Μπορεί κανείς άραγε να αγαπάει 2 ανθρώπους ταυτόχρονα; Τι είναι η αγάπη για να μην μοιράζεται; Είναι λόγια, πράξεις, υποσχέσεις, είναι μέρος της ζωής ίσως και η ουσία της. Αν δεν αγαπάμε γιατί υπάρχουμε; Βέβαια, καμιά  φορά τα πράγματα δεν έρχονται έτσι όπως τα περιμέναμε ή έτσι όπως τα είχαμε σχεδιάσει. Είναι αυτά τα περίεργα βράδια που κάθεσαι και σκέφτεσαι τη ζωή σου και λες πως γίνεται να έφτασα εγώ εδώ, εγώ που τα είχα όλα σε τάξη ή μάλλον νόμιζα ότι τα έχω. Νιώθεις ότι προδίδεις ανθρώπους που σου έδωσαν ότι είχαν και δεν είχαν και παρόλα αυτά συνέχισαν να είναι εκεί για σένα. 

Και κάπου εδώ εμφανίζονται οι τύψεις, ή μήπως  θα έπρεπε να σκεφτείς ότι έχεις φερθεί ήδη πολύ εγωιστικά για να το κάνεις και τώρα. Αποδέξου όσα λάθη έχεις κάνει  χωρίς να φορτώσεις τον άλλον συναισθηματικά. Η απόσταση μεταξύ αυτών των 2 είναι απλά ένα βλέμμα ή ένα μήνυμα ,για τους πιο θαρραλέους. Βέβαια προτού κάνεις αυτά καλό θα ήταν να είσαι πολύ σίγουρος για τον εαυτό σου κυρίως για αυτά που νιώθεις. 

Κι αν μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και μία σχέση που χτίστηκε με πολύ κόπο και προσπάθεια. Τι φταίει και αυτός ο άνθρωπος να πληρώνει τα δικά σου τα σπασμένα; Αλλά πρέπει να το κάνεις, είναι για εσένα. Και για αυτόν τον άνθρωπο που του άξιζε κάτι καλύτερο αλλά η ζωή σε εκείνη τη φάση είχε άλλα σχέδια. 

Και τότε κάνεις το βήμα, το μεγάλο βήμα να φύγεις από τα τυπικά και να επιζητήσεις μια πιο ουσιαστική επικοινωνία. Μέχρι που είσαι διατεθειμένος να φτάσεις; Μπορείς να ξεπεράσεις τα όρια του εαυτού σου; Αυτό ίσως είναι κάτι που θα το αποφασίσεις στην πορεία. Αρχικά θέλεις να αποκαταστήσεις τα σπασμένα όσο γίνεται πιο αθόρυβα, ήδη έχεις κάνει πολύ φασαρία, πρόσεχε…και κάπου εδώ ξεκινάνε όλα. 

Αρχικά υπάρχει αυτό το σφίξιμο της αμηχανίας, αλλά δεν θα κρατήσει πολύ, είναι θέμα ωρών μέχρι να σε ξαναεμπιστευτεί ο άλλος. Και θα το κάνει γιατί πιστεύει σε εσένα, πάντα πίστευε, και αυτή είναι η ευκαιρία σου να αποδείξεις τι πραγματικά είσαι. Φοβάσαι μην παρεξηγηθεί γι’ αυτό πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός σε ό,τι κι αν πεις, ό,τι κι αν κάνεις.; Μια αγκαλιά…αυτή η αγκαλιά ίσως είναι το μυστικό για να ξεκινήσουν όλα δείχνοντας έτσι από την αρχή τις αγνές σου προθέσεις. Και αυτή η αγκαλιά τελικά αποδεικνύεται πως σου είχε λείψει όσο τίποτα άλλο. 

Αλλά υπάρχει και ο κόσμος, ναι αυτός ο περίεργος κόσμος που θα έχει ΠΑΝΤΑ γνώμη για τα πάντα και θα είναι έτοιμος να σχολιάσει με το που ανοιχτείς λίγο παραπάνω από το φυσιολογικό. Γιατί ο κόσμος ,ο κακός κόσμος , θέλει να σε βλέπει χειρότερα από αυτόν για να νιώθει καλύτερα. Γι’ αυτό δεν θα του δώσουμε αυτή τη χαρά, ας ψάξει κάτι-κάποιον άλλο να βγάλει τη χολή του, εμείς μόνοι μας τα βρίσκουμε, δε βρίσκεις; 

Ποια δύναμη είναι αυτή που μπορεί να σε κάνει να λες ψέματα σε όλους και σε όλα; Αναρωτήθηκα πολλές φορές μέσα μου, τι είναι όλο αυτό που συμβαίνει μα ακόμα ψάχνω. Αλλά το ήθελα, μέσα μου το ζητούσα καιρό αλλά δεν έπρεπε να το πω, δεν έπρεπε να το κάνω αλλά τώρα έγινε, χωρίς να ξέρω ακόμα και τώρα αν ήταν σωστό ή λάθος το μόνο που ξέρω είναι ότι έπρεπε να γίνει προκειμένου να βγει από το μυαλό μου.(ή μήπως για να γίνει έμμονη ιδέα). 

