«Χριστός» και «γέννα» είναι τα δυο συνθετικά της λέξης για να ορίσουν το γεγονός ότι είναι ετήσια χριστιανική γιορτή για το συμβάν της γέννησης του Ιησού Χριστού, στις 25 Δεκεμβρίου, έως και τα Θεοφάνεια.

Μάλιστα, σύμφωνα με την παράδοση η πιο αρχαία αναφορά για την εν λόγω γιορτή εκφωνήθηκε από το Μέγα Βασίλειο στην Καισάρεια της Καππαδοκίας τον 4ο αιώνα μ.Χ. και φέρει χριστουγεννιάτικη θεματολογία.

► Σημείο σταθμός αποτελεί η παπική περίοδος του Ιουλίου Α’, όπου δεν γιορτάζονταν πλέον μαζί με τα Θεοφάνεια και αυτό διότι η γέννηση του Χριστού ορίσθηκε κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο όπου και αρχίζει η αύξηση των ημερών.

Επιπλέον, ο χριστιανισμός επήλθε σε μια ακράδαντα παγανιστική κοινωνία και σύντομα έγινε η νέα επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας, όπου αποπειράθηκε να απορροφήσει τα πανάρχαια λατρευτικά έθιμα και τις λατρευτικές συνήθειες αιώνων προσδίδοντάς τους νέα διάσταση και σημασία.

► Σημείο σταθμός αποτελεί επίσης το γεγονός ότι τον 6^ο αιώνα ο Ιουστινιανός ανακηρύσσει τα Χριστούγεννα ως δημόσια αργία, ενώ ακόμη απαγόρευσε την εργασία και τα δημόσια έργα κατά τη διάρκειά τους.

Η σημερινή Χριστουγεννιάτικη κουλτούρα διαμορφώθηκε μετά τον 19^ο αιώνα στην Δυτική Ευρώπη και την Αμερική. Δεν απουσιάζει, βέβαια, το ότι υπάρχουν αρκετές εισηγήσεις για χαρακτηριστικά εμπορευματοποίησης και υλισμού.

Η εορτή των Χριστουγέννων είναι η σημαντικότερη από τις ακίνητες εορτές της Ορθοδόξου Εκκλησίας και γι’ αυτό έχει προεόρτια και μεθέορτη περίοδο. Οι χριστιανοί θεωρούν ότι η γέννηση του Χριστού εκπληρώνει τις προφητείες των Εβραϊκών Γραφών και ότι ως Μεσσίας ήλθε για να λυτρώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους.

Τα έθιμα προέρχονται από ένα συνδυασμό θρησκευτικών και λαϊκών παραδόσεων που εορτάζονται κυρίως από τους χριστιανούς της Ευρώπης και Αμερικής αλλά και από άλλους λαούς μη χριστιανικούς.

Στην Ελλάδα συνδυάζονται διεθνή έθιμα όπως ο Άϊ Βασίλης και η υποδοχή του νέου έτους με ελληνικά έθιμα όπως το πρωτοχρονιάτικο ρόδι και ιστορίες με καλικάντζαρους. Επίσης, καταναλώνονται φαγητά όπως γαλοπούλα, χριστόψωμο, βασιλόπιτα, μελομακάρονα, κουραμπιέδες.

«Ἡ Γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν
ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως
ἐν αυτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες
ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο
Σὲ προσκυνεῖν τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης
καὶ Σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν
Κύριε δόξα Σοι.»

Απολυτίκιο Χριστουγέννων

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Πρόκειται για μια διαδικασία που πραγματοποιείται συνεχώς στη ζωή ενός ατόμου. Βέβαια, φέρει μεγαλύτερη σημαντικότητα μονάχα σε κάποια χρονικά διαστήματα, σταθμούς, της εκπαιδευτικής πορείας, για παράδειγμα όπως η μετακίνηση ενός μαθητή από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο.

Μετά από μια σειρά ερευνών και μελετών, αποδεικνύεται από τα αποτελέσματά τους ότι αυτές οι μεταβάσεις αποτελούν κρίσιμα στάδια στην εξέλιξη ενός παιδιού. Αυτό είναι κυρίως εμφανές όταν το άτομο αντιμετωπίζει φραγμούς στην ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση. Κάτι τέτοιο συμβαίνει καθότι υπάρχουν σύνθετες προκλήσεις για όσους μαθητές δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε νέα -εκπαιδευτικά- περιβάλλοντα, ακαδημαϊκές απαιτήσεις, αλλά και σχέσεις σε διαπροσωπικό επίπεδο.

