Παρίσι, 1673. Μια μυστική κηδεία ξετυλίγει το κουβάρι ενός σκοτεινού παραμυθιού με επίκεντρο τον Μολιέρο και την Εκκλησία της εποχής.

Ο ερχομός του καινούργιου Αρχιεπισκόπου των Παρισίων φέρνει αναστάτωση στην πρόβα του θιάσου του Μολιέρου, ενώ η επιβολή ενός ιερέα μέσα στον θίασο θα δημιουργήσει τριγμούς και διχόνοιες. Ο Αρχιεπίσκοπος, παλιός εχθρός του Μολιέρου, είναι αποφασισμένος να διακόψει κάθε θεατρική πράξη στο Παρίσι ενώ ο Μολιέρος, πέραν της όλης κατάστασης έχει να διαχειριστεί και ένα νέο για τον ίδιο που αλλάζει τα πάντα. Το πιο φυσιολογικό και όμορφο πράγμα στον κόσμο: Πεθαίνει.

Όταν όμως μαθαίνει για τον θάνατο ενός άλλου ανθρώπου, καλείται να αντιμετωπίσει όλους τους φόβους του και την αρρώστιά του προκειμένου να βρει δικαιοσύνη.
Θα τα καταφέρει πριν τον προλάβει ο θάνατος;

Η νικήτρια ομάδα Κ4 Theater Groop (νέα σύσταση της ομάδας Ε.Α.Ν.) του φετινού διαγωνισμού Green Object που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του Handmade & Recycled Theater Festival του Τεχνοχώρου Φάμπρικα, δημιουργεί το τρίτο πρωτότυπο έργο της («Το Σπίτι με τα Κόκκινα Γιασεμιά» και «Ιππόκαμπος») βασισμένο σε αληθινά γεγονότα της ζωής του Μολιέρου και πλάθει ένα μύθο γύρω από την σχέση Ανθρώπου – Θεού και Κοινωνίας – Εκκλησίας.

Ερωτικά τρίγωνα, δολοφονίες και όνειρα συνθέτουν το σύμπαν μιας ιστορίας που επηρεάζεται από παιδικά και ενήλικα παραμύθια, την Αγία Γραφή και το έργο του Μολιέρου συνθέτοντας μια ολοκαίνουργια προσέγγιση στην ιστορία του Γάλλου συγγραφέα θέτωντας το καίριο ερώτημα στον θεατή:

Ποιος είναι ο Θεός;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Κώστας Κουτρούλης, Θύμιος Διαμάντης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μπούρας, Θύμιος Διαμάντης, Κώστας Κουτρούλης
Πρωτότυπη Μουσική: Ορφέας Αλπανίδης
Επιμέλεια Κοστουμιών: Ράνια Αντύπα
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art ensemble
Φωτογραφίες – Video: Σίμος Πράσινος
Montage video: Παντελής Πέτρου
Γραφιστικά Αφίσας: Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου

Παίζουν (αλφαβητικά): Πέπη Γιαννιώτη, Θύμιος Διαμάντης, Νεφέλη Καστανιά, Κώστας Κουτρούλης, Νικόλας Σούλης, Νίκος Στεργιώτης

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Πρεμιέρα: 20 Ιανουαρίου 2025
Ημέρες και ώρες: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00, για 8 μόνο παραστάσεις
Διάρκεια: 90 λεπτά

Ρεκτιφιέ – Κέντρο Έρευνας Μεικτών Παραστατικών Τεχνών:
Λεωφόρος Κωνσταντινουπόλεως 119

Τιμές Εισιτηρίων

Ταμείο: 16 ευρώ
Προπώληση: 14 ευρώ
Μειωμένο (Φοιτητικό, Πολυτέκνων, Α.με.Α, Άνω των 65): 10 ευρώ
Προπώληση εισιτηρίων: more.com

Παραγωγή: ΚΑΠΠΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΑΜΚΕ

Μετά τη θερμή υποδοχή από κοινό και κριτικούς, το πρώτο θεατρικό κείμενο του ταλαντούχου συγγραφέα Μιχάλη Μαλανδράκη, «Όνειρα Γλυκά» ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά, σε σκηνοθεσία Μάξιμου Μουμούρη.

Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό, γλυκόπικρο, σύγχρονο έργο για τις οικογενειακές σχέσεις και τη μακρινή ιδέα της ευτυχίας. Ένα έργο για εκείνους που πιστεύουν πως οι ζωές τους είναι ένα εύπλαστο, ζωντανό υλικό και για όσους, στον αντίποδα, έχουν αποδεχθεί πως η ζωή είναι η τέχνη του εφικτού.

Για την υπόθεση
Δύο αδέρφια έχουν στριμώξει τα όνειρά τους σ’ ένα παλιό ζαχαροπλαστείο στο Αιγάλεω. Η μητέρα τους προσπαθεί να τους κρατήσει αφοσιωμένους στην οικογενειακή επιχείρηση, αλλά η σκιά του πρόσφατου και τραγικού θανάτου του πατέρα απειλεί την οικογενειακή αρμονία.
Ο Μάριος, ο μεγάλος αδερφός, αναγκάστηκε να πιάσει από μικρός δουλειά στο ζαχαροπλαστείο.
Ο Λευτέρης, ο μικρός, είχε την πολυτέλεια να σπουδάσει και να εργαστεί σε κορυφαίες κουζίνες.
Η μητέρα πριν από χρόνια είχε τη δυνατότητα να τα αλλάξει όλα. Δεν το έκανε και έζησε μια ζωή πλάι σ’ ένα καλά κρυμμένο μυστικό.
Με αυτά τα υλικά δεν μπορεί να υπάρξει εύκολη συνταγή.
Μπορούν να υπάρξουν, όμως, ερωτήματα:
Γιατί δεν αλλάζουμε τις ζωές μας, όταν δεν μας αρέσουν;
Γιατί υπομένουμε την καθημερινότητά μας σαν να είναι τιμωρία;
Οι στενοί δεσμοί της ελληνικής οικογένειας προστατεύουν ή εγκλωβίζουν;

Τα «Όνειρα Γλυκά» είναι ένα σύγχρονο ελληνικό έργο που θέτει εύστοχα και διαχρονικά ερωτήματα για την έννοια της ευτυχίας σε αντιδιαστολή με τον εγκλωβισμό της πραγματικότητας.

