους αναγνωρίσει νωρίς;

«Το διαζύγιο είναι αποτέλεσμα συναισθηματικής αποξένωσης, η οποία έρχεται και
εξελίσσεται προοδευτικά. Η αιτία προέρχεται εσωτερικά από τους ίδιους τους
συντρόφους, οι οποίοι δεν έχουν δυστυχώς την ψυχική ωριμότητα να διαχειριστούν
τη διαφορετικότητα, τα όρια, την επικοινωνία, αλλά πολλές φορές και την ίδια την
ουσιαστική σύνδεση που χρειάζεται μια υγιής σχέση. Στην πράξη αυτό μπορεί να
μεταφράζεται σε καταστάσεις όπου οι πατρικές οικογένειες έχουν χώρο να
«εισβάλουν» στη συντροφική ζωή, η απόκτηση παιδιού προκαλεί συγκρούσεις, η
επικοινωνία γίνεται με υπονοούμενα – υποθέσεις – μούτρα και ο ανταγωνισμός και η
καχυποψία εδραιώνονται. Υπάρχουν και πολλά ακόμα, τα οποία όμως είναι αφορμές,
όχι αιτίες! Επομένως, ένας προστατευτικός παράγοντας απέναντι στο διαζύγιο, αλλά
και σε κάθε αποσύνδεση, είναι η υπεύθυνη αναγνώριση των προσωπικών μας
δυσκολιών, στην επικοινωνία, την έκφραση, την εγγύτητα και η βελτίωση τους.»

Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες ψυχολογικές επιπτώσεις ενός διαζυγίου
στους ενήλικες;

«Συνηθίζουμε να περιγράφουμε το διαζύγιο σαν ένα μικρό θάνατο. Δεν αφορά βέβαια
την απώλεια του προσώπου, αλλά περισσότερο προσωπικές προσδοκίες, όνειρα,
ελπίδα για παντοτινή συναισθηματική ασφάλεια και ζεστασιά. Η απώλεια του ρόλου
του / της συζύγου, επίσης, έχει συχνά και κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις.
Τα συναισθήματα που συνοδεύουν ένα τέτοιο πένθος είναι το άγχος, η θλίψη, ο
θυμός, ο φόβος, η απόγνωση και φυσικά σταδιακά η προσαρμογή στα νέα δεδομένα.
Ακόμα και τα άτομα που επιλέγουν συνειδητά την οδό του διαζυγίου θα βιώσουν
κάποια από αυτά τα συναισθήματα, λιγότερο ή περισσότερο. Όσο, όμως, επώδυνη και
αν είναι η περίοδος αυτή, κάθε άνθρωπος καταφέρνει να συνεχίσει ομαλά, ακόμα και
αν χρειαστεί την υποστήριξη ψυχολόγου.»

Πώς μπορεί κάποιος να διαχειριστεί τα συναισθήματα θλίψης και
απώλειας μετά από ένα διαζύγιο;

«Είναι σημαντικό να περάσουμε το μήνυμα ότι τα δύσκολα συναισθήματα είναι
χρήσιμα και αναγκαία! Κανείς δε θέλει να πονά, όμως χωρίς αυτά τα συναισθήματα
δεν θα είχε το περιθώριο ο ψυχισμός να κατανοήσει, να εκφράσει, να μεταφέρει
μηνύματα κρίσιμα για τη ζωή του ανθρώπου. Η περίοδος του διαζυγίου είναι μια
περίοδος σοβαρής εσωτερικής και υπαρξιακής κρίσης. Είναι ένα μεταβατικό στάδιο
που αποκαλύπτει πολύ ουσιαστικά ζητήματα που αφορούν τον εαυτό μας, τις
επιλογές μας, αλλά θα έλεγα και τον τρόπο που έχουμε ανατραφεί, πάντα σε
ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο. Ο τρόπος για να ”χρησιμοποιήσουμε” εποικοδομητικά
για την ψυχικής μας ισορροπία τη φάση αυτή είναι, είναι αρχικά να αποδεχτούμε ότι
αυτή η επίπονη διαδικασία είναι φυσιολογική και αναγκαία. Παρατηρούμε συναισθήματα και σκέψεις και μας γνωρίζουμε! Χρειάζεται χρόνος με τον εαυτό μας,
αλλά και με ανθρώπους που μας προσφέρουν κάποια ανακούφιση. Αυτό που
οπωσδήποτε θα πρέπει να αποφεύγουμε είναι πρακτικές που αποσπούν την προσοχή
από την εσωτερική μας κατάσταση, όπως είναι η αγωνιώδης αναζήτηση επόμενου
συντρόφου και η χρήση ουσιών. Φυσικά υπάρχει πάντα η επιλογή της
ψυχοθεραπευτικής στήριξης, ένα ασφαλές πλαίσιο για μια τόσο κρίσιμη στιγμή, όπου
μπορούμε να επεξεργαστούμε, να εκφράσουμε, να μάθουμε πράγματα μέσα από την
εμπειρία του διαζυγίου.»

