Το φαράγγι του Βίκου, 30 χλμ ΒΔ των Ιωαννίνων, είναι από τα πιο ξακουστά αξιοθέατα του Ζαγορίου σε όλη την Ελλάδα και κατέχει μάλιστα και ρεκόρ Guinness, καθότι είναι το βαθύτερο φαράγγι, σε αναλογία μήκους-πλάτους-ύψους παγκοσμίως. Σύμφωνα με την έκδοση του 2005, είναι το βαθύτερο του κόσμου, καθώς σε ένα σημείο έχει βάθος 900 και πλάτος 1100 μέτρων, δηλαδή με αναλογία 0,82 βάθος/πλάτος.
Αποτελεί το λίκνο του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, όπου και υπάρχει καταφύγιο για σπάνια είδη τόσο σε χλωρίδας όσο και πανίδας. Ειδικότερα, έως και τον 20ό αιώνα, τα ποικίλα βότανα του φαραγγιού χρησιμοποιούνταν από πρακτικούς γιατρούς, «βικογιατρούς», για θεραπευτικούς σκοπούς.
Φαίνεται να δημιουργήθηκε μετά από έντονες γεωλογικές ανακατατάξεις κατά τη διάρκεια των γεωλογικών εποχών, ενώ ήδη από το 40.000 π.Χ. χρονολογείται η πρώιμη ανθρώπινη δραστηριότητα εκεί.
Το Φαράγγι του Βίκου αποτελεί δημοφιλή διαδρομή περιηγητών. Η περιήγηση προσφέρει θαυμάσιες εικόνες. Από το χωριό Βραδέτο στη θέση Μπελόη, όπως και από τη θέση Οξιά, η θέα προς το φαράγγι είναι πανοραμική.
Στην περιοχή του φαραγγιού απαγορεύεται αυστηρά κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που έχει σχέση με κτηνοτροφία και φυσικά υλοτομία.
Μαρόκο: εξωστρεφές, ρευστό, δραστήριο, αρρενωπό, ανεπιτήδευτο ως το έπακρο, ένα μέρος που θυμίζει την Άγρια Δύση, αλλά χωρίς τα σαλούν και τα δρομολόγια των γελαδάρηδων.
Μια κωμόπολη στις παρυφές των λόφων του Μεσαίου Άτλαντα, μία παλιά τοποθεσία, του 10ου αιώνα, έχει τείχη, πύλες και ψηλόλιγνους μιναρέδες που υψώνονται ως εξέδρες για το κάλεσμα των πιστών και διαφαίνεται ένα ακανόνιστο ωοειδές αστραφτερού λευκού, βυθισμένο στο Βαθυπράσινο πέλαγος μιας όασης με λιόδεντρα, καθώς τα βουνά, στο χρώμα της πέτρας και του μπρούντζου, πλαγιάζουν απόκρημνα στο φόντο.
Σύμφωνα με την επίσημη κυβερνητική απογραφή του 1960, η πόλη στεγάζει μία από τις πιο εκπληκτικές συλλογές ατόμων σε ένα μωσαϊκό με Άραβες, Βέρβερους και Εβραίους, ράφτες, βοσκούς και στρατιώτες, ανθρώπους εκτός γραφείων, αγορών, ανεξαρτήτως φυλής πλούσιους, φτωχούς, ντόπιους, μετανάστες.
Πρόκειται για μια παραδοσιακή κοινωνία, στην οποία η αυτοαίσθηση που διαθέτουν οι άνθρωποι θα περίμενε κανείς πως θα ήταν μάλλον συλλογική παρά ατομικιστική. Και όμως ο Geertz υποστηρίζει ότι η μαροκινή αυτοαίσθηση είναι και ατομικιστική και συλλογική.
Όταν ονομάζεται ένα πρόσωπο, η αραβική γλώσσα επιτρέπει τη χρήση μιας τεχνικής που καλείται νίσμπα. Πρόκειται για τη μετατροπή ενός ουσιαστικού σε προσηγορικό. Για παράδειγμα, κάποιος από το Σεφρού θα είναι γνωστός ως Σεφρουινός (εντόπιο τέκνο του Σεφρού). Μέσα στην ίδια την πόλη, το πρόσωπο θα χρησιμοποιεί ένα νίσμπα που τον εντάσσει σε μία συγκεκριμένη ομάδα, για παράδειγμα χαράρι (έμπορος μεταξιού).
Ο Geertz αναφέρει ότι δεν ήξερε κάποια περίπτωση που το πρόσωπο να είναι γνωστό στον ίδιο ή σε κάποιον άλλο χωρίς να γνωρίζει το νίσμπα του. Υποστηρίζει ότι αυτό το σύστημα κουλτούρας λειτουργεί έτσι ώστε να δημιουργεί «συγκειμενοποιημένα πρόσωπα»: οι άνθρωποι «δεν περιπλανιούνται ως περιχαρακωμένες ψυχικές οντότητες, που αποκόπηκαν από τις ρίζες τους και κατονομάστηκαν εξατομικευμένα. Η ταυτότητά τους διαμορφώνεται από τον περίγυρό τους».
