Με αφορμή την επερχόμενη παράσταση “Τάξη” (πληροφορίες στο τέλος του άρθρου), οι πρωταγωνιστές παραχώρησαν στο cityvibes.gr και το Γιώργο Μαλέκα μια σύντομη συνέντευξη, βάζοντας μας στο κλίμα των επόμενων ημερών.

Για τον δάσκαλο (κ. McCafferty):

Ως ενδιάμεσος στο έργο, πώς ο χαρακτήρας σας πλοηγείται στις δύσκολες δυναμικές μεταξύ του σχολικού συστήματος και των γονικών προσδοκιών;”

Αιμίλιος Καλογερής:

Ο McCafferty, ο δάσκαλος του έργου, προσπαθεί να συμβάλλει σε μια όσο το δυνατόν καλύτερη εικόνα των μαθητών του στο σχολείο και νοιάζεται για την εξέλιξή τους αργότερα. Σκοπός του ως εκπαιδευτικός είναι η μετάδοση της γνώσης, η καλλιέργεια, η βελτίωση της συμπεριφοράς των παιδιών και επιδιώκει μια εποικοδομητική συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας.

Ίσως όμως, λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο! Επειδή ακριβώς οι στόχοι που θέτει ως εκπαιδευτικός είναι πολύ υψηλοί, δεν λαμβάνει όσο θα έπρεπε υπόψη του την απαξίωση των προτάσεών του από τους γονείς των μαθητών, οι οποίοι κουβαλώντας ακόμα μέσα τους το αίσθημα αποκλεισμού λόγω των  ακατάλληλων μεθόδων μάθησης της δικής τους εποχής και τη γεύση της αποτυχίας έχουν κάθε λόγο να υποπτεύονται τις σύγχρονες και εξελιγμένες εκπαιδευτικές μεθόδους επίλυσης των μαθησιακών προβλημάτων ως καταστροφικές για το παιδί τους που θα μπορούσαν να το στιγματίσουν για όλη του τη ζωή.

Από τον χειρισμό του θέματος στο έργο ΤΑΞΗ των Ιζόλτ Γκόλντεν και Ντέιβιντ Χόραν καταλαβαίνουμε πως άσχετα από τις προθέσεις του δασκάλου, την επάρκεια, και το ψυχικό του δόσιμο στην αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών των μαθητών του, τα όρια της επιρροής του στην διαμόρφωση των δυνατοτήτων των παιδιών καθορίζονται από τους γονείς και το οικογενειακό περιβάλλον του μαθητή. Γι’ αυτό ούτε ευδιάκριτα είναι, ούτε ξεκάθαρο είναι το πότε λειτουργούν θετικά, ανασταλτικά ή ακόμα και καταστρεπτικά.

Οι προσβολές που εκτοξεύει (σ.σ. ο Μπράιαν) απέναντι στον καθηγητή, εμποτισμένες από το αίσθημα της προσωπικής του αποτυχίας ως μαθητή, ως μηχανικού, ως πατέρα και ως συζύγου, παρά τις φοβερές προσπάθειες που έχει κατά καιρούς καταβάλει, τον οδηγούν  σε ένα παραλήρημα εχθρότητας και αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς.

Παναγιώτης Νικολιδάκης

Για τον Brian Costello (πατέρας): 

“Στην “Τάξη”, ο χαρακτήρας σας αντιμετωπίζει σημαντικές διαφωνίες με τις εκπαιδευτικές αποφάσεις που λαμβάνονται για τον γιο του. Πώς η προοπτική του χαρακτήρα σας αμφισβητεί τις παραδοσιακές απόψεις για την εκπαίδευση;

Παναγιώτης Νικολιδάκης:

Ο Μπράιαν διαφωνεί με τις εκπαιδευτικές μεθόδους διδασκαλίας καθώς πιστεύει πως το σχολείο δεν δίνει λόγο στον μαθητή, δεν αφουγκράζεται τις ανησυχίες του και δεν νοιάζεται για τις προσωπικές του φιλοδοξίες. Το βλέπει σαν ένα κλειστό σύστημα χωρίς ανάσα διαφυγής, κάτι σαν φυλακή δηλαδή. Κατηγορεί μάλιστα το σχολείο πως καθορίζει την στάση του απέναντι στους μαθητές λαμβάνοντας υπόψη όχι την πρόοδό τους στα μαθήματα αλλά την κοινωνική θέση των γονιών τους, την οικονομική τους κατάσταση και την επαγγελματική τους καταξίωση. Κατ’ ουσίαν ο Μπράιαν αναπτύσσει μια επιχειρηματολογία που έχει να κάνει με τα αισθήματα προκατάληψης και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους δασκάλους, που προέρχεται από τα δικά του δύσκολα μαθησιακά χρόνια, την ανάμνηση των οποίων δεν μπόρεσε να ξεπεράσει ποτέ. Διατείνεται πως η ποιότητα της εκπαίδευσης δεν είναι εφάμιλλη των προσδοκιών ενός μαθητή καθώς το σχολείο στερείται κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι προσβολές που εκτοξεύει απέναντι στον καθηγητή, εμποτισμένες από το αίσθημα της προσωπικής του αποτυχίας ως μαθητή, ως μηχανικού, ως πατέρα και ως συζύγου, παρά τις φοβερές προσπάθειες που έχει κατά καιρούς καταβάλει, τον οδηγούν  σε ένα παραλήρημα εχθρότητας και αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς.

Για τη Donna Costello (Μητέρα):

“Ο χαρακτήρας σας στην “Τάξη” εκφράζει φόβους για τον στιγματισμό του παιδιού της. Τι πιστεύετε ότι λέει αυτό το έργο για τις κοινωνικές πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι γονείς στην αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών αναγκών των παιδιών τους;”

Ρίτα Μαρτσάκη

Η Ντόνα μπαίνοντας μέσα στην σχολική αίθουσα αυτομάτως της έρχονται μνήμες από τα δικά της παιδικά χρόνια και την τραυματική εμπειρία που είχε ως μαθήτρια αυτού του σχολείου. Μνήμες που, όπως αντιλαμβανόμαστε κατά τη διάρκεια του έργου, την έχουν στιγματίσει και καθορίσει. Έχοντας ζήσει και η ίδια τα σχολικά της χρόνια ως ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες, δυσκολεύεται να διαχειριστεί το θέμα που θίγει ο δάσκαλος και θεωρεί τον εαυτό της υπεύθυνο για το πρόβλημα του παιδιού της. Νιώθει ανεπαρκής και αποτυχημένη παρ’ όλο που είναι η μόνη που καταβάλλει προσπάθειες να τον διαβάσει και να τον βοηθήσει.

Στο άκουσμα από το στόμα του δασκάλου ότι ο γιος της χρειάζεται σχολικό ψυχολόγο αναβιώνουν οι δικές της αγωνίες και φόβοι που είχε ως μαθήτρια του ίδιου σχολείου. Και είναι όλα αυτά τα παιδικά τραύματα που την κάνουν σήμερα να μην μπορεί να εμπιστευτεί το εκπαιδευτικό σύστημα και τον τρόπο που λειτουργεί. Στα χρόνια που η ίδια ήταν μαθήτρια δεν βρέθηκε κάποιος να τη βοηθήσει, να την κατευθύνει, έχασε μια χρονιά εξαιτίας του άρρωστου πατέρα της για να τον φροντίζει και έπειτα μπήκε σε μια τάξη για παιδιά με ειδικές ανάγκες, πράγμα το οποίο την έκανε να αισθανθεί πως ήταν ένα «τούβλο», όπως μαθαίνουμε από το στόμα του Μπράιαν. Τώρα ως ενήλικας και μητέρα προσπαθεί να αποβάλλει αυτές τις σκέψεις και να κοιτάξει να βοηθήσει το παιδί της που τη χρειάζεται. Αντιλαμβάνεται όμως ότι δε μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των μαθημάτων.

Ο τρόπος που ο δάσκαλος μεταφέρει στους γονείς το πρόβλημα του γιου τους ενισχύει τα αρνητικά τους συμπλέγματα καθώς ως γονείς κουβαλούν πολλά κατάλοιπα μέσα τους από τα δικά τους μαθησιακά χρόνια. Δεν μπορούν να κατανοήσουν τις αγαθές προθέσεις του δασκάλου τον οποίο αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη και καχυποψία, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συγκρούσεις και παρεξηγήσεις. Το έργο μας δείχνει  ότι η ευθύνη για την πρόοδο ενός παιδιού εξαρτάται από τους δύο αυτούς παράγοντες,  το εκπαιδευτικό σύστημα και το οικογενειακό περιβάλλον. Επίσης μας δείχνει πως το μορφωτικό επίπεδο των γονιών μπορεί να έχει καθοριστική σημασία στην εξέλιξη του παιδιού τους μέσω της επιρροής που ασκούν σε οικογενειακό επίπεδο. Το εκπαιδευτικό σύστημα από την άλλη με την άκαμπτη οργάνωσή του δεν καταφέρνει πολλές φορές να αξιοποιήσει τις δυνατότητες ενός παιδιού, με αποτέλεσμα το παιδί να αφήνεται στη μοίρα του.

