Πολλές φορές μας συμβαίνουν πράγματα και καταστάσεις στην ζωή μας που μας εμποδίζουν να νιώσουμε ευτυχία

άλλες όμως φορές απλως μεμψιμοιρούμε για μικροπράγματα ενώ στην πλειοψηφία τους τα πράγματα μας πάνε καλά.Σίγουρα δεν μπορούμε να ελέγχουμε τα γεγονότα που μας συμβαίνουν,μπορούμε όμως να συνειδητοποιήσουμε,και πρέπει, ότι η ευτυχία μας είναι επιλογή και στάση ζωής

Ξεκίνα την μέρα σου επιλέγωντας σήμερα να είσαι ευτυχισμένος. Το να μεμψιμοιρούμε, ειδικά για καταστάσεις που δεν μπορύμε να αλλάξουμε δεν ωφελεί πουθενά.Η ευτυχία λοιπόν είναι επιλογή,όπως και η δυστυχία.Επέλεξε την ευτυχία απο σήμερα.Κανεις δεν σου λέει ότι όποιος είναι ευτυχισμένος στις δύσκολες αυτές στιγμές που περνάμε παγκόσμια θεωρείται ολίγον τι αφελής και τρελός.

Μην κάνεις όμως κανέναν ευτυχισμένο με την δυστυχία σου.Μπορείς όμως απο σήμερα να επιλέξεις την χαρα,την αισιοδοξία και την καλοπέραση ακόμα και αν είσαι φτωχός,αν χρωστάς,αν έχεις χάσει αγαπημένο πρόσωπο ή αν έχεις πρόβλημα υγείας.

Τίποτα απ όλα αυτά δεν σε εμποδίζουν να θέλεις την ευτυχία,και την αποκτάς απλώς επιλέγωντας την. εστίασε στα απλά καθημερινά πράγματα που σου δίνουν χαρα και ντοπαμίνη.αρχισε να φροντίζεις τον εαυτό σου και όσους αγαπάς.Δίνε χρόνο στον εαυτό σου για να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν

Επέλεξε συνειδητά να είσαι ευτυχισμένος.Είπαμε….η ΕΥΤΥΧΊΑ ΕΊΝΑΙ ΣΤΆΣΗ ΖΩΉΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΉ.

Πάνε οι εποχές οπου ο άντρας πληρώνει την γυναίκα που τον συντροφεύει.

Ωστόσο υπάρχει μία πολυ χειρότερη κατηγορία

Είναι οι άντρες κηφήνες. Δεν το συναντάμε πλέον μόνο στις μεγάλες ηλικίες γυναικών με νεαρούς συνοδούς. Πολλοί άντρες στις μέρες μας βρίσκονται στην ανεργία και συνήθως βολεύεται με την γυναίκα να δουλεύει και εκείνος να την περιμένει να γυρίσει με το μεροκάματο. Κάνουν ότι ψάχνουνε δουλειά αλλά κατα τα άλλα απολαμβάνουν τις απολαβές της κοπέλας τους.

Σπιτώνονται σπό σπιτι του κοριτσιού, με την δικαιολογία ότι θα δουλέψουν σύντομα. Αυτό φυσικά δεν γίνεται ποτέ.

Αυτοί είναι οι άντρες κηφήνες.

Οσο ερωτευμένη και να είσαι αν έχεις σχέση με ένα τέτοιο άτομο καλό είναι να απομακρυνθείς. Οι άνθρωποι δεν αλλά ζουν μόνο οι συμπεριφορές .

Δεν είναι κακό σε ένα ζευγάρι να βοηθάει ο ένας τον άλλο όταν υπάρχει ανάγκη,όταν όμως αυτό γίνεται κατ’εξακολούθηση μάλλον θα πρέπει να σκεφτείς. Ενας άντρας κηφήνας μπορεί να νοιάζεται και να αγαπάει την κοπέλα του, δεν παυει όμως να απολαμβάνει την τακτική του

Το ξέρω πως θέλεις να βοηθάς τον άνθρωπό του, μέχρι όμως σε ένα σημείο.Ακούγεται κυνικό το οικονομικό κριτήριο. Είναι όμως βασικό κριτήριο σε μια σχέση. Αναλογίσου τι έχει πληρώσει για σένα.