Συνεπώς, αυτές οι μεταβάσεις είναι αγχωτικές διαδικασίες και λανθάνεται ο κίνδυνος να υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις είτε στην ακαδημαϊκή επίδοση, είτε στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη, ιδίως σε περιπτώσεις μαθητών που φέρουν κάποια αναπηρία ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, πιθανόν να μην είναι εφικτή η ανταπόκριση του εκπαιδευτικού συστήματος στις σύνθετες ανάγκες τους.

Ίσως πάλι οι ανεπάρκειες να οφείλονται στην απουσία των κατάλληλων αναλυτικών προγραμμάτων ή στην ελλιπή κατάρτιση των εκπαιδευτικών σε όσα θέματα αφορούν την μαθητική ετερογένεια.

Με αποτέλεσμα οι μαθητές και οι μαθήτριες να υποχωρούν, εφόσον καλούνται να αντιμετωπίσουν συνθήκες σύγκρισης με άλλους μαθητές, ενώ παράλληλα στερούνται των σχέσεων στήριξης και αποδοχής από συμμαθητές και φίλους.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Το μαγευτικό χωριό του Αϊ Βασίλη στην Ονειρούπολη Δράμας, στην Πλατεία Ελευθερίας, έχει ήδη ντυθεί στα γιορτινά και αποτελεί ιδανικό προορισμό για τις Γιορτινές Χριστουγεννιάτικες Αποδράσεις και μόλις 1 ώρα και 40 λεπτών οδικώς από τη Θεσσαλονίκη. Άνοιξε από την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2021 και θα παραμείνει ανοιχτό για το κοινό έως και την Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2022.

Πρόκειται για το Χριστουγεννιάτικο Θεματικό Πάρκο στην Ονειρούπολη Δράμας. Η κεντρική πλατεία της πόλη είναι γεμάτη νεράιδες, ξωτικά, τάρανδους, καλικάντζαρους, χιονάνθρωπους, αλλά και ο ίδιος ο Άγιος Βασίλης, με εκατοντάδες διαφορετικές, δωρεάν δράσεις, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και θεματικά εργαστήρια. Το παιχνιδιάρικο χριστουγεννιάτικο τοπίο είναι φτιαγμένο από το μαγικό υλικό και έτοιμο να μοιράσει μοναδικές εμπειρίες ξεγνοιασιάς και αξέχαστες αναμνήσεις.

Αναφορικά με τις δράσεις της, είναι όλες δωρεάν, συμπεριλαμβανομένων και όλων των εκδηλώσεων, όπως καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, συναυλίες και θεματικά εργαστήρια .

Δράσεις:

• Εργοστάσιο Καραμέλας και Ζαχαρωτών
• Σπιτάκι του παραμυθιού
• Χριστουγεννιάτικοι  ήρωες και πρωταγωνιστές παραμυθιών
• Σπίτι του Άη Βασίλη
• Πύργο του Πάγου
• Ξυλουργείο του Άη Βασίλη
• Μαγική Σκηνή
• Ταχυδρομείο των Ξωτικών 
• Κοινωνικό έργο φορέων και συλλόγων
• Ο Χιονούλης, ο Ταρανδούλης, ο Ονειρούλης και η Πολική αρκούδα, οι πρωταγωνιστές της μαγικής πολιτείας
• Χορός και Τραγούδι
• Ζωγραφική και Μαγειρική
• Πειράματα και Παιχνίδι
• Τοπικά προϊόντα, γευστικά, αρωματικά, αναμνηστικά και είδη λαϊκής τέχνης
• Δάσος των Ευχών και της Ελπίδας

Είσοδος Ελεύθερη

Πληροφορίες
Ιστοσελίδα: https://www.facebook.com/OneiroupoliDramasOfficial/  
Ιστοσελίδα: https://www.visit-drama.com/oniroupoli/
Email:          ekali@dimosdramas.gr
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 252 1 048304