Σκηνοθετικό σημείωμα
Όνειρα γλυκά, όπως εύχεσαι σε ένα παιδί.
Όνειρα γλυκά για το μέλλον του.
Όνειρα γλυκά που είδες απόψε.
Όνειρα γλυκά για όνειρα ανεκπλήρωτα που φεύγουν μακριά.
Έχεις βάλει ποτέ κάτω πόσα όνειρα γλυκά άφησες στη μέση ή δεν ξεκίνησες ποτέ γι’ αυτά;
Γιατί οι μοναδικές, ίσως, αμαρτίες που ο άνθρωπος κάνει είναι να μην αρχίσει κάτι, αλλά και να μην το ολοκληρώσει.
Ο κόσμος του Μιχάλη Μαλανδράκη έχει δυο αντίρροπες δυνάμεις με αντίστοιχους φόβους.
Μάνα και μεγάλος γιος που δεν τολμούν να πάνε προς το όνειρο και ο άλλος γιος, ο μικρός, που βλέπει ξανά και ξανά το ίδιο όνειρο για νέα αρχή, ακόμα κι αν το όνειρο τελικώς δεν αποδειχτεί γλυκό. Τους θέλει μαζί του. Δεν του αρκεί η δική του ευημερία. Η ζωή όμως έχει τη δική της δύναμη καλεί τους ανθρώπους να πάρουν αποφάσεις τους. Τελικά, οι ίδιοι οι άνθρωποι ορίζουν το μέλλον τους.
Μάξιμος Μουμούρης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία: Μάξιμος Μουμούρης
Συγγραφέας: Μιχάλης Μαλανδράκης
Σκηνικά – κοστούμια: Μίκα Πανάγου
Κίνηση: Νικολέτα Καρμίρη
Φώτα: Γιάννης Ζέρβας
Β. Σκηνοθέτη: Χρύσα Νταούλη
Φωτογραφίες: Γιώργος Κρίκος
Πρωταγωνιστούν:
Γιασεμί Κηλαηδόνη, Δημήτρης Σέρφας, Νίκος Μπουκουβάλας

Πού: Θέατρο ΠΟΛΗ – ΔΑΝΗΣ ΚΑΤΡΑΝΙΔΗΣ, Φώκαιας 4, πλ. Βικτωρίας, Αθήνα, τηλ.: 211 1828900
Πότε: Από 16 Δεκεμβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Εισιτήρια: 20 € γενική είσοδος, 15 € μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, παιδικό, ΑμεΑ, πολυτέκνων)
Προπώληση: MORE.COM
Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη
Διάρκεια: 90’

Η νέα ομάδα DISARTERS, στην πρώτη της επαγγελματική δουλειά, παρουσιάζει τις Δούλες του Ζαν Ζενέ, από 14 Ιανουαρίου και κάθε Τρίτη και Πέμπτη στις 21:15, στη σκηνή του θεάτρου Arroyo.
Το δράμα του κορυφαίου Γάλλου θεατρικού συγγραφέα, ζωντανεύει με μια σύγχρονη και ανατρεπτική ματιά, που φέρνει στο επίκεντρο την αδυσώπητη και αμετάκλητη τραγική μοίρα της Σολάνζ και της Κλαίρ, δύο αινιγματικών πλασμάτων, που αναζητώντας την αλήθεια στα κάτοπτρα, εγκλωβίζονται στον στρεβλό κόσμο που χαρίζουν οι καθρέφτες.

Το έργο
Μια ιστορία τεράτων, σύμφωνα με τον Ζενέ, που ξεφεύγει από την πραγματικότητα και ακουμπά τα όρια του ιδεατού. Κλαίρ και Σολάνζ: δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, η μία ο παραμορφωτικός καθρέφτης της άλλης. Παίζουν ατέρμονα ένα ανελέητο παιχνίδι, που φλερτάρει επικίνδυνα με το φως και το σκοτάδι, ανταλλάσσουν διαρκώς ρόλους, αποφεύγοντας εντέλει να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους. Από τη μία, η Κλαίρ θέλει να γίνει η Κυρία. Επιθυμεί να κλέψει την ταυτότητά της, τον εραστή της, και την ζωή της. Από την άλλη, η Σολάνζ αποζητά τη δόξα που θα της χαρίσει το έγκλημα. Οι Δούλες, που λατρεύουν να μισούν ή μισούν να λατρεύουν την Κυρία τους, θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να ξεφύγουν από τα δεσμά τους, αλλά στο τέλος γίνονται και οι ίδιες αντί για θύτες, θύματα του ίδιου τους του παιχνιδιού.
Παγιδευμένες αιώνια μέσα στην κρεβατοκάμαρα της Κυρίας, βεβηλώνουν με λύσσα τα αντικείμενα-σύμβολα της εξουσίας, και αναβιώνουν επίμονα, σχεδόν εμμονικά, τον ίδιο φαύλο κύκλο. Το παιχνίδι των ρόλων ξερνάει τις αλήθειες τους και δυναμιτίζει τις ναρκωμένες τους αισθήσεις. Μήπως όμως είναι και αυτό μια πλάνη; Ένα folie à deux δύο αδελφών που γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα από την αέναη καταστροφική φαντασίωση;

Οι DISARTERS
Δεκατρείς νέοι ηθοποιοί, απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Αθηνών – Γιώργος Θεοδοσιάδης, με κοινούς κώδικες, ισχυρούς δεσμούς, βιογραφία και όραμα για το μέλλον, ενώνουν τις δυνάμεις τους, υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση της Λίλλυς Μελεμέ, και παρουσιάζουν για 10 μόνο παραστάσεις το αριστούργημα του Ζαν Ζενέ, με την ελπίδα αυτή η συνεργασία να είναι μόνο η αρχή μιας κοινής συμπόρευσης στα μονοπάτια της παγκόσμιας δραματουργίας. Στην καρδιά της πόλης, στο θέατρο Arroyo, στον Κεραμεικό (Μεγάλου Αλεξάνδρου 128), έναν σύγχρονο, εναλλακτικό χώρο, υψηλής αισθητικής, που δημιουργεί την αίσθηση της αρένας, σε απόσταση αναπνοής από τον θεατή, αναδεικνύοντας έτσι την ένταση και την ατμόσφαιρα του έργου. Oι DISARTERS θα παρουσιάσουν την δική τους εκδοχή για τις ΔΟΥΛΕΣ, ένα έργο με τρεις χαρακτήρες, αλλά, ταυτόχρονα, με πολλά διαφορετικά πρόσωπα που μοιάζουν με μικρά και μεγάλα θραύσματα ενός τεράστιου καθρέφτη.

Συντελεστές
Συγγραφέας: Ζαν Ζενέ
Μετάφραση: DISARTERS – Λίλλυ Μελεμέ
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Εικαστική επιμέλεια: DISARTERS
Στίχοι και Μουσική πρωτότυπου τραγουδιού: Αλεξάνδρα Κολαΐτη
Ηχητικός σχεδιασμός : Γιώργος Τότσης (Dispel)
Επιμέλεια κίνησης: Πάρης Λεόντιος
Σχεδιασμός φωτισμών: Βαγγέλης Κάνδιας
Φωτογραφίες: Λίνα Οικονόμου
Video: Δάφνη Δρακούλη
Γραφιστικά: Νίκος Καραταράκης (ΙΚΟ)
Επικοινωνία: Νταίζη Λεμπέση

Παραγωγή: ΝΟΣΤΑΛΓΟΣ Α.Μ.Κ.Ε.

