Η ζωή μιας γυναίκας χωρίς αγάπη δεν έχει νόημα. Μια αγάπη – τρόπαιο για επίδειξη. Μια αγάπη για την οποία δήθεν αξίζει να πεθάνεις. Αυτό το χαραγμένο στις ψυχές μας καταραμένο πρότυπο. Όπου πραγματική αγαπη είναι αυτή που σε πληγώνει. Αγάπη που απελπίζεσαι, που εξοργίζει, που μας αποσυντονίζει, και μας διαλύει.

Στην ζωή υπάρχουν δυο τύποι σχέσεων. Αυτές που μας εμπνέουν να προσπαθούμε….. κι αυτές που μας καταστρέφουν. Αυτές που μας δίνουν γαλήνη κι αυτές που την παίρνουν. Δεν ξέρω γιατί διαλέγουμε συνήθως το λάθος. Γιατί διαλέγουμε την αγάπη που μας διαλύει. Η κοινωνία και τα στερεότυπα της μας ωθούν προς το χάος. Μας μαθαίνει ότι έχει πλάκα ο πόνος, αλλά δεν έχει. Δεν ισχύει. Ο πόνος είναι διαστροφή, σε συναρπάζει. Αλλά πληγώνει.

Πρέπει να ξαναμάθουμε να αγαπάμε. Είναι υποχρέωση μας.

Ναι υπήρξα και εγώ μια λεπτεπίλεπτη γυναίκα, πάντα ήμουν στα 50 κιλά και 1,65 ύψος, δεν έγινα όμως ποτέ μια γλάστρα με μυαλό κολοκύθας, ναι ναι καλά το ακούσατε….
κράζω γιατί δεν θαυμάζω όλο αυτό το να γίνονται όλα για το φαίνεσθαι και το θεαθήναι…!

Το bulling πάντα υπήρχε αλλά όχι σε τόσο βαθμό για να ντρέπεται τόσο πολύ μια κοπέλα η μια γυναίκα για το σώμα της. Δεν τις κρίνανε επειδή ήταν με κάποια κιλά ώστε αυτό να εμποδίζει την εργασία τους, η στο να βρουν σχέση…
Ιδίως στο επάγγελμα μου χρειάζεται μια ωραία παρουσία αλλά όχι όμως να μένουν άνεργες. Ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα αν και κάποια στιγμή είχα πάρει λίγα κιλά. Θα μου πείτε τι δουλειά έκανα και κάνω; Τότε ήμουν πλοιοσυνοδός σε πλοία της γραμμής, και τώρα είμαι αρχικαμαρωτίνα στα κότερα.

Εδώ λοιπόν οι απόψεις διίστανται. Και τι εννοούμε με αυτό; Υπάρχουν λοιπόν εργοδότες που θέλουν σοβαρούς επαγγελματίες να ξέρουν να κινηθούν και όχι γλάστρες…
Άλλοι πάλι το αντίθετο. Βιτρίνα να ‘ναι και ότι να ‘ναι…
Ζητάνε ανορεξικές κοπέλες και ας μην ξέρουν την δουλειά, είτε επειδή είναι από γνωστό του γνωστού είτε πρωτόμπαρκη (κοινώς δεν έχει ξαναπατήσει το πόδι της ποτέ πάνω σε πλοίο).

Και ερχόμαστε στο σήμερα, εν έτη 2020 όπου έχουν χειροτερέψει πιο πολύ τα πράγματα και λόγω της κατάστασης με τον ριμαδο ιο που μας φόρτωσαν.
Και έτσι με πήρε και έμενα η μπάλα…
να σου η κλεισούρα των 3 μηνών μέσα στο σπίτι, πήρα κιλά και γω…
Σταυρώστε με κάλε…