Σας ευχαριστούμε πολύ και καλή επιτυχία!
Επιμέλεια Συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας

Με αφορμή την παράσταση «Ο Συνεργός», του Γιώργου Χριστοδούλου, στο θέατρο «Επί Κολωνώ», η Μαρία Προϊστάκη, στο ρόλο της Τασούλας, παραχώρησε στο cityvibes.gr και το Γιώργο Μαλέκα, μια συνέντευξη για τη δική της οπτική πάνω στο έργο!

Μελετώντας το κείμενο του Γ. Χριστοδούλου, ποια ήταν τα πρώτα σου συναισθήματα; Πώς βλέπεις το εγχείρημά του;

Μ: «Κατάλαβα αμέσως ότι πρόκειται για ένα πολύ δυνατό έργο. Θυμάμαι βρήκα όλους τους χαρακτήρες εξαιρετικά ενδιαφέροντες και ήμουν στην άκρη της καρέκλας μου μέχρι το τέλος. Στο τέλος συγκινήθηκα, προβληματίστηκα, ανακουφίστηκα, όλα μαζί. Θαυμάζω το Γιώργο για αυτή την ικανότητα του να δημιουργεί τόσο άρτιες ιστορίες, να γράφει χαρακτήρες πολύ ανθρώπινους σε ακραίες συνθήκες και να μπορεί να εμβαθύνει και στα δύο φύλα εξίσου. Είναι κάτι με το οποίο ασχολείται εδώ και χρόνια, η συγγραφή θεατρικών έργων, και απλώς τώρα αισθάνθηκε άνετα να επικοινωνήσει και αυτή του την ιδιότητα με το κοινό.»

Η ανικανότητα των αρχών να πάρουν στα σοβαρά αυτού του είδους τα εγκλήματα είναι απελπιστική. Η δε αύξηση των γυναικοκτόνων, των ανδρών δηλαδή που πιστεύουν ότι έχουν αυτό το δικαίωμα είναι τρομακτική και απόλυτα εξοργιστική

Μαρία Προϊστάκη

Είχες ακούσει πριν το κείμενο, για την υπόθεση αυτή; Πώς σε έκανε να νιώσεις; 

Μ: «Φυσικά. Νομίζω όλοι την είχαν παρακολουθήσει και είχαν σοκαριστεί. Ήταν από τις πρώτες γυναικοκτονίες που καταγράφηκαν τόσο έντονα στη μνήμη του κοινού και νομίζω η πρώτη που ο γυναικοκτόνος είχε επιλέξει να είναι στα φώτα της δημοσιότητας κατά τη διαλεύκανση του εγκλήματος. Από τότε ακολούθησαν το παράδειγμα του και άλλοι. Και από τότε δυστυχώς μαθαίνουμε για πολλές γυναικοκτονίες, πιο πολλές απ’ όσες μπορούμε να αντέξουμε. Τότε είχα σοκαριστεί. Τώρα είμαι εξοργισμένη και βαθιά απογοητευμένη. Η ανικανότητα των αρχών να πάρουν στα σοβαρά αυτού του είδους τα εγκλήματα είναι απελπιστική. Η δε αύξηση των γυναικοκτόνων, των ανδρών δηλαδή που πιστεύουν ότι έχουν αυτό το δικαίωμα είναι τρομακτική και απόλυτα εξοργιστική».

Μίλησε μας για τον ρόλο της Τασούλας… Τι σου έκανε περισσότερη εντύπωση στο χαρακτήρα της;

Μ: «Η Τασούλα είναι η γυναίκα του Αποστόλη, του ανθρώπου δηλαδή που μέσα σ’ ένα βράδυ αποφασίσει να βοηθήσει τον ξάδερφο του και γυναικοκτόνο στην εξαφάνιση του πτώματος της Βίκης. Η Τασούλα επίσης είναι παιδική φίλη της Βίκης και έχει πολύ στενή σχέση και με τη μάνα της Βίκης.
Η Τασούλα είναι μια γυναίκα με δυνατότητες για πολλά πράγματα, για αγάπη, για σπουδές, για εργασία αλλά για τους δικούς της λόγους και από τους δικούς της δαίμονες, βρίσκεται να περνάει τη ζωή της στο σπίτι, ως σύζυγος του Αποστόλη.
Τα διλήμματα που αντιμετωπίζει την υπερβαίνουν και κατρακυλάει κι αυτή σε ένα μονοπάτι που δεν επέλεξε.
Μου έκανε τρομερή εντύπωση το πως αντιδράει όταν μαθαίνει το κακό που έχει συμβεί και το τι κάνει αφότου αποκαλυφθεί η αλήθεια σε όλους.»

Τι θα ήθελες να επικοινωνήσεις με το ρόλο σου στο κοινό;

Μ: Μέσα από το ρόλο μου λέω στο κοινό «Αγαπήστε. Αλλά πρώτα απ’ όλα αγαπήστε τον εαυτό σας. Προστατέψτε αλλά πρώτα απ’ όλα προστατέψτε τον εαυτό σας. Ξυπνήστε. Μιλήστε. Πάντα υπάρχουν επιλογές. Κι εκεί που δεν υπάρχουν, υπάρχουν. Κι όταν δεν καταφέρετε να κάνετε τίποτα σωστό, παραδεχτείτε το. Δηλώστε αδυναμία. Σταθείτε στο ύψος σας και αναλάβετε την ευθύνη σας.»

Πώς κυλάει η συνεργασία σου με τους συμπρωταγωνιστές σου; 

Μ: «Οι τρεις άνθρωποι με τους οποίους βρίσκομαι επί σκηνής είναι εξαιρετικοί ηθοποιοί, είναι ιδανικοί για τους ρόλους που ερμηνεύσουν και είναι τύχη να τους συναντώ κάθε βράδυ και να χτίζουμε αυτή την ιστορία μαζί. Είμαστε συνοδοιπόροι. Αυτή η ιστορία μας έφερε κοντά και γι’ αυτό πάντα θα υπάρχει μια μυστική συνομωσία μεταξύ μας».

Σε ευχαριστούμε πολύ, Μαρία!
Επιμέλεια Συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας

«Τόσο η ζήλια όσο και ο φθόνος είναι εντελώς διαφορετικά συναισθήματα. Η ζήλια είναι η επιθυμία γι’ αυτό που ανήκει σε κάποιον άλλο, ενώ ο φθόνος είναι ο φόβος ότι ο άλλος θα μας πάρει αυτό που έχουμε. Έχουν και τα δύο το ίδιο διαβρωτικό αποτέλεσμα στην καρδιά.»
Τόμας Μουρ

📌 Πού: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Κεραμεικός, τηλ.: 210 34 12 689
📅 Πότε: Από 6 Απριλίου και κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00 (έως και 21/4)
💵 Εισιτήρια: 15 € (γενική είσοδος) και 12 € (μειωμένο)
Προπώληση: MORE.COM και τηλεφωνικά στο: 210 34 12 689
Διάρκεια: 70’ χωρίς διάλειμμα

Η Θεατρική Ομάδα “New Lab Theatre Company” παρουσιάζει, σε πανευρωπαϊκή πρεμιέρα, το έργο της Πάμελα Πράθερ, “MultiMedea”. Τρεις γυναίκες καταθέτουν επί σκηνής τα τραύματα της γυναικείας ψυχοσύνθεσης, μέσα από την κοινωνική ταυτότητα στην πορεία των αιώνων. Μέσα από την καθημερινότητά τους προβάλλουν την επιθυμία τους για ζωή γεμάτη ισότητα, δημιουργικότητα και ευτυχία.

Λίγα λόγια για την πλοκή

Το έργο είναι γραμμένο γύρω από το αρχέτυπο της Μήδειας και εμπλουτίζεται δραματουργικά με τις αληθινές ιστορίες δύο άλλων γυναικών που ακολούθησαν την ίδια πορεία με την ηρωίδα της ελληνικής Μυθολογίας.

Η Μήδεια, η Σούζαν Σμιθ και η Φούμικο Κιμούρα εμπλέκουν τις επιθυμίες τους, τα όνειρά τους και το πάθος τους για τον έρωτα. Αντιμετωπίζουν το εμπόδιο της απιστίας και την πρόκληση της ζήλιας και του φόνου, προκειμένου να επιβιώσουν από την σφοδρή ανάγκη για αγάπη και αφοσίωση. Η εσωτερική σύγκρουση και η ανάγκη για απόδοση δικαιοσύνης δίνουν μια σκοτεινή πλευρά στις ιστορίες και τις σηματοδοτούν ως δείγματα κοινωνικής απαξίωσης και αναξιότητας.