Πώς μπορεί να βοηθήσει η θεραπεία ζεύγους στην αποφυγή ενός
διαζυγίου ή στην πιο ομαλή μετάβαση μετά από αυτό;

«Η θεραπεία ζεύγους μπορεί να βοηθήσει όταν και οι δύο σύντροφοι έχουν
αποφασίσει υπεύθυνα ότι θέλουν να μείνουν μαζί. Όταν ένας από τους δύο έχει
έντονα δεύτερες σκέψεις, έρχεται αναγκαστικά ή υπάρχει ήδη ένα άλλο πρόσωπο στη
ζωή του, τότε είναι λιγότερο πιθανό να φανεί χρήσιμη. Στη θεραπεία ζεύγους έχουν
το περιθώριο να εκφραστούν όλες οι σκέψεις και τα συναισθήματα, χωρίς το φόβο
της έντασης ή της λεκτικής επίθεσης. Με τη βοήθεια του ειδικού, αναδύονται
ζητήματα που αποφεύγονται, μαθαίνονται τρόποι επικοινωνίας, ενώ κάθε σύντροφος
μπορεί να αναγνωρίσει το προσωπικό του μερίδιο συμμετοχής στην αποξένωση. Η
συμβουλευτική στήριξη στη διαχείριση διαζυγίου είναι μια άλλη διαδικασία που
ξεκινά όταν το ίδιο υπεύθυνα οι δύο σύντροφοι έχουν αποφασίσει ότι δε θέλουν να
παραμείνουν μαζί, αλλά δυσκολεύονται να το διαχειριστούν. Βέβαια, θα έλεγα, ότι
στη διαδικασία αυτή συνήθως μπαίνει ο ένας από τους δύο συζύγους, που έχει πάρει
την απόφαση να χωρίσει ή μπαίνουν και οι δύο καλούμενοι να διαχειριστούν
συμπεριφορικά και συναισθηματικά τα παιδιά που έχουν αποκτήσει μαζί. Δεν είναι
φυσικά σπάνιες οι φορές που η θεραπεία ζεύγους καταλήγει στη συνειδητοποίηση ή
την απόφαση του χωρισμού. Καλό είναι, τέλος, να διευκρινιστεί ότι ο ψυχολόγος δεν
αποφασίζει ή δεν ”οδηγεί” σε αποφάσεις για τη συνέχιση ή μη μιας σχέσης!»

Ποιο είναι το καλύτερο πλάνο για την υποστήριξη των παιδιών που
βιώνουν το διαζύγιο των γονέων τους;

«Σε ό,τι αφορά τη στήριξη των παιδιών, είναι σημαντικό να λαμβάνουμε υπόψη
παραμέτρους όπως η ηλικία του παιδιού, η σχέση με τον κάθε γονέα ξεχωριστά, αν
υπάρχουν ταυτόχρονα άλλα ζητήματα που επιβαρύνουν το παιδί (ασθένεια, σχολικός
εκφοβισμός, μετακόμιση) και αν υπάρχουν στο περιβάλλον του παιδιού άλλα
πρόσωπα αναφοράς και πηγή στήριξης. Καλό είναι να μην ανακοινώνεται μια
απόφαση στο παιδί, αν δεν έχουν καταλήξει σίγουρα σε αυτή οι ενήλικες. Επίσης,
ακόμα και αν ένα παιδί ή έφηβος φαίνεται ”αρκετά ώριμο για την ηλικία του” δεν
είναι βοηθητικό να μοιράζονται μαζί του οι γονείς πληροφορίες που αφορούν τη
συντροφική τους σχέση. Ακόμα και όταν υπάρχουν ερωτήσεις από την πλευρά του
ανηλίκου, θα πρέπει να αποφεύγονται λεπτομέρειες, αλλά να δίνονται απαντήσεις
που ενισχύουν την ασφάλεια και δείχνουν ότι οι γονείς δεν έχουν αποδιοργανωθεί! Η
διαχείριση των παιδιών είναι ίσως το σημείο εκείνο που χρειάζεται περισσότερο η
συνδρομή του ειδικού και θα έλεγα ότι οι περισσότεροι γονείς φροντίζουν για αυτό.
Άλλωστε, ισχύει το ότι δύο ενήλικες χωρίζουν ως σύντροφοι, αλλά χρειάζεται να
παραμείνουν μια ενωμένη ομάδα ως γονείς.»

