Ελευθερία
Όταν την έχεις αυτονότη θεωρείς πως θα την έχεις για πάντα.Τη στιγμή που θα στη στερήσουν όμως το νιώθεις.Πάντα φοβόμουν την φυλακή και τον εγκλωβισμό σε ένα μέρος.Το θέμα είναι ότι και χωρίς κάγκελα μπορούμε να βρεθούμε εγκλωβισμένοι.Μέχρι που συνέβη μου φαινόταν αδιανόητο.Πόσο θα συνεχίσει?Πόσο θα ζούμε με έλεγχο της κάθε μας κίνησης?Πόσο θα φοβόμαστε να εκφραστούμε?Πότε θα αναπνέουμε καθαρό αέρα χωρίς περιορισμό?Πότε θα μπορούμε να αγκαλιάσουμε τους αγαπημένους μας χωρίς να φοβόμαστε μην τους σκοτώσουμε?Οι κυβερνήσεις,τα κόμματα,οι πλούσιοι ανά τον κόσμο και όλοι αυτοί που θέλουν να μας επιβάλλουν την άποψη τους ας αναλογιστούν και μια φορά και ας σκεφτούν ότι δεν είναι θεοί και ότι όλοι είμαστε άνθρωποι με ψυχή,αγάπη,οικογένεια.Γιατί όλοι μας είμαστε ομάδα και όχι εχθροί.Πότε επιτέλους κάποιος θα δημιουργήσει μια κοινωνία αγάπης και αλληλεγγύης να σταματήσει η παράνοια,η ασυδοσία,η αλαζονεία.Όλοι μας θα πεθάνουμε μια μέρα.Ας είμαστε τουλάχιστον έτοιμοι όταν έρθει εκείνη η ώρα να την αντιμετωπίσουμε την θεία δίκη γνωρίζοντας ότι κάναμε και κάτι καλό σ αυτόν τον κόσμο
Ετυμολογία της ελευθερίας
Η λέξη ελεύθερος είναι μάλλον δυσετυμολόγητη και η ετυμολογία στα λεξικά της αρχ. ελληνικής παρουσιάζει προβλήματα.Θεωρητικά η λέξη προέρχεται από σανσκρ. ρίζα rudh- , I.E.*leudh (αμάρτυρη με τη σημασία αυξάνειν) η οποία σχετίζεται με αρχ. γερμ. Leute (λαός) και με λατ. Liber.
Η Ελληνική Γραμματεία ωστόσο παρέχει τις προ-υποθέσεις έγκριτης ετυμολόγησης του ελεύθερος προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων
1.«Ελελεύ» (πολεμικό επιφώνημα προς τον ελευθέριο Δία)το οποίο γράφει ο σχολιαστής του Αριστοφάνους:« Επίφθεγμα πολεμικόν το ελελεύ.Οι προσιόντες γαρ εις πόλεμον το ελελεύ εφώνουν μετά τινος εμμελούς κινήσεως» , όπως περίπου σήμερα οι στρατι-ώτες φωνάζουν την πολεμική ιαχή «αέρα».Ενώ ο λεξικογράφος Σουίδας (Σούδα) γράφει «θεώ τ ΄αλάλαγμα» (προς τον θεό (Δία) ο αλαλαγμός).
Και 2. το επίθετο «θούρος»(ορμητικός, σφοδρός, πολεμικός).Ο Ομηρος ονομάζει τον Αρη «θούρον Αρηα», ενώ ο Αισχύλος αναφέρει «Τυφώνα θούρον», στη δε Οδύσσεια («μνήσαιτο δε θούριδος αλκής») δηλώνεται η κατ’ εξοχήν ιδιότητα της αλκής.
Συνεπώς, Ε(λε)λεύ + θουρος > * ελεύθουρος > ελεύθερος .Τα γραμματικά δε πάθη, που παρατηρούνται,είναι στη μεν λέξη «ελελευ» συγκοπή και αποβολή της συλλαβής
-λε- , ενώ στη λέξη «θούρος» συστολή της μακράς συλλ. –ου- σε βραχεία –ε – με ηχητική αφομοίωση προς την προηγουμένη.