Πώς θα βρουν οι ηρωίδες την ισορροπία τους προκειμένου να φτάσουν στην ουσία της ύπαρξης των ρόλων τους και των αξιών που φέρουν προγονικά; Πόσο βοηθούν τα ερεθίσματα που απλώνει ο κάθε πολιτισμός στην καθημερινή ζωή των ηρωίδων; Πόσο διαφορετική είναι η ματιά της δικαιοσύνης στους ορίζοντες πέρα από τα σημεία του ορίζοντα της Δύσης;

Σκηνοθετικό σημείωμα

«Η Μήδεια σ’ αυτό το έργο είναι ένας χάρτης της παγκόσμιας θηλυκότητας που προκαλείται από τη βίαιη και σαρωτική αρσενική ενέργεια της κατάκτησης και της διείσδυσης. Τρεις γυναίκες συγχρονίζονται και με μια φωνή καταθέτουν την αδικία και την απιστία ως τα πιο ασυγχώρητα τραύματα της γυναικείας ψυχοσύνθεσης. Η μια μιλά μέσα από την άλλη και όλες μαζί φτιάχνουν μια ιστορία, με μια αρχή και ένα τέλος. Η συγγραφέας δεν ασχολείται με την εκδίκηση, αλλά με τη γενεσιουργό αιτία της δυστυχίας που οδηγεί στην απιστία και τη ζήλια. Υπάρχει ποιητικός λόγος μέσα στον σύγχρονο τόνο της ομιλίας των τριών γυναικών, κρατώντας έτσι τον χρόνο και τον τόπο της κάθε ηρωίδας. Ελλάδα, Αμερική, Ιαπωνία…
Η πρωτότυπη μουσική της Καλλιρρόης Ραουζαίου συντροφεύει τις υπάρξεις των τριών γυναικών και τις παρουσιάζει μέσα από ιδιαίτερες μελωδικές διαδρομές. Οι πολιτισμικές συνθέσεις ζωγραφίζουν την ενότητα, την παγκοσμιότητα και την ομοιότητα των ανθρώπων, πέρα από τα όρια του δικού τους ορίζοντα. Ταξίδι αιθέριο».

Όλγα Τζωρτζ

Βιογραφικό συγγραφέα
Η Πάμελα Πράθερ είναι θεατρική συγγραφέας, Coach Φωνής και Υποκριτικής τέχνης. Υπήρξε καθηγήτρια στο Yale School of Drama και στο NYU. Υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Εκπαιδευτών Φωνής και Λόγου (VASTA). Έχει εκπαιδεύσει ηθοποιούς στο Yale School of Drama, στο πρόγραμμα BFA του Playwright’s Horizon του NYU, στο UCLA, στο Marymount Manhattan College, στο AMDA και στο The School for Film and Television.

Ταυτότητα παράστασης
MultiMedea
Της Πάμελα Πράθερ
Πρεμιέρα: 6 Απριλίου

Μετάφραση: Άρλα Φύτρου
Δικαιώματα μετάφρασης: Όλγα Τζωρτζ
Σκηνοθεσία: Όλγα Τζωρτζ
Παίζουν: Ειρήνη Τσώλη, Ιωάννα-Μαρία Μπατή, Βασιλική Βλάχου
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιάννης Κρητικόπουλος
Μουσική: Καλλιρρόη Ραουζαίου
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Φωτογραφίες: Μαρία Τσώλη
Βίντεο: Ευάγγελος Βροχίδης
Έντυπα: Μόσχα Μάρκου
Προβολή και Επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου – We Will

📌 Πού: Roi Mat, Λευκωσίας 5, Πλατεία Αμερικής
📅 Πότε: Από Σάββατο 6 Απριλίου και κάθε Σάββατο και Κυριακή (έως 28 Απριλίου) στις 18:00
Είσοδος ελεύθερη- Απαραίτητη η κράτηση θέσεων
☎️ Τηλέφωνο κρατήσεων: 6945136190
Διάρκεια: 90’

ΆΓΙΟΣ: Το ρίσκο δεν είναι για όλες τις ώρες, δεν είναι για όλες τις καταστάσεις και σίγουρα δεν είναι για όλους τους ανθρώπους.
ΨΗΛΟΣ: Πάλι δεν σε πιάνω.

Για τέσσερα Σαββατοκύριακα του Απριλίου, το ιστορικό μπιλιαρδάδικο Roi Mat στην πλατεία Αμερικής θα μεταμορφωθεί σε θέατρο. Οι ηθοποιοί σε παίχτες και οι θαμώνες σε θεατές, χάρη στη site-specific παράσταση του Γιώργου Κλεάνθους, «ΡΟΥΑ ΜΑΤ».

Μέσα σ’ έναν χώρο ιστορικό, που συμπληρώνει φέτος 50 χρόνια λειτουργίας, από τα τραπέζια του οποίου έχουν περάσει μεταξύ άλλων ο Θεοδωράκης, ο Κόκοτας και ο Παπακωνσταντίνου, οι τρεις χαρακτήρες του έργου-ο Ψηλός, ο Άγιος και Μικρός θα παίξουν τη δική τους αξέχαστη παρτίδα.

Λίγα λόγια για την πλοκή
Ένας δια βίου θαμώνας προετοιμάζεται με τον μαθητή του για τη συμμετοχή τους σε κάποιο τοπικό τουρνουά μπιλιάρδου. Όλα κυλούν ομαλά, όταν ένας από τους παλιούς παίχτες του μαγαζιού κάνει την εμφάνισή του ανατρέποντας όλες τις ισορροπίες…
Μια παράσταση εμπνευσμένη από το αυθεντικό μπιλιαρδάδικο της πλατείας Αμερικής, Roi Mat, που μιλά με τρυφερότητα και σαρκαστικό χιούμορ για τη φιλία, τη μοναξιά, τη νοσταλγία και τη ματαιότητα, με τις συγκρούσεις ανάμεσα στους χαρακτήρες να είναι εκρηκτικές. Σαν το πρώτο «σπάσιμο» μιας παρτίδας μπιλιάρδου…

Σημείωμα συγγραφέα/σκηνοθέτη
«Η αγαπημένη αίθουσα διασκέδασης, το μυστηριώδες Roi Mat δεν είναι απλώς ένα μπιλιαρδάδικο. Είναι ένας θρύλος, ένας μύθος, ένας κόσμος ονείρων που είναι χαραγμένος στις αναμνήσεις των ανθρώπων που τον έχουν επισκεφθεί, που το έχουν ζήσει, που έχουν μεγαλώσει μέσα σε αυτό. Και φέτος, που γιορτάζει τα 50 χρόνια λειτουργίας του, εμπνευσμένος από την ιστορία του, αποφάσισα με την ομάδα μου ν’ ανεβάσουμε την ομώνυμη παράσταση. Ένα σύγχρονο έργο, που ακολουθεί τρεις χαρακτήρες, δια βίου θαμώνες του. Το ύφος του έργου είναι κωμικοτραγικό και με αφορμή το μπιλιάρδο και τις περιπέτειες των ηρώων μιλάει για θέματα φιλίας, εξουσίας, μοναξιάς και ματαιοδοξίας».

Γιώργος Κλεάνθους

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
ΡΟΥΑ ΜΑΤ
Του Γιώργου Κλεάνθους
Πρεμιέρα: 6 Απριλίου

Κείμενο-Σκηνοθεσία: Γιώργος Κλεάνθους
Ερμηνεύουν: Σωτήρης Δούβρης, Μιχάλης Καλιότσος, Γιάννης Σέρρης
Σκηνογραφία-Ενδυματολογία: Νεκταρία Ηλιάκη
Φωτισμός: Νίκος Σέμπος
Μουσική: Αλέξιος Αλεξόπουλος
Σχεδιασμός αφίσας: Χριστίνα Κατσαρέα
Trailer: Μάνος Μακρυγιαννάκης
Προβολή και Επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου-We Will

Με αφορμή την επιθεώρηση «Το μποστάνι του Μποστ», στο θέατρο Μεταξουργείο η Κατερίνα Μπιλάλη μας παρουσίασε, σε μια σύντομη συνέντευξη και στον Γιώργο Μαλέκα, τη δική της οπτική στα πάντα επίκαιρα κείμενα του Μποστ:

Τα κείμενα του Μποστ και η μουσική του Κηλαηδόνη περιγράφονται ως εξαιρετικά επίκαιρα παρά την ηλικία τους. Πώς θεωρείτε ότι αυτά τα έργα βρίσκουν απήχηση στο σημερινό κοινό;

Ο Μποστ με την ιδιαίτερη, μοναδική του γραφή καταδείκνυε τα κακώς κείμενα της εποχής του, τα οποία δυστυχώς παραμένουν σχεδόν τα ίδια και στην δική μας. Με την καυστική του πένα και με όπλο τη σάτιρα, τον σουρεαλισμό και το παράδοξο, ο Μποστ θέτει πολιτικούς και κοινωνικούς προβληματισμούς, όπως η ανεργία, η διάβρωση της πολιτικής εξουσίας, ο χρηματισμός, οι ταξικές ανισότητες, η αδιαφορία και η απάθεια των ισχυρών απέναντι στους φτωχούς και ανήμπορους. Μήπως δεν είναι επίκαιρο σήμερα η επιστροφή των ελγίνειων; Η δηθενιά των νεόπλουτων; Οι ακολασίες σε θρησκευτικούς κόλπους; Η αστυνομική βία; Η ματαιότητα της ζωής; Οι έμφυλες ανισότητες; Όλα αυτά είναι θέματα αγγίζουν το κοινό γιατί τα βιώνει στην καθημερινότητά του.