Αν η απαντηση είναι τίποτα τότε προφανώς και έχεις μπλέξει με εναν αντρα κηφήνα. Δωστου ένα χρονοδιάγραμμα να βρει δουλεια και αν και πάλι δεν έχει βρει και κυριαρχούν οι δικαιολογίες τότε μα είσαι σίγουρη ότι συγκατοικείς με έναν κηφήνα

Οι αντιδράσεις σου και οι αποφάσεις σου είναι δικό σου ζήτημα

Σύμφωνα με αφρικανικό φόρουμ για την πολιτική για τα παιδια(ACPF) , 1,5 εκατομύρια θανάτοι στην αφρική ωφείλωνται στον υποσιτισμο.

1 παιδί πεθαίνει κάθε 3 δευτερόλεπτα δηλαδή 10.000 την ημέρα, ενώ 9 στα 10 παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε φαγητό και 2 στα 5 δεν έχουν τακτικό γεύμα.

Όμως ποιος νοιάζεται πραγματικά; Αυτό συμβαίνει σε μια άλλη ήπειρο και η πείνα δεν είναι μεταδοτική.

Εν έτη 2020 δεχόμαστε τον θανατηφόρο υποσιτισμό αυτών τον παιδιών και ασχολούμαστε μόνο με τα κρούσματα κορονοιού. Είναι λυπηρό και αντιφατικό. Αθώα παιδιά πεθαίνουν. Ελάχιστες οργανώσεις βοηθούν και η δράση τους δεν είναι αρκετή.

Μιλάμε για ένα πρόβλημα που δεν εμφανίστηκε τώρα. Αλλά ποιος νοιάζεται; Η πείνα δεν είναι μεταδοτική. Το προβλημα του κορονοιού εμφανίστηκε πρόσφατα και σίγουρα όλους μας αφορά αλλλα τα ποσοστά θανάτων στην Αφρική σε σχέση με τα ποσοστά θανάτων απο κορονοιό είναι συντριπτικά.

Αλλά όπως είπαμε , η πείνα δεν είναι μεταδοτική……

Η μελαγχολία είναι συναίσθημα που συνήθως προκαλειται απο κάποιο αληθινά δυσάρεστο γεγονός στην ζωή μας.

Η μελαγχολία είναι ένα συναίσθημα που μεταβάλεται σύντομα με ένα ευχάριστο γεγονός σε αντίθεση με την κατάθλιψη που δεν μεταβάλεται σε σύντομο διάστημα.

Η κατάθλιψη είναι κάτι που χρειάζεται διάγνωση ιατρική. Το συναίσθημα δεν μεταβάλεται και η μελαγχολία της κατάθληψης συνήθως δεν προέρχεται απο πραγματικά δυσάρεστο γεγονός.

Οταν το άτομο βρίσκεται σε κατάθλιψη, σε αντίθεση με την μελαγχολία, έχει αυτοκτονικές σκέψεις. Αποκτά απώλεια ενδιαφέροντος για πράγματα που πριν του προκαλούσαν χαρά οπως για παράδειγμα ένα χόμπι και σιγα σιγα κλείνεται στον εαυτό του.

Το άτομο με κατάθλιψη αρχίζει να έχει κόπωση, υπνηλία και στρες.

Η κατάθλιψη όπως είπαμε πρέπει να διαγνωστει και πολλές φορές αν είναι σε έξαρση, το άτομο για να επανέλθει ίσως χρειαστεί φαρμακευτική αγωγη για αυτό και πρέπει να πειστεί να πάει σε κάποιον ψυχίατρο.