Η μελέτη του Geertz για το Σεφρού καταδεικνύει πόσο συνθέτες και λεπτές μπορεί να είναι οι διαφορές ανάμεσα στη δυτική και τη μη δυτική έννοια του εαυτού.
METEORA By Drone | Suspended In Air | GREECE 4K – Derek Sutton
Αποτελούν ένα από τα εντυπωσιακότερα και πιο ιδιαίτερα γεωλογικά μνημεία ανά τον κόσμο χάρη στην ιδιομορφία και ομορφιά της ευρύτερης περιοχής. Επιπλέον είναι η δεύτερη μεγαλύτερη και σημαντικότερη μοναστική κοινότητα στον Ορθόδοξο Ελλαδικό χώρο, χαρακτηριζόμενο από πολλούς ως «Άγιο Όρος »
Το εντυπωσιακό είναι τα τεράστια σκουρόχρωμα βράχια που ξεπροβάλλουν από την πεδιάδα πάνω ακριβώς από την κωμόπολη της Καλαμπάκας και το γραφικό Καστράκι.
Τα Μετέωρα αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας. Τόσο η γεωλογική αξία και το μοναδικό τους τοπίο, τόσο η θρησκευτική αξία και το πλήθος βυζαντινών μονών και κειμηλίων κάθε είδους, όσο και η αναρριχητικές επιλογές που προσφέρουν, τα καθιστούν δημοφιλή προορισμό για ανθρώπους κάθε ηλικίας και γούστου.
Τα Μετέωρα βρίσκονται στο νομό Τρικάλων και η πρόσβαση σε αυτά είναι ιδιαίτερα εύκολη καθώς από τη πρωτεύουσα του νομού ακολουθείτε απλά τις πινακίδες για τη κωμόπολη της Καλαμπάκας που βρίσκεται ακριβώς κάτω από τους θεόρατους βράχους των Μετεώρων.
Τα Μετέωρα αποτελούν ένα μοναδικό μέρος και είναι κορυφαίος ταξιδιωτικός προορισμός, διότι είναι ένα σύμπλεγμα τεράστιων παλαιολιθικών βράχων και βυζαντινών μοναστηριών στις απότομες κορυφές τους με μοναδικά κειμήλια και τοιχογραφίες. Σήμερα σώζονται οκτώ Ιερές Μονές, από τις οποίες οι έξι είναι σε λειτουργία, τέσσερις αντρικές και δύο γυναικείες.
ΓΕΩΛΟΓΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Το μοναδικό φαινόμενο των Μετεώρων είναι αποτέλεσμα γεωλογικών αλλαγών και αναταράξεων στην επιφάνεια της Γης διάρκειας εκατομμυρίων ετών, όπου ανύψωσαν ένα μεγάλο τμήμα της κεντρικής Ελλάδας βυθίζοντας ένα μεγάλο τμήμα της Θεσσαλίας που έγινε λίμνη. Κατά τη τριτογενή περίοδο μεγάλοι σεισμοί προκάλεσαν επιπλέον αλλαγές στο τοπίο της Ελλάδας, δημιουργώντας το άνοιγμα των Τεμπών μέσα από το οποίο χύθηκαν τα νερά της Θεσσαλίας στο Αιγαίο φέρνοντας έτσι στην επιφάνειαθεόρατα βράχια.
Σε αυτάβρίσκονταν οι εκβολές ενός ποταμού που χυνόταν στη σημερινή περιοχή της Θεσσαλίας που καλυπτόταν από θάλασσα.
Υπάρχουν πολλές Μονές στα Μετέωρα
Μεγάλο Μετέωρο, αλλιώς Μεταμόρφωση του Σωτήρος
Μονή Βαρλαάμ
Η κωμόπολη της Καλαμπάκας και οι επιβλητικοί βράχοι των Μετεώρων
Μονή Αγίου Νικολάου (Αναπαυσά)
Ιερά Μονή Ρουσάνου
Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου
Αναρρίχηση έως και450 μέτρα.
Διαμονή (Καλαμπάκα-Καστράκι)
Τα μοναστήρια των Μετεώρων
Το όνομα Μετέωρα αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου Μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, ο οποίος ονόμασε «Μετέωρο» τον Πλατύ Λίθο στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344. Γενικά η μοναστική ζωή στα Μετέωρα σημείωσε ύφεση στα χρόνια της παρακμής και της πτώσης της βυζαντινής αυτοκρατορίας και της συνακόλουθης οθωμανικής κατάκτησης της Θεσσαλίας το 1393. Ωστόσο, από τα τέλη του 15ου αιώνα και κυρίως το 16ο αιώνα τα Μετέωρα γνωρίζουν τη μεγαλύτερή τους ακμή, καθώς ιδρύονται νέες μονές, καθολικά και μοναστηριακά κτίσματα, τα οποία κοσμούνται με απαράμιλλης τέχνης αγιογραφίες.