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Ο Ελβετός γλωσσολόγος Ferdinand de Saussure ορίζει ως γλώσσα (langue) το αφηρημένο γλωσσικό  σύστημα, τα σημεία και οι ιδέες, που μοιράζονται οι ομιλητές μιας συγκεκριμένης γλωσσικής κοινότητας. Μάλιστα, απαρτίζεται από τον «λόγο», ο οποίος αποτελεί το αυθαίρετο σύστημα συμβόλων που έχουν υιοθετήσει και αφομοιώσει τα μέλη μιας δεδομένης γλωσσικής κοινότητας,

Ένα γλωσσικό σύστημα είναι εκ φύσεως αφηρημένο κοινωνικό φαινόμενο ή θεσμό, το οποίο λαμβάνει υπόσταση μέσω της γλωσσικής συμπεριφοράς των μελών της γλωσσικής κοινότητας. Συνεπώς, ο Saussure αντιλαμβάνεται τη γλωσσολογία ιδιαίτερα κοντά στην κοινωνιολογία και την κοινωνική γλωσσολογία.

Ακόμη, με τις έννοιες που εισήγαγε έδωσε νέα πνοή στην επιστήμη της γλωσσολογίας και άνοιξε νέους ορίζοντες μελέτης για την επιστήμη. Υπήρξε ο ιδρυτής της επιστήμης της σημειολογίας, με τον ορισμό που έδωσε στην γλώσσα, ως ένα σύστημα σημείων.

Στη βιβλιογραφία έχουν δοθεί διάφοροι ορισμοί για τη  γλώσσα, καθένας από τους οποίους εστιάζει σε ένα διαφορετικό στοιχείο ή χαρακτηριστικό της (ήχοι, προτάσεις, ομιλητές). Πράγματι, αν και όλοι χρησιμοποιούν τη γλώσσα, είναι  δύσκολο να οριστεί.

Κάποιοι μελετητές προσπάθησαν να δώσουν έναν πιο  συγκεκριμένο ορισμό της γλώσσας μέσω του διαχωρισμού της από την ομιλία. Ειδικότερα:

1. Γλώσσα είναι η συστηματική και συμβατική χρήση των  ήχων (ή χειρομορφών ή γραπτών συμβόλων) με σκοπό  την επικοινωνία ή την αυτοέκφραση (Crystal, 1995).
2. Γλώσσα είναι το σύνολο δυνάμει άπειρων προτάσεων, καθεμία από τις οποίες είναι ωστόσο πεπερασμένη σε έκταση και αποτελείται από ένα πεπερασμένο σύνολο στοιχείων (Chomsky, 1957).

Επομένως, πρόκειται είτε για ένα σύστημα με επιμέρους συστατικά είτε για μια γνωστική διεργασία και ικανότητα.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Το Σπήλαιο του Δράκου βρίσκεται στην Καστοριά και μάλιστα στο βόριο άκρο της περιοχής με κατεύθυνση στην Ιερά Μονή Μαυριώτισσα. Διαθέτει 7 υπόγειες λίμνες, 10 θαλάμους και πέντε σήραγγες. Η θερμοκρασία του κυμαίνεται στους 16-18 βαθμούς Κελσίου και η υγρασία 85-90% σταθερές και οι δυο σε κάθε εποχή.

ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ
Ανακαλύφθηκε την δεκαετία του 1940 από ντόπιους, ενώ πιθανολογείται ότι έως τότε δεν εξερευνήθηκε λόγω των προσχώσεων και της δύσβατης τοποθεσίας του. Το 1968 πραγματοποιήθηκε η χαρτογράφηση του σπηλαίου. Οι υπάλληλοι της Εφορείας Σπηλαιολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού σε συνεργασία με το Σύλλογο Φίλων Περιβάλλοντος υπέβαλαν επίσημο πόρισμα (1995) για την καταλληλόλητα και τις δυνατότητες αξιοποίησης του σπηλαίου. Μολαταύτα, η Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρία ξεκίνησε τις συστηματικές έρευνες σχεδόν δυο δεκαετίες έπειτα, και η ολοκλήρωσή τους συνέβη γύρω στο 2000, όπου και δρομολογήθηκε το έργο της ανάδειξής του από το δήμο της Καστοριάς. Βέβαια, το σπήλαιο ήταν προσπελάσιμο για το κοινό μόλις από το 2009 και εξής.

ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ
Εντός του σπηλαίου υπάρχουν παλαιοντολογικά κατάλοιπα, Ursus spelaeus, που εξαφανίστηκε πριν από 10.000 χρόνια. Ο εσωτερικός διάκοσμος του σπηλαίου είναι πλούσιος από σταλαγμίτες και σταλακτίτες.

ΜΥΘΟΣ
Το σπήλαιο ονοματοδοτήθηκε έπειτα από τον πολύ γνωστό μύθο του δράκου, σύμφωνα με τον οποίο όταν ο βασιλιάς Κάστωρ φιλοξενούσε τον αδερφό του Πολυδεύκη, και έπειτα από την ίδρυση της Καστοριάς, του φανέρωσε την τεράστια σπηλιά που είχε ως φύλακα έναν δράκο. Αυτός, προστάτευε το χρυσωρυχείο που υπήρχε μέσα στην σπηλιά και ο βασιλιάς υποσχέθηκε πολλά δώρα σε αυτόν που θα τον σκότωνε. Ένας νεαρός πάλεψε μαζί του και τον σκότωσε, ενώ ο δράκος έπλεε πλέον στα νερά της λίμνης. Οι κάτοικοι ήταν ευχαριστημένοι και πήγαν στο εσωτερικό της σπηλιάς για να δουν τι είχε. Οι αναμμένοι τους δαυλοί έσβησαν καθώς προχωρούσαν, και τότε ήταν που ακούστηκε μια φωνή να λέει:

«Εκείνος που θα σκύψει για να πάρει μια χούφτα της λάσπης που πατάει θα το μετανιώσει αλλά και εκείνος που δεν θα πάρει πάλι θα μετανιώσει!»

Όσοι γενναίοι τόλμησαν και πήραν, βγαίνοντας έξω από τη σπηλιά, διαπίστωσαν ότι δεν πρόκειται για λάσπη, αλλά για χρυσόσκονη σε υγρή μορφή. Ο μύθος διατηρήθηκε και στις μεταγενέστερες γενιές, αφού άλλωστε η είσοδος της σπηλιάς έχει το σχήμα στόματος δράκου.

Το έργο «Αξιοποίηση Σπηλαίου Δράκου Καστοριάς» εντάχθηκε στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) Δυτικής Μακεδονίας.

ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Τρίτη – Κυριακή: ανοιχτά
Δευτέρα: κλειστά
Χειμερινό: 9.00-17.00
Θερινό: 10.00-18.00

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα: http://odysseus.culture.gr
Ιστοσελίδα: https://www.visitwestmacedonia.gr
Ιστοσελίδα: https://www.spilaiodrakoukast.gr
Τηλέφωνο: +30 24670 22292
E-mail: orestiaskedk@gmail.com

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Η Σχολική Συμβουλευτική μπορεί να ασκηθεί στη βάση δύο μοντέλων, η ταξινόμηση των οποίων προκύπτει από το άτομο που αναλαμβάνει τον συγκεκριμένο ρόλο.

• το «συμβουλοκεντρικό» μοντέλο: η συμβουλευτική στο σχολείο ασκείται από εξειδικευμένο σύμβουλο με αποκλειστικότητα στον ρόλο του και
• το «δασκαλοκεντρικό» μοντέλο: η συμβουλευτική στο σχολείο ασκείται από τον εκπαιδευτικό κατά την παιδαγωγική πράξη και αποτελεί μέρος του Αναλυτικού Προγράμματος.

Το  Μοντέλο διασύνδεσης θεωρίας, έρευνας και συμβουλευτικών παρεμβάσεων

Στο σημείο αυτό, περιγράφεται ένα ενδεικτικό εννοιολογικό μοντέλο, του οποίου η προσέγγιση γίνεται με βάση το μοντέλο του επιστήμονα-επαγγελματία στη σχολική ψυχολογία, ακολουθείται μια συστημική διαδικασία τόσο στην αξιολόγηση και παρέμβαση όσο και στην προσωπική και επαγγελματική εξέλιξη και ταυτότητα των σχολικών ψυχολόγων και, τέλος, προβλέπει την απασχόληση των σχολικών ψυχολόγων στην έρευνα, τη συμβουλευτική πρακτική και την εκπαίδευση.