Η μελαγχολία είναι απλώς ένα συναίσθημα το οποίο υποχωρεί ενώ η κατάθλιψη είναι κλινική ασθένεια, πολυ σοβαρή και το άτομο το οποίο διαγιγνώσκεται με κατάθλιψη χρειάζεται ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, καθως και να δεχθεί την συνεργασία με τον γιατρό του.

Ο πόνος και η ανικανότητα που βιώνει ένα καταθλιπτικό άτομο είναι ακατανόητοι απο έναν φυσιολογικά υγιή άνθρωπο. Το άτομο νιώθει αδιέξοδο, ότι κανείς δεν τον καταλαβαίνει και συνεπώς χρειάζεται βοήθεια.

Σε αντίθεση η μελαγχολία είναι ένα συναίσθημα που όλοι βιώνουμε και όλοι μπορούμε να το κατανοήσουμε.

Μια σχέση απο απόσταση μπορεί να είναι δίκοπο μαχαίρι.

Άλλοι λένε ότι ματια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι η σχέση απο απόσταση μπορεί να δέσει το ζευγάρι περισσότερο και ότι η αγάπη δεν μετράει χιλιόμετρα.

Πολλά είναι τα ζευγάρια που αναγκάζονται να χωριστούν λόγω απόστασης. Είτε λόγω εργασίας,είτε σπουδών,είτε σε μικρές ηλικίες λόγω μετακόμησης της οικογένειας,είτε λόγω στρατού ή σωφρονιστικού ιδρύματος και για άλλους πολλούς λόγους.

Δεν είναι εύκολο να κρατηθεί μια σχέση αποο απόσταση εάν δεν έχει γερά θεμέλια. Ο πρώτος και βασικός παράγοντας που φέρνει αντιμέτωπο το ζευγάρι είναι η ζήλεια. Ο ένας δεν είναι στην καθημερινότητα του άλλου και όση εμπιστοσύνη και να υπάρχει οι σύντροφοι ζηλεύουν διότι δεν μπορούν να έχουν τον έλεγχο. Σε αυτό το σημείο όλα είναι θέμα κατα πόσο είναι ζηλιάρης ο κάθε σύντροφος και πόση εμπιστοσύνη υπάρχει.

Απο την άλλη πλευρά το να σου λείπει ο σύντροφός σου είναι κάτι που κάνει την σχέση πιο δυνατή. Η λαχτάρα για το πότε θα ανταμώσει το ζευγάρι κάνει την επιθυμία πιό έντονη.

Πριν χωρίσεις λόγω απόστασης σκέψου καλά εάν αξίζει να διαλύσεις κάτι πριν κάτι δοκιμαστεί.Τα πάντα τα δείχνει ο χρόνος. Λάβε υππόψιν σου τα θετικά, κάνε τον απολογισμό σου και πράξε αναλόγως. Εαν η σχέση σου είναι σοβαρή δοκίμασέ το. Εάν είναι δυνατή θα κρατήσει και δεν θα μετριέται σε χιλιόμετρα.

Καριέρα ,οικογένεια ή και τα δύο? Όσες γυναίκες κάνουν και τα δύο είναι πραγματικές ηρωήδες.Προφανώς δεν μπορούμε να αδικήσουμε και τους άντρες που πολλές φορές καταφέρνουν να αφιερώνουν και χρόνο για την εργασία και για τα παιδιά τους,

Η γυναίκα όμως μπορεί να παρομοιαστεί με χταπόδι,αφού πρέπει να έχει δέκα χέρια για την φροντίδα των παιδιών και τί να πούμε για εκείνες που συνδυάζουν επιτυχώς και καριέρα…

Τι να πούμε ασφαλώς και για τις διαζευγμένες που είναι πραγματικά ηρωΐδες. Ειδικά για εκείνες που δεν παίρνουν ούτε διατροφή ούτε κάποια βοήθεια για το παιδί απο τον πρώην. Αυτές οι σούπερ γούμαν προλαβαίνουν να συνδυάσουν τρείς ρόλους. Την μητέρα,τον πατέρα και την υπάλληλο. Γυναίκες που αντλούν τη δύναμή τους απο ένα σ’ αγαπώ ή ένα χαμόγελο του παιδιού της. Γυναίκες που δεν έχουν στήριξη απο κανέναν και όμως…

Τα καταφέρνουν θαυμάσια!