Παίζουν με αλφαβητική σειρά: Αινείας Άλυ-Νουρ Ποντίκης, Ελίζα Αποστόλου, Πάνος Γαλάνης, Αναστασία Γεωργακοπούλου, Κωνσταντίνα Δαυλίτη, Μαριέττα-Ευδοκία Ευαγγελινίδου, Δανάη Καλογερή, Ιωάννα-Νικολέτα Κινινή, Βίκυ Μισκεδάκη, Βίβιαν Πανουτσοπούλου, Δανάη Πολίτη, Βασιλική Σερδάρη, Βασιλική Σούτη

Ταυτότητα παράστασης

Παραστάσεις από: Τρίτη 14 Ιανουαρίου
Ημέρες και ώρες: Τρίτη και Πέμπτη στις 21:15
Τιμές εισιτηρίων
Γενική είσοδος: 13 ευρώ
Μειωμένο: 10 ευρώ
Χώρος: Θέατρο Arroyo, Μεγάλου Αλεξάνδρου 128, Μετρό Σταθμός Κεραμεικός

Εισιτήρια στο MORE.COM

Το ευρηματικό, σατιρικό διήγημα του Άντον Τσέχωφ «Το Τυχερό Λαχείο» θα παρουσιάζεται από τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη -για λίγες παραστάσεις- στο Θέατρο 104, με τη σύγχρονη ματιά της Λουκίας Ανάγνου η οποία υπογράφει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία.

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Νικόλας Μπράβος και Χρύσα Κολοκούρη

Ο Ιβάν Ντμίτριτς, ένας μετρημένος μικροαστός, με ετήσια οικογενειακά έξοδα που δεν ξεπερνούν τα διακόσια ρούβλια, είναι πολύ ευχαριστημένος με τη ζωή του. Η Μάσιπ Ντμίτριτς, μία εγκρατής μικροαστή που έχει στην κατοχή της ένα μικρό παντοπωλείο, είναι πολύ ευχαριστημένη με τη ζωή της. Οι δυο τους, από το υστέρημά τους, ανανεώνουν εβδομαδιαία το λαχείο.

Τι θα γινόταν όμως εάν κέρδιζαν;

Συντελεστές:

Διασκευή/σκηνοθεσία: Λουκία Ανάγνου
Πρωτότυπη μουσική: Νίκος Τσόλης (tsolimon)
Επιμέλεια κίνησης: Γεωργία Σταυρίδου
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αντωνόπουλος
Ενδυματολογία: Αναστασία Κάππα
Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη
Τrailer: Συμεών Τσακίρης
Επικοινωνία: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας

Παίζουν: Νικόλας Μπράβος, Χρύσα Κολοκούρη

Info:

Τοποθεσία: Θέατρο 104, Ευμολπιδών 41, Αθήνα (σταθμός μετρό – Κεραμεικός)
Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Δευτέρα 25 Νοεμβρίου, ώρα 21:00. Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Διάρκεια: 65’
Πληροφορίες: Τηλ.: 2103455020
Τιμές εισιτηρίων: 14€ κανονικό, 10€ μειωμένο (Άνεργοι, Ατέλειες, ΑΜΕΑ, Φοιτητές, 65+, Πολύτεκνοι)
Προπώληση: more.com

Με μεγάλη επιτυχία συνεχίζονται οι παραστάσεις του έργου «Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ… ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ…» του Ευάγγελου Σαμιώτη στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός και από τις 2 Δεκεμβρίου προστίθεται μια επιπλέον παράσταση κάθε Δευτέρα στις 21:30.

Ένα δράμα μέσα στην κωμωδία ή μήπως μια κωμωδία μέσα στο δράμα;
Ένας σκηνοθέτης, δύο ηθοποιοί, ένας ντετέκτιβ, το κοινό και μια, δύο, τρείς απόπειρες…
Ποιος το έκανε; Γιατί το έκανε;
Είναι ένας ή παραπάνω;
Τι κρύβεται πίσω απ’ όλο αυτό;
Ο φωτιστής γιατί έκλεισε τα φώτα;
Καταλάθος; Επίτηδες;
Δεν φεύγει κανείς από το θέατρο μέχρι να βρεθεί ο ένοχος.
Μια παράσταση που πρέπει να είσαι έτοιμος να κατέβεις επί σκηνής και να παίξεις ή να αποδείξεις την αθωότητα σου.
Μια πρόβα που γίνεται παράσταση, μια παράσταση που είναι πρόβα.
Ελπίζουμε να μην το έκανες εσύ…. Γιατί αν το έκανες…αχ!

Πρωταγωνιστούν:
Παύλος Κοντογιαννίδης
Σαμιώτης Ευάγγελος
Κωνσταντίνα Σιλεβρή
Γιώργος Αργυρόπουλος

Συντελεστές:
Κείμενο-Σκηνοθεσία: Σαμιώτης Ευάγγελος
Σκηνικά /Κοστούμια: Όλγα Σέρα
Φωτισμοί: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:
Σάββατο στις 12 τα μεσάνυχτα
Δευτέρα στις 21:30
Τρίτη στις 21:30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Προπώληση 12€
Ταμείο 16€
Μειωμένο 8€ (ανέργων, ΑμεΑ, Δραμ.Σχολές)
Ομαδικά άνω των 10 ατόμων 10€

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
TICKETSERVICES
Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39
(Στοά Πεσμαζόγλου)
Τηλεφωνικά: 210 7234567
Online: εδώ

Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης
Εmail: kokolakispr@yahoo.gr και kokolakispr@gmail.com