Ο Μποστ ταξιδεύει στον χρόνο και φέρνει στα καθ’ ημάς αυτές τις σπουδαίες ιστορίες που έχουν αντέξει στον χρόνο τόσους αιώνες, τις μπλέκει με ήρωες της φαντασίας του και φτιάχνει μια δική του αφήγηση, περνώντας τα δικά του κοινωνικοπολιτικά μηνύματα, με μαεστρία και με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

Κατερίνα Μπιλάλη

Το έργο προσφέρει μια νέα προσέγγιση σε ιστορίες όπως η Μήδεια και το Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Πώς πιστεύετε ότι αυτή η σάτιρα συμβάλλει στη συνεχιζόμενη συζήτηση για αυτές τις κλασικές ιστορίες;

Η πρόσληψη των μεγάλων έργων όπως αυτά του Ευριπίδη και του Σαίξπηρ είναι ατελείωτη, γι’ αυτό και είναι μεγάλα έργα. Κι όταν η πρόσληψη γίνεται από μεγάλους συγγραφείς όπως ο Μποστ, τότε έχουμε ένα εξίσου μεγάλο έργο. Ο Μποστ ταξιδεύει στον χρόνο και φέρνει στα καθ’ ημάς αυτές τις σπουδαίες ιστορίες που έχουν αντέξει στον χρόνο τόσους αιώνες, τις μπλέκει με ήρωες της φαντασίας του και φτιάχνει μια δική του αφήγηση, περνώντας τα δικά του κοινωνικοπολιτικά μηνύματα, με μαεστρία και με τον δικό του μοναδικό τρόπο.

Ως ηθοποιός, ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε δουλεύοντας σε μια παράσταση που συνδυάζει διαφορετικά θεατρικά είδη και ιστορικές περιόδους;

Η πρόκληση ήταν να μπορέσουμε να περάσουμε το πνεύμα του Μποστ αναλλοίωτο αλλά ταυτόχρονα επικαιροποιημένο. Επίσης, πρόκληση αποτέλεσε το γεγονός ότι το χιούμορ του Μποστ δεν είναι εύκολο, ούτε επιφανειακό και επειδή μας ενδιαφέρει να διεγείρουμε συναισθήματα στο κοινό, ήταν μεγάλο στοίχημα να τους μεταφέρουμε αυτόν τον ανεστραμμένο κόσμο του Μποστ και να τον κατανοήσουν σε τέτοιο βαθμό ώστε να συν- κινηθούν.

Τι ελπίζετε να θυμάται το κοινό από το έργο ή και τον Μποστ αντίστοιχα;

Δεν θα ήθελα να θυμάται αλλά να αισθανθεί. Να γελάσει με την ψυχή του, να συγκινηθεί, να νοσταλγήσει, να θυμώσει, να προβληματιστεί. Γιατί το ατού του Μποστ είναι ότι χτυπάει ή μαστιγώνει όσους προσβάλλουν είτε την ηθική, είτε την κοινωνικοπολιτική αίσθηση, δίχως να περιορίζεται από φορμαλιστικούς περιορισμούς, διαθέτοντας μεγάλη ποικιλία στη σάτιρά του.

Πώς κυλάει η συνεργασία με το υπόλοιπο cast? Ήταν δύσκολο να “δέσετε” για να αντιμετωπίσετε το ποικίλο και δυναμικό περιεχόμενο του έργου;

Είναι όλοι τους εξαίσιοι ηθοποιοί και κυρίως άνθρωποι με ευγένεια και σεβασμό. Οπότε ήταν εύκολο να “δέσουμε” και επί σκηνής και ως παρέα. Το κυριότερο, φυσικά, είναι ότι είχαμε την ελευθερία από τον σκηνοθέτη μας να προτείνουμε και να αλληλοσυμπληρωνόμαστε χωρίς ανταγωνισμούς και μικρότητες. Οπότε είμαστε σε θέση να απολαμβάνουμε το αποτέλεσμα των κόπων μας στις παραστάσεις και να χαιρόμαστε πολύ που έχουμε αυτή τη θερμή ανταπόκριση από το κοινό.

Ευχαριστούμε πολύ!

Επιμέλεια Συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας

Τοποθεσία: Θέατρο ΣΤΑΘΜΟΣ, Βίκτωρος Ουγκώ 55, Πλατεία Καραϊσκάκη, (Στάση Μετρό Μεταξουργείο, έξοδος Δεληγιάννη).
Ημερομηνία: Μ. Δευτέρα 29 Απριλίου, στις 19.00, Μ. Τρίτη 30 Απριλίου, στις 21.00 και Μ. Τετάρτη 1 Μαΐου, στις 21.00. Διάρκεια: 95’

Πληροφορίες: Τηλ.: 6973005570, www.theatro-kydonia.gr

Τιμές εισιτηρίων: 16€ και 12€ φοιτητικό (μειωμένο)
Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/taksi-theatro-stathmos/

H Εταιρεία Θεάτρου ΜΝΗΜΗ παρουσιάζει στην Αθήνα, για τρεις (3) μόνο παραστάσεις, το βραβευμένο θεατρικό έργο των Ιζόλτ Γκόλντεν και Ντέιβιντ Χόραν «ΤΑΞΗ» (Class) σε σκηνοθεσία Μιχάλη Βιρβιδάκη.

Το έργο που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, έκανε πρεμιέρα την 1^η Δεκεμβρίου 2023 στο θέατρο Κυδωνία στα Χανιά, και αφού ολοκλήρωσε εκεί έναν ευρύ κύκλο παραστάσεων, επισκέπτεται τώρα την Αθήνα όπου θα παρουσιαστεί τη Μεγάλη Δευτέρα 29, ώρα 7μ.μ., Μεγάλη Τρίτη 30 Απριλίου, ώρα 9μ.μ.,και Μεγάλη Τετάρτη 1 Μαΐου, ώρα 9μ.μ.,  στο θέατρο ΣΤΑΘΜΟΣ, Βίκτωρος Ουγκώ 55, Πλατεία Καραϊσκάκη, (Στάση Μετρό Μεταξουργείο, έξοδος Δεληγιάννη).

Η Τάξη (Class) παίχτηκε στο Φεστιβάλ Θεάτρου του Δουβλίνου το 2017 με μεγάλη επιτυχία. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο θέατρο Abbey του Δουβλίνου τον Ιανουάριο του 2018 και κατόπιν στο Traverse Theatre στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Φριντζ του Εδιμβούργου, όπου απέσπασε το βραβείο Scotsman’s Fringe First, καθώς και το βραβείο ZeBBie καλύτερης συγγραφής από την Ένωση Συγγραφέων της Ιρλανδίας.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον θεατρικό έργο που απευθύνεται σε όλους τους θεατρόφιλους και ιδιαίτερα στους εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, καθώς το θέμα του αφορά στην εκπαιδευτική διαδικασία μέσα σε μια τάξη δημοτικού σχολείου με έμφαση στα ζητήματα της εκπαίδευσης και τις μεθόδους διδασκαλίας – ανέκαθεν μια διακεκαυμένη ζώνη εντάσεων, αντιπαραθέσεων και αμφισβητήσεων τόσο από την πλευρά των γονιών των μαθητών όσο και από την πλευρά των εκπαιδευτικών, αλλά και των μαθητών ως χωριστή κατηγορία.

Οι συντελεστές:

Το έργο έχει ανέβει σε μετάφραση Δημήτρη Κιούση, σκηνοθεσία και αισθητική της παράστασης Μιχάλη Βιρβιδάκη, κοστούμια Αιμίλιου Καλογερή, συνθέσεις ήχων Δημήτρη Ιατρόπουλου, χειρισμό φωτισμού και ήχων Ευγενίας Αναστασοπούλου και με βοηθό σκηνοθέτη τον Φώτη Κοτρώτσο.

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι: Αιμίλιος Καλογερής (Ρέι ΜακΚάφερτι), Παναγιώτης Νικολιδάκης (Μπράιαν Κοστέλο αλλά και Τζέιντεν) και Ρίτα Μαρτσάκη (Ντόνα Κοστέλο αλλά και Κάιλι). 