…let yourself feel your feelings…

Εύα Καλαϊτζή

Να αγαπάς ή να αγαπιέσαι; Τι είναι πιο σημαντικό για εσένα; Δεν έχει σωστό και λάθος, πρέπει και δεν πρέπει. Σημασία έχει να νιώθεις εσύ καλά με τον εαυτό σου στο τέλος της ημέρας. Είναι όπως ένα δώρο, το δίνεις στον άλλο για να χαρείς εσύ ή εκείνος; Ή και οι δύο τελικά. Όπως και να έχει, κάτι θα μείνει απ’ όλο αυτό. Έτσι είναι η ζωή. Η ζωή η δική σου, η δική μου… η ζωή όλων είναι πάνω κάτω παραπλήσια. Αν όχι, ίδια. Η ζωή κάνει συνεχώς κύκλους, γίνονται συνεχώς τα ίδια πράγματα απλά επειδή αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι δεν το καταλαβαίνουμε. Για παράδειγμα, το άγχος που ένιωσες πρώτη φορά που πήγες στο δημοτικό είναι ίδιο με αυτό όταν μπήκες στο πανεπιστήμιο. Η διαφορά είναι ότι στο πέρασμα του χρόνου έμαθες να το διαχειρίζεσαι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το εξαφάνισες. Καμιά φορά είναι πιο χρήσιμο να μάθουμε να ζούμε με πράγματα που μας τρομάζουν, αγχώνουν ή αναστατώνουν παρά να τα αποβάλλουμε. Αυτό δείχνει ότι έχουμε ασχοληθεί, τα έχουμε εξηγήσει μέσα μας και δίνουμε πλέον την απαραίτητη σημασία που χρειάζονται.

Πολλές φορές θα ήθελα να με πάρει από το χέρι ένας περαστικός και να ζήσω μαζί του για μία ημέρα. Να δω αν τελικά απέχουμε πολύ από τον διπλανό μας στο λεωφορείο, στην τράπεζα, στην ουρά του σούπερ μάρκετ ή του click away στις μέρες μας.

Και σήμερα και πάντα οι άνθρωποι θα έχουν τις ίδιες ανησυχίες, τους ίδιους προβληματισμούς, τα ίδια άγχη και αγωνίες. Είμαστε τελικά πιο ίδιοι απ’ όσο πιστεύουμε. Απλά ο καθένας επιλέγει τη δόση χρυσόσκονης που θα “ποτίσει” την καθημερινότητα του. Όπως και ο καφές, άλλοι τον προτιμούν γλυκό, άλλοι σκέτο και άλλοι “στη μύτη”.

Μάθε να το απολαμβάνεις όπως σου προσφέρεται. Κι αν μπορείς να το χρωματίσεις, δείξε τον καλλιτέχνη που κρύβεις μέσα σου. Όλοι κρύβουμε ένα ταλέντο μέσα μας, σε άλλους είναι πιο εμφανές, ενώ κάποιοι πρέπει να κοιτάξουν λίγο πιο προσεκτικά για να το παρατηρήσουν. Άλλωστε, είναι και μια καλή ευκαιρία να “ξεσκονίσουν” ότι υπάρχει εκεί μέσα. Στο τέλος, θα μείνει αυτό που πρέπει, πάντα αυτό γίνεται απλά θέλει λίγο χρόνο. Κατά τη διάρκεια θα δεις πράγματα μέσα σου που ίσως να μη γνώριζες ότι υπάρχουν ή και να ήθελες να ξεχάσεις την ύπαρξή τους. Κι αυτά έχουν να σου πουν κάτι, όλα στη ζωή είναι εμπειρίες. Μάθε να ζεις με αυτές και να αναζητάς συνεχώς καινούριες. Η ζωή μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις και ανατροπές γι’ αυτό ετοιμάσου να ζήσεις αυτό το ταξίδι. Κι αν κάτι πάει στραβά, τότε, χαμογέλα στραβά.

Trust the timing of your life and make it happen.

Εύα Καλαϊτζή