Blog : evipsychology.wordpress.com

Instagram

Facebook

evipsychologist@gmail.com

Ελ.Βενιζέλου 46

Βόλος

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ) είναι μια χρόνια λειτουργική διαταραχή του πεπτικού συστήματος που επηρεάζει το παχύ έντερο. Χαρακτηρίζεται από διάφορα ενοχλητικά συμπτώματα. Οι αιτίες που προκαλούν την πάθηση, δεν είναι πλήρως κατανοητές, αλλά παράγοντες όπως το άγχος, η διατροφή και η μικροβιακή ισορροπία του εντέρου μπορεί να παίξουν ρόλο. Η διαχείρισή του περιλαμβάνει συνήθως αλλαγές στη διατροφή, μείωση του στρες και σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμακευτική αγωγή για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Στο Cityvibes.gr μίλησε η Διατροφολόγος – Διαιτολόγος, Ξενια Βασλαματζή. Η ίδια είναι απόφοιτος του queen Margaret University of Scotland. Έχει παρακολουθήσει την εκπαίδευση Master Practitioner in Eating Disordes (ΚΕΑΔΔ). Από τον Φεβρουάριο του 2023, ξεκίνησε τη συνεργασία της με την αλυσίδα γυμναστηρίων Alterlife, όπου βρίσκεται σε 2 καταστήματα της Θεσσαλονίκης (Γρηγορίου Λαμπράκης & 25ης Μαρτίου).

Ποιοι είναι οι πιο συχνοί διατροφικοί παράγοντες που προκαλούν ή επιδεινώνουν τα συμπτώματα του ευερέθιστου εντέρου;

«Γενικότερα, τα αίτια εμφάνισης ευερέθιστου εντέρου (IBS) δεν είναι πλήρως
κατανοητά. Άτομα με ευερέθιστο έντερο έχουν διαταράξει την μικροχλωρίδα του
εντέρου τους, η οποία είναι το σύνολο των μικροοργανισμών που συμβιώνουν στο
γαστρεντερικό μας σύστημα. Όσον αφορά, τους διατροφικούς παράγοντες που
διαταράσσουν το εντερικό μικροβίωμα και κατ΄ επέκταση την εμφάνιση ευερέθιστου
εντέρου, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η παχυσαρκία, η υπέρταση και ο σακχαρώδης
διαβήτης. Συγκεκριμένες τροφές που να οδηγούν στην εμφάνιση ευερέθιστου εντέρου
δεν υπάρχουν. Συγκεκριμένα, μεγαλύτερη ευθύνη για την επιδείνωση των
συμπτωμάτων αλλά και την διατάραξη της μικροβιακής χλωρίδας, φαίνεται να έχουν τα
επεξεργασμένα τρόφιμα. Για παράδειγμα, τα junk food, τα συσκευασμένα τρόφιμα
(σάλτσες, κονσέρβες, σως κτλ), τα τρόφιμα που έχουν υποστεί μεγάλη επεξεργασία
(προϊόντα με 0% λιπαρά, αναψυκτικά, έτοιμα κατεψυγμένα τρόφιμα (πίτσες,πιτοειδή),
τα τεχνητά γλυκαντικά (ασπαρτάμη, στέβια, σουκραζόλη) και το αλκοόλ.»