Η Happy Productions παρουσιάζει αποκλειστικά στο θέατρο Άνεσις, απευθείας από το West End, το βραβευμένο έργο του Joseph Charlton «ANNA-X», σε μετάφραση και σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ, με την Αναστασία Παντούση και τον Γιώργο Νούση στους πρωταγωνιστικούς ρόλους!
Μια παράσταση εμπνευσμένη από την συναρπαστική ιστορία της Άννας Σορόκιν, της διαβόητης, δήθεν πλούσιας κληρονόμου, που γοήτευσε και εξαπάτησε την κοσμική ελίτ της Νέας Υόρκης στην πορεία της προς την κορυφή, πείθοντας μερικούς από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου να χρηματοδοτήσουν τα όνειρά της αλλά και τον πανάκριβο τρόπο ζωής της. Η εξωφρενική αυτή ιστορία που σκανδάλισε πριν λίγα χρόνια την Αμερική, απετέλεσε αφορμή για δεκάδες άρθρα, βιογραφίες, ντοκιμαντέρ και μίνι σειρές όπως το Inventing Anna στο Netflix, κάνοντας την Άννα, τελικά, διάσημη σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το πρωτότυπο έργο του Charlton, που διακρίνεται για το κοφτερό του πνεύμα, τον καταιγιστικό, σύγχρονο διάλογο, το βιτριολικό χιούμορ και τον φρενήρη, παιχνιδιάρικο ρυθμό του, εντυπωσίασε και υμνήθηκε από κοινό και κριτικούς, και ήταν υποψήφιο για Olivier Award στις κατηγορίες καλύτερου έργου και α γυναικείου ρόλου για την Emma Corrin , παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε μια παράσταση με ιδιαίτερη χρήση πολυμέσων και τεχνολογίας που θα συζητηθεί.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Η Άννα γνωρίζει τον Άριελ, τον 32χρονο ιδρυτή μιας νέας εφαρμογής γνωριμιών που απευθύνεται σε λίγους και εκλεκτούς, σε ένα λαμπερό πάρτι. Η έλξη είναι αμοιβαία. Το παιχνίδι της σαγήνης ξεκινά. Δύο νέοι άνθρωποι που αναζητούν την επιτυχία και μέσω αυτής τελικά την ευτυχία, βυθισμένοι σε ένα εθιστικό σύμπαν πολυτέλειας και μεθυσμένοι από την αδρεναλίνη της εξουσίας και της τεχνολογίας, πασχίζουν να εντυπωσιάσουν και εν τέλει να κερδίσουν ο ένας τον άλλον, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που διαθέτουν. Σε μια πόλη που δεν επιτρέπει την αποτυχία και απεχθάνεται την μετριότητα, η Άννα και ο Άριελ, οχυρωμένοι πίσω από τις λαμπερές ταυτότητες που έχουν επινοήσει και κατασκευάσει μέσα από τα σόσιαλ μιντια, ζουν μία συναρπαστική ερωτική ιστορία που εξελίσσεται με καταιγιστικό ρυθμό και μοιάζει με όνειρο πασπαλισμένο με χρυσόσκονη. Μόνο που τα όνειρα, δυστυχώς, δεν κρατούν για πάντα……
…μια παράσταση εμπειρία!!!

Διανομή:
• Άννα Σορόκιν: Αναστασία Παντούση
• Άριελ: Γιώργος Νούσης
Συντελεστές:
• Συγγραφέας: Joseph Charlton
• Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
• Video Art: Gelly Pedefu
• Πρωτότυπη Μουσική Σύνθεση: ECATI
• Κοστούμια: Ειρήνη Γεωργακίλα
• Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
• Φωτογραφία: Λίνα Οικονόμου
• Γραφιστική Επιμέλεια: Μαύρα Γίδια
• Βοηθός Σκηνοθέτη: Λίνα Οικονόμου
• Hair Style & Make Up: Εύα Τόμπρου / Le Boudoir
• Διεύθυνση Παραγωγής: Ιωάννης Παντελίδης
• Παραγωγή: Happy Productions

Προβολή/Επικοινωνία: Αγλαΐα Παγώνα (email aglaiapagona@gmail.com)

Η παράσταση, αποτελεί μια συγκλονιστική οπτικοακουστική εμπειρία, με τη σφραγίδα της μετρ των special εφέ Gelly Pedefu και την πρωτότυπη μουσική του Αντώνη Χατζηαντώνη (ECATI), που συνδυάζει καινοτόμες τεχνικές projection mapping μετατρέποντας τη σκηνή του θεάτρου σε μια δυναμική διαδραστική οπτική απεικόνιση.

Παραστάσεις:
Παρασκευή 21:15, Σάββατο 18:00, Κυριακή 21:00, Δευτέρα 21:00, Τρίτη 20:00
Extra Παραστάσεις: Τετάρτη 25/12 18:00, Πέμπτη 26/12 18:00, Τετάρτη 1/1 18:00, Πέμπτη 2/1 18:00
Πρεμιέρα: Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2024
Διάρκεια Παράστασης: 90 λεπτά

Τιμές Εισιτηρίων:
• Γενική Είσοδος 20€
• Άνεργοι-Πολύτεκνοι-Νέοι έως 25 χρονών 17€
Ειδικές τιμές για ομαδικές κρατήσεις άνω των 20 ατόμων (στο τηλέφωνο 210 0080900 ή στο email tickets@happyproductions.gr)

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ: Λεωφ Κηφισίας 14 & Λεωφ.Αλεξάνδρας (Μετρό Αμπελόκηποι)
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210-0080900 & 210-7718943

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
α. Ηλεκτρονικά: more.com
β. Τηλεφωνικά: Στο 210 0080900 (Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00-18:00 & Σάββατο 09:00-17:00)
γ. Στα ταμεία του θεάτρου Άνεσις (από 01/10/2024): Λ.Κηφισίας 14 (Δευτέρα έως Κυριακή 17:00-21:00)
δ. Στα γραφεία της Happy Productions: Μεσογείων 326, Αγία Παρασκευή (Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00-18:00 & Σάββατο 09:00-17:00)

Η ηθοποιός, μουσικός, σκηνοθέτις και συγγραφέας Φένια Παπαδόδημα δίνει σάρκα κι οστά στο αριστουργηματικό κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο Ξεπεσμένος Δερβίσης» εμποτίζοντας με μουσική τον αφηγηματικό του λόγο.

Η Φένια Παπαδόδημα χειρίζεται τη φωνή σαν ένα μουσικό όργανο — πότε σαν πνευστό, πότε σαν κρουστό — και ταξιδεύει μέσα από λέξεις και μελωδίες στην καρδιά του κειμένου. Η μουσική και τα τραγούδια που συνθέτει αντανακλούν τη μαγευτική ατμόσφαιρα του έργου του Παπαδιαμάντη και «πλάθουν» έναν παράλληλο και πρωτότυπο μουσικό κόσμο.

Μαζί της, δύο μουσικοί, ο Γιώργος Παλαμιώτης στο μπάσο και ο Παναγιώτης Κωστόπουλος στα τύμπανα, ερμηνεύουν τη μουσική και το κείμενο μέσα από το πρίσμα του δικού τους προσωπικού ήχου, αλλά και εστιάζοντας στα προσωπικά τους βιώματα ως «ξένοι» σε μεγάλες μητροπόλεις της Δύσης.

Ένα πλήθος από ήχους, εικόνες και εμβόλιμα κείμενα δημιουργούν ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο πεδίο, ένα dream sequence συνειρμών μέσα στο οποίο κινείται ο Δερβίσης του Παπαδιαμάντη.

Ποιος είναι ο Ξεπεσμένος Δερβίσης;

Ο Ξεπεσμένος Δερβίσης του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη φωτίζει το ζήτημα της κοινωνικής απομόνωσης και της πολιτισμικής διαφορετικότητας, θέματα διαχρονικά και ανθρώπινα, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά τη βαθιά ενσυναίσθηση του συγγραφέα για τους περιθωριοποιημένους της κοινωνίας.