Τα Μετέωρα, λόγω και της μορφολογίας τους, πρόσφεραν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ιδανικό καταφύγιο για το μοναχισμό και διέσωσαν μνημεία του πολιτισμού και έργα της μεταβυζαντινής τέχνης.
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ Τα Μετέωρα είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR1440003. Το τοπίο περιλαμβάνει δασωμένους λόφους με εντυπωσιακά απόκρημνους βράχους, την παραποτάμια κοιλάδα των ποταμών Ληθαίος και Μούργκας, δάση πλατύφυλλων φυλλοβόλων, δάση πλατάνων και βελανιδιών, θαμνώνες και καλλιεργήσιμες εκτάσεις.
Ιδίως οι ανάγκες της ίδιας της κοινωνίας και του ατόμου μετά την εμφάνιση της πανδημίας του COVID-19, τον Μάρτιο του 2020 στην Ελλάδα, και τα συνεχή lockdowns, επιβάλλεται η διαδικτυακή συμβουλευτική, η οποία φέρει τις ρίζες της στα μέσα του 20ου αιώνα με την εμφάνιση του διαδικτύου.
Κατά την διεθνή βιβλιογραφία, αφορά την πρακτική της επαγγελματικής συμβουλευτικής και διακίνησης πληροφορίας, με τον πελάτη και τον σύμβουλο να μην βρίσκονται στην ίδια περιοχή και για αυτό να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά μέσα. Εν ολίγοις, πρόκειται για μια συνδιαλλαγή, που δύναται να πραγματοποιηθεί προφορικά ή γραπτά μέσω μιας διαδικτυακής σύνδεσης.
Κάποιες από τις μορφές της είναι οι οδηγοί αυτοβοήθειας και οι διαδικτυακές ομάδες στήριξης, τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η ζωντανή τηλεδιάσκεψη και η βιντεοσκόπηση.
ΠΟΙΑ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ:
προσβασιμότητα: δυνατότητα άμεσης και εύκολης πρόσβασης
υποστήριξη της πρόσωπο με πρόσωπο συμβουλευτικής: μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά
γραπτός λόγος: ανάγνωση εκ νέου, εμβάθυνση και αναστοχασµός
άνεση και ιδιωτικότητα: ευαισθησία, συναισθηματικό τραύμα, κοινωνική περιθωριοποίηση
ανωνυμία: αυτοαποκάλυψη
χαμηλό κόστος: εξυπηρετούνται κυρίως οι προερχόμενοι από μη εύπορες οικογένειες
ΠΟΙΑ ΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ/ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ:
απουσία μη λεκτικής επικοινωνίας: ελλιπής πρόσβαση στα μη λεκτικά κανάλια επικοινωνίας
παρερμηνεία: και παρεξηγήσεις
χρονική καθυστέρηση: αύξηση άγχους και τον διαθέσιμο χρόνο
ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ «ΣΚΡΑ» Η λίμνη ΣΚΡΑ, ονομάστηκε μετά από το χωριό Σκρα, που βρίσκεται ΒΔ του νομού Κιλκίς, που με τη σειρά του ονομάστηκε έτσι από την κοντινή κορυφή Σκρα ντι Λέγκεν (Λίκνο εκ Βράχων).
ΓΙΑΤΙ ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΛΙΜΝΗ Οι μικροί και μεγάλοι καταρράκτες οφείλονται σε πολλά ρυάκια από το βουνό Πάικο σχηματίζοντας μια εντυπωσιακή λίμνη. Πρόκειται για εξωτικής, απαράμιλλης, φυσικής ομορφιάς τοπίο μέσα στο πράσινο, στην αγκαλιά ενός καταρράκτη, που το ύψος του δεν ξεπερνά τα 6 μέτρα.
Οι ντόπιοι την αποκαλούν γαλάζια λίμνη, αφού φέρει σμαραγδένια νερά χάρη στο βάθος της (4 μέτρα), όπου και οφείλει τα υπέροχα χρώματά της σε απολιθωμένους οργανισμούς που βρίσκονται στον πυθμένα της, αλλά και σε σταλακτίτες που υπάρχουν σε πολλά σημεία του τοπίου.
Αρκετοί είναι αυτοί που επιλέγουν να κάνουν μπάνιο στα καταπράσινα νερά, στην όαση, ανεξάρτητα που είναι υπό του μηδενός η θερμοκρασία τους. Μάλιστα αξιοποιούν ένα σχοινί που βρίσκεται στο δέντρο για εντυπωσιακές βουτιές.
ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: 1. Διεξήχθη η Μάχη του Σκρα (Σκρα – Ραβινέ), από τις πιο σημαντικές του Μακεδονικού Μετώπου κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 2. Από τον Μάιο του 2002 λειτουργεί το Μουσείο Α’ Παγκοσμίου Πολέμου – Μάχης Σκρα. 3. Το 2011 δόθηκε, σε δημόσια διαβούλευση, η πρόταση για επαναδραστηριοποίηση των μεταλλείων μολύβδου, ψευδαργύρου και αργύρου.
Το Πάρκο των Χρωμάτων στην Κατερίνη δημιουργήθηκε για να λειτουργήσει ως «δώρο» του δήμου στους δημότες και κυρίως στους επαγγελματίες, προκειμένου να ενισχυθεί η αγορά και να αποκτήσει η πόλη έναν επιπλέον πόλο έλξης, εξερευνώντας τα 52 στρέμματα έκτασης.
Το πάρκο αυτό θεωρείται ως ένα από τα ομορφότερα αστικά πάρκα στην Ελλάδα, και διακρίνεται για την εξαιρετική του καλαισθησία, όπως είναι στημένο και διαμορφωμένο. Υπάρχουν μουσικά σχήματα, νεανικές μπάντες, χορωδιακά σύνολα και η υπαίθρια αγορά συμπληρώνει με γεύσεις, αρώματα, παραδοσιακά προϊόντα της Πιερίας, και παιχνίδια.
Υπάγεται στο Δημοτικό Πάρκο Κατερίνης, που πιθανόν γύρω στον 18ο αιώνα οριοθετήθηκε, όταν η Κατερίνη, που τότε αποτελούσε τμήμα της Θεσσαλονίκης, βρισκόταν υπό οθωμανική κατοχή. Ο χώρος αρχικά δόθηκε για πολεμικές προετοιμασίες καθόσον χρησίμευε για στρατιωτικές ασκήσεις και για στρατωνισμό πολεμικού προσωπικού των Οθωμανών. Τα δύο κανόνια στη βόρεια πλευρά του Δημοτικού Κήπου, βρίσκονται εκεί ως πολύτιμα ιστορικά κειμήλια για να θυμίζουν την τουρκική κατοχή και την απελευθέρωση.
Μετά την απελευθέρωση, αρχικά μετατράπηκε σε πλατεία Ολυμπιάδος και πρασίνου, όπου το 1922 ιδρύθηκε φυτώριο πεύκων, ενώ το 1933 δημιουργήθηκε και ένας σχολικός κήπος. Αργότερα προστέθηκε τότε ένα γήπεδο, ως η έδρα των ιστορικών ομάδων «Μέγας Αλέξανδρος» και «Όλυμπος», εκ των οποίων ανέκυψε ο ιστορικός σύλλογος «Πιερικός» που έκανε γνωστή την Κατερίνη στα πέρατα της Ελλάδας.
Από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα, δεν έχει πια τείχη, αλλά παραμένει το σιντριβάνι, που ο θεμέλιος λίθος του τοποθέτησε ο δήμαρχος Σολομώντας Παπαδόπουλος το 1957. Αργότερα στο πάρκο δημιουργήθηκε στην βορειοδυτική πλευρά ένας μικρός ζωολογικό κήπος, όπου πλέον στην θέση του βρίσκεται μια νέα σύγχρονη παιδική χαρά. Ακόμα, περιλαμβάνει το ανοιχτό θέατρο, το Μνημείο Βαλκανικών Αγώνων, το Μνημείο της Πολύτεκνης Μάνας και το Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης, αλλά και το άγαλμα του Ελευθέριου Βενιζέλου.
Στην βόρεια πλευρά βρίσκεται και το Πνευματικό κέντρο της Κατερίνης (Εκάβη), που διαθέτει συνεδριακό χώρο, Δημοτική Βιβλιοθήκη, αίθουσα μουσικής εκπαίδευσης, τεχνών, διαλέξεων και ομιλιών, έναν χώρο ΚΑΠΗ. Στην νότια πλευρά του πάρκου υπάρχει το μικρό θεατράκι που φιλοξενεί ποικίλες παραστάσεις και μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις.
Στο κέντρο του βρίσκονται λιμνούλες, γεφυράκια και πλακόστρωτα μονοπάτια μέσα σε ένα καταπράσινο περιβάλλον και πέτρινες κατασκευές, με νερά και νεροπίδακες, με αιωνόβια δένδρα. Παγκάκια και ξύλινα τραπέζια είναι τοποθετημένα σε διάφορα σημεία του, για στιγμές ξεκούρασης χαλάρωσης και πικ-νικ. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια προσπάθεια δημιουργίας και πάλι ενός μικρού ζωολογικού κήπου μέσα στο πάρκο στην νότια πλευρά, με διάφορα ζώα, όπως κουνέλια και πτηνά.