Η παράσταση συνοδεύεται από πρόγραμμα-βιβλίο με τη μετάφραση του έργου, τη διανομή, εισαγωγικά και πληροφοριακά κείμενα σχετικά με το έργο και φωτογραφίες από την παράσταση.

Το έργο:

Ο Μπράιαν και η Ντόνα έχουν χωρίσει πρόσφατα και έρχονται στο σχολείο να συζητήσουν με τον δάσκαλο τις μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο γιος τους Τζέιντεν. Ο δάσκαλος, ο κύριος ΜακΚάφερτι, ένας ευγενικός άνδρας, τους έχει προσκαλέσει να συζητήσουν το θέμα. Όμως η συνάντηση, που αρχίζει σαν μια συνηθισμένη επίσκεψη, εξελίσσεται σε μια χαώδη συνδιαλλαγή μεταξύ των τριών προσώπων και η αίθουσα διδασκαλίας μετατρέπεται σε έναν μικρόκοσμο ταξικών διαφορών και πολιτιστικής διαμάχης.

Η πρόταση του δασκάλου να στείλουν τον Τζέιντεν σε ειδικό ψυχολόγο προκαλεί θυμό στον Μπράιαν και φόβο στη Ντόνα πως αυτό θα στιγματίσει το γιο τους ως άτομο με ειδικές ανάγκες. Η Ντόνα υποστηρίζει από προσωπική εμπειρία πως το εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργεί σε μια ατμόσφαιρα προκαταλήψεων και διακρίσεων και πως ένα παιδί που περνάει δύσκολες οικογενειακές στιγμές μπορεί να περιθωριοποιηθεί εφ’ όρου ζωής και να στερηθεί μια ομαλή και φυσιολογική ζωή.

Μία ενδιαφέρουσα πτυχή του κειμένου είναι πως οι συγγραφείς ζητούν στη διανομή του έργου οι ηθοποιοί που ερμηνεύουν τους ρόλους των γονιών να ερμηνεύσουν και τα δύο παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, παρά την διαφορά της ηλικίας. Με τον τρόπο αυτό καταφέρνουν να προβάλουν στη συμπεριφορά των παιδιών χαρακτηριστικά των γονιών τους και να δείξουν την καθοριστική επίδραση της οικογένειας στην πρόοδό τους.

Οι συγγραφείς:

Ο David Horan είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Bewley’s Café Theatre, και εργάζεται ως ελεύθερος θεατρικός σκηνοθέτης. Διδάσκει στην Lir National Academy του Trinity College στο Δουβλίνο. Σπούδασε στο Samuel Beckett Centre του Trinity College, καθώς και στο Ecole Jacques Lecoq στο Παρίσι. Έχει εργαστεί στο Θέατρο Abbey και έχει κερδίσει βραβεία καινούριας δουλειάς στο Φριντζ του Φεστιβάλ του Εδιμβούργου. Έχει σκηνοθετήσει επίσης συγγραφείς όπως ο Σαίξπηρ και ο Φρίελ.

Η Iseult Golden είναι καλλιτεχνική συνδιευθύντρια του θεάτρου Iris και έχει παίξει σε όλες τις παραγωγές του, και συγκεκριμένα στα έργα The World’s Wife, Lady Susan, To Kill a Dead Man και Tick My Box! Έχει σπουδάσει στη δραματική σχολή Gaiety του Δουβλίνου στην Ιρλανδία. Έχει πάρει μέρος σε πολλές περιοδείες με διάφορες θεατρικές ομάδες όπως οι Barabbas, Macnas, Blue Raincoat Theatre Company και Storytellers Theatre Company.

Με αφορμή την παράσταση «Δε μιλένιαλς», στον τεχνοχώρο φάμπρικα – bar, οι υπέροχες Χρύσα Κολοκούρη και Λουκία Ανάγνου, παραχώρησαν μια σύντομη συνέντευξη στον cityvibes.gr και τον Γιώργο Μαλέκα, εξηγώντας περαιτέρω τις συνθήκες των millenials εν έτει 2024:

Πώς γεννήθηκε στο μυαλό σου Χρύσα να γράψεις για τους μιλένιαλς; Ξεκίνησε από εσένα και μόνο ή γνωρίζεστε ήδη με την ομάδα;

Χρύσα: Η ιδέα γύριζε στο μυαλό μου τα τελευταία τρία χρόνια περίπου. Είχε ξεκινήσει με την ανάγκη να μιλήσω για το σήμερα, για τη γενιά μας, για τη ζωή στην Αθήνα, για στιγμές καθημερινότητας. Εκείνο τον καιρό συνεργαζόμασταν με τη Λουκία για το “Αγάπης Αγώνας Άγονος” και σε μια κουβέντα, της μίλησα για την ιδέα. Βρεθήκαμε με τον Άρη, ξεκίνησαν οι συζητήσεις με τους τρεις μας και το καλοκαίρι που μας πέρασε ξεκίνησα να γράφω το κείμενο. Λίγο πριν το τελειώσω, ένα απόγευμα στην Κυψέλη γνωρίστηκα με τον Νίκο και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε η ομάδα.

Μιλήστε μου λίγο για τους χαρακτήρες σας. Πώς συνδέεστε μεταξύ σας;

Λουκία: Υποδύομαι την Λουκία, μία νεαρή δικηγόρο εκεί στα τριάντα που παλεύει να αποδεχτεί τη σεξουαλικότητα της και προσπαθεί να αποκανονικοποιήσει τον κάζουαλ σεξισμό που δέχονται οι γυναίκες στα εταιρικά περιβάλλοντα. Θέλει να κάνει αυτό το παρακάτω βήμα. Να περάσει τη γραμμή και να πει «εγώ αυτή είμαι και σε όποιον αρέσει». Νομίζω πως ο ρόλος αυτός είναι σαν μια μεγάλη εξομολόγηση της γενιάς μας. Μιας γενιάς που έμαθε να είναι κρυμμένη στη ντουλάπα και που τώρα αποφασίζει πως δεν πάει άλλο.

Χρύσα: Η Χρύσα έχει έρθει στην Αθήνα από μία μικρή επαρχιακή πόλη. Η Αθήνα δεν είναι το σπίτι της, όμως ελπίζει να γίνει. Μοιάζει σαν να είναι η πόλη αυτή για εκείνη η απάντηση που ψάχνει να βρει. Σε τι; Ίσως και η ίδια να μην έχει απαντήσει στον εαυτό της. Έτσι μπαίνοντας τυχαία σε ένα μπαρ, συναντάει τη Λουκία και τον αδερφό της, τον Άρη. Με τη Λουκία γνωρίζονταν από παλιά, τον Άρη τον γνωρίζει εκείνο το βράδυ. Και έτσι ξεκινάει η ιστορία…

Το έργο εξελίσσεται σε πλαίσιο bartheater. Είχατε ξαναδουλέψει υπό αυτές τις συνθήκες; Τι σας αρέσει περισσότερο σε σχέση με την τυπική σκηνή;

Λουκία: Είναι η πρώτη φορά που κάνω θέατρο σε μπαρ και ομολογουμένως έχει αρκετή πλάκα. Παίζουμε κυριολεκτικά στο μισό μέτρο από τον κόσμο και αυτό κάνει το παιχνίδι ακόμα πιο διαδραστικό. Προσωπικά ανυπομονώ για τη στιγμή που κάποιος από το κοινό θα ταυτιστεί τόσο πολύ και θα πει «αϊ στο καλό θα ανέβω κι εγώ και θα τα πω». Δεν έχει γίνει ως τώρα αλλά δεν κρύβω πως είναι ένας δικός μου ευσεβής πόθος (Χρύσα μη με σκοτώσεις με μαρτυρικό τρόπο).

Χρύσα: Δεν είχα ξανακάνει bartheater πριν από τη δουλειά αυτή. Επίσης δεν είχα ξανασκηνοθετήσει. Πρώτες φορές και τα δύο, ωστόσο όταν γεννιόταν αυτός ο κόσμος στο μυαλό μου, ένα από τα πρώτα πράγματα για τα οποία ήμουν βέβαιη ήταν ο χώρος.  Ήξερα πως ήθελα να είναι μη θεατρικός και ήξερα πως δεν με ενδιέφερε μία συνθήκη “σκηνής” μέσα στο μπαρ, κάποιο stage δηλαδή. Δεν ήθελα καμία απόσταση από τους θεατές, ήθελα όλοι να είμαστε μέρος της ιστορίας. Ίσως και να τη λέμε μαζί. Αυτό νομίζω ότι μου αρέσει και περισσότερο στη συνθήκη αυτή, ότι δεν υπάρχει καμία απόσταση ασφαλείας για κανέναν.

Τι έχετε να συμβουλέψετε τους «i want to be an actor» από τη δική σας ματιά; (έμμεσα ψάχνω και εγώ απαντήσεις χαχα)

Λουκία: Γκοου φορ ιτ.