Ο αινιγματικός ήρωας του «Ξεπεσμένου Δερβίση» τριγυρίζει σαν αερικό στα σοκάκια της Ακρόπολης το φθινόπωρο του 1896, πίνοντας καμιά φορά τη μαστίχα του στο καφενείο «έμπροσθεν του Θησείου», αν κάποιος τον κεράσει. «Άστεγος, ανέστιος, φερέοικος, διωγμένος, εξωρισμένος», ο Δερβίσης είναι ο διαχρονικός ξένος, ένας «υπερόριος» πέρα από κάθε σύνορο.

Κεντρικό σκηνικό της αφήγησης, το βουητό των θαμώνων που μπαινοβγαίνουν στο καφενείο μέχρι που αυτό κλείνει όταν έρχεται «η πεπρωμένη νυξ». Αυτή την κρύα και μοιραία νύχτα ο δερβίσης θα βρεθεί ολομόναχος στον δρόμο, μετά την αστυνομική διαταγή να κλείσει το καφενείο. Μην έχοντας που να κοιμηθεί, κατεβαίνει στην τότε ακόμα υπό κατασκευή σήραγγα του Θησείου. Εκεί «κάτω εις τον λάκκον, εις το βάραθρον» σκέφτεται «το άστατο των ανθρωπίνων πραγμάτων». Βγάζει το νάϊ του και παίζει «δια να ζεσταθή, τον τυχόντα ήχο όστις του ήλθε κατ’ επιφοράν εις την μνήμην…».

Η μουσική από το νάϊ, γίνεται φίλος, προσευχή, παρηγοριά, τροφή, δύναμη, συνομιλία με το άπειρο. Ο απόηχός της ξυπνάει «τα βαρέα τείχη και τους κίονες του Θησείου», που συμμετέχουν σαν ζωντανά πρόσωπα.

Ο καθένας από εμάς ίσως είναι εν δυνάμει o δερβίσης. Αποξενωμένοι από τον τόπο μας, εξόριστοι ή τουρίστες στην ίδια μας τη ζωή, όλο και πιο μόνοι, όλο και πιο φοβισμένοι, απλοί «παρατηρητές», ίσως τελικά χρειαζόμαστε «τον αμανέν του Δερβίση», προκειμένου να πετάξουμε ό,τι άχρηστο κουβαλάμε στη ζωή μας.

«Νάϊ, νάϊ, γλυκύ, νάζι, κατά δύο κοκκίδας διαφέρει δια να είναι το Ναι όπου είπεν ο Χριστός, το Ναι το ήμερον, το ταπεινόν, το πράον, το Ναι το φιλάνθρωπον».

Και ίσως ο καθένας από εμάς να θέλει να μάθει: ποιο είναι αυτό το Ναί και ποιες αυτές οι δύο μικρές κουκίδες που μας χωρίζουν από αυτό;

Ή όπως έλεγε η Laurie Anderson: “What is behind that curtain?” Να μπορούσε ίσως η μουσική να το πει…

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πιάνο, ερμηνεία: Φένια Παπαδόδημα
Τύμπανα: Παναγιώτης Κωστόπουλος
Μπάσο, ηχητικά τοπία: Γιώργος Παλαμιώτης
Ψηφιακή ζωγραφική: Γιώργος Κόρδης
Σκηνοθεσία: Κατερίνα Γεωργουδάκη
Μουσική, σύλληψη: Φένια Παπαδόδημα
Μουσική διεύθυνση, βίντεο: Γιώργος Παλαμιώτης (Omonoia Soundz)
Φωτογραφία: Ελευθερία Νικολαΐδου

Παραγωγή: Μαρίνα
Σύμβουλος Παραγωγής: Panas (Ο Χρόνος Δεν Είναι Χρήμα)

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Θέατρο Μπέλλος: Κέκροπος 1, τκ 10558, Πλάκα
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 3229889
Έναρξη: 9 Δεκεμβρίου 2024
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 20:30
Διάρκεια: 75 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων: Early bird 12€, Γενική είσοδος 15€, Μειωμένο 12€, Aτέλειες 7€
Προπώληση: more.com

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble

Νέος κύκλος παραστάσεων για το έργο της βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας (2015) Λευκορωσίδας δημοσιογράφου και συγγραφέως Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, «Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας», μια δουλειά, που επανέρχεται στο θέατρο «Φούρνος» σε σύλληψη και ερμηνεία Κάτιας Γέρου – Ναταλίας Γεωργοσοπούλου.

Η παράσταση μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη της παρουσίαση κατά την καλλιτεχνική περίοδο 2023-2024, θα παρουσιάζεται εκ νέου από το τις 30 Νοεμβρίου και κάθε Σάββατο και Κυριακή.

Την δραματουργική επεξεργασία υπογράφει ο Παντελής Μπουκάλας.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως στις 28 Γενάρη η παράσταση παρουσιάστηκε στο Μαρόκο (Ραμπάτ) στο Eθνικό Θέατρο πλαίσιο του Φεστιβάλ JASSAD “Festival International des femmes metteuses en scène”.

Δύο γυναικείες φιγούρες στη σκηνή καταθέτουν ένα σύγχρονο μαρτυρολόγιο για τη συμμετοχή της σοβιετικής γυναίκας στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Αφηγούνται την τραγική ιστορία της θηλυκό-τητας μέσα στα πεδία των μαχών, δημιουργώντας ένα τοπίο μνήμης, όπου συνδέονται το παρόν με το παρελθόν, το πραγματικό με το ονειρικό.

Ο σκηνικός χρόνος, γεμάτος ρωγμές και ρήγματα, δημιουργεί τον τόπο όπου ανασαίνει η αν-θρώπινη ψυχή. Οι δύο θηλυκές φιγούρες αποκαλύπτουν προσωπικά βιώματα γεμάτα συγκρού-σεις και αντιφάσεις και την ίδια στιγμή φωτίζουν το ανείπωτο βάθος των συναισθημάτων τους, των απόκρυφων επιθυμιών και των ονείρων τους.

Μεταξύ έρωτα και πολέμου, μνήμης και ιστορίας, οργής και χιούμορ, οι γυναίκες αυτές επανα-διεκδικούν τις ζωές τους, τα σώματά τους, τα συναισθήματά τους, τους εαυτούς τους. Κατά τη διάρκεια της παράστασης η σκηνή μετατρέπεται σε χώρο εξέγερσης του ανθρώπινου πάθους απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης.