Ποτέ κανείς δεν είπε ότι είναι τέλειες, όμως δίνουν καθημερινά αδιάκοπα τον αγώνα τους και κάνουν κάθε μέρα το καλύτερο που μπορούν.

Πολλές φορές περισσότερο απο αυτό που μπορούν.

Να είναι σωστές επαγγελματίες στην δουλειά τους, κάποιες φορές να κυνηγάν και την καριέρα.

Να είναι σωστές μητέρες.

Να είναι πατέρες.

Να είναι καλές νοικοκυρές.

Να είναι τα πάντα έχωντας μόνο για επιβράβευση ένα παιδικό χαμόγέλο…που για εκείνες είναι ο παν.

Αυτές είναι οι ηρωΐδες του σήμερα… και πιστέψτε με, είναι πολλές.

Η επικοινωνία μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι απλή αλλά εμείς την κάνουμε πολύπλοκη.
Πολλές φορές οι άνδρες αναρωτιούνται πως θα προσεγγίσουν το αντίθετο φύλο και οι γυναίκες το ίδιο. Η αλήθεια είναι ότι μια γυναίκα έχει πολύ διαφορετική ιδιοσυγκρασία από έναν άνδρα και το αντίστροφο.
Μερικοί διανοούμενοι υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες προέρχονται από τον πλανήτη Αφροδίτη και οι άντρες από τον πλανήτη Άρη. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία οι γυναίκες κατάγονται από την Αφροδίτη λόγω του ότι είμαστε το ωραίο φύλο, λεπτεπίλεπτες και ευαίσθητες όπως η θεά Αφροδίτη ενώ οι άντρες από τον θεό του πολέμου λόγω της σκληρότητας, της στιβαρώτητάς τους. Αυτή η θεωρία δεν με φέρνει σύμφωνη καθώς ενώ ισχύει ότι η γυναίκα εκπέμπει ένα μυστήριο και ο άντρας είναι ολίγον τι σκληρός,όλα αυτά στις μέρες μας ειναι ταμπου. Ο πραγματικός λόγος που τα δύο φύλα δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν είναι ότι έχουν τελείως λάθος αντίληψη για το τι ζητάει ο ένας από τον άλλον. Ενώ τα πράματα είναι απλά εμείς τα κάνουμε περίπλοκα.

Θεωρητικά, εφόσον δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να κατανοήσουμε το άλλο φύλο,ναι!είμαστε απο άλλο πλανήτη. Αυτό όμως μας συμβαίνει λόγω του ότι μας έχουν φορτώσει ταμπέλες και ταμπου(π.χ οι άνδρες δεν κλαίνε, oι γυναίκες είναι ευαίσθητες κ.τ.λ.) τα οποία μας επιρεάζουν και μας εμποδίζουν να δούμε την πραγματικότητα. Το ότι είμαστε ίδιοι και συνεπώς ίσοι. Οταν το κατανοήσουμε αυτό,τότε ναι! Ίσως επικοινωνήσουμε….., ίσως συνδεθούμε ενεργειακά…, ίσως αγαπηθούμε…

Όσο για το αν προερχόμαστε απο άλλο πλανήτη….ποιός ξέρει; Σε αυτόν πάντως πορευόμαστε μαζί…επομένως πρέπει να συμβιώνουμε με σεβασμό στο αντίθεο φύλο ακόμα και αν μας μοιάζουν από…άλλο πλανήτη

Πάρα πολλά είναι τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας παγκοσμίως και συκεκριμένα στην χώρα μας όπου σύμφωνα με μελέτες καταγράφηκαν 246 τον Μάρτιο του 2020 και 303 τον Απρίλιο του 2020.