Το μοντέλο αποτελείται από τέσσερις εξελικτικές φάσεις:

• Φάση Ι: Διερεύνηση του προφίλ σχολικής προσαρμογής και επάρκειας μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
• Φάση ΙΙ: Διερεύνηση της σχολικής προσαρμογής μαθητών με ‘διαφορετικές ανάγκες’ και ειδικών θεμάτων.
• Φάση ΙΙΙ: Διερεύνηση των αντιλήψεων για την παροχή συμβουλευτικών ψυχολογικών υπηρεσιών στα σχολεία και τον ρόλο του σχολικού ψυχολόγου και αξιολόγηση των αναγκών στα σχολεία για εφαρμογή προγραμμάτων παρέμβασης.
• Φάση ΙV: Ίδρυση και λειτουργία Κέντρων στο Πανεπιστήμιο με σκοπό τη σύνδεση της θεωρίας, της έρευνας και της παρέμβασης στο σχολικό περιβάλλον.

Τα πολυεπίπεδα προγράμματα στοχεύουν:

• στην ψυχοκοινωνική, μαθησιακή και συμβουλευτική υποστήριξη μαθητών σε σχολεία και ιδρύματα
• στην κατάρτιση και συμμετοχή μεταπτυχιακών φοιτητών Σχολικής Ψυχολογίας στην εφαρμογή παρεμβατικών προγραμμάτων στο σχολείο και στην παροχή ψυχολογικών-συμβουλευτικών υπηρεσιών στο σχολείο
• στην ευαισθητοποίηση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών σε προγράμματα πρόληψης και προαγωγής της ψυχικής υγείας των παιδιών στο σχολείο, αλλά και την ευαισθητοποίηση των γονέων.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Οι Μυκήνες, αλλιώς Μυκήναι ή Μυκήνη ονομάζεται μια αρχαία πόλη και συγκεκριμένη η Αργολίδα που βρίσκεται κοντά το Τρητό (βουνό).

Από τα πιο ξακουστά λίκνα του ελληνικού πολιτισμού υπήρξαν οι Μυκήνες την 2^η χιλιετία π.Χ., ως ισχυρό στρατιωτικό φρούριο. Μάλιστα, έχει αφιερωθεί προς τιμήν της, η ελληνική ιστορική περίοδος από το 1600 π.Χ. έως περίπου το 1100 π.Χ., ενώ το 1350 π.Χ. έφτασε στο απόγειο της δόξας της. Για πρώτη φορά γίνεται μνεία για την πόλη από τον Όμηρο χαρακτηρίζοντάς την «ευρυάγυιαν, πολύχρυσον».

ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΑ
Το όνομα «Μυκήνες» δόθηκε, σύμφωνα με τον Παυσανία, από τον Περσέα, διότι εκεί είτε έπεσε ο «μύκης» από το ξίφος του, δηλαδή η θήκη, είτε βρήκε ένα μύκητα, δηλαδή μανιτάρι. Παρόλα αυτά, το οχυρό κτίστηκε από Έλληνες.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ
Ο διάσημος πλέον σε όλους και όλες Ερρίκος Σλήμαν, έσκαψε την ακρόπολη των Μυκηνών και βρήκε γνωστούς κάθετους λακκοειδείς τάφους και διάφορα αγγεία σπάνιας τέχνης, ενώ ο Χρήστος Τσούντας, τον 19^ο αιώνα μετά από πολυετή σκαπάνη εύρηκε το ανάκτορο στην κορυφή της ακρόπολης και πλήθος θαλαμοειδών τάφων στην ευρύτερη περιοχή. Έκτοτε, υπήρξαν αξιόλογοι αρχαιολόγοι που συνέβαλαν στην ανασκαφή και ανακάλυψη της πολιτισμικής κληρονομίας της εποχής εκείνης. Άξιο λόγου είναι ότι ο Ιωάννης Παπαδημητρίου βρήκε τον Ταφικό Κύκλο Β. Το 1950 αποκαταστάθηκε η αρχιτεκτονική μορφή του ανακτορικού συγκροτήματος και της αίθουσας του θρόνου, γνωστή ως Κλυταιμνήστρα. 40 χρόνια μετά η Αρχαιολογική Εταιρεία αναστήλωσε και διέσωσε το συγκρότημα αυτό.

ΙΣΤΟΡΙΑ
Κατοικούνταν ήδη από την νεολιθική και μέση εποχή χαλκού έως την δωρική κάθοδο (12^ος), όπου ξεκίνησε η  παρακμή τους με την καταστροφή του κράτους των Χετταίων, και την απώλεια των αγορών από την πλευρά των Αιγυπτίων με οριστική ήττα όταν δολοφονήθηκε ο Αγαμέμνονας -ο ηγεμόνας των Μυκηναίων- και την εισροή των νέο-κατακτητών Δωριέων. Πλέον, οι παλιοί της κάτοικοι σκορπίστηκαν σε όλη την ελλαδική χώρα. Οι Μυκήνες αντικατέστησαν τον κυκλαδικό πολιτισμό, καθώς έπεται ο μυκηναϊκός.

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
Βρίσκεται στα ΝΔ της ακρόπολης, ένα συγκρότημα κτηρίων που φέρει θρησκευτική ταυτότητα, όχι μόνο χάρη στα ευρήματα που επιβεβαιώνουν ότι πραγματοποιούνταν λατρευτικές τελετές, αλλά και από τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και ανακαλύπτονται μέχρι σήμερα.

ΣΗΜΕΡΑ
Στη θέση των ένδοξων Μυκηνών υπάρχει το μικρό χωριό Μυκήνες και ερείπια, από τα οποία σωζόμενα είναι οι δυο ταφικοί βασιλικοί περίβολοι Α και Β, πρώην τμήματα του ανακτόρου.

Από το 2000 έως και σήμερα, το ΥΠ.ΠΟ και το ταμείο διαχείρισης πιστώσεων για την εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων (Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε.) συνεχίζει το έργο της συντήρησης, στερέωσης και ανάδειξης της ακρόπολης
και των μνημείων του ευρύτερου περιβάλλοντος χώρου των Μυκηνών.

Επιπλέον πληροφορίες
Ιστοσελίδα: https://www.discovergreece.com
Ιστοσελίδα: http://infopeloponnisos.gr

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Το φάσμα του αυτισμού αποτελεί έναν όρο που μια σειρά νευροαναπτυξιακών καταστάσεων. Το Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders το 1980 έθεσε τη λέξη «φάσμα» προκειμένου να καλύψει μια ευρύτερη ομάδα καταστάσεων και διαφορών στον τύπο και την αντιληπτή σοβαρότητα των συμπτωμάτων.

ICD
Μάλιστα, σύμφωνα με το International Classification of Diseases ICD-11, (Διεθνής ταξινόμηση νοσημάτων), που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2021, η «ΔΑΦ» φέρει ελλείμματα στην ικανότητα ενός ατόμου να ξεκινά και να διατηρεί αμφίδρομη κοινωνική επικοινωνία και περιορισμένη ή επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά ασυνήθιστη για την ηλικία ή την κατάσταση του ατόμου.

Αν και συνδέονται με την πρώιμη παιδική ηλικία, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν και αργότερα. Με σημαντική διαφοροποίηση, ανάλογα με το πλαίσιο, μπορούν να προκαλέσουν εμπόδια σε προσωπικές, οικογενειακές, κοινωνικές, εκπαιδευτικές και επαγγελματικές καταστάσεις κάνοντας το άτομο να είναι είτε ταλαντούχο και ανεξάρτητο, είτε προβληματισμένο με χρεία παρέμβασης και χρόνιας υποστήριξη.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Τα συμπτώματα μπορούν να ανιχνευθούν πριν από την ηλικία των δύο ετών, με την διάγνωση να μην συμβεί βέβαια μέχρι πολύ μεγαλύτερης ηλικίας. Τα σημάδια είναι πολλά:

1. συγκεκριμένες ή επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές
2. αυξημένη ευαισθησία στα υλικά
3. αναστάτωση από αλλαγές στη ρουτίνα
4. εμφάνιση μειωμένου ενδιαφέροντος για τους άλλους
5. αποφυγή οπτικής επαφής
6. περιορισμούς σε κοινωνικές καταστάσεις/λεκτική επικοινωνία.