Χρύσα:  Ό, τι θα συμβούλευα καθέναν που θέλει να ασχοληθεί με το οτιδήποτε: να το κάνει. Είναι οι συνθήκες δύσκολες; Ναι. Αλλά σε τι δεν είναι πια; Τουλάχιστον ας είναι κάτι δύσκολο, που θα σε κάνει να θέλεις το πρωί να σηκωθείς από το κρεβάτι.

Εν τέλει… να κυνηγάμε αυτό για το οποίο παθιαζόμαστε;

Λουκία: Όχι βέβαια. Προτείνω να καθόμαστε σπίτι και να κλαίμε για τη ζωή που δεν ζήσαμε.

Χρύσα: Να κυνηγάμε ό, τι μας κάνει να θέλουμε να σηκωνόμαστε το πρωί από το κρεβάτι.

Σας ευχαριστούμε πολύ κορίτσια!

Επιμέλεια Συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας

Τοποθεσία: Θέατρο Μικρό Άνεσις, Λεωφόρος Κηφισίας 14, Αθήνα (Μετρό – Στάση Αμπελόκηποι)
Ημέρες και Ώρες παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00.
Μέχρι 23 Απριλίου 2024
Διάρκεια: 95’
Τηλέφωνο κρατήσεων: 6981135820
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 7718943

Τιμές εισιτηρίων: €16 (κανονικό), €12 (φοιτητικό), €9 (ανέργων/ΑμεΑ)
Προπώληση: more.com

Πέντε πρόσωπα με διαφορετικές ζωές και στόχους, συναντιούνται στο Isaris Spa, ένα πολυτελές κέντρο ευεξίας, με σκοπό την «αποτοξίνωση από όσα μας εμποδίζουν από την ευτυχία». Όμως, μια θρυλική ινδιάνικη κατάρα ξεσπάει, εγκλωβίζοντας τους ήρωες στο Spa για άγνωστο χρονικό διάστημα. Μέσα από ανατροπές και παρεξηγήσεις, ανάμεσα σε μάσκες ομορφιάς, ασκήσεις ψυχικής ενδυνάμωσης, ανάμεσα σε Zumba και σε κλύσματα, αρχίζει να γίνεται όλο και πιο καθαρό το τι ορίζει ο καθένας ως «ευτυχία».

Το νέο έργο του Στέφανου Παπατρέχα, μέσα από κωμικές καταστάσεις, αλλά και υπαρξιακά ερωτήματα, μέσα από την αναζήτηση της ευτυχίας και τους διαφορετικούς ορισμούς που οι άνθρωποι δίνουν σε αυτήν, επιχειρεί να αντικατοπτρίσει τον σύγχρονο άνθρωπο και το ολοένα πιο επικίνδυνο βύθισμά του στις απαιτήσεις του σημερινού τρόπου ζωής.

Μετά τις επιτυχίες των έργων «Ονόριο, τα ανομήματα ενός εγκληματία», «Φροσύνη» και «Πασού», το σκηνοθετικό δίδυμο των Λάζαρου Βαρτάνη και Στέφανου Παπατρέχα παρουσιάζει μια τρελή κωμωδία, μια σουρεαλιστική, σύγχρονη φάρσα με βασικό θέμα το κυνήγι της ευτυχίας.

*Το κείμενο της παράστασης κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέδρος*

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Λάζαρος Βαρτάνης – Στέφανος Παπατρέχας
Σκηνικά l Κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Μουσική: Σίσσυ Βλαχογιάννη
Σχεδιασμός φωτισμών: Ζωή Μολυβδά Φαμέλη
Χορογραφίες l Επιμέλεια κίνησης: Εμμανουέλα Βεϊνόγλου
Φωτογραφίες l Trailer l Γραφιστικά: Λιλή Νταλανίκα
Φωτογραφίες παράστασης: Μάκης Γκαρτζόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδρομάχη Μακρίδου
Βοηθός σκηνογράφου & ενδυματολόγου: Ασημίνα Κουτσογιάννη
Τεχνική υποστήριξη: Μιχάλης Κόκκινος
Κατασκευή σκηνικών: Λάζαρος Βαρτάνης – Έλλη Εμπεδοκλή
Επικοινωνία παράστασης: Μαριάννα Παπάκη – Νώντας Δουζίνας

Παραγωγή: ONORIO ΑΜΚΕ

Για τα ένθετα κινηματογραφικά:
Σκηνοθεσία l Μοντάζ: Λιλή Νταλανίκα

Ερμηνεύουν:
Λάζαρος Βαρτάνης
Κωνσταντίνος Ελματζίογλου
Κωνσταντίνα Κλαψινού
Σύνθια Μπατσή
Στέφανος Παπατρέχας

Στην παράσταση ακούγεται η φωνή του Κωνσταντίνου Ασπιώτη
Φιλική συμμετοχή στα video Εμμανουέλα Βεϊνόγλου

Έγραψαν για την παράσταση:

Μια καλοδουλεμένη και ευφάνταστη κωμωδία που κερδίζει τις εντυπώσεις από τις πρώτες στιγμές και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή. […] Τα έργα των Παπατρέχα – Βαρτάνη τα τελευταία χρόνια, θα έπρεπε να είναι, και είναι, σημαντικά για την σύγχρονη θεατρική σκηνή. Το «Spa-σε κατάρα» είναι μια κωμωδία που αξίζει να δεί κανείς, όχι μόνο γιατί θα περάσει όμορφα, αλλά γιατί είναι μια παράσταση, που αναδεικνύει το εύστοχο κοινωνιολογικό και ανθρωπολογικό σχόλιο του νέου αυτού έργου. Όλοι κάπου θα αναγνωρίσουν κάτι από τον εαυτό τους.

Κάτια Σωτηρίου [Mytheatro.gr]

Ανάμεσα στις πολύ καλές παραστάσεις της φετινής σεζόν, ξεχωρίζω και το «Spa-σε κατάρα» του Στέφανου Παπατρέχα. […] Άφθονο γέλιο και πολλή, χρήσιμη σκέψη γύρω από την πραγματική ευτυχία και όχι μόνο.

Γεωργία Δρακάκη [Olafaq.gr]

Με χρώματα, μουσική, ένα καλό κείμενο και εξαιρετικούς ηθοποιούς, η παράσταση κερδίζει τον θεατή της από την αρχή. Η σκηνοθεσία διατήρησε τον καλό ρυθμό της μέχρι τέλους, ισορροπώντας με επιτυχία ανάμεσα στην κωμωδία και τα πιο δραματικά στοιχεία, χωρίς ωστόσο να καταφεύγει σε συναισθηματισμούς ή σε εύκολα κωμικά τερτίπια. […] Οι πέντε ηθοποιοί συνεργάστηκαν στη σκηνή αναδεικνύοντας το κείμενο και τον γρήγορο σκηνοθετικό ρυθμό, καθώς ανταποκρίθηκαν υποδειγματικά σε ένα νέο και σύγχρονο κωμικό έργο. […] Το κείμενο του Στέφανου Παπατρέχα δοκιμάστηκε στο δύσκολο είδος της κωμωδίας και τα πήγε πολύ καλά. Το κωμικό προκύπτει τόσο μέσω της κατάστασης, όσο και μέσω του κειμένου αποδεικνύοντας ότι ο συγγραφέας έχει δυνατότητες στο χώρο αυτό.

Τόνια Τσαμούρη [Culturenow.gr]

Αντικρίζοντας μία λίμνη με νούφαρα, αναπαυτικές καρέκλες και ξαπλώστρες, βιτρίνες φωτιζόμενες με λουλούδια και ευωδιαστές μυρωδιές να φτάνουν στα ρουθούνια μας αυτό είναι το εντυπωσιακό – ατμοσφαιρικό σκηνικό, δια χειρός Έλλης Εμπεδοκλή όπου είναι απόλυτα εναρμονισμένο με το έργο! Οι υποβλητικοί φωτισμοί της Ζωής Μολυβδά Φαμέλη, οι χορογραφίες της Εμμανουέλας Βεϊνόγλου με την εξαιρετική κίνηση και οι μουσικές αποχρώσεις της Σίσσυς Βλαχογιάννη συνθέτουν μια άρτια παράσταση. Για το τέλος αφήνω την ευρηματική σκηνοθεσία του Λάζαρου Βαρτάνη και Στέφανου Παπατρέχα που για άλλη μία φορά μας ενθουσιάζουν ιδιαίτερα – ευχάριστα από τον γρήγορο σκηνικό ξέφρενο ρυθμό στην εξέλιξη της ιστορίας!

Χρυσούλα Ζαφειράκη [Theatromusicbooks.blogspot.com]

Αιχμηρό, αστείο και σουρεάλ, το έργο του Στέφανου Παπατρέχα μεταφέρεται με επιτυχία στην σκηνή από τον ίδιο και τον Λάζαρο Βαρτάνη. […] Μια παράσταση, όπου κάθε στοιχείο της συμβάλει στο κοινό αποτέλεσμα. Θεραπεύεται κάποιος από την πίεση και το άγχος μόνο όταν αποφασίσει να απεκδυθεί την ματαιοδοξία του και αναγνωρίσει την τρωτή του φύση. Είναι πράγματι άξιο παρατήρησης να δει κανείς τη διαδρομή των ηρώων προς αυτή την πορεία.