Το λυπηρό δεν είναι τα καταγεγγραμμένα κρούσματα αλλά όλα αυτά που δεν καταγράφονται διότι η σιωπή των θυμάτων δεν σπάει. Επίσης από τα κρούσματα αυτά, ένα άλλο λυπηρό γεγονός είναι ότι νομική στήριξη έχει μόνο το 26% και  ψυχολογική μόνο το 27%.

Η βία φέρνει βία και σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποδοκιμάζεται. Ειδικά σε περιβάλλον με παιδιά. Αλλα και σε κάθε δομή.

Εάν υπόστεσαι βία μην φοβάσαι να μιλήσεις. Εάν γνωρίζεις περιπτώσεις βίας ανάφερέτο στην αστυνομία ή σε αρμόδιο φορέα. Η σιωπή είναι συνενοχή. Δυστυχώς τα περισσότερα θύματα αρνούνται να μιλήσουν διότι φοβούνται.

Όταν σπάς την σιωπή δεν βοηθάς μόνο τον εαυτό σου αλλά δίνεις  το παράδειγμα και το θάρρος σε έναν άλλο άνθρωπο να μιλήσει. Δεν είσαι ο μόνος. Δεν είσαι μόνος.

Εντομεταξύ οφείλουμε να επισημάνουμε ότι περιστατικά βίας δεν εντοπίζονται μόνο προς το γυναικείο φύλο αλλά και το αντίστροφο. Σε κάθε περίπτωση οποιοσδήποτε οικείος αντιλαμβάνεται τέτοιου είδους περιστατικά θα πρέπει όχι μόνο να τα αναφέρει αλλά και να παροτρίνει το θύμα να μιλήσει στις αρμόδιες αρχές και να σπάσει την σιωπή που κρατα είτε από φόβο είτε από ντροπή.

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗ ΒΙΑ. ΣΠΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ!!!!

Όσο μεγαλώνουμε μαθαίνουμε να είμαστε επιλεκτικοί

Είναι καλό να είσαι κοινωνικός και να συναναστρέφεσαι πολλούς ανθρώπους. Έτσι μαθαίνεις περισσότερα, ανταλλάσσεις περισσότερες απόψεις, έχεις αρκετά ερεθίσματα και αρκετά παραδείγματα ζωής. Διασκεδάζεις περισσότερο, έχει πολλές επιλογές για μια βόλτα και άλλα πολλά οφέλη.

Ο κλοιός στενεύει

Το να έχεις πολλούς γνωστούς,έχει τεράστια διαφορά από το να έχεις πολλούς φίλους

Η λέξη φίλος δεν είναι λέξη απλή

Φίλος είναι αυτός που μοιράζεσαι μαζί του όχι μόνο έναν καφέ, ένα αστείο, κοινά ενδιαφέροντα. Φίλος είναι αυτός που είναι μαζί σου στις πίκρες και στις δυσκολίες και όχι μόνο τις χαρές. Φίλος είναι αυτός που σου δίνει τον ώμο του να ακουμπήσεις, που είναι για σένα πάντα εδώ. Που σ’ αγαπάει γιαυτό που είσαι. Το να έχεις έστω και έναν μόνο τέτοιο άνθρωπο στη ζωή σου, έχει πολλή μεγαλύτερη αξία από το να έχεις χιλιάδες γνωστούς.

Όσο μεγαλώνεις, μίκρυνε τον κύκλο

Δεν έχω γνωρίσει στη ζωή μου προσωπικά ανθρώπους που έχουν πολλούς πραγματικούς φίλους. Αλλά ακόμα και αν υπάρχουν με τα χρόνια αλλάζουμε. Εμείς,οι υποχρεώσεις, οι προτεραιότητές μας. Οι περισσότεροι είχαμε στην εφηβεία μια μεγάλη παρέα. Δυστυχώς όμως όσο μεγαλώνουμε χανόμαστε. Και η πικρή αλήθεια, κάποιες φορές χανόμαστε συνειδητά.

