Covid-19:Παγκόσμια απειλή, ανησυχία και χιούμορ
Ποιο, άλλωστε, θα ήταν το φλέγον ζήτημα της επικαιρότητας εκτός του κορονοϊού; Με αφετηρία την -όχι τόσο όσο πιστεύεται- μακρινή μας Κίνα, όπου υλοποιήθηκε η εμφάνιση του πρωταρχικού κρούσματος του εν λόγω ιού και την ταχύτατη εξάπλωσή του σχεδόν στα ήμισυ της υφηλίου. Άμεση η μεταδοτικότητα της ασθένειας, ακόμη και με ένα φτάρνισμα ή γέλιο, σοκαριστικός και ο ρυθμός εξάπλωσης της γιγαντιαίας προπαγάνδας, ιδίως όπως παρουσιάζεται στα Μέσα. Γιατί, βεβαίως, πως αλλιώς να χειραγωγηθεί ο λαός μιας χώρας, αν δεν αφορά θέματα υγείας και ανάπτυξης;
Κρούσματα; Υπάρχουν! Πάσχοντες-ασθενείς; Σίγουρα!
Σχολεία να κλείνουν, ώστε να απολυμανθούν, πανεπιστήμια να αναστέλλουν την λειτουργία τους, κόσμος πανικόβλητος να αγοράζει και χρησιμοποιεί αντισηπτικά μετά από οποιαδήποτε αλληλεπίδραση. Μέτρα ασφαλείας εμπλεκόμενοι φορείς, ΑΠΕ, ΕΕΠΔΥ, ΕΟΕΠΝ.
Ο τρόπος, όμως, που διακωμωδείται είναι αξιοπρόσεκτος. Ράφια να αδειάζουν αφενός από markets, αφετέρου από φαρμακεία, προϊόντα να αποθηκεύονται σε κάθε είδους ντουλάπια στα σπίτια των «τρομοκρατημένων» -το λιγότερο- πολιτών. Να στέκεται έμπνευση και αφορμή για την δημιουργία ποικίλων ανεκδότων, αστείων, ακόμη και παρωδίας ήδη υπαρχόντων τραγουδιών, αστειευόμενα πως είμαστε τολμηροί να κυκλοφορούμε εκτός σπιτιού, πόσο δε μάλλον δίχως κάποια προστατευτική μάσκα (ΣΟΚ και ΔΕΟΣ).
Τουλάχιστον, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι διαθέτουμε χιούμορ, έστω και σε τέτοιες δύσκολες ώρες.