Ποιοι είναι οι πιο αποτελεσματικοί διατροφικοί τρόποι αντιμετώπισης του ευερέθιστου εντέρου;

«Τα συμπτώματα ΣΕΕ, φαίνεται να ποικίλουν, οπότε η θεραπεία και η διατροφική
αντιμετώπιση είναι διαφορετική από άτομο σε άτομο. Οι διατροφικές αλλαγές,
βοηθούν το άτομο να ανακουφιστεί από τα συμπτώματα και να έχει ένα πιο εύκολο
τρόπο ζωής.
Αρχικά, πολύ χρήσιμο εργαλείο είναι η καταγραφή τροφίμων σε καθημερινή βάση,
ώστε να καταλάβουμε εάν και ποια τροφή μπορεί να ενοχλεί τον ασθενή.
Ένας αρκετά χρησιμοποιούμενος τύπος δίαιτας, που φαίνεται να έχει ευεργετικά
αποτελέσματα στα συμπτώματα, είναι η δίαιτα χαμηλή σε FODMAP. Ακόμη, η μείωση
κατανάλωσης αλκοόλ, καφεΐνης, πικάντικων και λιπαρών τροφίμων θα βοηθήσουν στην
εμφάνιση συμπτωμάτων.»

Πώς μπορεί η σωστή διατροφή να βοηθήσει στη διαχείριση των συμπτωμάτων του ευερέθιστου εντέρου;

« Η σωστή διατροφή σημαίνει μια ισορροπημένη διατροφή. Πέρα από ένα
διατροφολόγιο πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες, προβιοτικά και ιχνοστοιχεία
σημαντική είναι η ενυδάτωση και η άσκηση για την καλύτερη λειτουργία του εντέρου.
Αναφέρθηκε πριν η δίαιτα FODMAP η οποία ανακουφίζει από τα συμπτώματα αλλά ας
δούμε για ποιον λόγο έχει αυτή την ιδιότητα.  Τα αρχικά της συγκεκριμένης δίαιτας
σημαίνουν ζυμώσιμοι ολιγοσακχαρίτες, δισακχαρίτες, μονοσακχαρίτες και πολυόλες
και αναπτύχθηκε για να περιγράψει τους υδατάνθρακες βραχείας αλυσίδας οι οποίοι
δεν απορρωφόνται ΄΄σωστά΄΄ από το έντερο και που μπορούν να οδηγήσουν σε
υπερβολική συσσώρευση υγρών και αερίων, με αποτέλεσμα φούσκωμα, μετεωρισμός,
κοιλιακό άλγος και διαταραχές του γαστρεντερικού.»

Ποιος είναι ο ρόλος των προβιοτικών και των πρεβιοτικών στη θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου;

«Αρχικά, ας εξηγήσουμε τι είναι τα προβιοτικά και ποια η διαφορά τους με τα
πρεβιοτικά. Με λίγα λόγια, τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί που
υπάρχουν στο έντερο μας και μπορούμε να τα λάβουμε και διατροφικά. Ο ρόλος τους
είναι, να προστατεύουν την χλωρίδα του εντέρου, κρατώντας σε ισορροπία και τους
‘’καλούς’’ και τους ‘’κακούς’’ μικροοργανισμούς του εντέρου. Τα προβιοτικά μπορείς να
τα βρεις στο γιαούρτι, κεφίρ, αριάνι, ξινόγαλα, μαλακά τυριά, τουρσί, τραχανάς κτλ. ή
ως συμπλήρωμα. Ο ρόλος τους ενάντια στο ΣΕΕ, είναι ανακουφιστικός και όχι
θεραπευτικός. Έχει φανεί πως η κατανάλωση προβιοτικών, αναστέλλει την ανάπτυξη
βακτηρίων στο έντερο, μειώνει τις κινήσεις του εντέρου, καταπολεμά τις φλεγμονές και
μειώνει την συσσώρευση αερίων.
Από την άλλη, τα πρεβιοτικά, είναι φυτικές ίνες ή σύνθετες πρωτεΐνες που
αντιστέκονται στη διαδικασία της πέψης όταν περνάνε μέσα από το λεπτό έντερο και
ουσιαστικά αποτελούν την τροφή των προβιοτικών, βοηθώντας την ανάπτυξη τους. Τα
βρίσκουμε σε αρκετά φρούτα, λαχανικά, σιτάρι κτλ.
Τα πρεβιοτικά όχι μόνο ρυθμίζουν την καλή λειτουργία της εντερικής μικροχλωρίδας,
αλλά ανακουφίζουν και τον ασθενή από τα συμπτώματα του ΣΕΕ. Βέβαια, ως τρόπος
αντιμετώπισης του ΣΕΕ, αποτελούν ακόμη ένα σπουδαίο πεδίο έρευνας.»