Δεν το θελα και πέφτω σε κατάθλιψη και ωχ Παναγία μου και βράστα όλα. Λέω που θα πάει θα αρχίσω δίαιτα κανένα 10κιλο θα το χάσω μέχρι να δούμε τι θα γίνει για δουλειά…
και δεν δάγκωνα την γλώσσα μου, και χτυπάει το τηλ για δουλειά και πάω στο ραντεβού κομψή όπως πάντα αλλά τσουπωτή η δικιά σου….
και βλέπουν το βιογραφικό και όλα καλά και είσαι επαγγελματίας και εμείς αυτό θέλουμε θα σας απαντήσουμε την Παρασκευή γιατί θα δούμε και άλλες 2…
σκέφτομαι ευτυχώς αυτοί δεν ζητάνε barbie σκουπόξυλο και ας δούνε και άλλες κοπέλες…
και φεύγω με την σκέψη ότι θα με καλέσουν Παρασκευη όπως είχαν πει…

Βρε περνάει η Παρασκευή, φεύγει και το Σαββατοκύριακο και λέω εντάξει τζάμπα και που έκανα τον κόπο και πήγα…
Ήξερα ήδη την απάντηση.
Δευτέρα πρωί να και χτυπάει το τηλέφωνο, λυπόμαστε αλλά η θέση καλύφθηκε ήδη.
Απάντηση δική μου. Σας ευχαριστώ αλλά το ‘ξερα….
Ο λόγος;; Τα παραπανίσια μου κιλά . Η ζωή των περισσοτέρων με παραπάνω κιλά όπως και γω.

Καταπιεσμένα κοινωνικά πρότυπα!!
Και σήμερα θα μου πείτε γιατί έγραψα αυτό το κείμενο.
Καλε θα φτάσω και στο ζητούμενο…
γιατί δεν είναι μόνο οι σχέσεις οι επαγγελματικές αλλά και οι αισθηματικές…
διάβασα ένα παράπονο μιας κοπέλας που έλεγε το εξής…
Έχω φάει άκυρο γιατί ήμουν καλή για ξεπέτα αλλά πολύ χοντρή για σχέση.

Στην ουσία είπε… πως θα σε κυκλοφορώ;
Γουστάρουν αλλά ντρέπονται για το τι θα πουν οι φίλοι…
τόσο μα τόσο Sad.
Όχι κορίτσια μου, όχι κυρίες μου και κύριοι αντίστροφα αγαπήστε το σώμα σας και μην ακούτε τι λένε οι άλλοι…
Πάντα κυριαρχούσε η ζήλεια η κακία και η κουτοπονηριά…
Το σώμα μας φτιάχνεται, σμιλεύεται…
Και μπορεί να γίνει ένα ποίημα, και αφήστε αυτούς που ψάχνουν κόκαλα σκύλου για σχέση με μυαλό κολοκύθας όπως ανέφερα πιο πριν.
Είναι που τους κάνει να φαίνονται πιο γκόμενοι, πιο γίγαντες, να κοκορεύονται τι κυκλοφορεί μαζί τους…
Λες βρε παιδάκι μου κι αυτοί είναι ο Brad Pitt.

Οι πραγματικοί άντρες και οι γυναίκες κοιτάνε την εσωτερική ομορφιά ενός ατόμου και την ψυχή τους που είναι πιο πλούσια, από ένα ψεύτικο είδωλο. Θα σας δώσω μια συμβουλή.
Ξέρω ότι σας είναι δύσκολο, αλλά κυρίες και κύριοι αλλάξτε τον τρόπο σκέψης σας και σταματήστε να ψάχνετε παγωμένες κούκλες, ψυχρά αντικείμενα και φουσκωτούς κούκλους…
Αλλιώς θα παίζαμε στην τόλμη και γοητεία 

Με αγαπη μια παθουσα αλλα δυνατη γυναικα.