 Όσο μεγαλώνουμε εξελίσσεται η αντίληψή μας, ο τρόπος που βλέπουμε τη ζωή και τους ανθρώπους. Καλώς η κακώς συνειδητοποιούμε πως αυτοί που πραγματικά αξίζουν να έχουν θέση στη ζωή μας, είναι πολύ λιγότεροι από αυτό που φανταζόμασταν στην εφηβεία μας με τις εφηβικές παρέες που πιστεύαμε πως θα είχαμε για πάντα.

Λίγοι και καλοί

Επέλεξε αυτούς που θέλεις να είναι στον περίγυρό σου και μην νιώθεις καθόλου άσχημα ακόμα και αν δεν ξεπερνάν τα δάχτυλα του ενός χεριού.

Η ποιότητα και η ποσότητα δεν συμβαδίζουν ποτέ….

Ερμιόνη Ταυλαρίδου

40.000 οι άστεγοι στην Ελλάδα. Οι μισοί εκ των οποίων στην Αθήνα.

 Από την αρχή της εποχής της οικονομικής κρίσης οι άστεγοι αυξάνονται όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα να αυξάνεται και η ανάγκη για κοινωνικούς φορείς, συσσίτια, μη κερδοσκοπικές οργανώσεις και φυσικά την συνεισφορά όλων μας, όταν οι δικές μας συνθήκες δια βίωσης το επιτρέπουν.

Η σκληρή καθημερινότητα ενός αστέγου

 Ο Παύλος Σιδηρόπουλος έχει πει σε συνέντευξή του στο παρελθόν την πιο σωστή και όμορφη κουβέντα που έχω ακούσει ποτέ μου για τους άστεγους:

Όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο, καλά θα κάνει να το βουλώνει όταν η συζήτηση φτάνει σε θέματα που αφορούν την μοναξιά και την ανασφάλεια..

 Ένας άστεγος από την ώρα που θα ξυπνήσει στο πεζοδρόμιο, το παγκάκι, το πάρκο όπου κοιμάται, ξεκινάει την αγωνιώδη αναζήτηση για την σίτιση του, για τυχόν πιθανότητες να βρει έναν χώρο για την προσωπική του υγιεινή, και σε άσχημες καιρικές συνθήκες για την ανεύρεση στεγάστρου για να μην βραχεί αυτός και τα λιγοστά του υπάρχοντα. Επαιτεία, ψάξιμο απορριμάτων, οποιοσδήποτε τρόπος μπορεί να του προσφέρει λιγοστά από αυτά που για εμάς είναι δεδομένα.

Κοινωνικός αποκλεισμός

Εκτός από τον καθημερινό αγώνα που ένας άστεγος δίνει για την επιβίωσή του, έχει να αντιμετωπίσει την μοναξιά, τον ρατσισμό και την ταπείνωση που η κοινωνία μας του προσφέρει. Βλέμματα επικριτικά, αποστροφή και απάθεια είναι συνήθεια για έναν άνθρωπο που ζει στον δρόμο.

Μην κλείνεις τα μάτια σου μπροστά στην δυστυχία

 Είναι το πιο εύκολο και πιο συνηθισμένο να προσπερνάμε έναν συνάνθρωπο που έχει την ανάγκη μας. Με το να κάνουμε πως δεν τον βλέπουμε, δεν σημαίνει ότι δεν είναι μπροστά μας και ζητά απελπισμένα την βοήθειά μας.

Θα βοηθήσει κάποιος άλλος σκεφτόμαστε.

Υπάρχουν δημόσιοι φορείς σκεφτόμαστε.

Ίσως είναι τοξικομανής και αν του δώσω χρήματα συντελώ στον θάνατό του σκεφτόμαστε.