Ποια είναι τα πιο κοινά λάθη που κάνουν οι ασθενείς στη διατροφή τους όταν προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το ευερέθιστο έντερο μόνοι τους;

«Οι ασθενείς με ευερέθιστο έντερο, τείνουν να νομίζουν, πως τα συμπτώματα είναι ίδια σε
όλους, οπότε καταλήγουν να ενημερώνονται από οικεία πρόσωπα ή διαδικτυακά για την
αντιμετώπιση τους με αποτέλεσμα να μην είναι λειτουργικό στους ίδιους. Αρχικά, σε
περίπτωση που κάποιο άτομο διαπιστώσει ενόχληση στο έντερο του, η πρώτη κίνηση είναι
η καταγραφή τροφίμων. Συγκεκριμένα, φαίνεται πολύ βοηθητικό και για τον ασθενή αλλά
και για τον επαγγελματία υγείας (διαιτολόγο-γαστρεντερολόγο) η ημερήσια καταγραφή
τροφίμων και ροφημάτων που έχει καταναλώσει το άτομο, ώστε να δούμε άμα υπάρχει
συγκεκριμένη συσχέτιση τροφής και συμπτώματος. Επίσης, ένα συχνό λάθος που φαίνεται
να κάνει ο ασθενής είναι να αποκλείει ολόκληρες ομάδες τροφίμων από την διατροφή του,
μόλις υποθέσει πως κάτι τον ενοχλεί, χάνοντας έτσι πολλά θρεπτικά συστατικά. Η λύση
είναι η ακριβώς αντίθετη. Σε περίπτωση ενόχλησης σε κάποιο τρόφιμο, δεν χρειάζεται να το
αποκλείσουμε, αλλά να το προσθέσουμε σε μικρές ποσότητες και με διαφορετικό τρόπο
μαγειρέματος στην διατροφή μας, ώστε κάποια στιγμή το έντερο μας να το ‘’ανέχεται΄΄.»

Instagram

Οι διατροφικές μας συνήθειες μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα του ύπνου μας. Ορισμένες τροφές έχουν την ικανότητα να προάγουν την χαλάρωση και την υπνηλία, ενώ άλλες μπορούν να προκαλέσουν αϋπνία και διαταραχές στον ύπνο. Κατανοώντας τη σχέση αυτή, μπορούμε να βελτιώσουμε τις διατροφικές μας επιλογές για να εξασφαλίσουμε έναν πιο ήρεμο και ξεκούραστο ύπνο, συμβάλλοντας έτσι στη συνολική μας ευεξία και υγεία.

Στο Cityvibes.gr φιλοξενείται η Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Άννα Παπαχρήστου, ώστε να απαντήσει σε διάφορα ερωτήματα για το εν λόγω ζήτημα. Περισσότερες πληροφορίες για τη Διατροφολόγο, θα βρείς εδώ…

Ποιες τροφές και θρεπτικά συστατικά προάγουν την καλή ποιότητα ύπνου και
γιατί;