Η συλλογή των δέντρων (48 στο σύνολο) του Δημοτικού Πάρκου Κατερίνης λειτουργεί ως παρακαταθήκη του ελλαδικού τοπίου και ειδικότερα της βόρειας Ελλάδας φιλοξενώντας μια πληθώρα φυτικών ειδών και μια πολύ μεγάλη ποικιλία ελληνικών αυτοφυών αρωματικών φυτών.
Ταυτότητα παρεμβάσεων τα τελευταία έτη έχει ως εξής. Η ύπαρξη πληροφοριακών και κατευθυντήριων πινακίδων για την Ιστορία του Πάρκου και την ταυτότητα των Φυτών που φιλοξενεί, οι δημιουργικές κατασκευές και παιχνίδια, Selfie Point για ερωτευμένους, Dog Park με προσθήκη παιχνιδιών δεξιοτήτων και εκπαίδευσης και πινακίδα σήμανσης με τους κανόνες του, από δύο μαρμάρινα επιδαπέδια και επιτραπέζια σκάκι, τρία παγκάκια γίγας τα οποία έχουν ήδη γίνει πόλος έλξης συνιστώντας μόνιμο σημείο φωτογράφισης, δύο υπαίθρια τραπέζια επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Επιπλέον, τοποθετήθηκε τραπέζι teqball για την ποδοσφαιρόφιλη νεολαία της πόλης, ποδηλατοθήκη στην είσοδο του πάρκου, ανταλλακτική βιβλιοθήκη και απινιδωτής σε καίριο σημείο.
Και φυσικά μια κεντρική πινακίδα στην είσοδο, στην οποία αποτυπώνεται το νέο λογότυπο του πάρκου μαζί με το χάρτη του πάρκου και το σύστημα QR code οδηγώντας στο katerini.gr.
Η «World Food Day», η Παγκόσμια Ημέρα Τροφίμων γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου, την ημερομηνία ίδρυσης το 1945 του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ. Είναι, επίσης, γνωστή ως Παγκόσμια Ημέρα Επισιτισμού ή Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής.
Έργο του FAO Ο FAO, αποτελούμενος από 194 χώρες μέλη και έχει παρουσία σε περισσότερες από 130 χώρες, ηγείται της παγκόσμιας προσπάθειας για την εξάλειψη της πείνας και του υποσιτισμού και έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο στον αγώνα του αυτό κατά τα τελευταία 76 χρόνια. Επιπρόσθετα, εργάζεται για την επίτευξη επισιτιστικής ασφάλειας και για τη διασφάλιση της τακτικής πρόσβασης των ανθρώπων σε αρκετά ποιοτικά τρόφιμα, ώστε να είναι σε θέση να ζήσουν μια δραστήρια και υγιή ζωή. Επίσης, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, παρατηρεί ότι η πανδημία έχει εντείνει έτι περισσότερο τη διατροφική ανασφάλεια.
Στοχοθεσία Η προσήλωση του οράματος έγκειται στους Στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης, δηλαδή σε ένα μέλλον που μη γνωρίζοντας γεωγραφικά σύνορα, όρια και εθνικότητες, άπαντες πάντες θα έχουν πρόσβαση στη διατροφή που χρειάζονται και κατά συνέπεια αξιοπρεπή διαβίωση, στην εξασφάλιση της ελαχιστοποίησης της σπατάλης των τροφίμων και παράλληλα στην ύπαρξη πιο ανθεκτικών τροφίμων -βιώσιμων- ικανά να αντέξουν τόσο στις κλιματικές αλλαγές, όσο και στην μεταβλητότητα. Σύμμαχος, ακόμη, αποτελεί και η τεχνογνωσία, που χάρη σε αυτή γίνεται πιο εφικτή η απόπειρα της ΠΗΔ.
Διατροφή και Παιδιά Η κακή διατροφή προκαλεί μια σειρά διαταραχών και προβλημάτων που αφορούν την παχυσαρκία, την καρδιά, τον μεταβολισμό και φυσικά επηρεάζει άμεσα την ψυχική υγεία, τόσο παιδιών και εφήβων, όσο και ενηλίκων και των δυο φύλων. Κρίνουσας σημασίας και αξίας επισημαίνεται η πρώτη περίπτωση, αυτή των παιδιών και εφήβων, καθώς κάποιες από τις πιο συνηθισμένες διαταραχές της διατροφής όπως η ψυχογενής ανορεξία και βουλιμία, και η ψυχαναγκαστική υπερφαγία χαρακτηρίζονται ως καταστάσεις από ακραία συναισθήματα, σκέψεις και συμπεριφορές σχετικά με τη λήψη τροφής, το βάρος και την εικόνα του σώματος, και που δυνητικά μπορούν να οδηγήσουν μέχρι και στο θάνατο του πάσχοντα και σαφώς εκδηλώνονται περισσότερο σε αυτές τις ηλικιακές ομάδες.