Το βιβλίο της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς είναι ένα πολυφωνικό ντοκουμέντο, μια εξομολόγηση της γυναικείας μνήμης από τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Κυκλοφορεί σε μετάφραση Ελένης Μπακοπούλου από τις εκδόσεις Πατάκη.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Ελένη Μπακοπούλου
Σύλληψη- Ερμηνεία: Κάτια Γέρου, Ναταλία Γεωργοσοπούλου
Kαλλιτεχνική Επιμέλεια: Σάββας Στρούμπος
Δραματουργική επεξεργασία: Παντελής Μπουκάλας
Μουσική: Λεωνίδας Μαριδάκης
Σκηνική εγκατάσταση: Ηλίας Παπανικολάου
Κοστούμια: Κατερίνα Σωτηρίου
Τρέιλερ: Στέφανος Κοσμίδης/ ΟΡΚΗ
Φωτογραφίες: Δημήτρης Μαόφης
Επικοινωνία: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας (Cont Act)
Οργάνωση παραγωγής: Ομάδα θεάτρου Άλας

Το σκηνικό της παράστασης είναι εμπνευσμένο από την εικαστική εγκατάσταση του Κυριάκου Κατζουράκη “Ιερά οδός”. Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη του.

Ευχαριστούμε θερμά το «Θέατρο Φούρνος» για την συμβολή του στην υλοποίηση της παράστασης.

Έγραψαν για την παράσταση:

«Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας», της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, σε σύλληψη και ερμηνεία των Κάτιας Γέρου και Ναταλίας Γεωργοσοπούλου, στο θέατρο Φούρνος, είναι από εκείνες τις σημαντικές παραστάσεις με τα χαρακτηριστικά του μανιφέστου για την αυτοδιάθεση και τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, σε καιρό πολέμου ή ειρήνης». [Ζωή Τόλη, Enetpress.gr]

«Μια παράσταση που αξίζει να δείτε. Να είστε προετοιμασμένοι για μια σκληρή και αληθινή
παράσταση που θέλει απόλυτη συγκέντρωση και γερό στομάχι. Αξίζει πραγματικά». [Έφη Κουφοπούλου, Streetradio.gr]

«Μια παράσταση που την «κουβαλάς» μετά μαζί σου.[…] Στη σκηνή βλέπουμε τις Κάτια Γέρου και Ναταλία Γεωργοσοπούλου να γίνονται αυτές οι γυναίκες και οι αναμνήσεις τους, με ερμηνείες απλές, εκφραστικές αλλά ανεπιτήδευτες, αξιοποιώντας το σώμα και τα σκηνικά αντικείμενα. […] Γι’ αυτό και η παράσταση δεν είναι εύκολη «τροφή» για τον θεατή, όπως ακριβώς και το βιβλίο. Σε «χτυπάει» με τα μικροπράγματά της, με τρόπο που σε αναγκάζει να κουβαλάς το «βάρος» τους και μετά το τέλος» [Ιωάννα Βαρδαλαχάκη, Clickatlife.gr]

«Δυο γυναίκες πάνω στη σκηνή, η Κάτια Γέρου και η Ναταλία Γεωργοσοπούλου, μιλάνε για τις εμπειρίες των πολλών γυναικών που πολέμησαν στις γραμμές του Κόκκινου Στρατού κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν πρόκειται για μια ακόμη περιγραφή ηρωικών εμπειριών – οι ηρωικές εμπειρίες είναι παρούσες και διάχυτες, ασφαλώς, τόσο στο έργο όσο και στη συνείδησή μας σήμερα – αλλά για μια αφήγηση της τραγικής ιστορίας της θηλυκότητας μέσα στον πόλεμο. […] Αξίζει τον κόπο να δείτε το έργο για έναν λόγο ακόμη. Οι δυο γυναίκες πάνω στη σκηνή είναι υπέροχες. Υπάρχει κάτι συγκλονιστικό στην παρουσία της Κάτιας Γέρου. Είναι γνωστό σε όλους πως πρόκειται για μια σπουδαία ηθοποιό. Εδώ όμως είναι σα να απογειώνει όλη την εμπειρία, το ταλέντο και το συναίσθημά της». [Θανάσης Σκαμνάκης, Kommon.gr]

Δείτε το trailer:

Info:

Τοποθεσία: Θέατρο Φούρνος, Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα
Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Σάββατο 30 Νοεμβρίου, στις 21.00. Παραστάσεις:
Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 20.00.Διάρκεια: 65 λεπτά
Πληροφορίες: Τηλ.: 210646 0748, 6947656041
Τιμές εισιτηρίων: 15€γενική είσοδος, 10€φοιτητές, άνεργοι ΟΑΕΔ, ΑμΕΑ & συνοδός ΑμΕΑ, άνω των 65. Ισχύουν εκπτώσεις σε ομαδικές κρατήσεις άνω των 7 ατόμων.
Προπώληση: More.com
Προσφορά Προπώλησης: 10€

Με αφορμή το 2ο χρόνο επιτυχίας της παράστασης «Play it Again, Sam», του Woody Allen, o Σκηνοθέτης της Παράστασης, Γιώργος Ζαχαράκης, μοιράζεται στον Cityvibes και τον Γιώργο Μαλέκα, τις σκέψεις του για το έργο!

1) Ποια ήταν η προσέγγισή σας στη σκηνοθεσία του “Play it Again, Sam” και πώς επιδιώξατε να αναδείξετε το μοναδικό χιούμορ και τη νευρωτική προσωπικότητα του Woody Allen στη σκηνή;

Όσον αφορά στη σκηνοθεσία, τρεις λέξεις έβγαιναν από το στόμα μου καθημερινά στις πρόβες. Ρεαλισμός, ρυθμός και timing. Για πολλούς η κωμωδία ισούται με υπερβολή και ίσως σε κάποια άλλα κείμενα μια τέτοια προσέγγιση να λειτουργεί. Βασιζόμενος όμως στις ταινίες του Woody Allen, αν παρομοιάσω την παράστασή μας με πίνακα, τα βασικά «χρώματα» της σκηνοθεσίας είναι ο ρεαλισμός με κάποιες λίγες «πινελιές» υπερβολής. Έπειτα, ο γρήγορος ρυθμός του έργου τον οποίο ένιωσα από την πρώτη ανάγνωση του κειμένου. Η αγωνία μου να μην πλατειάσει το ελληνικό κείμενο και να διατηρηθεί το έξυπνο χιούμορ του Woody Allen, με έκανε να ασχοληθώ ο ίδιος με τη μετάφραση έτσι ώστε να μπορώ να κάνω αλλαγές κατά τη διάρκεια των προβών σε περίπτωση που κάποιο αστείο δεν λειτουργούσε στα ελληνικά. Επίσης, με τη Μαρία Παπαγιάννη που έκανε την επιμέλεια της μετάφρασης, μας απασχόλησαν πολύ τα «punch lines» που είχε το κείμενο καθώς ο Woody Allen στα πρώτα του έργα είχε ένα στυλ γραφής που θύμιζε τα stand up με τα οποία ασχολούταν για πολλά χρόνια. Όπως στο stand up έτσι και στο Play it Again Sam η κωμική ατάκα πρέπει να αποδοθεί στο σωστό timing, συνήθως στο τέλος της πρότασης αλλά όχι μόνο, αλλιώς δεν λειτουργεί το αστείο.

Τέλος, φυσικά η νευρωτική προσωπικότητα του Άλλαν Φέλιξ, του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας, ο οποίος ερμηνεύτηκε στο Broadway από τον Woody Allen, ζωντανεύει μέσα από την εκπληκτική ερμηνεία του Αρμάν Εδουάρδου Μενετιάν με τον οποίο προσθέσαμε επιπλέον στοιχεία αδεξιότητας και αυθορμητισμού στον ρόλο δίνοντας του όμως συγχρόνως μια ρεαλιστική απόχρωση ανασφάλειας που διακατέχει κάθε άνθρωπο. Με μια φράση ο Αρμάν καταφέρνει να είναι έντονα κωμικός χωρίς να είναι καρτούν.

2) Το έργο περιλαμβάνει φανταστικές συνομιλίες του πρωταγωνιστή με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε στην απόδοση αυτών των σκηνών και πώς επιδιώξατε να διατηρήσετε την ισορροπία μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας στην παράσταση;

Η πρόκληση ήταν κυρίως στο μυαλό μου γιατί αρχικά φανταζόμουν ειδικές κατασκευές στο σκηνικό οι οποίες όχι μόνο θα κόστιζαν αρκετά αλλά δεν θα ήταν εφικτό να ξεστήνονται κάθε Κυριακή αφού Δευτέρα με Πέμπτη πραγματοποιούνται στο FAUST άλλες παραστάσεις. Έψαχνα λοιπόν μια τεχνολογική λύση έτσι ώστε να δίνει την εντύπωση πως το «κάδρο» του Χαμφρει Μπογκαρτ ζωντανεύει πραγματικά και ο ήρωας «ξεκολλάει» μέσα από το πόστερ του και περπατάει επί σκηνής. Νομίζω πως με τη χρήση βίντεο και εικόνας μέσω μιας οθόνης πολύ όμορφα ενσωματωμένης στο σκηνικό μας, το πετύχαμε. Όσον αφορά στην ισορροπία μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, νομίζω πως το ίδιο το κείμενο είχε μια τέλεια ισορροπία και νιώθω ότι και αυτός ήταν ένας από τους βασικούς στόχους του Woody Allen όταν έγραφε αυτό το έργο.

3) Στο “Play It Again, Sam”, ο Άλλαν Φέλιξ αναζητά καθοδήγηση από τον φανταστικό Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, αντικατοπτρίζοντας την πάλη μεταξύ προσωπικής ταυτότητας και ιδανικών προτύπων. Πώς προσεγγίσατε σκηνοθετικά την απεικόνιση αυτής της εσωτερικής σύγκρουσης και ποια μέσα χρησιμοποιήσατε για να αναδείξετε την επιρροή των πολιτισμικών ειδώλων στη διαμόρφωση της ατομικής συμπεριφοράς;

Αυτή η εσωτερική σύγκρουση όπως πολύ ωραία την αναφέρετε είναι και η βασική θεματολογία ολόκληρου του έργου. Ο Άλλαν Φέλιξ καταπιέζει την προσωπική του ταυτότητα καθώς θεωρεί ότι το «σωστό» αρσενικό είναι αυτό που παρουσιάζεται στον κινηματογράφο και συγκεκριμένα μέσα από τους ρόλους του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Στο τέλος συνειδητοποιεί ότι καλώς ή κακώς δεν μπορούμε παρά να είμαστε ο εαυτός μας. Και μάλλον καλώς. Για να αναδείξουμε την εξουθενωτική επιρροή των πολιτισμικών ειδώλων με τον ηθοποιό Χρήστο Ντόβα που υποδύεται τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ παρουσιάζουμε μια πιο «τσαλακωμένη» εκδοχή του άλλοτε σούπερ σταρ. Ο Χάμφρει Μπογκαρτ στο Play it Again Sam του 2024 δεν είναι σε καμία περίπτωση το «τέλειο» αρσενικό αλλά ο αντιήρωας που ίσως κανένας δεν θέλει να έχει για πρότυπο.

Ένα επιπλέον στοιχείο που μάλλον δεν γίνεται αντιληπτό από το κοινό, είναι πως όταν ο Άλλαν είναι πιο κοντά στον πραγματικό του εαυτό, βλέπουμε στο φόντο να προβάλλονται οι αφίσες από τις ταινίες του αληθινού Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Όταν ο Άλλαν απομακρύνεται από τον αληθινό του εαυτό τότε βλέπουμε να προβάλλονται στο φόντο οι αφίσες με τον ηθοποιό Χρήστο Ντόβα τον αντιήρωα δηλαδή Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ που δημιουργήσαμε.

4) Τι έρευνα χρειάστηκε να κάνετε, ώστε να μεταφέρετε αυτούσια την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής;

Είδα ξανά τις παλιές ταινίες του Woody Allen, διάβασα πολύ για τη βιογραφία του και είδα κι ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του το οποίο το είχα στο αρχείο μου από το 2012 και δεν το είχα δει. Επίσης το αρχικό κείμενο είχε αρκετά τοπωνύμια, ονόματα καταστημάτων, εστιατορίων και καφέ μπαρ για τα οποία μελέτησα αρκετά πριν τα αντικαταστήσω με κάτι που θα έβγαζε περισσότερο νόημα για το ελληνικό κοινό.

Η ατμόσφαιρα όμως της παράστασης βασίζεται κυρίως στα εξαιρετικά σκηνικά και στα κοστούμια της Χρύσας Δαπόντε η οποία όργωσε πραγματικά ολόκληρη την Αττική για να βρει έπιπλα, αντικείμενα και ρούχα τα οποία ήταν πιστά στην εποχή. Δεν θα ξεχάσω το τηλεφώνημα της όταν ήταν στο εξωτερικό, όπου θεωρητικά βρισκόταν για διακοπές, στις 11 το βράδυ, να μου λέει «βρήκα online ένα εξαιρετικό port manteaux του 1970 το οποίο είναι ακριβώς αυτό που θέλουμε για την παράσταση, παράγγειλε τώρα να μην το χάσουμε». Η Χρύσα έχει πάθος για τη δουλειά της και αυτό φαίνεται στο αποτέλεσμα.

5) Σε ποια σημεία μπορεί να ταυτιστεί το κοινό με τον κεντρικό χαρακτήρα;

Θα τολμήσω να πω σε όλα. Στην ανασφάλεια των πρώτων ραντεβού. Στην αγωνία των «τυφλών ραντεβού» μέσα από τις εφαρμογές. Στην αδέξια προσπάθειά του να «αντιγράψει» το ίνδαλμα του. Στην ικανότητα του να φαντασιώνεται και τα θετικά αλλά και να αρνητικά σενάρια και να τα «παίζει» στο μυαλό του σαν σκηνές από ταινία. Στην αγάπη του για τον καλύτερο του φίλο και ίσως και για τον εαυτό του στο τέλος.