Μαρία Σαραλιώτη

Φιλία εμπιστοσύνη αγάπη. Είναι πολύ δύσκολο και σπάνιο έως ακατόρθωτο μπορεί να είσαι 20 ή 30 χρόνια φίλη και να σε προδώσει για μια στιγμή και ίσως να γνωρίσεις κάποια σε μια τυχαία συνάντηση και να γίνετε αδερφές ψυχές και εκεί είναι που σκέφτεσαι εάν πρέπει να εμπιστεύεσαι και να δίνεσαι με όλη σου την καρδιά. Σας έχει τύχει φίλοι μου να εμπιστεύεστε την κολλητή σας η τον κολλητό σας και να σας προδώσει έτσι άπλα;; Και να γνωρίσετε ένα άγνωστο Χ και να γίνει έτσι άπλα ο καλύτερος φίλος σας η φίλη;

Και ναι φίλοι μου έμενα μου έτυχε πολλές φόρες συνήθως δεν μπορούμε να δούμε πίσω από τις μάσκες που παρουσιάζουν οι φίλες /φίλοι φίδια λεγόμενοι σου χτυπάνε την πλάτη όχι όμως με το χέρι άλλα με μαχαίρι, ανοίγεσαι λες τις στεναχώριες σου ότι τέλος πάντων σε απασχολεί, συζητάτε γελάτε, κλαίτε, νευριάζετε με τις καταστάσεις που βιώνετε και έτσι περνάει ο καιρός και δεν μπορείτε να καταλάβετε γιατί ξαφνικά όλα γυρίζουν ενάντιων σας χάνετε δουλείες, φίλες, δεσμούς και μπαίνετε σε ένα τρυπανιού αμφιβολιών αν αξίζετε ένα τεράστιο γιατί φτάνουν όμως οι συγκυρίες που ανακαλύπτεις ότι τόσο καιρό όσο εσύ έδινες και έλεγες τα πάντα η φίλη σου σε προδίδει έτσι για την ευχαρίστηση της τέτοιες λυκοφιλίες όπως πλέον τις έχουμε ονομάσει όλοι μας υπάρχουν και στις καλύτερες οικογένειες και κάθεστε και αναρωτιέστε γιατί να μου το κάνει αυτό; Τι της έκανα; Και όλα αυτά που τριγυρνάγανε στο μυαλό μας όχι φίλοι μου εσείς στο μόνο που φταίτε είναι ότι δίνετε το εκατό τοις εκατό του ευήλατου σας χωρίς να κρατάτε τα σημαντικότερα πράγματα για εσάς γιαυτό μερικές φόρες υπάρχουν πραγματικά ισχυροί δεσμοί που δεν μπορούν να σπάσουν.

Μερικές φόρες όντως μπορείς να βρεις αυτό το ένα άτομο που θα σταθεί διπλά σου ότι και να γίνει. Μπορεί να το βρεις στον σύντροφο σου και να το γιορτάσεις με τον γάμο των ονείρων σου ή να το βρεις σε μια φίλη που ως διαύγειας ήρθε στον δρόμο σου κ άπλα υπάρχει επίσης η πιθανότητα ότι το ένα άτομο που μπορείς να βασιστείς για όλη σου την ζωή, ότι το ένα άτομο που μερικές φόρες σε ξέρει καλύτερα από τον ίδιο σου τον ευήλατο είναι το ίδιο άτομο που ήταν πάντα δίπλα σου κι ας μην το έβλεπες,η σημασία όμως είναι να πιστέψουμε στον ευήλατο μας να γίνουμε πιο δυνατοί για να μπορούμε να βλέπουμε πιο καθαρά στον μέλλον.

Μαρία Σαραλιώτη

Έχεις νιώσει ποτέ τόσο μόνη … και ας είσαι και με πολύ κόσμο δίπλα σου… να νιώθεις ότι όλα σε πνίγουν, έτοιμη για την μεγάλη έκρηξη … να θες τόσο πολύ να φύγεις μακριά από όλους και όλα… να ξαναγεννηθείς και να αρχίσεις μια καινούργια ζωή πάλι από την αρχή… μια άγνωστη μέσα σε τόσους γνωστούς μα ήρεμη πλέον, ελεύθερη και ζωντανή….