Όλα αυτά που σκεφτόμαστε για να νοιώθουμε μέσα μας καλά που στρέφουμε το βλέμμα αλλού μπροστά στην δυστυχία, δεν είναι παρά γελοίες δικαιολογίες και αβάσιμα επιχειρήματα.

Θα βοηθήσει κάποιος άλλος…: Δεν έχεις ιδέα αν κάποιος θα βοηθήσει.

 Υπάρχουν δημόσιοι φορείς…:Οι μ.κ.ο και όλοι οι δημόσιοι φορείς που πραγματοποιούν σύσσίτια και δημιουργούν κέντρα στέγασης,δεν είναι αρκετοί σε σχέση με τον τεράστιο και ντροπιαστικό αριθμό αστέγων στην χώρα μας και επιπλέον  δεν βοηθούν αστέγους με λοιμώδη νοσήματα και τοξικομανείς.

Είναι τοξικομανείς και αν του δώσω χρήματα συντελώ στον θάνατό του…: Ένας τοξικομανής την δόση του θα την πάρει με κάθε τρόπο και κόστος. Το μόνο που καταφέρνεις με το να τον προσπεράσεις είναι να συντελέσεις στην εγκληματικότητα και να αφήσεις αυτόν τον άνθρωπο νηστικό. Ο τοξικομανής εάν δεν συγκεντρώσει λίγα χρήματα, 1ον σίγουρα δεν θα πληρώσει για να συτιστεί εφόσον προτεραιότητα για την επιβίωση του θα έχει πρώτα η δόση του και 2ον θα κλέψει, θα εκπορνευτεί, θα αναγκαστεί να προβεί σε άλλες λύσεις αν δεν συγκεντρώσει ένα ποσό για να αποκτήσει την δόση του. Όταν τον προσπερνάς δεν τον σώζεις όπως θέλεις να πιστεύεις αλλά βοηθάς στο να γίνει η ζωή του μια ακόμα μεγαλύτερη κόλαση.

Θα μπορούσες και εσύ να είσαι στη θέση ενός άστεγου

Εάν μιλήσεις με κάποιους άστεγους θα αντιληφθείς ότι δεν γεννήθηκαν άστεγοι. Κάποτε ήταν άνθρωποι σαν και εσένα που είχαν δεδομένα τα αναγκαία, υπάρχουν και άστεγοι που είχαν τα πάντα και τα έχασαν. Ο κάθε ένας από αυτούς τους ανθρώπους έχει την δική του ξεχωριστή ιστορία που πολλές φορές είναι και απίστευτη. Ο καθένας μας θα μπορούσε να βρεθεί σε αυτή τη θέση, είτε από λάθη δικά του, είτε αλλωνών. Ποτέ δεν ξέρεις τι ιστορία και τι ψυχή κρύβεται πίσω από τα βρώμικα και ρακένδυτα ρούχα των ανθρώπων που ζουν στον δρόμο.

ΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΘΑΥΜΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΥΠΗΣΗΣ

Δεν έχουμε ούτε το ένα τρίτο από το ψυχικό σθένος και την επιμονή και υπομονή αυτών των ανθρώπων ενώ πολλοί καταστρέφουμε τον εαυτό μας την ώρα που οι άνθρωποι αυτοί παλεύουν και έχουν τόση λαχτάρα για ζωή και δεν το βάζουν κάτω. Εσύ μπορεί να γκρινιάζεις που δεν έχεις τα χρήματα να αγοράσεις το μοντέλο του κινητού που επιθυμείς την ίδια στιγμή που άνθρωποι που το στομάχι τους πονάει από την πείνα νοιώθουνε ευτυχία με ένα πιάτο φαγητό, με ένα σκισμένο και χιλιοφορεμένο μπουφάν που τους χαρίζουν.

Οι άνθρωποι αυτοί που εμείς λυπόμαστε, που ξέρεις, ίσως λυπούνται εμάς που δεν έχουμε ιδέα πόσο πρέπει να εκτιμάμε την ζωή….

Ερμιόνη Ταυλαρίδου