«Η καλή ποιότητα ύπνου προάγεται από τροφές πλούσιες σε συγκεκριμένα θρεπτικά
συστατικά που συμβάλλουν στη ρύθμιση των επιπέδων μελατονίνης και σεροτονίνης
στον οργανισμό. Η μελατονίνη είναι η ορμόνη που ρυθμίζει τον ύπνο, ενώ η σεροτονίνη
είναι ένας νευροδιαβιβαστής που βοηθά στη χαλάρωση και τη μείωση του άγχους.
Τροφές πλούσιες σε τρυπτοφάνη, όπως το κοτόπουλο, η γαλοπούλα, τα ψάρια, το γάλα
και τα αυγά, βοηθούν στην παραγωγή σεροτονίνης και μελατονίνης. Επίσης, τροφές
πλούσιες σε μαγνήσιο, όπως τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα αμύγδαλα και οι
σπόροι, συμβάλλουν στη χαλάρωση των μυών και στη μείωση του στρες, προάγοντας
έτσι την καλύτερη ποιότητα ύπνου.
Επιπλέον, η κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β6, όπως οι
μπανάνες, τα ρεβίθια και τα καρύδια, ενισχύει τη μετατροπή της τρυπτοφάνης σε
σεροτονίνη. Οι τροφές πλούσιες σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, όπως τα λιπαρά ψάρια (π.χ.
σολομός, σαρδέλες) και οι σπόροι λιναριού, συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας
του ύπνου λόγω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους. Η αποφυγή καφεΐνης και αλκοόλ,
καθώς και η κατανάλωση ελαφρών γευμάτων πριν τον ύπνο, είναι επίσης σημαντική για
την αποφυγή διαταραχών του ύπνου. Συνολικά, μια ισορροπημένη διατροφή με επαρκή
θρεπτικά συστατικά μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της ποιότητας του
ύπνου.»

Ποιες είναι οι χειρότερες τροφές ή ροφήματα που πρέπει να αποφεύγουμε πριν
τον ύπνο και ποιοι είναι οι λόγοι για αυτό;

«Οι χειρότερες τροφές και ροφήματα που πρέπει να αποφεύγουμε πριν τον ύπνο είναι
όσες μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ποιότητα του ύπνου μας. Ανάμεσα σε αυτές,
τα καφεϊνούχα ποτά, όπως ο καφές, το τσάι και τα ενεργειακά ποτά, είναι από τα πρώτα
που πρέπει να αποφεύγουμε. Η καφεΐνη διεγείρει το κεντρικό νευρικό σύστημα,
κρατώντας μας ξύπνιους και δυσκολεύοντας την έλευση του ύπνου. Ακόμα και αν
κάποιος είναι συνηθισμένος στην καφεΐνη, η κατανάλωσή της κοντά στην ώρα του
ύπνου μπορεί να προκαλέσει διακοπτόμενο και λιγότερο αναζωογονητικό ύπνο.
Αλκοολούχα ποτά επίσης δεν είναι κατάλληλα πριν τον ύπνο, παρά την αρχική τους
χαλαρωτική επίδραση. Το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει αναστατώσεις στον κύκλο του
ύπνου και να μειώσει τη φάση του βαθύ ύπνου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ξυπνάμε
κουρασμένοι και χωρίς ενέργεια, ακόμα κι αν έχουμε κοιμηθεί αρκετές ώρες. Επιπλέον,
το αλκοόλ μπορεί να επιδεινώσει τη νυχτερινή αφύπνιση και να προκαλέσει συχνές
επισκέψεις στην τουαλέτα κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Τα βαριά, λιπαρά και πικάντικα φαγητά μπορούν επίσης να διαταράξουν τον ύπνο.
Αυτές οι τροφές απαιτούν περισσότερο χρόνο για να χωνευτούν, κάτι που μπορεί να
προκαλέσει δυσπεψία και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η δυσφορία και τα
συμπτώματα της παλινδρόμησης, όπως καούρες, μπορούν να διακόψουν τον ύπνο και
να οδηγήσουν σε ανήσυχες νύχτες. Τα πικάντικα τρόφιμα, συγκεκριμένα, μπορούν να
αυξήσουν τη θερμοκρασία του σώματος, δυσκολεύοντας έτσι τον ύπνο.
Η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας ζάχαρης πριν τον ύπνο είναι επίσης επιβλαβής. Τα
γλυκά, οι σοκολάτες και τα αναψυκτικά με ζάχαρη μπορούν να προκαλέσουν απότομες
αυξομειώσεις στα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε
απότομες αφυπνίσεις και ανήσυχο ύπνο. Επιπλέον, τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα
σε ζάχαρη μπορούν να εντείνουν την παραγωγή αδρεναλίνης, δυσκολεύοντας έτσι την
χαλάρωση και την προετοιμασία για ύπνο.
Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε την κατανάλωση καφεΐνης, αλκοόλ, βαριών και
λιπαρών φαγητών, πικάντικων τροφών και τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη
πριν τον ύπνο. Οι τροφές και τα ροφήματα αυτά μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τον
ύπνο μας με διάφορους τρόπους, οδηγώντας σε κακή ποιότητα ύπνου και αίσθηση
κόπωσης την επόμενη ημέρα.»