Έτσι νιώθω και γω …. αντιπροσωπεύω όλες εκείνες τις γυναίκες που πνίγονται μέσα στην ίδια τους την ζωή … δεν έχουν να περιμένουν τίποτα άλλο περισσότερο από την ίδια καθημερινότητα… ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα κάθε μέρα… και το μυαλό τους ένα κουβάρι… σαν ένα λιοντάρι που προσπαθεί να ξεφύγει από το κλουβί του να νιώσει έστω λίγο από τον καθαρό αέρα και την ελευθερία να ξαναγίνει δυνατό… η κάθε μια από μας με την δική ζωή, οικογένεια, ιστορίες που στους περισσότερους περνάνε αδιάφορες… που όμως αν καθίσουμε να τις ακούσουμε προσεχτικά, θα πονέσουμε, θα νευριάσουμε, θα γελάσουμε μπορεί και να δούμε τον εαυτό μας μέσα σε κάποια από αυτές… και να τρομάξουμε….

Γυναίκες που περάσαν πολλά για να αποκτήσουν λίγη ευτυχία, ηρεμία και άλλες γυναίκες που νόμισαν ότι θα τα αποκτήσουν αυτά και όμως γι’ αυτές δυστυχώς τους έπνιξε η καθημερινότητα, η πλήξη, η αδιαφορία από τους συντρόφους τους, τα παιδιά τους που με τόσο κόπο τα μεγάλωσαν, τους φίλους τους που αναίτια τις πρόδωσαν… Γυναίκες σαν έμενα , εσένα , και όλες εκείνες που προσπαθούν τα επιβιώσουν και να ξαναπατήσουν στα πόδια τους, να αισθανθούν επιθυμητές ξανά.

Όλες οι γυναίκες έχουν την δύναμη μέσα τους να ανταπεξέλθουν σε όλα τα προβλήματα… έτσι και εγώ το παλεύω να μην πέσω στο πεδίο της μάχης εκείνης της ζωής που λένε… μην με καταπιεί στα έγκατα της … θέλω να σταθώ δυνατή για μένα και για τα παιδιά μου με ότι συνεπάγεται αυτό…

Η συμβουλή που δίνω σε όλες εσάς… μην το βάζετε κάτω, να παλεύετε γι’ αυτά που πιστεύετε … όσο και ας σας χτυπάνε από παντού, από ένα απόμακρο σύζυγο, μια άπιστη φίλη, αδέρφια φίδια, παιδιά που δεν μπορούν να σας καταλάβουν και συγγενείς που μόνο θέλουν να παίρνουν…. κουράγιο λοιπόν, δύναμη πάνω από όλα γι’ αυτό λεγόμαστε ΓΥΝΑΙΚΕΣ.

Μαρία Σαραλιώτη

Τα γέλια τους ακουγόντουσαν σε όλο το χώρο, λες και ήθελαν να αποσπάσουν  τα βλέμματα των διπλανών τους περισσότερο πάνω τους και όσες δεν τους πρόσεξαν να τους προσέξουν, μια φίλη που καθόταν κοντά τους, με αυτά που άκουσε ήρθε στο τραπέζι μας, εκνευρισμένη θα έλεγα, παρά ενοχλημένη.

Τη ρώτησα τι συμβαίνει και μου είπε πως οι κλαρινογαμπροί σχολίαζαν μάλλον χλεύαζαν μια γυναίκα, που είχε πέσει στον έρωτα κάποιου από τους δυο, ένας ομορφούλης, ο άλλος ούτε με τρεις πλαστικές δε βλεπόταν και αυτός φυσικά ήταν ο πικρόχολος της υπόθεσης, αυτός ήταν που έβαζε “ταμπέλες”, παρατσούκλια που λένε και στον τόπο μου, για τη γυναίκα αυτή, σχολίαζε και γέλαγαν για την εμφάνιση της , άσχημη δεν την έλεγαν αλλά την είχε κοσμήσει ο ασχημούλης , γιατί δεν ξέρω απ΄ ότι καταλάβαμε;