Για την αποφυγή διαταραχών και προβλημάτων κυρίως για τις τόσο ευαίσθητες ηλικίες των ατόμων που βρίσκονται στην ανάπτυξη ιδανική είναι η τήρηση της πυραμίδας της μεσογειακής διατροφής. Άλλωστε, η διατροφή αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα επίτευξης εγκεφαλικής και σωματικής λειτουργίας, διότι η προμήθεια του οργανισμού με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ένα παιδί είναι ζωτικής σημασίας, και, φυσικά, θέτει τα θεμέλια μιας υγιούς ενήλικης ζωής. Έκαστο θρεπτικό συστατικό, βιταμίνη και μεταλλικό στοιχείο διαδραματίζει το ρόλο του και η επιλογή των κατάλληλων τροφών είναι σημαίνων.
Απευθυνθείτε στην Βασιλική Κεπαπτσόγλου Διαιτολόγο-Διατροφολόγο στο vaskekpap@gmail.com για περισσότερες πληροφορίες, συμβουλές και καθοδήγηση στο ζήτημα της σωστής και υγιούς διατροφής χωρίς στέρηση φαγητών, επιδορπίων και γλυκών.
Η λίμνη Κερκίνη υπάγεται στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας και συγκεκριμένα στο νομό Σερρών και απέχει 80 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για μια τεχνητή λίμνη με εισροή των ποταμών Στρυμόνα, Κερκινίτη και Κρούσια.
Το όνομα της δανείστηκε από τη μνημονευόμενη στον Αρριανό λίμνη Κερκινίτιδα, όπου ναυλοχούσε ο στόλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και δημιουργήθηκε στην θέση του έλους του «Μπουτκόβου», που ταυτίζεται από τους περισσότερους ερευνητές της ιστορικής γεωγραφίας της Ανατολικής Μακεδονίας, με την αρχαία λίμνη Πρασιάδα.
Κατασκευάστηκε το 1932 με την δημιουργία φράγματος στον ποταμό Στρυμόνα, στην περιοχή του Λιθότοπου, για την ανάσχεση και συγκράτηση των πλημμυρικών παροχών και αργότερα χρησιμοποιήθηκε σαν μέρος αποθήκευσης νερού για την άρδευση της πεδιάδας του Νομού. Το 1982 κατασκευάστηκε νέο φράγμα, λόγω της μείωσης της χωρητικότητας εξαιτίας των φερτών υλών του Σερραϊκού κάμπου. Η έκτασή της ποικίλλει από 54.250 έως 72.110 στρέμματα με ύψος 35 μέτρα από την επιφάνεια.
Άξιο αναφοράς αποτελεί το γεγονός ότι η εν λόγω λίμνη προστατεύεται από τη Σύμβαση Ramsar και αποτελεί περιοχή του Ευρωπαϊκού Δικτύου «Φύση 2000» ή «Natura 2000». Εκεί, συναντώνται πολλά είδη θηλαστικών και μάλιστα κάποια εξ αυτών είναι σπάνια αρπακτικά απειλούμενα με εξαφάνιση, ενώ αποτελεί ένα από τα καλυτέρα μέρη της Ευρώπης για φυσική παρατήρηση 300 περίπου ειδών. Συνάμα, η περιοχή αποτελεί μοναδικό πεδίο έρευνας σχετικά με τους υγροτόπους και τη διαχείριση τους.
Ιδίως τα ύστερα χρόνια η Κερκίνη γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη και με την ελεγχόμενη αξιοποίησή της βοηθά και στην ενίσχυση των εισοδημάτων των κατοίκων της περιοχής. Ειδικότερα, προσφέρεται για περιβαλλοντική εκπαίδευση και αποτελεί ιδανικό μέρος για την ανάπτυξη του οικοτουρισμού. Η βιοποικιλότητα της περιοχής είναι σπουδαία.
Είναι ένας από τους 10 Υγροτόπους Διεθνούς Σημασίας της Ελλάδας. Επίσης είναι μία από τις 196 Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά της Ελλάδας (IBA), και Περιοχή Ειδικής Προστασίας (SPA – Οδηγία 79/409/ΕΟΚ).
Η συμμετοχή σε μία κουλτούρα αφορά την εξοικείωση με μια σύνθετη γκάμα «άγραφων κανόνων» για το τον τρόπο που οι άνθρωποι «πρέπει» να σκέφτονται, να αισθάνονται και να πράττουν σε ποικίλες καταστάσεις. Αρχικά, οι κανόνες αναλύονται με όρους αφηρημένων εννοιών, και στη συνέχεια με τη βιωμένη πραγματικότητα, μια «συναισθηματική δομή» η οποία διαφέρει σε κάθε κουλτούρα. Άλλωστε, κουλτούρα είναι ένα σύστημα κοινών αξιών, πιστεύω, σημασιών που καθορίζουν κανόνες οι οποίοι προσδιορίζουν ισχυρώς τις αποφάσεις και τις συμπεριφορές των ατόμων και των ομάδων.
Ειδικότερα, κανείς νιώθει διαφορετικά όταν στέκεται στους δρόμους άλλων πόλεων, χωρών ή και ηπείρων. Η Βάσω και ο Γιώργος Βασιλείου είναι ψυχοθεραπευτές που έχουν εργαστεί στις ΗΠΑ, αλλά και στη γενέτειρά τους, την Ελλάδα, και έχουν αναλύσει αυτό που αποκαλούν «υποκειμενική κουλτούρα». Υποστηρίζουν ότι, αν και ένας θεραπευτής μπορεί κάλλιστα να είναι ικανός να μιλήσει την ίδια γλώσσα με τους πελάτες του, είναι πολύ δυσκολότερο για κάποιον που δεν μοιράζεται την ίδια υποκειμενική κουλτούρα να εκτιμήσει το νόημα ή τον αντίκτυπο των λέξεων που χρησιμοποιεί ο πελάτης.
Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα που αναφέρουν είναι αυτό μιας έμπειρης και ειδικευμένης εκπαιδεύτριας ψυχοδράματος που έδωσε κάποια σεμινάρια στην Αθήνα στη δεκαετία του ’70. Εν προκειμένω, ζήτησε κάποια να αναλάβει να παραστήσει μια «45χρονη γυναίκα, κομψά ντυμένη, ήδη χωρισμένη δύο φορές, και έτοιμη να ξαναπαντρευτεί, που φέρνει στο σύμβουλο την 25χρονη, παχύσαρκη, ατημέλητη, πνευματικά καθυστερημένη και προφανώς ψυχικά διαταραγμένη κόρη της». Όταν καμία δεν προσφέρθηκε να παραστήσει αυτή τη μητέρα, η ψυχοδραματίστρια σκέφτηκε ότι πολύ απλά το ακροατήριο της ντρεπόταν.
Τελικά, ένας από τους παριστάμενους εξήγησε ότι δεν μπορούσαν να παραστήσουν αυτόν το ρόλο επειδή δεν γνώριζαν κάποια τέτοια ελληνίδα μητέρα και πρότεινε να υποδυθεί ο ίδιος το ρόλο του αδελφού της γυναίκας, ενός έλληνα 50άρη άντρα, και να της δείξει τι θα συνέβαινε στην υποθετική περίπτωση που μια τέτοια μητέρα όντως υπήρχε, εφόσον βέβαια η ίδια ήταν διατεθειμένη να παίξει το ρόλο αυτό. Η επισκέπτρια, ανυποψίαστη ακόμη, δέχθηκε.
Στην συνέχεια, λίγο έπειτα, αναγκάστηκε να διακόψει την παράσταση, ωχρή και συντετριμμένη από τη σφοδρή αντιπαράθεση που είχε ακολουθήσει. Ένας ανελέητος αδελφός της είχε βάλει τις φωνές ότι δεν είχε έρθει για να σκοτώσει «ένα τέτοιο πλάσμα», αλλά για να τις ξεκαθαρίσει να αφήσει ήσυχη την κόρη της, αυτό το «δύσμοιρο, αθώο θύμα της». Η ψυχοδραματίστρια προφανώς απελπισμένη, στράφηκε προς την ομάδα, που την αποτελούσαν κυρίως νεαρές κοπέλες και τους απευθύνθηκε σοκαρισμένα πως δεν είχε φανταστεί τέτοια αντιμετώπιση και αντίδραση.
Το Μπούρτζι, δηλαδή κάστρο, το επιθαλάσσιο φρούριο, αποτελεί σήμα κατατεθέν της πόλης του Ναυπλίου. Βρίσκεται πάνω στο νησάκι των Αγίων Θεοδώρων, στο μέσο του λιμανιού της πόλης, περίπου 400 μέτρα από το μόλο, όπου υπάρχει και ο ομώνυμος Βυζαντινός αφιερωμένος στον Άγιο Θεόδωρο ναός.
Έμεινε γνωστό με την τουρκική ονομασία να προέρχεται από την τουρκοαραβική γλώσσα και σημαίνει «νησί-φρούριο», σήμα κατατεθέν μαζί με το κάστρο του Παλαμηδίου για το Ναύπλιο. Η παλαιότερη ονομασία του από τους Ενετούς ήταν «Castello dello soglio» και για το λιμάνι «Porto di cadena», λιμάνι της αλυσίδας, διότι κάθε βράδυ το έκλειναν για ασφάλεια.
Οι Ενετοί αντιλαμβανόμενοι τη στρατηγική του θέση για την προστασία του λιμανιού, οικοδόμησαν στα μέσα του 15ου αιώνα έναν πύργο. O Ιταλός αρχιτέκτονας Αντόνιο Γκαμπέλο, που είχε αναλάβει και το κτίσιμο του Kάστρου των Tόρων, σχεδίασε το επιθαλάσσιο φρούριο, που ολοκληρώθηκε από το μηχανικό Mπρανκαλεόνε.
Αρχιτεκτονική H σχεδίασή του είναι προσαρμοσμένη στο επίμηκες σχήμα της βραχονησίδας, ενώ το κέντρο του καταλαμβάνει ένας πύργος σε σχήμα ακανόνιστου εξαγώνου (donjon), με σκεπαστές κανονιοστοιχίες εκατέρωθεν σε χαμηλότερο επίπεδο και μπαταριές για κανόνια. Εσωτερικά, είναι τριώροφος και η επικοινωνία μεταξύ των ορόφων γινόταν με κινητές σκάλες για λόγους ασφαλείας και υδροδοτούνταν από μια μεγάλη κυκλική δεξαμενή στο υπόγειο του πύργου. Οι είσοδοι βρίσκονταν βόρεια και νότια, με το βορειοανατολικό τμήμα να φέρει μικρό όρμο. Για την ασφάλεια του λιμανιού από εχθρικά πλοία, υπήρχε στενή δίοδος που έκλεινε με αλυσίδα ανάμεσα στο επιθαλάσσιο φρούριο και το λιμενοβραχίονα. Η εξωτερική του επιφάνεια εξομαλύνθηκε με επιχώσεις και κάλυψη με σχιστόλιθο.
Από την άλλη, οι Τούρκοι περιέβαλαν το Μπούρτζι με τη λεγόμενη πορπορέλα, δηλαδή με υποθαλάσσιο φράγμα από πέτρες, ούτως ώστε να μην είναι δυνατή η προσέγγιση μεγάλων πλοίων.
Ιστορική αναφορά – Απελευθέρωση Τον 18ο αιώνα, οι Ενετοί προέβησαν σε συμπληρώσεις στο Μπούρτζι και ανυψώνοντας τον κεντρικό πύργο όλο το νησάκι καλύφθηκε με οχυρώσεις. Στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, πάλι, το Μπούρτζι ήταν γνωστό ως Kαστέλι ή Θαλασσόπυργος. Η κατάληψη του κάστρου έγινε στις 18 Ιουνίου του 1822, όπου ο γάλλος ταγματάρχης Φ. Γκιουρντέν κατάφερε να ματαιώσει τον ανεφοδιασμό των τούρκων από αγγλικό πλοίο. Αργότερα έγινε το κέντρο της άμυνας των Ελλήνων από την επιδρομή του Ιμπραήμ με φρούραρχο τον Δημήτρη Σαχτούρη. Εκεί, το 1826, βρήκε καταφύγιο η ελληνική κυβέρνηση, όταν το επαναστατημένο έθνος βρισκόταν σε εμφύλια σύρραξη.
Λειτουργία Tο Μπούρτζι λειτούργησε ως φρούριο μέχρι το 1865 μετά την έλευση του Βασιλέως Γεωργίου του Α’ και κατ΄ εντολή του και αφοπλίστηκε και κατέστη τόπος διαμονής του δημίου της γκιλοτίνας. Στο εξής αποτελούσε τον τόπο διαμονής των δημίων που πραγματοποιούσαν τις εκτελέσεις των θανατοποινιτών των φυλακών του Παλαμηδιού. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου το Ναύπλιο βομβαρδίστηκε με αποτέλεσμα να επιφέρει ζημιές και στο Μπούρτζι. Tο 1935 μετατράπηκε σε ξενοδοχείο από τον γερμανό αρχιτέκτονα Schaeffer, αλλοιώνοντάς το αισθητά και φιλοξένησε διάσημες προσωπικότητες έως το 1970.
Μπούρτζι, Ναύπλιο
Με τη δημιουργία του Οργανισμού Τουρισμού, αναπαλαιώθηκε με οικονομική επιβάρυνση του Παναγιώτη Κωστούρου και μετετράπη έτσι σε ένα από τα πρώτα άξια λόγου τουριστικά κέντρα Α΄ Κατηγορίας στην Ελλάδα. Σήμερα ο υπαίθριος χώρος του χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις ενώ ένα τμήμα του λειτουργεί τακτικά ως συνεδριακός χώρος.
Με καραβάκι από την προκυμαία του Ναυπλίου είναι εφικτή η επίσκεψη σε αυτό σε απόσταση 10 λεπτών.