Πώς επηρεάζουν οι διατροφικές ελλείψεις την ποιότητα του ύπνου;

«Οι διατροφικές ελλείψεις μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ποιότητα του ύπνου,
προκαλώντας διάφορα προβλήματα που σχετίζονται με τον ύπνο και την ξεκούραση.
Μια από τις πιο κρίσιμες θρεπτικές ουσίες για την ποιότητα του ύπνου είναι το
μαγνήσιο. Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για τη ρύθμιση του νευρικού συστήματος και
την παραγωγή μελατονίνης, μιας ορμόνης που ρυθμίζει τον κύκλο του ύπνου. Έλλειψη
μαγνησίου μπορεί να οδηγήσει σε αϋπνία και δυσκολία στο να πέσουμε σε βαθύ,
ξεκούραστο ύπνο.
Επιπλέον, η βιταμίνη D παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του ύπνου. Χαμηλά επίπεδα
βιταμίνης D έχουν συνδεθεί με αυξημένη πιθανότητα διαταραχών ύπνου, όπως η υπνική
άπνοια και ο ανήσυχος ύπνος. Η βιταμίνη D επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου και
την παραγωγή σεροτονίνης, ενός νευροδιαβιβαστή που συνδέεται με τη διάθεση και την
ποιότητα του ύπνου. Επομένως, η έλλειψη αυτής της βιταμίνης μπορεί να διαταράξει
τους κύκλους του ύπνου και να μειώσει την ξεκούραση.
Η έλλειψη σιδήρου είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει
την ποιότητα του ύπνου. Ο σίδηρος είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή
αιμοσφαιρίνης, η οποία μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς του σώματος. Χαμηλά επίπεδα
σιδήρου μπορεί να προκαλέσουν σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, μια κατάσταση που
προκαλεί αίσθημα δυσφορίας στα πόδια και παρεμβαίνει στον ύπνο.
Τέλος, η έλλειψη βιταμινών του συμπλέγματος Β, όπως η βιταμίνη Β12 και το φυλλικό
οξύ, μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του ύπνου. Αυτές οι βιταμίνες παίζουν
σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του νευρικού συστήματος και στην παραγωγή ενέργειας.
Η έλλειψή τους μπορεί να προκαλέσει κόπωση και διαταραχές του ύπνου, όπως αϋπνία
και δυσκολία στην διατήρηση του ύπνου καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Η ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, είναι κρίσιμη για τη διατήρηση υγιούς και ξεκούραστου ύπνου.»

Υπάρχουν συγκεκριμένα γεύματα ή σνακ που προτείνετε για βραδινή
κατανάλωση προκειμένου να βελτιωθεί ο ύπνος;

«Υπάρχουν διάφορα γεύματα και σνακ που μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωση του
ύπνου όταν καταναλώνονται το βράδυ. Τρόφιμα πλούσια σε τρυπτοφάνη, όπως η
γαλοπούλα, οι ξηροί καρποί και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, μπορούν να βοηθήσουν
στην αύξηση της παραγωγής σεροτονίνης και μελατονίνης, δύο ουσιών που προάγουν
τον ύπνο.
Επίσης, τα δημητριακά ολικής άλεσης και τα τρόφιμα πλούσια σε μαγνήσιο, όπως οι
μπανάνες και το σπανάκι, είναι ιδανικά για ένα βραδινό σνακ, καθώς το μαγνήσιο
βοηθά στη χαλάρωση των μυών και τη μείωση του άγχους.
Επιπλέον, η κατανάλωση ενός ελαφρού γεύματος πλούσιου σε υδατάνθρακες, όπως το
ψωμί ολικής άλεσης με λίγο μέλι ή ένα μικρό μπολ βρώμης, μπορεί να βοηθήσει στην
παραγωγή ινσουλίνης που διευκολύνει την είσοδο της τρυπτοφάνης στον εγκέφαλο.
Το χαμομήλι και το πράσινο τσάι χωρίς καφεΐνη είναι επίσης καλές επιλογές, καθώς
περιέχουν αντιοξειδωτικά που προάγουν τη χαλάρωση. Αποφεύγοντας την καφεΐνη και
τα βαριά, λιπαρά γεύματα το βράδυ, μπορεί κανείς να βελτιώσει την ποιότητα του ύπνου
και να ξυπνάει ανανεωμένος και ξεκούραστος.»