Μαρία Μαρή [In2life.gr]

Το νέο έργο του Στέφανου Παπατρέχα, είναι μια κωμωδία, ένα έργο με λεπτό χιούμορ και γκανγκ σκηνές που μιλά για τα στερεότυπα, όχι μόνο στους ανθρώπους αλλά και στις σχέσεις, και κυρίως τι είναι αυτό που ορίζουμε ως ευτυχία. […] Η αλήθεια είναι, ότι δεν γράφονται πολλές κωμωδίες, ή τουλάχιστον λίγες είναι εκείνες που βρίσκουν τον στόχο τους, και η παράσταση των Λάζαρου Βαρτάνη – Στέφανου Παπατρέχα, «Spa-σε κατάρα» έχει όλα τα στοιχεία που θα ψυχαγωγήσουν το κοινό.

Νάγια Παπαπάνου [Boemradio.com]

Ο Στέφανος Παπατρέχας κατάφερε να συγγράψει μια σπαρταριστή κωμωδία που αντανακλά με υψηλή ακρίβεια τα ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά που αναδύθηκαν την τελευταία πενταετία, από την πανδημία και ύστερα. […] Δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε μια στιγμή στην παράσταση «Spa-σε κατάρα» που δεν με έπιασα να χαμογελάω. Φεύγοντας από το Μικρό Άνεσις, ένιωθα ανάλαφρος ή την πολυπόθητη ευεξία που «διαφήμιζε» το Isaris Spa. Τελικά, το νέο ελληνικό θέατρο έχει πρόσφορο έδαφος και για δραματουργίες όπως αυτή του Στέφανου Παπατρέχα.

Αναστάσης Πινακουλάκης [Viewtag.gr]

Ένα δυναμικό σκηνοθετικό δίδυμο έχει γεννηθεί, έχει ανθίσει και χαιρετίζουμε με ενθουσιασμό τη δημιουργικότητά του. […] Ένα κείμενο που τα περιέχει όλα. Κωμωδία, μαύρη κωμωδία, φάρσα, ό,τι άλλο είδος μπορεί να περάσει από τη σκέψη σας. […] Η σκηνοθεσία του νταϊνάμικ ντούο είναι γρήγορη, εύστροφη και τονίζει όλα τα καλά του έργου, όλα τα καλά των ερμηνειών.

Κώστας Κούλης [Keysmash.gr]

📌 Πού: στον τεχνοχώρο ‘’Εργοτάξιον’’ διογένους 1 στον Άγιο Δημήτριο (έναντι του μετρό Δάφνη)
📅 Πότε: 6 – 7- 13- 14 Απριλίου.
💵 Κρατήσεις: 6983930220 ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ www.more.com
Διάρκεια: 50′

Η Παράσταση είναι ακατάληλη για ηλικίες κάτω των 16 ετών.

Το καλλιτεχνικό δίδυμο Βούλγαρης –Μακρυνόρης  δεν χρειάζεται  συστάσεις: ο βραβευμένος ηθοποιός –σκηνοθέτης Γιώργος Βούλγαρης και ο κινηματογραφιστής σκηνοθέτης – art director Γιάννης Μακρυνόρης έχουν στο ενεργητικό τους όλα αυτά τα χρόνια της συνεργασίας τους παραστάσεις που έχουν αφήσει δυνατό αποτύπωμα στα θεατρικά δρώμενα ,  εμπνεόμενοι απ τις καταγγελίες γυναικών για άσκηση βίας και συγκλονισμένοι από τις πολλές γυναικοκτονίες που έγιναν μέσα στα τελευταία χρόνια, οδηγήθηκαν αυθόρμητα, αβίασταστα στο να γράψουν τις ΚΡΑΥΓΕΣ

Ένας ύμνος στην γυναίκα,

οι οποιες ανέβηκαν διαδοχικά  (3^η σεζόν) γνωρίζοντας τέραστια αποδοχή και επιτυχία.
To έργο που προβλημάτισε, σόκαρε και ταρακούνησε εσκεμμένα τον θεατή σχετικά με την έμφυλη βία και τις συνέπειές της ανεβαίνει για λίγες τελευταίες παραστάσεις στον τεχνοχώρο ‘’Εργοτάξιον’’ διογένους 1 στον Άγιο Δημήτριο (έναντι του μετρό Δάφνη) στις 6 – 7- 13- 14 Απριλίου.

Τηλεφωνικές κρατήσεις στο 6983930220 ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ www.more.com

Λίγα Λόγια για το έργο:

Οκτώ γυναίκες επί σκηνής έρχονται αντιμέτωπες με τους εφιάλτες τους.
Οκτώ γυναίκες επί σκηνής τολμούν να ανασύρουν μνήμες
Οκτώ γυναίκες επί σκηνής καταθέτουν τις ιστορίες τους.
Τόσες πολλές διαφορές, μα τόσο κοινές οι διαδρομές και η κατάληξή τους.
Ένα μοίρασμα της συντριπτικής θλίψης που προκαλεί η έμφυλη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Οι ουλές, οι ζημιές, τα σημάδια, εκεί… να διαρκούν όσο η ζωή.

Και στη μέση… αυτός!

Πώς θεραπεύεται κανείς από μια τόσο φρικτή συνθήκη;

Σκηνοθεσία: Γιώργος Βούλγαρης – Γιάννης Μακρυνόρης
Κείμενο: Γιώργος Βούλγαρης – Γιάννης Μακρυνόρης
Πρωτότυπη Μουσική: Night hunter
Σχεδιασμός Φωτισμών: Γιώργος Βούλγαρης
Ήχος: Γιάννης Μακρυνόρης
Κινησιολογία: Γιώργος Βούλγαρης
Ενδυματολογία-Σκηνικά Props: Φωτεινή Σιούτη- YAZZ.
Φωτογραφίες, Κάμερα & Interval Video: Γιώργος Ευαγγελόπουλος
Digital Video Art, Trailer, Σχεδιασμός Αφίσας  Γιάννης Μακρυνόρης

Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Φωτεινή Σιούτη, Στέλιος Κατημερτζόγλου, Σέβη Μολυντρή ,Κατερίνα Ρόθου,Βανέσσα Ζαφειροπούλου, Σπύρος Σιλιβίστρας, Μαίρη Δασκαλάκη, Σοφία Πιλιαφά και η μικρή Κατερίνα Κόρδα.

Ο cityvibes.gr με χαρά στέκεται δίπλα στην προσπάθεια ως χορηγός επικοινωνίας!

📌 Τοποθεσία: Θέατρο ΕΛΕΡ, Φρυνίχου 10, Πλάκα (Σταθμός μετρό: Ακρόπολη)
📅 Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Σάββατο 6 Απριλίου 2024, ώρα έναρξης: 21.00
Παραστάσεις: Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00, Κυριακή στις 19.00.
Έως 26/05/24
Διάρκεια: 90’
ℹ️ Πληροφορίες-Κρατήσεις: Τηλ.: 211 735 3928
💵 Τιμές εισιτηρίων: 15€ κανονικό, 10€ μειωμένο, φοιτητικό, ανέργων, άνω των 65, ατέλεια
Προπώληση: Ticketservices.gr

«Ζούμε λάθος ζωή, μα πώς να το πεις;»

Η συγκλονιστική «Τιμάνδρα» του πολυβραβευμένου Έλληνα συγγραφέα που διαμένει μόνιμα στη Σουηδία Θοδωρή Καλλιφατίδη θα παρουσιάζεται από τις 6 Απριλίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, για λίγες μόνο παραστάσεις, σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη, με πρωταγωνίστριες τις Δήμητρα Χατούπη, Νάνα Παπαδάκη και Βάλια Παπαχρήστου στο θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου (Φρυνίχου 10, Πλάκα).

Πρόκειται για ένα έργο που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ο συγγραφέας του έχει βραβευτεί με σημαντικά διεθνή βραβεία, όπως το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος, Βραβείο Σουηδικής Ακαδημίας, Βραβείο Τιμής της Στοκχόλμης, Ελληνικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, Χρυσό Μετάλλιο του Κύκλου των Καλών Τεχνών της Μαδρίτης κ.ά. Πρόσφατα βραβεύτηκε από την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με το Βραβείο Πολιτισμού και Τεχνών της Διεθνούς Ένωσης «Αργώ» Δικτύου Ελλήνων των Βρυξελλών.

Ο νομπελίστας Μάριο Βάργκας Λιόσα έχει γράψει για τον συγγραφέα: «Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης έχει την ικανότητα να αφηγείται μια ιστορία με φυσικότητα, δηλαδή σαν να έχει εκτυλιχθεί αβίαστα, χωρίς να ασφυκτιά μέσα στον ψυχολογικό κατακλυσμό ενός ανθρώπου που στην πραγματικότητα αγωνίζεται να επιβιώσει».