Όταν η κοινωνική αλληλεπίδραση γίνεται πιο σημαντική, συνήθως υφίστανται κοινωνικό και άλλο αποκλεισμό και είναι πιο πιθανό να συνυπάρχουν ψυχικές και σωματικές καταστάσεις. Τα μακροπρόθεσμα προβλήματα περιλαμβάνουν δυσκολίες στην καθημερινή ζωή:

1. διαχείριση προγραμμάτων
2. υπερευαισθησίες (π.χ. σε φαγητά, θορύβους, υφές υφασμάτων)
3. έναρξη και διατήρηση σχέσεων και εργασιών.

ΑΙΤΙΑ
Τα αίτια των συνθηκών παραμένουν αβέβαια. Συνήθεις είναι οι γενετικοί, κληρονομικοί παράγοντες, οικογενειακό ιστορικό ΔΑΦ, ύπαρξη μεγαλύτερου γονέα, ορισμένες γενετικές παθήσεις, ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και γενικούς συμβιβασμούς στην περιγεννητική και νεογνική υγεία.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Η διάγνωση βασίζεται στην παρατήρηση της συμπεριφοράς και της ανάπτυξης. Η αξιολόγηση των παιδιών περιλαμβάνει φροντιστές, το παιδί εάν είναι ικανό, γιατρούς και μια βασική ομάδα επαγγελματιών που περιλαμβάνει παιδιάτρους, παιδοψυχιάτρους, λογοθεραπευτές και κλινικούς/εκπαιδευτικούς ψυχολόγους. Για τους ενήλικες, οι κλινικοί γιατροί εντοπίζουν νευροαναπτυξιακό ιστορικό, συμπεριφορές, δυσκολίες στην επικοινωνία, περιορισμένα ενδιαφέροντα και προβλήματα στην εκπαίδευση, την απασχόληση και τις κοινωνικές σχέσεις.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Η διαταραχή του αυτιστικού φάσματος θεωρείται μια δια βίου πάθηση χωρίς απλή εξέταση ή θεραπεία. Λίγες από τις πολλές διαφορετικές θεραπείες έχουν αξιολογηθεί ανεξάρτητα επιστημονικά. Οι προσπάθειες υποστήριξης περιλαμβάνουν διδασκαλία κοινωνικών και συμπεριφορικών δεξιοτήτων, παρακολούθηση, συνυπάρχουσες συνθήκες και καθοδήγηση για τους φροντιστές, την οικογένεια, τους εκπαιδευτικούς και τους εργοδότες. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή για τη ΔΑΦ.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ/ΕΝΑΝΤΙΩΣΗ
Έχουν προκύψει ομάδες υπεράσπισης για τα δικαιώματα του αυτισμού προσφέροντας υποστήριξη. Οι ομάδες περιλαμβάνουν εκείνες που είναι υπέρ ή κατά της φαρμακευτικής αγωγής, της βιογενετικής έρευνας, της θεραπείας συμπεριφοράς, της εκπαιδευτικής και κοινωνικής αλλαγής ή των πεποιθήσεων σχετικά με τις περιτοξίνες. Σε αυτή τη διαδικασία, έχουν εκτεθεί διαφωνίες στην ερμηνεία της ΔΑΦ από ειδικούς από διάφορες χώρες, με ορισμένους να θεωρούν τις διαγνωστικές αλλαγές από το 2000 ως «αμερικανικό» φαινόμενο.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Η εκκλησία είναι παλαιοχριστιανική τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με υπερώα στην οδό Αγίας Σοφίας και σώζεται στην ίδια μορφή που κατασκευάστηκε τον 5^ο αιώνα, μοναδική στην ανατολική Μεσόγειο. Είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο και οφείλει την ονομασία της στην «αχειροποίητη» λατρευτική εικόνα της Θεοτόκου δεομένης που βρισκόταν στο ναό.

Σύμφωνα με ανασκαφές στο εσωτερικό του αποκαλύφθηκε ότι ο ναός ιδρύθηκε πάνω σε ένα μεγάλο δημόσιο λουτρό (βαλανείο). Έως το 14^ο αιώνα το μνημείο αναφέρεται ως «ναός της Παναγίας Θεοτόκου», ενώ η επωνυμία Αχειροποίητος εμφανίζεται για πρώτη φορά σε χρυσόβουλο έγγραφο του αυτοκράτορα Μιχαήλ του Θ’.

Το 1345, σφαγιάστηκαν στο εσωτερικό του ναού Ζηλωτές της Θεσσαλονίκης. Φαίνεται ότι μέχρι τον 14^ο και 15^ο αιώνα η λιτανευτική πομπή την παραμονή της εορτής του Αγίου Δημητρίου περνούσε από το ναό της Αχειροποιήτου, καθώς η λατρεία του πολιούχου της πόλης ήταν συνδεδεμένη με τη λατρεία της Παναγίας.

Μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Οθωμανούς το 1430 έως την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, η Αχειροποίητος ήταν η πρώτη και η πιο κύρια εκκλησία της πόλης που μετατράπηκε σε τζαμί από τον Μουράτ τον Β’ με το όνομα Eski Camii (Παλαιό Τζαμί).

Το 1917 το μνημείο χρησιμοποιήθηκε ως καταυλισμός των πυροπαθών της μεγάλης πυρκαγιάς που κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης της Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στέγασε οικογένειες προσφύγων και το 1919 φωτογραφήθηκε από τον Ελβετό φιλέλληνα Φρεντερίκ Μπουασονά ως καταυλισμός προσφύγων. Ενώ αργότερα, το έτος 1922 βρήκαν καταφύγιο στον ναό πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.

Η ιστορική εικόνα της Παναγίας Ρευματοκρατόρισσας ή Ρευματοκράτειρας μεταφέρθηκε εκεί από τους πρόσφυγες της Ραιδεστού και της Ανατολικής Θράκης.

Όσον αφορά τα ψηφιδωτά, η θεματολογία τους είναι σχετική με τις συμβολικές αλληγορίες του χριστιανικού παραδείσου και της επικράτησης του χριστιανισμού, χρονολογούνται στον 5^ο αιώνα και πιστοποιούν την ύπαρξη σημαντικών καλλιτεχνικών εργαστηρίων στη Θεσσαλονίκη εκείνη την εποχή.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Πρόκειται για όλα εκείνα τα κωδικοποιημένα συστήματα που συνοδεύουν την εκφώνηση. Μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνονται:

1. προσωδία (επιτονισμός, ρυθμός, παύσεις)
2. κινήσεις του προσώπου και των χεριών
3. θέση και κατεύθυνση του σώματος

Εν ολίγοις, πρόκειται για την απόπειρα του εκάστοτε ομιλητή να επιστρατεύσει, για να επιτευχθεί η πληρέστερη οργάνωση του λόγου του, κάθε εκφραστικό μέσο το οποίο, όμως, έχει στην διάθεσή του. Επιπλέον, να οργανώνει τον χώρο με τα χέρια του, να στρέφει το σώμα και το βλέμμα του στους συνομιλητές του και να αλλάζει τον τόνο και τον ρυθμό της ομιλίας του.

Βέβαια, τα «παραγλωσσικά» στοιχεία δεν είναι αυθαίρετες συσχετίσεις μιας φυσικής ηχητικής ακολουθίας με ένα αντίστοιχο σημασιολογικό περιεχόμενο, δηλαδή λέξεις. Τουναντίον, στην πραγματικότητα, κάθε κοινότητα συμβατικοποιεί διαφορετικά τις κινήσεις του ανθρώπινου σώματος, για αυτό, άλλωστε, παρατηρείται και η διαφοροποίηση στη νοηματοδότηση αυτών από γλώσσα σε γλώσσα, από κουλτούρα σε κουλτούρα και από πολιτισμό σε πολιτισμό.

Συνακόλουθα, στη μια περίπτωση μια κίνηση του κεφαλιού είναι εφικτό να σημαίνει συγκατάνευση, ενώ σε μια άλλη συνιστάμενη να δηλώνει την άρνηση.

Επί της ουσίας, περιγράφεται ένα συνεχές στο ένα άκρο του οποίου υπάρχουν απόλυτα δεικτικές κινήσεις που δεν διαθέτουν καμία λειτουργία, παρά μόνον στις περιστάσεις της επικοινωνίας, και στο άλλο άκρο απόλυτα αυθαίρετα σημεία που διαθέτουν συμβατική σημασία ανεξάρτητη από τον κάθε ομιλητή.

Έτσι, εφόσον αφορά μια μοναδική δομή, οργάνωση και λειτουργία των στοιχείων, η περιγραφή του γλωσσικού φαινομένου είναι ατελής και συχνά αδύνατη δίχως την αξιολόγηση και την αποτίμηση των παραγλωσσικών στοιχείων.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