Πώς μπορεί η συνολική διατροφική συμπεριφορά και η χρονική στιγμή των
γευμάτων κατά τη διάρκεια της ημέρας να επηρεάσουν τον ύπνο;

«Η συνολική διατροφική συμπεριφορά έχει σημαντική επίδραση στην ποιότητα του
ύπνου. Μια διατροφή πλούσια σε επεξεργασμένα τρόφιμα, ζάχαρη και κορεσμένα λίπη
μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές ύπνου. Τα βαριά, λιπαρά και πικάντικα γεύματα λίγο
πριν τον ύπνο μπορεί να προκαλέσουν δυσπεψία και δυσφορία, επηρεάζοντας αρνητικά
την ικανότητα του ατόμου να κοιμηθεί ή να παραμείνει κοιμισμένο. Αντίθετα, μια
ισορροπημένη διατροφή που περιλαμβάνει τρόφιμα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά,
όπως φρούτα, λαχανικά, πλήρη δημητριακά και πρωτεΐνες, μπορεί να προάγει έναν πιο
ξεκούραστο ύπνο, καθώς παρέχει τα απαραίτητα συστατικά για τη λειτουργία του
οργανισμού και τη ρύθμιση του κιρκάδιου ρυθμού.
Η χρονική στιγμή των γευμάτων κατά τη διάρκεια της ημέρας παίζει επίσης κρίσιμο
ρόλο στην ποιότητα του ύπνου. Η κατανάλωση γευμάτων σε σταθερά χρονικά
διαστήματα βοηθά στη ρύθμιση του εσωτερικού ρολογιού του σώματος, το οποίο
επηρεάζει τον κύκλο ύπνου-αφύπνισης. Το βραδινό γεύμα πρέπει να είναι ελαφρύ και να
καταναλώνεται τουλάχιστον 2-3 ώρες πριν τον ύπνο, ώστε να δίνεται χρόνος στο σώμα
να χωνέψει το φαγητό και να μειωθεί η πιθανότητα νυχτερινών διαταραχών. Επιπλέον,
η αποφυγή καφεΐνης και αλκοόλ τις βραδινές ώρες μπορεί να συμβάλει σε καλύτερη ποιότητα ύπνου, καθώς αυτές οι ουσίες μπορούν να επηρεάσουν την εγρήγορση και να
διαταράξουν τον ύπνο.»

Βιβλιογραφία

Οι παραπάνω απαντήσεις μου βασίζονται σε πληροφορίες που αντλήθηκαν από έρευνες
και βιβλιογραφία στον τομέα της διατροφής και του ύπνου. Μερικές από τις βασικές πηγές
περιλαμβάνουν:

1. National Sleep Foundation: Έρευνες και άρθρα σχετικά με τη σχέση μεταξύ
   διατροφής και ύπνου.
2. American Journal of Clinical Nutrition: Μελέτες που εξετάζουν πώς οι διατροφικές
   συνήθειες επηρεάζουν την ποιότητα του ύπνου.
3. Sleep Health: Επιστημονικές δημοσιεύσεις για τη σημασία της χρονικής στιγμής των
   γευμάτων και τη ρύθμιση του κιρκάδιου ρυθμού.
4. Journal of Sleep Research: Έρευνες σχετικά με τις επιπτώσεις συγκεκριμένων
   τροφίμων και θρεπτικών συστατικών στην ποιότητα του ύπνου.
5. Handbook of Nutrition and Food: Κεφάλαια που αφορούν τη διατροφή και την
   υγεία, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στη λειτουργία του ύπνου.

Αυτές οι πηγές προσφέρουν μια λεπτομερή κατανόηση του πώς οι διατροφικές συνήθειες
και ο χρονισμός των γευμάτων μπορούν να επηρεάσουν τον ύπνο και αποτελούν τη βάση
για τις πληροφορίες που παρείχα.

www.health-diet.gr

Ρούσβελτ 2, Λάρισα

anpapach@yahoo.gr