6) Αν οι ήρωες ζούσαν στην Ελλάδα του σήμερα, πώς θεωρείτε ότι θα λειτουργούσαν; Τι θα έκαναν το ίδιο και πού ενδεχομένως θα έπρατταν διαφορετικά;

Η βασική ιστορία θα ήταν η ίδια. Ο Άλλαν Φέλιξ θα προσπαθούσε να μιμηθεί τον αγαπημένο του influencer. Μετά από 6-7 αποτυχημένα ραντεβού μέσω Tinder θα ζητούσε πάλι την βοήθεια των φίλων του Ντικ και Λίντα. Ο Ντικ θα δούλευε σε μια πολυεθνική επενδυτική εταιρία και θα έλειπε για δουλειές στο Dubai ενώ η Λίντα θα περνούσε πολύ χρόνο με τον Άλλαν και θα άρχιζε να νιώθει ερωτικά συναισθήματα για εκείνον. Ο Άλλαν όταν θα φανταζόταν τα θετικά σενάρια θα νόμιζε ότι αυτός και η Λίντα είναι κάτι σαν τη Monica και τον Chandler από τα Friends που έχει δει άπειρες φορές σε μια streaming πλατφόρμα. Στα αρνητικά σενάρια του θα φανταζόταν τη Λίντα ως Daenerys από το Game of Thrones που θα έστελνε τον δράκο για να τον κατασπαράξει. Ο βασικός κορμός της ιστορίας θα ήταν ο ίδιος, απλώς θα άλλαζαν οι αναφορές.

Ευχαριστούμε πολύ!

Επιμέλεια Συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας

Με αφορμή την πρεμιέρα της Παράστασης «Φονικό στα Σκοτεινά». στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, η ηθοποιός Θέμις Γκέκου, μοιράζεται στον cityvibes και τον Γιώργο Μαλέκα τις σκέψεις τις πάνω στο έργο του Torben Betts.

1) Το έργο εξερευνά θέματα κρυμμένων μυστικών και επιλογών του παρελθόντος. Πώς πιστεύετε ότι αυτά τα θέματα αγγίζουν το σύγχρονο κοινό, και ποιο μήνυμα πιστεύετε ότι μεταφέρει η ιστορία της Sarah σε αυτή την εξερεύνηση;

Τα θέματα των κρυμμένων μυστικών και των επιλογών του παρελθόντος αγγίζουν το σύγχρονο κοινό, καθώς πολλοί από εμάς βιώνουμε προσωπικές συγκρούσεις με το παρελθόν μας. Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε και διαχειριζόμαστε τις συνέπειες των παλιών μας επιλογών είναι ένα καθολικό και σύγχρονο θέμα. Η αίσθηση της ενοχής, της αποδοχής ή της μετάνοιας, καθώς και η ανάγκη να κατανοήσουμε την επίδραση που έχουν οι προηγούμενες πράξεις μας, είναι ζητήματα που όλοι, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Το μήνυμα που μεταφέρει η ιστορία μπορεί να είναι πολύπλοκο και διττό. Από τη μία, μπορεί να θέλει να εξετάσει το θέμα της ενοχής και της τιμωρίας, ρωτώντας αν κάποιος μπορεί ποτέ να ξεφύγει από τα σφάλματα του παρελθόντος. Από την άλλη, μπορεί να θίγει το θέμα της συγχώρεσης, της αντιμετώπισης του σκοτεινού παρελθόντος και του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι προσπαθούν να ισχυροποιηθούν μέσα από τις εσωτερικές τους αντιφάσεις και τα λάθη τους. Ο Ντάννυ βλέποντας τη Σάρα και ανασύροντας στη μνήμη του το τρομερό σφάλμα από το παρελθόν του έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια, με μία αλήθεια σκοτεινή που αδυνατεί τόσα χρόνια να διαχειριστεί και επηρεάζει άμεσα την ψυχική του ισορροπία και τη ζωή του εν γένει.

2) Ποιο είναι το αγαπημένο σου στοιχείο για την Sarah και ποιο σε δυσκόλεψε (αν υπάρχει) περισσότερο να αποδώσεις;

Η ιδέα μίας γυναίκας που ζει στην φαντασία του πρωταγωνιστή και τυραννά το μυαλό του καιρό για το λάθος του παρελθόντος του, μου δημιουργεί τρομερή πρόκληση και με συναρπάσει. Η Σάρα έχει διπλό ρόλο, καθώς από τη μία παρουσιάζεται ως σύμβολο πόθου και ερωτισμού και ενθουσιάζει τον Ντάννυ με την εμφάνιση και τον θαρραλέο της χαρακτήρα και από την άλλη κρύβει μία ολόκληρη πλευρά γεμάτη πόνο και επιθυμία για εκδίκηση απέναντι στον Ντάννυ και το λάθος που έπραξε εκείνο το βράδυ. Για τη Σάρα, το γεγονός ότι χτυπήθηκε από τον Ντάνι και έπειτα εγκαταλείφθηκε έχει τραγικές ψυχολογικές και σωματικές συνέπειες. Η αίσθηση της εγκατάλειψης και της αδικίας, ειδικά μετά από μια τόσο σοβαρή πράξη βίας, δημιουργεί μια βαριά αίσθηση προδοσίας και απελπισίας. Το διπλό αυτό στοιχείο της Σάρας σε συνδυασμό με το στοιχείο της “ανεπαίσθητης” παρουσίας, του να είναι εκεί χωρίς να είναι εκεί, είναι πολύ ενδιαφέρον και ήταν προσωπική μου πρόκληση να μπορέσω να ισορροπήσω ανάμεσα σε αυτές τις δύο πλευρές.

3) Πώς είναι η συνεργασία σου με τους υπόλοιπους ηθοποιούς και την ομάδα; Υπήρξε κάποια ιδιαίτερη στιγμή στις πρόβες που ξεχωρίζεις;

Η συνεργασία με τους υπόλοιπους ηθοποιούς περιείχε αμοιβαίο σεβασμό, υποστήριξη και αρκετό χιούμορ! Άρεσε σε όλους από την αρχή το έργο και η σκηνοθετική προσέγγιση του Αλέξη Κοτσώρη και επικρατούσε ευχάριστο κλίμα. Μια στιγμή από τις πρόβες που θυμάμαι και με συγκίνησε είναι όταν για πρώτη φορά ολοκληρώσαμε την τελευταία πράξη και κοιταχτήκαμε με χαμόγελο και περηφάνεια. Αλλά από αυτή τη συνεργασία δεν θα ξεχάσω τα λογοπαίγνια της Ειρήνης Δερμιτζάκη, της ηθοποιού που υποδύεται την Ρεμπέκκα, έχει τρομερή ικανότητα να παίζει με τον λόγο και έχουν μείνει αρκετές φράσεις της αείμνηστες που τις αναφέρουμε ακόμη και λυνόμαστε στα γέλια.

Σε ευχαριστούμε πολύ!

Επιμέλεια Συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας