Social Media: Πόσο εύκολα μπαίνει κάποιος στη διαδικασία να συνομιλεί με κάποιον που δεν έχει γνωρίσει ποτέ ξανά από κοντά, και πως αντιδρά στην εξέλιξη αυτής της γνωριμίας; 

Υπάρχουν αρκετές ιστοσελίδες που κερδίζουν όλο και περισσότερο έδαφος τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας, οι λεγόμενες «Dating Sites». Οι σελίδες αυτές των online γνωριμιών είναι επιχειρήσεις του διαδικτύου. Σε αυτές είναι εφικτή μια πρώτη -μεταξύ αγνώστων- επαφή με την ανταλλαγή μηνυμάτων. Οι πρώιμοι άγνωστοι δύνανται να συνομιλούν μοιράζοντας πληροφορίες για τις ζωές τους, την καθημερινότητα ή τα ενδιαφέροντά τους. 

Για να εισέλθει κάποιος απαιτείται μια εγγραφή με στοιχεία και συνήθως είναι απλή και δωρεάν. Δημιουργεί το προφίλ του ανεβάζοντας φωτογραφίες, φανερές μόνο σε όποιον το επισκέπτεται. Με το πάτημα απλώς ενός κουμπιού, δηλαδή, υλοποιείται η θέαση της ψηφιακής εκείνης  κοινωνίας με την αμεσότατη γνωριμία δίχως γεωγραφικούς περιορισμούς να την κωλύει. 

Πραγματοποιήθηκε σχετική με το ζήτημα αυτό έρευνα και τα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου είναι τα ακόλουθα:

Από τους 33 ερωτηθέντες το ποσοστό των γυναικών ανέρχεται στο 21,2% έναντι του 78,8% αντρών, με το 42,5% να βρίσκονται στις ηλικίες μεταξύ 19-28 και το υπόλοιπο 57,5% να ανήκει στην ηλικιακή ομάδα των 29-59 ετών.

Αυτές είναι οι απαντήσεις που μας έδωσαν:

Το 91% των ερωτηθέντων διατηρεί προφίλ στα social media, ενώ το 51,5% εξ αυτών διαθέτει -ή διέθετε- λογαριασμό σε online dating site, αφιερώνοντας πάνω από 10 ώρες του διαθέσιμου χρόνου τους εβδομαδιαίως. Κυμαίνεται μεταξύ 80% με 88% το ποσοστό όσων υποστηρίζουν ότι έχουν πραγματοποιήσει κουβέντα με αγνώστους και υπήρξαν, όμως, ειλικρινείς με τις όποιες πληροφορίες μοιράστηκαν. 

Βέβαια, διχάζονται οι απόψεις με τους μισούς να υποστηρίζουν ότι νιώθουν πιο άνετα να συνομιλούν με κάποιον από το διαδίκτυο, εν συγκρίσει από κοντά, όπως επίσης και να γνωστοποιήσουν αυτό το γεγονός σε φίλους και συγγενείς τους.

Όπως προκύπτει από το γκάλοπ που έλαβε χώρα, η πλειοψηφία δημιούργησε το προφίλ κυρίως για να αστειευτούν περνώντας έτσι τον ελεύθερο χρόνο τους, αλλά και για λόγους συντροφικότητας. Ενώ, το 62% το διακατείχε φόβος και αμφιβολίες πριν την επικείμενη πρώτη έξοδο.

Το 68,5%, που ερωτήθηκε, βγήκε όντως για ένα πρώτο ραντεβού, με το μέσο όρο βαθμολόγησης του που προκύπτει να είναι το 7 με άριστα το δέκα. Η αιτία, όμως, που δεν συνέχισε σε μια δεύτερη έξοδο έγκειται στο συμβάν ότι δεν καλύπτει τις προσωπικές επιθυμίες που ορίζει η έκαστη προσωπικότητα.

Από την άλλη όψη του νομίσματος, μόνο το 15% με 16% θεωρεί ακράδαντα ότι έχει αντιμετωπίσει με διαφορετικό τρόπο τον -αρχικά-  άγνωστο παρτενέρ στο πρώτο ραντεβού, και, εν συνεχεία, ότι δεν επηρεάστηκε η καθημερινότητα και συλλήβδην η ρουτίνα της ζωής του. 

Η μεγάλη απόκλιση των ποσοστών παρατηρείται στους εξής ακόλουθους τομείς. Το 32% έφτασε μέχρι το σημείο να συνάψει σχέση με κάποιον που γνώρισε διαδικτυακά. Ενώ, το 78% δεν έχει κρατήσεις επικοινωνία έως σήμερα με online παρτενέρ. 

Συμπερασματικά, από όλους τους συμμετέχοντες στην έρευνα το 69% θα ξαναδημιουργούσε λογαριασμό σε ιστότοπο γνωριμιών, και όπως παρατηρείται το 56,5% τάσσεται ΥΠΕΡ των γνωριμιών μέσω ιντερνέτ, αναζητώντας.

*Κίνδυνοι*

Εύλογα, είναι αδύνατη η γνώση των πραγματικών σκοπών των ατόμων που συνομιλούν διαδικτυακά. Να τι πρέπει να προσέξετε στα site γνωριμιών.

• απάτη και εξαπάτηση για υποκλοπή προσωπικών δεδομένων
• fake profiles με ψεύτικα στοιχεία και φωτογραφίες
• εξαπάτηση για απόσπαση χρημάτων

Το ερωτηματολόγιο

1. Φύλο:
2. Ηλικία:
3. Έχεις Social Media:
4. Έχεις/Είχες προφίλ σε site γνωριμιών:
5. Για ποιο λόγο έκανες το προφίλ:
   1. Συντροφιά, 2. Δικτύωση, 3. Επιβεβαίωση, 4. Αστείο, 5. Άλλο
6. Περνούσες πάνω από 10 ώρες εβδομαδιαίως:
7. Ένιωθες πιο άνετα πίσω από την οθόνη:
8. Έχεις μιλήσει με κάποιον/α άγνωστο/η:
9. Ήσουν ειλικρινής:
10. Βγήκατε ραντεβού:
11. Είχες αμφιβολίες/φόβο:
12. Φέρθηκες διαφορετικά στο 1^ο ραντεβού:
13. Πόσο θα βαθμολογούσες το 1^ο ραντεβού (1 έως 10):
14. Γιατί δεν βγήκες 2^η φορά:
    1. Δεν ήταν όπως το περίμενα, 2. Δεν πέρασα καλά, 3. Άλλο
15. Επηρέασε τη ζωή/καθημερινότητά σου:
16. Το μοιράστηκες με φίλους συγγενείς:
17. Κάνατε σχέση:
18. Έχετε ακόμη επικοινωνία:
19. Θα το ξανάκανες:
20. Είσαι ΥΠΕΡ ή ΚΑΤΑ του online dating:

Αικατερίνη Συμφέρη

Αικατερίνη Συμφέρη

Στις 12 Ιουνίου λήγει η σχολική  χρονιά για τη Γ’ Λυκείου. Την απόφαση για το άνοιγμα αυτών υπεραμύνθηκε η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, επαναλαμβάνοντας ότι δόθηκε η προτεραιότητα λόγω των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Το άνοιγμα των σχολείων ήταν απόφαση της κυβέρνησης, με την ομόφωνη στήριξη της Επιτροπής των Ειδικών, προσθέτοντας ότι επιλέχθηκε το πιο συντηρητικό σχέδιο προκειμένου να διασφαλιστούν οι συνθήκες υγιεινής μαθητών και εκπαιδευτικών και η επιτυχής ολοκλήρωση τους.

Πότε: 

Παύει η σχετική αγωνία των υποψηφίων, οι οποίοι μέχρι πρότινος προετοιμάζονταν για τις εξετάσεις δίχως χρονικό ορίζοντα. Ενάμιση μήνα έχουν στη διάθεσή τους οι υποψήφιοι των Πανελλήνιων 2020. Οι ημερομηνίες και ο τρόπος διεξαγωγής των Πανελλήνιων εξετάσεων του 2020, μετά την επιδημία του κορονωϊού, ορίζεται η 15η Ιουνίου 2020 για τα Γενικά Λύκεια και η 16η Ιουνίου για τα Επαγγελματικά Λύκεια. 

Εξεταστέα ύλη: 

Η ύλη έχει μειωθεί σημαντικά και περιορίζεται «σε όσα είχαν διδαχθεί προς της αναστολής λειτουργίας των σχολείων». Η αποστολή φέτος της επιτροπής που θα επιλέξει τα θέματα των Πανελλήνιων 2020 θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη.

Διεξαγωγή:

Για την διεξαγωγή τους θα χρησιμοποιηθεί υπερδιπλάσιος αριθμός αιθουσών με στόχο ο αριθμός των υποψηφίων που βρίσκονται στις αίθουσες να μην υπερβαίνει τους 10 ανά αίθουσα με δύο επιτηρητές. Οι υποψήφιοι θα βρίσκονται σε απόσταση μεγαλύτερη των δύο μέτρων μεταξύ τους και θα εισέρχονται έναν ένας. Για το λόγο αυτό θα χρησιμοποιηθούν και τα σχολικά συγκροτήματα των γυμνασίων. Θα χρησιμοποιηθούν αυστηρά μέτρα αντισηψίας για καθηγητές και επιτηρητές, ενώ, όσον αφορά τους υποψηφίους που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες θα υπάρξει ειδική μέριμνα. 

Αικατερίνη Συμφέρη

Η Πρωτομαγιά είναι απεργία και όχι αργία, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα και σε πολλές ακόμη χώρες της υφηλίου, με υπηρεσίες και επιχειρήσεις να παραμένουν κλειστές.

1. Αφενός πρόκειται για τη μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης κι αυτό έγκειται στο εξής:
   Για τους αρχαίους λαούς ημερολογιακά η εν λόγω ημέρα βρίσκεται, για το βόρειο ημισφαίριο, μεταξύ εαρινής ισημερίας και θερινού ηλιοστάσιου. Άλλωστε, θέτει τις ρίζες της στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος, με πολλά από τα αρχαία έθιμα να επιβιώνουν μέχρι και σήμερα. Στην Ελλάδα εορτάζεται εθιμοτυπικά με τη δημιουργία στεφανιών από λουλούδια. 

Απαρχή:

Οι πρώτοι εορτασμοί της ορίζουν ως αφετηρία την προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές, όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νυκτός του Walpurgis, στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Με τον εκχριστιανισμό, όμως, ακολούθησε η απαγόρευση και η λήψη χριστιανικού χαρακτήρα, χάνοντας έτσι το θρησκευτικό της νόημα. Ακόμη και σήμερα επιβιώνουν τα έθιμά της, όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι, με τις νέο-παγανιστικές ομάδες να προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα. Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης εορταζόταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού με το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου να συμπίπτει με τη μέση του καλοκαιριού.

2. Η πρώτη Μαΐου είναι η μέρα ορόσημο για τους αγώνες του εργάτη, μετά από την εξέγερση των εργατών του Σικάγου.

   Τότε με το σχεδόν ανύπαρκτο κανονιστικό πλαίσιο εργασίας στις ΗΠΑ, οι εργοδότες μπορούσαν να απασχολούν το προσωπικό τους κατά το δοκούν, ακόμη και τις Κυριακές. Έτσι, τη 1^η Μαΐου του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας οκτάωρο ωράριο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Περίπου μισό εκατομμύριο πληθυσμού συμμετείχε στις απεργίες διαδηλώνοντας ειρηνικά στην πλατεία Haymarket, που αστυνομικές εντολοδόχοι δυνάμεις διέλυσαν δια της βίας τη συγκέντρωση. Την επομένη αποφασίστηκε συλλαλητήριο για καταδίκη της αστυνομικής βίας από τους αναρχικούς έχοντας ως συνέπεια την επίσημη κατάληξη οκτώ νεκρών αστυνομικών και τεσσάρων διαδηλωτών.

Η διεθνής προβολή της αποτέλεσε λίκνο της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Εορτής.

Μιας ετήσιας γιορτής, με παγκόσμιο χαρακτήρα των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας. Με συγκεντρώσεις και πορείες, η εργατική τάξη καθορίζει το διεκδικητικό της πλαίσιο για το μέλλον, προβάλλοντας τα κοινωνικά και οικονομικά της επιτεύγματα.

Πότε θεσπίζεται:
Θεσπίζεται στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι.

Ελλαδικός χώρος:
Τα πρώτα εργατικά κινήματα συσπειρώθηκαν τον 19ο αιώνα παράλληλα με την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας. Υπό οθωμανική διοίκηση, η πρώτη απεργία πραγματοποιήθηκε στη Δράμα το 1888, με κύριο αίτημα τη μείωση στις 10 ώρες εργασίας ημερησίως από τις υπάρχουσες 13. Η πρώτη συγκέντρωση έλαβε χώρα το 1892 από το Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη, ενώ το επόμενο έτος πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός και διαδήλωση με εγκεκριμένο ψήφισμα: οκτάωρο εργασίας, Κυριακή-αργία και κρατική ασφάλιση σε θύματα εργατικών ατυχημάτων. Ακρογωνιαίος λίθος στάθηκε η απεργία και διαδήλωση των καπνεργατών, που «πνίγηκε στο αίμα» από την κυβέρνηση Μεταξά, με συνολικά δώδεκα νεκρούς.

Πότε καθιερώνεται:
Καθιερώνεται το 1937 ως η «Ημέρα Εορτασμού της Εργασίας», και η τελευταία εβδομάδα του Απριλίου ως «Εβδοµάς Εργατικής Αµίλλης». Επειδή 1^η Μαΐου ήταν Σάββατο και εργάσιμη, επελέγη η επομένη, Κυριακή 2 Μαΐου, γιορτή με μαζικό χαρακτήρα. Πλέον, με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης μετατίθεται η αργία της 1^ης  Μαΐου σε άλλη εργάσιμη ημέρα, εφόσον συμπίπτει: με Κυριακή, ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας ή Δευτέρα του Πάσχα. 

Καραντίνα:

Παρά τα μέτρα της τρέχουσας κατάστασης της καραντίνας και της απαγόρευσης της κυκλοφορίας που θα ισχύουν έως και την 4^η Μαΐου, η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), προέβη σε προκήρυξη 24ωρης πανελλαδικής υποχρεωτικής απεργίας την Παρασκευή 1^η  Μαΐου 2020 σύμφωνα με το άρθρο 14 του Ν. 4468/2017- ΦΕΚ Τεύχος Α 61/28.04.2017, προκειμένου η εργατική τάξη να αποτίσει φόρο τιμής στην ιστορία, τους αγώνες και τους νεκρούς της, με κατάθεση στεφάνων σε μνημεία αγωνιστών. Σε αυτό το πλαίσιο, οι συμβολικοί εορτασμοί της -με τήρηση κανόνων και αποστάσεων- μεταφέρονται για το πρώτο Σάββατο μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων. 

Συμπερασματικά:
Όπως προκύπτει από τα προαναφερθέντα, το ζητούμενο είναι να αναδεικνύεται η έννοια της αλληλεγγύης μεταξύ των κοινοτήτων και των κρατών, συνιστώντας το διαχρονικό αντίδοτο. Άλλωστε, πρόκειται για μια ημέρα με έντονο αγωνιστικό χαρακτήρα της Εργατικής Τάξης για την πάλη στην σφαίρα της ισότητας και δικαιοσύνης.

Ο αγώνας των εργατών του Σικάγο για την καθιέρωση του οκταώρου σήμερα αποκτά ξανά νόημα, διότι σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο επιχειρείται να ανατραπεί ό,τι κατακτήθηκε με σκληρούς αγώνες από την εργατική τάξη. Μέλει, δηλαδή, να είναι μια ατέρμονη κατάσταση πάλης των τάξεων στη νεότερη εποχή. 

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Πρωτομαγιά η γιορτή της άνοιξης! Όπως η παράδοση ορίζει γίνεται το μαγιάτικο στεφάνι για τον στολισμό της πόρτας. Ο συμβολισμός που έγκειται είναι ότι φέρνει τύχη και ευημερία, κυρίως στις ανύπαντρες γυναίκες, και προστατεύει από το «κακό» μάτι.

Συνήθως, χρησιμοποιείται μια ευλύγιστη βέργα από κλίμα που δένεται κυκλικά και στολίζεται με λουλούδια και κλαδάκια, όπως αμυγδαλιά, συκιά και ροδιά.

Παρακάτω η ομάδα του CityVibes σας προτείνει πρωτότυπες ιδέες:

1. Βέργες και κλαδάκια για έναν όμορφο φιόγκο με πολλά λουλούδια

2. Minimal απλή εκδοχή

3. Μόνο ένα είδος λουλουδιού, και μονόχρωμο

4. Για boho style λουλούδια στα μαλλιά δίχως ενοχές υπερβολής: 

• Κατά μήκος, ιδανικό σε μακριά μαλλιά

• Στην πλεξούδα

• Σε ένα χαλαρό χαμηλό sinion

Αικατερίνη Συμφέρη

2 συνταγές για γρήγορα και εύκολα σπιτικά κουλουράκια που θα σας λύσουν τα χέρια.

1η Συνταγή

2η συνταγή

Συμβουλές:

• Εάν υπάρχει κενό ανάμεσα στα κουλουράκια είναι λιγότερες οι πιθανότητες να κολλήσουν μεταξύ τους όσο θα φουσκώνουν λόγω ψησίματος.
• Μόλις ροδίσουν για πέντε λεπτά αν μείνουν στη σχάρα θα στεγνώσουν καλά και θα παραμείνουν τραγανά.
• Ιδανικός συνδυασμός είναι με γάλα ή με καφέ.

Αικατερίνη Συμφέρη

Σύμφωνα με το αγιολόγιο, ο Άγιος Γεώργιος ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός που καταδικάστηκε σε θανατική ποινή, διότι δεν αποκήρυξε τη χριστιανική του πίστη. Στη συνέχεια, αγιοκατατάχθηκε ως Μεγαλομάρτυρας και αποκαλείται ο Τροπαιοφόρος. 

Βίος:

Ο πατέρας του ήταν Έλληνας Συγκλητικός Γερόντιος, στρατηλάτης στο αξίωμα κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και καταγόταν από πλούσια και επίσημη γενιά της Καππαδοκίας. Η μητέρα του ονομαζόταν Πολυχρονία, ήταν χριστιανή και γόνος από το γνωστό Λύδδα της Παλαιστίνης. Λόγω του θανάτου του πατρός του, μετοίκησαν εκεί, όταν βρισκόταν σε μικρή ηλικία.

Κατά κάποιες εξιστορήσεις, ο τόπος γέννησης του Αγίου είναι η Σεβαστούπολη της Αρμενίας και υπήρξε αρχικά ειδωλολάτρης, αλλά έπειτα βαπτίσθηκε Χριστιανός στην Καππαδοκία, όπου έγινε μέλος της Εκκλησίας.

Ήδη από τα 18 έτη κατατάχθηκε στο ρωμαϊκό στρατό. Διακρίθηκε τόσο για την τόλμη, όσο και τον ηρωισμό του και έλαβε το αξίωμα του Τριβούνου, του Δούκα (διοικητή), του Κόμη (συνταγματάρχη).

Μαρτύριο:

Το 303 μ.Χ., με τους διωγμούς του Διοκλητιανού, ο Γεώργιος ομολογεί την χριστιανική του πίστη. Ακολούθησε μια σειρά φρικτών βασανιστηρίων: τον λόγχισαν, του ξέσκισαν τις σάρκες του με ειδικό τροχό από μαχαίρια, τον έριξαν σε λάκκο με βραστό ασβέστη, τον ανάγκασαν να βαδίσει με πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια και μαρτύρησε, τελικώς, με αποκεφαλισμό. Το λείψανό του θάφθηκε μαζί με της μητέρας του, η οποία μαρτύρησε την ίδια ή την επόμενη ημέρα.

Ο εορτολογικός κύκλος, που δημιουργείται μέσα στο λειτουργικό χρόνο της Εκκλησίας, δείχνει την περίοπτη θέση του Αγίου στη ζωή της. Από την υμνογραφία της κοσμείται με τα επίθετα «ο μαργαρίτης ο πολύτιμος», «ο αριστεύς ο θείος», «ο λέων ο ένδοξος», «ο αστήρ ο πολύφωτος», «του Χριστού οπλίτης», «της ουρανίου στρατιάς ο συνόμιλος».

Παράδοση:

Θεωρείται προστάτης αφενός του Πεζικού και του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, επειδή ο βίος του είναι στρατιωτικός, και αφετέρου της Αγγλίας. Επίσης, θεωρούνταν Άγιος προστάτης των Σταυροφόρων, οι οποίοι έφεραν στη Δύση το λείψανό του από την Παλαιστίνη, καθώς επίσης και των Προσκόπων.

Μια αξιοπρόσεκτη διήγηση είναι αυτή που μιλάει για το φόνο του δράκοντα και τη σωτηρία της βασιλοπούλας. Το θηρίο αυτό φιλούσε το νερό μιας πηγής κοντά στη Σιλήνα στη Λιβύη και το άφηνε να τρέχει μόνον όταν έβρισκε κάποιον άνθρωπο να φάει. Οι κάτοικοι της περιοχής όριζαν με κλήρο το θύμα του δράκοντα. Όταν ήρθε κάποια στιγμή η σειρά της βασιλοπούλας, την έσωσε ο Άγιος Γεώργιος, φονεύοντας τον δράκο με το κοντάρι του.

Λόγω της ιπποτικής του συμπεριφοράς, έγινε τόσο δημοφιλής στην Ευρώπη, όπου η γιορτή είναι ίσης σημασίας με αυτή των Χριστουγέννων. Στο Συμβούλιο της Οξφόρδης το 1222, η ημέρα του κηρύχθηκε επίσημη αργία καθιστώντας τον προστάτη Άγιο της χώρας, ενώ και ως έφιππος, θεωρείτο προστάτης Άγιος των ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης.

Λαογραφία:

Ο μήνας Απρίλιος, που εορτάζεται ο Άγιος Γεώργιος ονομάζεται και “Αϊγιώργης”, ή “Αϊγιωργίτης και σηματοδοτεί την αρχή της άνοιξης. Συνδέεται με τη γεωργία και τον πολλαπλασιασμό και θεωρείται η απαρχή διάφορων γεωργικών εργασιών. Το όνομα «Γεώργιος» είναι ελληνικό, προέρχεται από το ουσιαστικό «γεώργιον» που σημαίνει καλλιεργήσιμο. Αλλά ο Άγιος είναι και προστάτης των κτηνοτρόφων, διότι η εορτή του συμπίπτει με την εποχή που θα αφήσουν τα χειμαδιά και θα ανέβουν στα βουνά. Επιπλέον, ένα σημαντικό έθιμο που σχετίζεται με την εορτή είναι το Κουρμπάνι, δηλαδή η τελετουργική σφαγή ζώων και η διανομή του κρέατος σε κοινή εστίαση.

Στη λαϊκή μνήμη ήταν γνωστή η νομισματική απεικόνιση του Μεγάλου Αλέξανδρου να σκοτώνει τον λέοντα, πολύ πριν την ομόλογη σκηνή της Ορθοδοξίας. Όπως, επίσης, χαρακτηριστική είναι η σύγχρονη εκδοχή της γνωστής αρχαίας παροιμίας, αντικαθιστώντας την Αθηνά: «Άγιε μου Γιώργη βόηθα με, κούνα και συ το χέρι σου».

Εορτασμός:

Η μνήμη του τιμάται στις 23 Απριλίου και συμπίπτει με την ημέρα της Διακαινησίμου.

Κάποιες χρονιές η εορτή είναι μετακινητή, όταν πέφτει πριν από το Πάσχα, και έτσι γιορτάζεται τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, για το λόγο ότι τα εκκλησιαστικά τροπάρια του Αγίου Γεωργίου περιέχουν αναστάσιμα λόγια που δεν είναι δυνατό να ψαλθούν πριν από την Ανάσταση.

Ελλαδικός χώρος:

Στην Ελλάδα υπάρχει σχεδόν σε κάθε περιοχή κι από ένα εξωκλήσι ή μια εκκλησία που να είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Αγίου, με το όνομα «Γεώργιος» να είναι από τα πλέον συνήθη. Έως και σήμερα κατά μήκος όλης της γεωγραφικής έκτασης του ελλαδικού χώρου τιμάται και εορτάζεται ο Άγιος με πλήθος εθίμων να λαμβάνουν χώρα, όπως οι αυτοσχέδιες ιπποδρομίες προς τιμήν του, οι τριήμερες εκδηλώσεις και η αναπαράσταση της νίκης του επί του δράκου.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, η «εορτή των εορτών», αυτή της Ανάστασης και φυσικά η τελευταία ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής με τις ρίζες της να έγκεινται στην αρχαία Αίγυπτο. Κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζεται η εις Άδου Κάθοδος του Χριστού.

Προέλευση της λέξης:

1. Το Χριστιανικό Πάσχα προέρχεται από το Εβραϊκό Πεσάχ, «Peshah ή Pasah», που κατά την ελληνοποιημένη απόδοσή του σημαίνει το πέρασμα, τη διάβαση. Ως η πρώτη από τις τρεις ετήσιες μεγάλες εορτές των Ισραηλινών καθιερώνεται εις ανάμνησιν της απελευθέρωσης από τους Αιγυπτίους με την θαυματουργή διάβαση της Ερυθράς θάλασσας και συλλήβδην από τη φαραωνική δουλεία στην ελευθερία. Πιστεύεται ότι διέφυγαν μετά τη σφαγή των πρωτοτόκων χάρη στο αίμα του αμνού με το οποίο άλειψαν τις πόρτες των σπιτιών τους. Άλλωστε, ο πασχάλιος αμνός των Ιουδαίων ήταν σύμβολο και τύπος του αληθινού πασχαλίου αμνού, του Χριστού, που θυσιάστηκε για την ανθρωπότητα και την λύτρωσε με το αίμα Του τη δουλεία της αμαρτίας. 
2. Ο Χριστιανισμός πήρε το Πάσχα από τους Εβραίους και το ανανοηματοδότησε. Η λέξη προέρχεται από την ελληνική «Πάσχειν» προς τιμήν των Παθών του Χριστού. Οι Χριστιανοί γιορτάζουν το Πάσχα, την ανάσταση του Χριστού και την απελευθέρωσή τους από την αμαρτία και το θάνατο, δηλαδή τη λύτρωση και το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή. Επιπλέον, γιορτάζεται και η ανάσταση της άνοιξης, το ξύπνημα της φύσης μετά τη νάρκη του χειμώνα.

Καθορισμός ημερομηνίας και σημασία:

Θεωρείται η μεγαλύτερη κινητή εορτή. Καθορίστηκε από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ. και εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας της 21 Μαρτίου. Αν η εν λόγω ημέρα ήταν Κυριακή, τότε το Πάσχα θα ήταν την επόμενη Κυριακή. Συνεπώς, πέφτει στο μεσοδιάστημα από 4 Απριλίου έως και 8 Μαΐου. 

Από την εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου, Ανατολικοί και Δυτικοί Χριστιανοί το γιορτάζουν σε διαφορετικές ημερομηνίες, οι μεν βάσει του παλαιού, οι δε βάσει του νέου ημερολογίου. Έως και σήμερα δεν έχουν καρποφορήσει οι προσπάθειες για κοινό εορτασμό όλων των δογμάτων και ομολογιών.

Στους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες, εορτασμοί δεν υπήρχαν, καθώς οι Χριστιανοί ήταν μια διωκόμενη μειονότητα. Μολαταύτα, τα πράγματα μέλλουν να αλλάξουν στις ημέρες του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου με τις πρώτες λειτουργίες να ξεκινούν στην Ιερουσαλήμ.

Ιστορικό υπόβαθρο:

Το ευαγγέλιο που διαβάζεται την εν λόγω ημέρα αναδεικνύει και εξαίρει το ρόλο των τριών μυροφόρων γυναικών που πηγαίνουν στον τάφο του Χριστού, για να αλείψουν το σώμα του με μύρο σύμφωνα με τα ταφικά έθιμα της εποχής. Βρίσκονται, όμως, αντιμέτωπες με την απουσία Του και ενσαρκώνοντας, έτσι, το βιβλικό θεμέλιο της ιεραποστολικής αγιότητας. Γίνονται, δηλαδή, οι πρώτοι απόστολοι της πίστης, αφού διαδίδουν την είδηση της Ανάστασης του διδασκάλου στους μαθητές του. Είναι αναλογική με την υμνογραφία ούσα εμπνευσμένη από τη βιβλική διήγηση με την παραβολή των τριών μάγων που πηγαίνουν να προσκυνήσουν το νεογέννητο μεσσία, με άγνωστη θεία καταγωγή, ποιητική αδεία. 

Στη συνέχεια, από μίσος Γραμματείς και Φαρισαίοι δωροδοκούν τους στρατιώτες, ώστε ισχυριστούν ότι το σώμα του Χριστού κλάπηκε και δεν αναστήθηκε. Όμως, ο Ιησούς εμφανίστηκε στους μαθητές στη Γαλιλαία, τους ευλόγησε και τους προέτρεψε να διασκορπιστούν για να διδάξουν τον λόγο Του συμπεριλαμβάνοντας το βάπτισμα στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Όπως ακριβώς και έγινε.

Ο Κύριος σταυρώθηκε και πέθανε την Παρασκευή, το βράδυ όπου οι Ιουδαίοι έτρωγαν τον πασχάλιο αμνό και αναστήθηκε μετά το Σάββατο. Δηλαδή πρώτη μέρα της εβδομάδας εξ’ ου και η ονομασία «Κυριακή».

Σήμερα:
Η τέλεση ξεκινά στις δώδεκα τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου με τον Όρθρο και συνεχίζει με την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, όπου και διαβάζεται η ευαγγελική περικοπή της παννυχίδος, που εξιστορεί την εμφάνιση του Κυρίου στους δώδεκα μαθητές την ημέρα της Ανάστασής Του. Το απόγευμα της επομένης τελείται ο Εσπερινός της Αγάπης ή αλλιώς η Δεύτερη Ανάσταση με την ονομασία να προέρχεται από τους Χριστιανούς να ανταλλάσουν μεταξύ τους το Φιλί της Αγάπης.

Τα μεσάνυχτα της Κυριακής του Πάσχα, ο ιερέας προσκαλεί τους πιστούς να «Δεύτε λάβετε φως», εκείνοι ανάβουν τις λαμπάδες τους με Αυτό -παραπέμποντας στο φως που έφερε ο Χριστός νικώντας το θάνατο και το σκοτάδι με την Ανάσταση- και ακολουθεί μια σειρά βεγγαλικών, ώστε να «διώχνονται τα κακά πνεύματα» κατά τη διάρκεια που ακούγεται ο ύμνος: Χριστός Ανέστη εκ νεκρώ, θανάτω θάνατον πατήσας και τους εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος. 

Έπειτα, μαζεύεται η οικογένεια και τρώνε όλοι μαζί μαγειρίτσα, τσουρέκι και τσουγκρίζουν τα κόκκινα αυγά, που συμβολίζουν με το χρώμα τους το αίμα του Χριστού. Νωρίς το πρωί γίνεται η απαραίτητη προετοιμασία για το σούβλισμα και ψήσιμο των αρνιών, των κατσικιών και των όποιων άλλων κρεατικών εδεσμάτων για το πασχαλινό γλέντι της ημέρας αυτής, της Λαμπρής. Ακολουθεί μεγάλη γιορτή με μουσικές και τραγούδια, με τον Κυριακάτικο οβελία, χαρές και χορούς.

Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα:

Οι πιστοί βιώνουν τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά με τη «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση». Ο Χριστός εκουσίως έπαθε και ανέστη για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους και φυσικά η μοιρολατρική λύπη απευθύνεται στις αμαρτίες αυτών. Μολαταύτα, μόνο σε συνδυασμό με την ειλικρινή μετάνοια θα επέλθει η υποκειμενική σωτηρία κατά την έλευση των εσχάτων.

Κλείνοντας, η πένθιμη ατμόσφαιρα της Μεγάλης Εβδομάδας και η χαρά που τη διαδέχεται το βράδυ της Ανάστασης ποικίλει ανά το Χριστιανικό κόσμο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην ανάσταση του Κυρίου, ενώ η Δυτική στο θρήνο για το θάνατό του.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Η Μεγάλη Εβδομάδα μνημονεύει το θάνατο και την Ανάσταση του Κυρίου και πρόκειται για τη μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του Χριστιανισμού. Αποτελεί την κορύφωση, το απόλυτο σύμβολο της αναγέννησης της επίγειας θνητότητας με την εξύψωση του πνεύματος στους ουρανούς, δηλαδή τη μετάβαση από τον θάνατο στη ζωή και μέλλουσα ελπίδα.

Αφενός τα ήθη και αφετέρου τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα είναι βγαλμένα από τις ρίζες της θρησκευτικής παράδοσης και τις διηγήσεις των προγόνων, που αναβιώνουν τόσο από γενιά σε γενεά, όσο και στο πέρασμα των αιώνων ή ακόμη και των χιλιετηρίδων. Διατηρούν, άλλωστε, ακέραιη την κατάνυξη και την απαραίτητη νηστεία της πιο εμβληματικής γιορτής της Ορθοδοξίας, ενώ κλιμακώνονται σταδιακά.

Μεγάλη Δευτέρα: Νηστεία

Είναι η αφετηρία όλων των ετοιμασιών για τον εορτασμό του Πάσχα και συλλήβδην της Μεγάλης Εβδομάδας. Σε επαρχιακά μέρη υπάρχει το έθιμο να ασπρίζουν με ασβέστη τις αυλές, τα ταβάνια και τους εξωτερικούς τοίχους, να βάφουν τις γλάστρες με πορφυρό χρώμα και να βγάζουν έξω όλα τα υπάρχοντα του σπιτιού. Επιπρόσθετα, ουκ ολίγοι επιλέγουν να νηστεύουν έκτοτε έως ότου να μεταλάβουν την Θεία Κοινωνία τη Μεγάλη Πέμπτη.

Μεγάλη Τρίτη: Καθαριότητα

Μια ημέρα αφιερωμένη στη συνέχεια της καθαριότητας του σπιτιού, ενώ ήδη λαμβάνουν χώρα οι ετοιμασίες για την προπαρασκευή των αρτοποιημάτων, που μέλλουν να καταναλωθούν τις προσεχείς μέρες. Δηλαδή συλλέγονται όλα τα απαραίτητα σκεύη και πρώτης ύλης αγαθά για το σκοπό αυτό.

Μεγάλη Τετάρτη: Ζυμάρι

Σύμφωνα με τις παραδόσεις, οι νοικοκυρές πηγαίνουν στο Μεγάλο Ευχέλαιο έχοντας μαζί τους μια σουπιέρα με αλεύρι, όπου στερεώνουν τρία κεριά, τα οποία καίνε κατά την τέλεση του Μυστηρίου. Έπειτα, το αλεύρι αυτό χρησιμοποιείται την επόμενη ημέρα στα πασχαλινά κουλουράκια μαζί με τα παιδιά τους, χωρίς προζύμι. Έπειτα, ο παπάς ακουμπά πάνω στη ζύμη το Σταυρό με το Τίμιο Ξύλο και το ζυμάρι φουσκώνει. Αυτό αποτελούσε το προζύμι ολόκληρης της χρονιάς.

Στη λειτουργία της εν λόγω ημέρας, ο ιερέας μυρώνει με λάδι το μέτωπο των πιστών, καθώς και τις παλάμες σε κάθε όψη. Ακόμη, επέλεγαν να πάρουν κι ένα βαμβάκι με λίγο λάδι επιστρέφοντας στο σπίτι, ώστε να μυρώσουν με τον ίδιο τρόπο τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας που δεν δύνανται να παρευρεθούν. 

Μεγάλη Πέμπτη: Λαμπρή

Τη Μεγάλη Πέμπτη πηγαίνουν το πρωί στην εκκλησία οι πιστοί για να πιούν το αγίασμα και να κοινωνήσουν παίρνοντας μαζί τους ένα μπουκαλάκι ξύδι ή λεμόνι. Ύστερα απλώνουν ένα κόκκινο πανί σε μπαλκόνι ή παράθυρο, που συμβολίζει το αίμα του Χριστού. 

Ακόμη, βάφουν τα κόκκινα αυγά και ζυμώνουν τα πασχαλινά τσουρέκια, τα εφτάζυμα ψωμιά, τα «λαμπροκούλουρα» και το χριστόψωμο. Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, φτιάχνουν ντολμαδάκια και κολοκυθοκορφάδες από αμπελόφυλλα τοποθετώντας στο μέσω αυτών χοχλιούς.

Το βράδυ στην εκκλησία περιφέρεται ο Σταυρός με τον Ιησού και κοπέλες αναλαμβάνουν να στολίσουν τον Επιτάφιο με γιρλάντες από λευκά άνθη και έπειτα όλοι προσκυνούν και περνούν κάτω από τον Επιτάφιο, ενώ ακόμη και να διανυκτερεύουν, ώστε να «φυλάγουν και μοιρολογούν το Χριστό». Σε κάποια μέρη πραγματοποιείται η ετοιμασία του Ιούδα για το κάψιμό του. Με παλιά ρούχα φτιάχνεται το ομοίωμα και περιφέρεται από σπίτι σε σπίτι ζητώντας «καψίδια». 

Μεγάλη Παρασκευή: Πένθος

Τη Μεγάλη Παρασκευή ως την ημέρα των Παθών, οι πιστοί πάνε στην εκκλησία και πίνουν Αγίασμα –το οποίο δεν το μεταφέρουν στο σπίτι. Η νηστεία αρκείται σε νερόβραστα, δίχως χρήση λαδιού, καθώς και στην αποχή από κάθε είδους εργασία. Αρκετοί είναι αυτοί που φτιάχνουν σούπα από ταχίνι και άλλοι συνηθίζουν να πίνουν ξίδι εις ανάμνηση της προδοσίας. 

Το απόγευμα γίνεται η εξόρμηση στους τάφους των οικείων, για την περιποίηση, τον καθορισμό και το άναμμα των καντηλιών, ώστε να μην τα βρει η Θεία Ανάσταση σβηστά. Έπειτα, γίνεται η αποκαθήλωση και το βράδυ τελείται η περιφορά του Επιταφίου με συνοδεία εξαπτέρυγων και χορωδία, με πένθιμα εμβατήρια και πλήθος κόσμου να ακολουθεί κρατώντας αναμμένα κεριά ή λαμπάδες καθ’ όλη τη διάρκεια της λιτανείας. Κάποιοι ραίνουν τον επιτάφιο με λουλούδια, ενώ άλλοι τα παίρνουν, διότι θεωρούνται ευλογημένα και τα τοποθετούν στο εικονοστάσι του σπιτιού. Παλιότερα, φτιάχνονταν φυλαχτά για τους ναυτικούς, ενώ ορισμένοι τα χρησιμοποιούσαν ως γιατρικό.

Μεγάλο Σάββατο: Χριστός Ανέστη

Όπως είθισται ήδη από τις πρωινές ώρες ηχούν οι καμπάνες της εκκλησίας με τη μέρα να είναι αφιερωμένη στην αποχή από κάθε είδους εργασία. Μετά την πρωινή λειτουργία ακολουθεί το έθιμο της σφαγής των αρνιών και η προετοιμασία της μαγειρίτσας.

Στα Ιεροσόλυμα τελείται η Αφή του Αγίου Φωτός και της Ανάστασης και διανέμεται σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο. Στις δώδεκα τα μεσάνυχτα συγκεντρώνονται οι πιστοί στην εκκλησία, για να υποδεχτούν το Άγιο Φως με τις φράσεις «Χριστός Ανέστη»-«Αληθώς Ανέστη», όπου βεγγαλικά και μπαλωθιές λαμβάνουν χώρα. Στην συνέχεια, μεταφέρουν το φως στο σπίτι τους, κάνοντας στην εξώθυρα το σημάδι του σταυρού με τον καπνό του κεριού και ανάβουν το καντήλι στα εικονίσματα κρατώντας το αναμμένο τουλάχιστον για σαράντα ημέρες, ανανεώνοντάς το στην επόμενη Ανάσταση.

Ακολουθεί το γιορτινό τραπέζι με μαγειρίτσα, τσουρέκι και τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών.

Κυριακή του Πάσχα

Στο πασχαλινό τραπέζι της Λαμπρής γίνεται γλέντι με τραγούδια και χορούς να κρατάνε μέχρι αργά το βράδυ. Με μεγάλα τραπέζια με το ψητό αρνί οβελία στη σούβλα, το κοκορέτσι και το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών. Το τελευταίο συμβολίζει τη γέννηση, όπως όταν σπάει το τσόφλι και βγαίνει μία νέα ύπαρξη στο φως. 

Κάποτε το λαμπριάτικο γλέντι επεκτεινόταν για όλη την επόμενη εβδομάδα, ως την Κυριακή του Θωμά, και ονομάζονταν διακαινήσιμος ή ασπροβδομάδα. Σε αντίθεση με σήμερα που από την Τρίτη του Πάσχα γυρνάνε όλοι στις δουλειές τους.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών, ή επίσημα Αγία και Μεγάλη Εβδομάς, σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο οριοθετείται ως η αμέσως επόμενη εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής ήδη από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Λέγεται επίσης και «Εβδομάδα ξηροφαγίας» ή «άπρακτος εβδομάς», επειδή ακολουθείται αυστηρή νηστεία και πλήρης αποχή από κάθε εργασία αντιστοίχως.

Έχει ως χρονολογική αφετηρία το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων, ολοκληρώνεται το Μεγάλο Σάββατο και πήρε την ονομασία της από τα κοσμοσωτήρια γεγονότα που συνέβησαν στη διάρκειά της, τα Άγια Πάθη –Σταύρωση, Ταφή και εκ νεκρών Ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Ο όρθρος κανονικά τελείται κάθε πρωί, πλέον όμως γίνεται το προηγούμενο απόγευμα για λόγους ποιμαντικούς και οικονομίας, ώστε όσοι εργάζονται να δύνανται να παρακολουθήσουν και να συμμετέχουν στην επιτέλεση, τον επονομαζόμενο πια Εσπερινό. Τα ευαγγελικά αναγνώσματα, άλλωστε, αναφέρονται διαδοχικά στα τελευταία γεγονότα της ζωής του Κυρίου. 

Κυριακή των Βαΐων

• Είναι η τελευταία Κυριακή προ Πάσχα συνδεόμενη με την ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όπου ο λαός τον υποδέχθηκε με επευφημίες και «βαΐα των φοινίκων». Συνάμα αρχίζει η πορεία Του προς το Πάθος με αρχιερείς και Φαρισαίους να έχουν αποφασίσει τη θανάτωσή Του.

Έτσι, ως ανάμνηση μέχρι σήμερα τιμάται με κλαδιά δάφνης, η εκκλησία στολίζεται πένθιμα και με αντίστοιχα άμφια οι ιερείς, ενώ μπροστά στην Ωραία Πύλη τοποθετείται η εικόνα Του.

Μεγάλη Δευτέρα

• Γίνεται λόγος για τον ενδέκατο γιο του προπάτορα πατριάρχη Ιακώβ, τον Πάγκαλο Ιωσήφ, δηλαδή αυτόν με την ωραία όψη και αγαθή ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει και προαναγγέλλει με την περιπέτειά του αυτή τη δράση και το πάθος του Θεανθρώπου.  
• Και για το περιστατικό της άκαρπης, ξηρανθείσης, συκιάς που ξέρανε ο Χριστός μη βρίσκοντας καρπούς καταράσσοντάς τη. Συμβολίζει την ιουδαϊκή Συναγωγή των Εβραίων, τη ζωή του Ισραηλιτικού λαού, ούσα άκαρπη από καλά έργα και στηλιτεύεται από τον Κύριο.

Παραβολικά: δίχως πνευματικούς καρπούς αναμένεται ο αιώνιος θάνατος.

Μεγάλη Τρίτη
Παρουσιάζονται παραβολές, σύντομες ιστορίες που φανερώνουν πτυχές της βασιλείας του Θεού. 

• Παραβολή δέκα παρθένων: με διδαχή την πληρότητα πίστης και φιλανθρωπίας. Οι αρετές των φρονίμων αντιπαραβάλλονται προς τη ραθυμία και φιλαργυρία των υπόλοιπων πέντε που δεν εξασφάλισαν αρκετό λάδι για τις λαμπάδες τους. 
• Παραβολή ταλάντων: με διδαχή την εργατικότητα και την καλλιέργεια των πνευματικών χαρισμάτων. Γίνεται αναφορά σε αρετές αγιότητας και σωτηρίας όπως: σωφροσύνη, πνευματική εγρήγορση, διακονία, ελεημοσύνη. 

Μεγάλη Τετάρτη

• Το πρωί τελείται ο Εσπερινός των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.
• Το απόγευμα η αμαρτωλή γυναίκα που «δεινόν η ραθυμία, μεγάλη η μετάνοια» άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της. 
• Ψέλνεται το περίφημο δοξαστικό τροπάριο της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής του 9^ου.
• Το ίδιο απόγευμα τελείται και η ακολουθία του Ευχελαίου.

Μεγάλη Πέμπτη

• Αρχικά, ο Ιερός Νιπτήρας, το πλύσιμο ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, με εκδήλωση ταπεινοφροσύνης ως ικεσία και ευχαριστιακή αποδοχή θείου ελέους ανιδιοτέλειας.
• Μετά ο Μυστικός Δείπνος, η παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, με την ανάδειξη του προδότη.
• Ακολουθεί η υπερφυής γονατιστή Προσευχή του Κυρίου στο Όρος των Ελαιών. 
• Τέλος, η Προδοσία του Ιούδα και σύλληψη του Κυρίου από τους στρατιώτες, δηλαδή η αφετηρία του Πάθους Του, ή αλλιώς η ανάγνωση των δώδεκα ευαγγελίων.

Μεγάλη Παρασκευή
Πρόκειται για ημέρα πένθους και θρήνου, απόλυτης νηστείας, προσευχής και περισυλλογής. 

• Ακολουθία Μεγάλων Ωρών: τελείται το πρωί δίχως θεία λειτουργία, καθώς υποκαθίσταται από την σταυρική θυσία του Κυρίου. Ο Εσπερινός της Αποκαθήλωσης με τη λιτάνευση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Τράπεζα και η περιφορά του Ιερού Επιταφίου εντός του χώρου του ναού και ο ψαλμός «Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου» είχε ατονήσει και επανήλθε το 1864.
• «Ακολουθία αγίων και αχράντων Παθών», δηλαδή η Κορύφωση του θείου δράματος, με την ανάμνηση και βίωση Σωτήριων Παθών του Κυρίου. Δηλαδή: μαστιγώματα, κοροϊδίες, εξευτελισμούς, σταύρωση και θάνατο. Διαμορφώνεται στην Κωνσταντινούπολη τον 9^ο μ.Χ.

Φέρει κόκκινη χλαμύδα, ακάνθινο στεφάνι και καλάμι αντί σκήπτρου. Βαδίζει στον τόπο της καταδίκης, Γολγοθά, κουβαλώντας τον σταυρό. Φωνάζει «Τετέλεσται», λογχίζεται στα πλευρά και τρέχει αίμα και νερό.

Μεγάλο Σάββατο

• Ταφή του Κυρίου από τον Αριμαθαίας Ιωσήφ και το Φαρισαίο Νικόδημο αρωγοί στην αποκαθήλωση και προετοιμασία του σώματος. Και φραγή του τάφου με φρουρά στρατιωτών από τον Πιλάτο για την αποφυγή ληστείας του σώματος του Κυρίου υποστηρίζοντας ότι αναστήθηκε.
• Κάθοδος στον Άδη, κήρυξε στους νεκρούς, φέροντας αναστάτωση γκρεμίζοντας τις αιώνιες πύλες με το πνεύμα Του να ήταν αδύνατο να μείνει εκεί για αυτό και ανέστη. Όπως και οι πιστοί που δεν μπορούν πια να μείνουν αυτοί δέσμιοι, ελευθερώθηκαν μαζί Του. Με τη νίκη του θανάτου. 
• Στον όρθρο ψέλνεται η «Πρώτη Ανάσταση» στη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και λαμβάνει χώρα το βάπτισμα κατά την αρχαία εκκλησία, σύναξη.
• Το μεσημέρι στον Πανάγιο Τάφο πραγματοποιείται η αφή του Αγίου Φωτός, όπου και διανέμεται σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο.
• Το βράδυ ακολουθεί η Τελετή της Ανάστασης με το «Δεῦτε λάβετε φῶς» και το «Χριστός Ανέστη», που συνοδεύεται από τους χαρμόσυνους ήχους, ασπασμούς και ρίψη  πυροτεχνημάτων.

Συμπερασματικά, επιβεβαιώνεται η οργανική συνέχεια μεταξύ των δυο Διαθηκών σύμφωνα με την ερμηνευτική σταθερά της πατερικής παράδοσης που βλέπει στην Παλαιά την προτύπωση της Καινής και στη Καινή την αρτίωση της Παλαιάς με τη διακονία του Ιησού.

Αικατερίνη Συμφέρη