Ο τύπος ήταν όσα δεν φτάνει η αλεπού. Οι σχέσεις δεν είναι υποχρεωτικές όπως κι επίσης τα κουτάκια που βάζουμε στο καθετί, με την επιτακτική ανάγκη να τοποθετούμε και την κατάλληλη ταμπέλα επάνω. Δεν μπαίνουν άλλωστε όλοι σε κουτάκια κι ούτε είναι φτιαγμένοι γι’ αυτά. Αν τα περιεργαστείς πιο προσεκτικά θα διαπιστώσεις ότι είναι στενά, κλειστοφοβικά και σκοτεινά. Τα όρια είναι σαφή και συγκεκριμένα κι ο χώρος τελειώνει εκεί, στα τείχη. Το περίεργο της υπόθεσης ήταν πως και ο άλλος έδειχνε να συναινεί με τη συμπεριφορά του φίλου του, γέλαγε και κάτι έλεγε κάτι χαμηλόφωνα και δώσου πάλι τα χαχανητά σαν ξεπουπουλιασμένες κότες, με ύφος άνετο, blasé και η κυνικότητα στο μάτι να στάζει.

Τι άντρες Χριστέ μου; Σκέφτηκα δυνατά, αηδιασμένη, και μου απατάει ο σύζυγος μου από δίπλα. Άντρες δεν τους λες ανδρείκελα ΝΑΙ! Ποια γυναίκα θα τους ήθελε δίπλα της? Ποια γυναίκα θα τους έδειχνε εμπιστοσύνη, ειδικά σε αυτόν που επιτρέπει να του χλευάζουν την ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ; Είναι σαν να τον γελάει κατάμουτρα ο άλλος και να συμφωνεί!!!

Να επιτρέψω εγώ να θίξουν γυναίκα που έχει σταθεί δίπλα μου; Στη ζωή μου; Όχι φίλε, εγώ τα τιμάω και τα φοράω!

Τους κοιτάξαμε άλλη μια φορά με οίκτο τώρα, πληρώσαμε και φύγαμε, ο άντρας μου έγραψε κάτι πάνω στην απόδειξη και ζήτησε από το γκαρσόν, να τους το πάει.

Την ώρα που το διάβαζαν νομίζοντας πως ήταν ραβασάκι και είχαν φουσκώσει σαν τα παγώνια το γέλιο τους πάγωσε και κοίταζαν αμήχανα γύρω – γύρω ψάχνοντας με το βλέμμα, ποιος το έστειλε, τον ρώτησα τι έγραψες και μου είπε:

Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΤΑΣΗ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΚΥΡΙΟΙ !

Το θέμα είναι να είσαι συνειδητοποιημένος και να τα έχεις βρει με τα θέλω σου και τις ανάγκες σου ώστε να μην υποβάλλεις και τρίτους σε βάσανα προκειμένου να ικανοποιήσεις και να τα βγάλεις πέρα με τις προσωπικές σου αναζητήσεις.

Απλά αν δε μπορείς να μείνεις πιστός σε μια σχέση και σ’ ένα σύντροφο δε χρειάζεται να μπεις στη διαδικασία αυτή. Οι σχέσεις δεν είναι για όλους, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όπως κι ο γάμος δεν είναι για όλους, τα παιδιά ή η καριέρα. Αν δε σου βγαίνει λοιπόν είναι εντάξει. Είναι αποδεκτό κι είναι δικαίωμά σου.

Αν όμως τελικά το κάνεις, καν’ το σωστά. Πόσο πιο πολύ ανέβηκε στα μάτια μου δε φαντάζεστε !!!

Τον λάτρεψα ακόμα πιο πολύ !!!!!!

Μαρία Σαραλιώτη