Η παράσταση αντλεί τη θεματική της από μια εταίρα της αρχαιότητας και τη σχέση της με τον Αλκιβιάδη, όμως θίγει απόλυτα σύγχρονα ζητήματα, όπως ο έρωτας, ο πόλεμος, η εξουσία, αλλά και η γυναικεία σεξουαλικότητα φωτίζοντας με απρόσμενο τρόπο ακόμη και το πλατωνικό Σπήλαιο και άλλα θέματα που συνήθως αντιμετωπίζουμε με έναν συμβατικό τρόπο.

Οι τρεις γυναίκες που ενσαρκώνουν την Τιμάνδρα, σε διαφορετικές στιγμές της ζωής της, προσεγγίζουν το σώμα, τη σκέψη και τη συνείδησή της από μιαν άλλη οπτική, ώσπου να ενωθούν σε μια κοινή μοίρα και να διασχίσουν την ιστορία, αλλά και τον εαυτό τους.  

Λίγα λόγια για το έργο

Η «Τιμάνδρα» αποτελεί μια διαχρονική ματιά στη γυναίκα, τον έρωτα, τον πόλεμο, τη φιλοσοφία και την εξουσία. Το σώμα και η ευφυΐα της γυναίκας παίρνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο και προσφέρουν ένα άλλο βλέμμα στην ιστορία, αυτή τη φορά, μέσα απ’ τα μάτια μιας εταίρας, της Τιμάνδρας, μητέρας της περίφημης Λαΐδας, ερωμένης του Αλκιβιάδη.

Η Τιμάνδρα εξιστορεί τη ζωή της ξεκινώντας από τρεις διαφορετικές αφετηρίες μες στον χρόνο. Κατά τη διάρκεια της πλοκής τους ξετυλίγεται ο πρώτος εμφύλιος σπαραγμός των Ελλήνων, η συναναστροφή της με μεγάλες προσωπικότητες της εποχής και, φυσικά, ο έρωτάς της με τον αντισυμβατικό Αλκιβιάδη.  

Κομβικά ιστορικά γεγονότα, συγκρούσεις, απώλειες και προδοσίες την οδηγούν στην αφιλόξενη γη της Φρυγίας, καθώς τη δημοκρατία του Περικλή διαδέχεται η τυραννία και η Τιμάνδρα καλείται να αντιμετωπίσει τη μοίρα και τον ίδιο της τον εαυτό.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης γεννήθηκε στους Μολάους Λακωνίας, το 1938, παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν κι αφού ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, έφυγε μετανάστης στη Σουηδία. Τα πρώτα χρόνια του εκεί ήταν αρκετά δύσκολα και χρειάστηκε να κάνει διάφορες δουλειές για να παρέχει στον εαυτό του τα απαραίτητα. Ταυτόχρονα σπούδαζε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, όπου αργότερα δίδαξε ως καθηγητής. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, ταξιδιωτικά δοκίμια, θεατρικά έργα· έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο και έχει σκηνοθετήσει μια ταινία. Επί τέσσερα χρόνια διηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό «Μπόνιερς Λιττερέρα Μαγκαζίν». Έχει διατελέσει, επίσης, διευθυντής της Σουηδικής Τηλεόρασης. Από το 1976 ζει αποκλειστικά από το γράψιμο. Σε πολλά  μυθιστορήματά του προσεγγίζει το θέμα του μέσα από διαφορετικές οπτικές, γωνίες και πρόσωπα και έχει μια φιλοσοφική διάθεση και διάσταση. Έχει τιμηθεί με σημαντικά διεθνή βραβεία για το έργο του και σχεδόν όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν σε είκοσι γλώσσες.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Η πρώτη μου επαφή με την «Τιμάνδρα» του Θοδωρή Καλλιφατίδη ήταν όταν πήρα στα χέρια μου το κείμενο. Κι όσο προχωρούσε η δραματουργική επεξεργασία του κειμένου, μπορώ να πω ότι συγκινούμουν όλο και περισσότερο. Πρόκειται για ένα κείμενο που μιλάει για την μνήμη, τον θάνατο, αλλά και για την αθανασία. Θα έλεγε κανείς ότι τελικά είναι ένας τρόπος να μιλήσει σήμερα για την αρχαιότητα, την ιστορία, την φιλοσοφία και τον πόλεμο.

Η «Τιμάνδρα» αποτελεί ένα έργο βαθιά φιλοσοφικό, ιστορικό αλλά και υπαρξιακό ταυτόχρονα. Θίγει με ένα μοναδικό τρόπο ζητήματα όπως την ελευθερία, το νόημα της ζωής, την αλήθεια, τον έρωτα, τον πόλεμο, τον χρόνο, την ουσία, εν τέλει, της ίδιας της Ζωής, μέσα απ’ τα μάτια, όμως, μιας γυναίκας, η οποία διαπερνά τα όρια της εποχής της και φτάνει στο σήμερα ζωντανεύοντας κάθε πτυχή της σκέψης και των σύγχρονων προβληματισμών και αναζητήσεών μας.

Η εταίρα Τιμάνδρα μέσα από την συνεχή της πάλη για επιβίωση προσπαθεί να βρει τον εαυτό της και να τον τοποθετήσει στην κοινωνία, μια κοινωνία ανδροκρατούμενη, που δεν διαφέρει και τόσο πολύ από την σύγχρονη κοινωνία που ζούμε. Συνοδοιπόρος της, ο Αλκιβιάδης. Ο ευφυής Αθηναίος στρατηγός που αγαπήθηκε αλλά και μισήθηκε ταυτόχρονα όσο ποτέ κανείς άλλος στην ιστορία. Μέσα από αυτή την περιήγηση της Τιμάνδρας στο χρόνο και στον χώρο, παρατηρούμε τις σχέσεις που αναπτύσσει με τα πρόσωπα που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα της. Πρόκειται για μια συνεχή μετατόπιση και μετακίνηση που δίνει την ευκαιρία στους θεατές να βιώσουν ιστορικά γεγονότα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια ιστορία. Η πραγματικότητα, η ιστορία, η φιλοσοφία αλλά και η μυθοπλασία συναντιούνται σε όλες τις στιγμές του έργου, προκαλώντας συνεχώς το ενδιαφέρον των θεατών.

Είναι μεγάλη πρόκληση να διαχειρίζεσαι το εύρος, από πολλές πλευρές, ενός κειμένου σαν κι αυτό. Προσπάθησα να αφουγκραστώ, με πολλή επιμονή, το κείμενο μέσα από την ροή της σκηνικής πράξης και μέρα με τη μέρα να το παρατηρώ να αναπτύσσεται και σιγά-σιγά να εγκαθίσταται μέσα από τα σώματα των ηθοποιών.

Χρύσα Καψούλη

Λίγα λόγια για την Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία Μαλντορόρ

Η Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία Μαλντορόρ λειτουργεί υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της ηθοποιού, σκηνοθέτιδος και συγγραφέως Νάνας Παπαδάκη. Έχει παρουσιάσει, μέχρι στιγμής, Πλάτωνα, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, Γιάννη Ρίτσο,  Νίκη Τριανταφυλλίδη, σε παραστάσεις που έχουν παιχτεί, μεταξύ άλλων, στην Αθήνα, στην Ελευσίνα, στη Σκιάθο και στις Βρυξέλλες. Πιο πρόσφατη θεατρική παραγωγή της η «Νίκη, απόψε στο πάρτι» σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη. Τα δικαιώματα του έργου του Θοδωρή Καλλιφατίδη «Τιμάνδρα» παραχωρεί ο διεθνής εκδοτικός οίκος του συγγραφέα Galaxia Gutenberg, με έδρα στην Ισπανία.

Ταυτότητα παράστασης

Συγγραφέας: Θοδωρής Καλλιφατίδης
Δραματουργία: Χρύσα Καψούλη, Γιάννης Τσαπαρέγκας
Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη
Σκηνικά – Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Γιώργος Αγιαννίτης
Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου
Βοηθός Σκηνοθέτη/ Μουσική επιμέλεια: Κατερίνα Κέντρου
Φωτογραφίες/Βίντεο: Κατερίνα Τζιγκοτζίδου
Γραφιστική επιμέλεια: Άρης Σομπότης
Επικοινωνία: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας (Cont Act)
Διεύθυνση Παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας
Οργάνωση και Εκτέλεση Παραγωγής: Γιώργος Ζορμπάς
Παραγωγή: Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία Μαλντορόρ

Πρωταγωνιστούν: Δήμητρα Χατούπη,  Νάνα Παπαδάκη, Βάλια Παπαχρήστου

Η παράσταση επιχορηγείται απ’ το Υπουργείο Πολιτισμού και πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμούκαι του Σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών.