Αισίως μπαίνουμε στον 6ο μήνα του 2021, και όπως είχαμε τονίσει στα προηγούμενα άρθρα, η καλή μουσική δεν σταματά να αναπαράγεται, ανεξάρτητα από τη κρίση που περνάμε αυτό το καιρό. Αρκετοί καλλιτέχνες έχουν προγραμματίσει να κυκλοφορήσουν καινούργιες μουσικές δουλειές τους μέσα στο 2021, αλλά ας δούμε μαζί τους δίσκους που θα κυκλοφορήσουν μέσα στον Ιούνιο.

Rise Against – Nowhere Generation

Οι Αμερικανοί punk-rockers Rise Against επανέρχονται δισκογραφικά μετά από το 2017, όταν και κυκλοφόρησαν το Wolves. Το Nowhere Generation θα αποτελέσει το 9ο στούντιο άλμπουμ στη καριέρα τους, και θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουνίου. Από αυτό το άλμπουμ κυκλοφόρησαν μέχρι τώρα το Broken Dreams, Inc, το ομότιτλο single, και το The Numbers.

Wolf Alice – Blue Weekend

Η Αγγλική alternative rock μπάντα επανέρχεται δισκογραφικά μετά από 4 χρόνια, καθώς τελευταία κυκλοφορία τους ήταν το Visions Of A Life το 2017. Το Blue Weekend θα αποτελέσει το 3ο άλμπουμ για τη μπάντα από το Λονδίνο, και θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουνίου. Μέχρι τώρα κυκλοφόρησαν ως singles το The Last Man On Earth, το Smile, και το No Hard Feelings.

Garbage – No Gods No Masters

Το συγκεκριμένο επερχόμενο άλμπουμ, θα αποτελέσει το 7ο για τους Αμερικανούς rockers, και θα κυκλοφορήσει στις 11 Ιουνίου. Οι Garbage επανέρχονται δισκογραφικά μετά από το 2016, όταν και κυκλοφόρησαν το Strange Little Birds. Από την επερχόμενη δισκογραφική τους δουλειά, κυκλοφόρησαν μέχρι τώρα το The Men Who Rule The World, το ομότιτλο single, αλλά και το Wolves.

Marina – Ancient Dreams In A Modern Land

Έπειτα από το Love + Fear που κυκλοφόρησε το 2019, Η Ουαλή τραγουδίστρια με ελληνικές ρίζες επανέρχεται με το 5ο της άλμπουμ Ancient Dreams In A Modern Land. Το συγκεκριμένο άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 11 Ιουνίου, και μέχρι τώρα έχει ως singles το Man’s World, το Purge The Poison, και το ομότιτλο single.

Maroon 5 – Jordi

Το συγκεκριμένο άλμπουμ θα αποτελέσει το 7ο για την Αμερικανική pop rock μπάντα, το οποίο θα διαδεχθεί το Red Pill Blues που κυκλοφόρησε το 2017. Το όνομα του άλμπουμ, προήλθε μετά από το θάνατο του manager τους Jordan Feldstein, ο οποίος ήταν και παιδικός φίλος του frontman Adam Levine. Το Jordi θα κυκλοφορήσει στις 11 Ιουνίου, κι έχει ως singles το Memories που κυκλοφόρησε το 2019, το Nobody’s Love που κυκλοφόρησε το 2020, αλλά και το Beautiful Mistakes που κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάρτιο, και είναι σε συνεργασία με την Αμερικανίδα rapper Megan Three Stalion.

OCEANDVST – Floating

Αυτό θα είναι το πρώτο full-lenght album για τους Θεσσαλονικείς pop-punkers. Οι OCEANDVST ξεκίνησαν να υπάρχουν από το 2017, και μέχρι τώρα έχουν στο ενεργητικό τους το EP album Escape Rovte (2017), το οποίο εμπεριέχει 5 τραγούδια, το ανεξάρτητο single τους Isn’t Love Supposed To Be A Good Thing? (2019), αλλά και την υπέροχη διασκευή τους στο τραγούδι της Halsey, το Nightmare. Το άλμπουμ το δούλευαν αρκετό καιρό, η πανδημία τους πήγε αρκετά πίσω στη δουλειά, αλλά πλέον δηλώνουν έτοιμοι να μοιράσουν τη νέα τους δισκογραφική δουλειά προς το κοινό. Το Floating θα κυκλοφορήσει στις 15 Ιουνίου, και συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτό τα 3 τελευταία τους singles, δηλαδή το The Risk, το The Lies Will Give You What You Need, αλλά και το All Yours.

James – All The Colours Of You

Η ιδιαίτερα λατρεμένοι στο ελληνικό κοινό James, συνεχίζουν ακάθεκτοι να κυκλοφορούν νέα μουσική, καθώς επανέρχονται δισκογραφικά μετά από 3 χρόνια. Το All The Colours Of You θα διαδεχθεί το Living In Extraordinary Times (2018), και θα αποτελέσει το 16ο για τη ροκ μπάντα από το Μάντσεστερ. Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 16 Ιουνίου, και συμπεριλαμβάνει το ομότιτλο single, το Beautiful Beaches, το Recover, και το Isabella.

Helloween – Helloween

Οι Γερμανοί power metallers επανέρχονται δυναμικά στη δισκογραφία, καθώς τελευταία φορά κυκλοφόρησαν το My God-Given Right το 2015. Το ομώνυμο άλμπουμ θα αποτελέσει το 16ο στη καριέρα τους, και θα κυκλοφορήσει στις 18 Ιουνίου. Όμως αυτό το άλμπουμ έχει τη δικιά του ιδιαιτερότητα, καθώς θα αποτελέσει το πρώτο άλμπουμ των Helloween μετά από τις μεγάλες επιστροφές του κιθαρίστα Kai Hansen, και του τραγουδιστή Michael Kiske το 2016. Το επερχόμενο άλμπουμ θα συμπεριλάβει το single Pumpkins United, το οποίο κυκλοφόρησε το 2017, και ουσιαστικά σήμανε επίσημα τις προαναφέρουσες επιστροφές. Επίσης συμπεριλαμβάνει και τα φετινά single τους Skyfall & Fear Of The Fallen.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ο ιδιαίτερα αγαπημένος στο κοινό Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός Τραγουδιού (ή αλλιώς Eurovision Song Contest), διοργανώνεται παραδοσιακά κάθε χρόνο τον Μάιο. Στη φετινή διοργάνωση που διεξήχθη στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, φρόντισαν με το δικό τους τρόπο να κάνουν τον τελικό μια ιδιαίτερη γιορτή της μουσικής, και το πέτυχαν σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό. Κι αυτό γιατί η Eurovision δεν διοργανώθηκε το 2020 εξαιτίας της πανδημίας, κι έλειψε ιδιαίτερα στον κόσμο για να κάνει και τον δικό του “χουλιαμά”.

Δεδομένης της κατάστασης, ο τελικός που διοργανώθηκε στο Ahoy Arena έγινε με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, με 3.500 κόσμο στις κερκίδες, και το green room (ο χώρος που αράζουν οι συμμετέχοντες) να βρίσκεται στην αρένα. Εμείς θα πάμε να δούμε κάποια πράγματα που μας έμειναν από τον τελικό της Eurovision στο Ρότερνταμ.

Το υπέροχο dj set του Afrojack και η μεταφορά από το βίντεο κλιπ στη σκηνή

Σίγουρα η πινελιά του Ολλανδού dj Afrojack ήταν πολύ σημαντική στο να γίνει τεράστια γιορτή της μουσικής ο τελικός. Το υπέροχο ολιγόλεπτο dj set του, το concept του βίντεο μ’ ένα κορίτσι να το σκάει κρυφά από το σπίτι και να πάει μαζί με το αγόρι προς το μουσικό τρένο, και να τερματίζουν προς τη γέφυρα, το ξεκίνημα του μουσικού πάρτι στη γέφυρα, και η μεταφορά αυτού του πάρτι επί σκηνής με συνοδεία χορευτών, πυροτεχνημάτων, και την Glenis Grace στην ερμηνεία, σίγουρα είναι από τις έντονες στιγμές του τελικού.

Η εμφάνιση της Έλενας Παπαρίζου κι άλλων προηγούμενων νικητών στο Rock The Roof

Μία επίσης από τις αξιομνημόνευτες στιγμές του τελικού, ήταν σίγουρα η σύντομη εμφάνιση διαφόρων προηγούμενων νικητών στο Rock The Roof. Εκεί εμφανίστηκαν με τη σειρά: Ο νικητής της Eurovision του 2015 Måns Zelmerlöw, οι νικητές της Eurovision του 1975 Teach-In, η νικήτρια της Eurovision του 1986 Sandra Kim, η νικήτρια της Eurovision του 1969 Lenny Kuhr, η νικήτρια της Eurovision του 2005 Έλενα Παπαρίζου, και οι νικητές της Eurovision του 2006 Lordi. Σίγουρα η εμφάνιση της Έλενας Παπαρίζου εντυπωσίασε πολύ το κοινό, αλλά και τους διαγωνιζόμενους, ωστόσο σχολιάστηκε αρνητικά από διάφορους κακοπροαίρετους στα social media. Μπορεί να μην είναι ίδια όπως τότε, αλλά παραμένει το ίδιο εκθαμβωτική.

Κριτικές επιτροπές όπως λέμε Ελληνικό VAR

Η αλήθεια να λέγεται. Οι κριτικές επιτροπές των συμμετέχουσων χωρών της Eurovision κάθε χρόνο είναι από τα κεντρικά θέματα σχολιασμού, αλλά με την αρνητική έννοια. Από τη Eurovision του 2016, τότε που καθιερώθηκε η νέα ανακοίνωση αποτελεσμάτων (επιτροπές και κοινό), οι κριτικές επιτροπές μέχρι τώρα έχουν πέσει έξω 4 φορές ως προς τους νικητές. Επίσης υπήρξαν τεράστιες αλλαγές αποτελεσμάτων κυρίως στη κορυφαία 10αδα. Σίγουρα τα κριτήρια που βαθμολογούν διάφορες συμμετοχές, μόνο μουσικά δεν είναι. Με λίγα λόγια, έχουν πάνω κάτω την ίδια λειτουργία με το Ελληνικό VAR.

Την κατάπιε ο διάβολος της 1ης θέσης στην σειρά εμφάνισης

Αν το δούμε στατιστικά, όποια χώρα εμφανιζόταν 1η στο τελικό, συνήθως τερμάτιζε πολύ μακριά από τη κορυφαία 10άδα, και δυστυχώς δεν αποτέλεσε εξαίρεση η Έλενα Τσαγκρινού. Πέρα το ότι της στοίχισε το γεγονός που εμφανίστηκε 1η στη σκηνή του τελικού, σίγουρα της στοίχισε και το άγχος που είχε, κι επηρέασε την ερμηνεία της. Η Έλενα Τσαγκρινού δεν είχε τον ίδιο αέρα μ’ αυτόν που είχε στον Α’ Ημιτελικό, και όσο να ‘ναι φάνηκε και στη συνολική εικόνα. Κρίμα πραγματικά, γιατί η Κύπρος φέτος είχε μια δυνατή συμμετοχή, και είχε λίγες παραπάνω πιθανότητες σε σχέση με την Ελλάδα να τερματίσει στη κορυφαία 10άδα.

Το μαγικό νούμερο ήταν 10

Ακούμε πολύ συχνά τη φράση “το 10 το καλό”. Στη προκειμένη περίπτωση αποδείχθηκε πολύ μαγικό. Η Στεφανία εμφανίστηκε 10η στη σειρά του τελικού, 10η ήταν στη βαθμολογία των κριτικών επιτροπών, και 10η στη βαθμολογία του κοινού. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν η 10η θέση που κατέλαβε για λογαριασμό της Ελλάδας. Μια θέση στη 10άδα την οποία η Ελλάδα είχε να δει από τη Eurovision του 2013, με τον (συγχωρεμένο πλέον) Αγάθωνα Ιακωβίδη και τους Koza Mostra (στην 6η θέση). Το μεγάλο όπλο της Στεφανίας στη βραδιά, ήταν αναμφισβήτητα η φωνή της, παρόλο που είναι pop τραγουδίστρια. Επίσης εντυπωσιακή ήταν και η στιλιστική της εμφάνιση, για την οποία ήταν υπεύθυνος ο Βρεττός Βρεττάκος. Η ιδέα του green screen ήταν αρκετά καλή, αλλά είχε σφάλματα. Το βίντεο που παίχτηκε στο green screen ήταν ιδιαίτερα άκυρο, ενώ φυσικά δεν έλειψαν και οι σκιές σε κάποια σημεία, κυρίως στους χορευτές. Θα μπορούσε να τα είχε πάει πολύ καλύτερα, παρ’ όλα αυτά τέλος καλό, όλα καλά. Συγχαρητήρια στη Στεφανία, η οποία ήταν και η νεότερη διαγωνιζόμενη.

Ο τυφώνας που ανέβασε τη θερμοκρασία στη σκηνή

Αυτές είναι οι Hurricane. Το γυναικείο συγκρότημα που εκπροσώπησε τη Σερβία στη φετινή Eurovision. Το συγκρότημα το οποίο έφερε τον τυφώνα, κι ανέβασε τη θερμοκρασία επί σκηνής, ξεσηκώνοντας το κοινό. Θέλησαν να επαναλάβουν την επιτυχία της Ελένης Φουρέιρα στη Eurovision του 2018, αλλά δεν τα κατάφεραν ιδιαίτερα. Παρ’ όλα αυτά το έζησαν, το απόλαυσαν, και πρόσφεραν απλόχερα σέξι θέμα στο κοινό του Ahoy Arena, και στους τηλεθεατές.

Μηδέν εις το πηλίκον

Το Κουλούρι της Θεσσαλονίκης είχε ζήτηση στο Ρότερνταμ; Φάνηκε ιδιαίτερα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν παίρνει τόσο ζεστά τη Eurovision, οπότε αποφάσισε να στείλει ότι πιο πρόχειρο διέθετε στη μουσική φαρέτρα του. Τραγούδι το οποίο δεν στήριξε ούτε καν το αγγλικό κοινό, καθώς το Embers ήρθε μέχρι το No. 42 σε βρετανικό chart. Το αποτέλεσμα που εισέπραξε ο James Newman ήταν 0 στις κριτικές επιτροπές, και 0 στο κοινό. Ενδεχομένως όμως ο κόσμος να τον θυμάται περισσότερο με 0 βαθμούς, παρά με 10 βαθμούς π.χ.. Φυσικά μετά από την ανακοίνωση, ο James Newman το πανηγύρισε με μια μπύρα στο χέρι. Cheers lad.

Ήρθε η Billie Eilish στη Eurovision;

Αν παρατηρήσει κανείς το είδος του τραγουδιού, την ερμηνεία, αλλά και λίγο την εμφάνιση της τραγουδίστριας, εύκολα θα ερχόταν στο μυαλό του η Billie Eilish. Η Victoria φρόντισε να καθηλώσει τον κόσμο με τη δικιά της μοναδική ερμηνεία, και την ιδιαίτερα απλή εμφάνισή της στη σκηνή. Στάθηκε επάξια στο ύψος της, και λίγο έλειψε να μπει στη 10άδα, καθώς ήρθε ισόβαθμη με τη Στεφανία. Κέρδισε αρκετά τις κριτικές επιτροπές, αλλά όχι και τόσο το κοινό. Τίμια η συμμετοχή της Βουλγαρίας.

Όχι και η καλύτερη ιδέα να ενταχθεί ένας διεθνής star

Η Eurovision όλα αυτά τα χρόνια είναι κέντρο διερχομένων στη παγκόσμια μουσική βιομηχανία. Γεννήθηκαν αστέρια από τη Eurovision κι έκαναν λαμπρή καριέρα, όπως ο Julio Iglesias (Ισπανία 1970), οι ABBA (Σουηδία 1974), η Celine Dion (Ελβετία 1988), και η Lara Fabian (Λουξεμβούργο 1988). Επίσης έχουν συμμετάσχει με επιτυχία διάφορα αστέρια της μουσικής όπως ο Cliff Richard (Ηνωμένο Βασίλειο 1968 & 1973), οι t.a.t.u. (Ρωσία 2003), ο Arash (Αζερμπαϊτζάν 2009), και η Anouk (Ολλανδία 2013). Υπήρξαν και αστέρια που συμμετείχαν και απέτυχαν όπως οι Las Ketchup (Ισπανία), o Engelbert Humberdinck (Ηνωμένο Βασίλειο 2012), η Bonnie Tyler (Ηνωμένο Βασίλειο 2013), και οι Cascada (Γερμανία 2013). Ο Flo Rida ανήκει στη τελευταία κατηγορία, καθώς δεν βοήθησε ιδιαίτερα την Senhit να αναρριχηθεί έστω στη 10άδα, κι ας εμφανίστηκαν τελευταίοι. Αποτυχημένη απόπειρα για το Σαν Μαρίνο.

Όχι και πολύ έξυπνο ένα πισωγύρισμα

Και τους Hooverphonic θα μπορούσαμε να τοποθετήσουμε στη κατηγορία των αστέρων που συμμετείχαν ανεπιτυχώς. Υπάρχει όμως μια μεγάλη ένσταση. Οκ, ίσως να μη πήγαινε άλλο το κουπί με τη ταλαντούχα Luka Cruysberghs, και να θέλησαν να κάνουν μια αλλαγή. Θα τους δικαιολογούσαμε αν επέλεγαν μια καινούργια τραγουδίστρια. Ωστόσο αποφάσισαν να φέρουν πίσω την πρώτη τους τραγουδίστρια Geike Arnaet. Μπορεί να διαθέτει υπέροχη φωνή, να είναι υπεύθυνη για τη μεγάλη τους επιτυχία Mad About You, αλλά δεν έχει την ίδια φρεσκάδα όπως πριν 21 χρόνια. Τέτοια είδους πισωγυρίσματα δεν λειτουργούν ιδιαίτερα, κι όπως φάνηκε στη τελική, δεν έπεισαν τις κριτικές επιτροπές και το κοινό. Εφόσον όμως το απόλαυσαν, και δεν τους ενδιέφερε ιδιαίτερα το τελικό αποτέλεσμα, τότε όλα καλά.

Το ροκ ξεβράκωμα στις κριτικές επιτροπές

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι κριτικές επιτροπές δεν γουστάρουν ροκ και μέταλ μουσική, και φροντίζουν κατά καιρούς να χαντακώνουν τέτοιες συμμετοχές. Δυστυχώς όμως για τις κριτικές επιτροπές φέτος, δεν τους βγήκε. Φέτος το κοινό αποφάσισε να ψηφίσει το είδος που δεν επικρατεί ιδιαίτερα στον θεσμό. Και την αρχή την έκανε με τους Blind Channel που εκπροσώπησαν την Φιλανδία. Οι Blind Channel έφεραν την έκρηξη επί σκηνής, και ξεσήκωσαν για τα καλά κοινό και τηλεθεατές, και δικαίως βρέθηκαν στην 6η θέση. Εκπροσώπησαν με τον καλύτερο τρόπο την χώρα που ανέδειξε μεγάλα ονόματα της ροκ/μέταλ σκηνής, και μιμήθηκαν την ανάλογη επιτυχία των KEiiNO (Νορβηγία) στη Eurovision του 2019 που τερμάτισαν 5οι. Ευχή του ροκ κοινού, οι Blind Channel να καθιερωθούν και στη παγκόσμια ροκ σκηνή.

Έμεινε μόνο με τη σέξι σκηνική παρουσία κι εμφάνιση

Δεν βρίσκουμε κάποιο ιδιαίτερο λάθος από την Efendi, η οποία στάθηκε στο ύψος της ως προς την ερμηνεία, αλλά και ανέβασε για τα καλά τις θερμοκρασίες τόσο με την εμφάνισή της, όσο και με τις κινήσεις της. Απλά δεν συγκίνησε ιδιαίτερα κριτικές επιτροπές και κοινό, που μπούχτισαν από τέτοιες συμμετοχές. Παρ’ όλα, όπως και οι Hurricane, η Efendi έκλεψε κι αυτή τις εντυπώσεις. Ίσως θα γνωρίσει μεγάλη επιτυχία σε κάποια clubs που θα ανοίξουν, κι ενδεχομένως σε κάποια beach bars.

Επήλθε ροκ δικαιοσύνη

Αυτό που ξεκίνησαν οι Φιλανδοί Blind Channel, το τελείωσαν με τον πανηγυρικό τρόπο οι Ιταλοί Måneskin. Οι Måneskin επιβεβαίωσαν τα προγνωστικά που τους φέρνανε στη 1η θέση, φροντίζοντας να προσφέρουν και την ανάλογη εμφάνιση. Βεβαίως οι κριτικές επιτροπές φρόντισαν να τους βάλουν εμπόδια, ωστόσο οι Ιταλοί rockers δεν πτοήθηκαν, και με τη βοήθεια του κοινού, απέδειξαν στις κριτικές επιτροπές το πόσο λάθος έκαναν, και τους βαθμολόγησαν χαμηλότερα. Δεν χρειάζεται να πούμε το πόσο ξεσήκωσαν το Ahoy Arena και τους τηλεθεατές με το μοναδικό είδος που ακολουθούν στο ρεπερτόριό τους. Δικαιότατα αναδείχθηκαν νικητές της Eurovision Song Contest 2021, και πλέον περιμένουμε τα επόμενα βήματά τους. Κι όπως είπε ο τραγουδιστής της μπάντας Damiano David σ’ αυτούς που πιστεύουν ότι αυτό το είδος πέθανε: “Rock ‘n’ Roll Never Dies”

Αυτά είδαμε από τη φετινή Eurovision που διεξήχθη στο Ρότερνταμ, η οποία επέστρεψε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο έπειτα από το υποχρεωτικό διάλειμμα της πανδημίας. Παρακολουθήσαμε πολύ δυνατές συμμετοχές φέτος, και αναμένουμε πλέον ακόμη πιο δυνατές συμμετοχές στην Eurovision της επόμενης χρονιάς που θα διεξαχθεί σε πόλη της Ιταλίας.

See You In Italy!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το ιδιαίτερα ταλαντούχο μουσικό δίδυμο από την Αθήνα, κυκλοφόρησε τη Πέμπτη 20/5 το νέο single με τίτλο The Crowd. Το συγκεκριμένο τραγούδι θα συμπεριληφθεί στο επερχόμενο άλμπουμ The Diary Of Fools, που θα κυκλοφορήσει 1 Ιουλίου. Μαζί με το The Crowd, θα συμπεριληφθούν επίσης το The Sound Of Us, το Past Internal, και το Heartbeat.

Να αναφέρουμε ότι οι Onism ξεκίνησαν να υπάρχουν από το 2020, και τους απαρτίζουν ο Lupe (Μιχάλης Λατουσάκης), και η Luna (Εφραιμία Μίχου), και κινούνται γενικά στους ήχους της dark wave. Πέρα από την επερχόμενη δισκογραφική τους δουλειά, και τα νέα τους singles, έχουν στο ενεργητικό τους κι ένα EP άλμπουμ με τίτλο Leyes, το οποίο εμπεριέχει 4 τραγούδια και κυκλοφόρησε το 2020. Περισσότερα για τους Onism, μπορείτε να μάθετε από τη συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα η Εφραιμία στην εκπομπή Variety Vibes.

Απολαύστε το νέο τους single

Onism (Facebook)

Onism (Instagram)

Onism (Spotify)

Onism (Bandcamp)

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ήταν 19 Μαΐου του 2017, όταν οι Linkin Park κυκλοφόρησαν το 7ο άλμπουμ στη καριέρα τους, με τίτλο One More Light. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2015 – Φεβρουαρίου του 2017, κι επιμελήθηκαν για τη παραγωγή τα ίδια τα μέλη των Linkin Park, δηλαδή ο κιθαρίστας Brad Delson, και ο ράπερ/πληκτράς Mike Shinoda. Το εν λόγω άλμπουμ ήταν και το τελευταίο με τον εμβληματικό τραγουδιστή Chester Bennington εν ζωή, ο οποίος δύο μήνες πιο μετά αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Το One More Light δεν είχε και την καλύτερη αποδοχή από το κοινό, ωστόσο αγαπήθηκε λίγο περισσότερο μετά από την αυτοκτονία του τραγουδιστή.

Το μουσικό περιεχόμενο του One More Light, είναι πολύ διαφορετικό από τους προηγούμενους δίσκους που κυκλοφόρησαν οι Linkin Park. Πολύ έντονα pop ακούσματα, με διάφορες μίξεις στοιχείων της rock και της electronic. Ο Mike Shinoda έδωσε τη δική του εξήγηση, λέγοντας ότι:

“Όσον αφορά το στιλ του δίσκου, είναι ένα από τα πιο διαφορετικά, καθώς υπάρχουν περισσότερα είδη που προστίθενται σε αυτό το άλμπουμ από οτιδήποτε έχουμε βάλει μέχρι τώρα. Δεν ακούτε πολύ έντονα κιθαριστικά μέρη. Δεν υπάρχουν “ουρλιαχτά” στο δίσκο. Σε κάποιο βαθμό είναι ένας αρκετά άμεμπτος δίσκος. Στιλιστικά θέλαμε να συνδυάσουμε όλο τον ήχο και τα είδη μαζί με έναν τρόπο που δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε.”

Σε μια άλλη συνέντευξη, ο Brad Delson, δήλωσε ότι:

“Τελικά έβαλα πολύ κιθάρα σε αυτό το άλμπουμ. Υπάρχουν πολλά επίπεδα και πολλές διαφορετικές κιθάρες. Η κιθάρα έχει αποχρώσεις και συμπληρώνει όλα τα άλλα στοιχεία που έχουμε τοποθετήσει εκεί. Θεωρώ ότι η κιθάρα είναι το κυρίαρχο συστατικό σε οποιαδήποτε σούπα. Το λεπτό που έβαλα τις δυνατές κιθάρες σε μια διάταξη, νιώθω ότι είναι ένα βαρύ χρώμα. Ένας από τους στόχους της παραγωγής αυτού του άλμπουμ ήταν να απαλλαγούμε από οποιαδήποτε έννοια του είδους. Εξετάσαμε τρόπους αντιπαράθεσης επιρροών που έχουμε με τρόπους που δεν έχετε ξανακούσει. Η οικοδόμηση της κιθάρας σε αυτό ήταν μια διασκεδαστική πρόκληση. Λατρεύω την κιθάρα και τους τόνους που βοήθησε να δημιουργήσει ο sound engineer μας Ethan, μαζί με μένα και τον Mike (Shinoda) σε όλο αυτό το άλμπουμ. Παρόλο που δεν ακούτε κιθάρα στο προσκήνιο με βαριά χέρια, υπάρχει πραγματικά ένας τόνος κιθάρας σε αυτό το άλμπουμ και είμαι πραγματικά περήφανος για αυτό.”

Η στροφή των Linkin Park προς τη pop κατεύθυνση, φεύγοντας με λίγα λόγια από τους πολύ έντονους rock/metal ήχους, προκάλεσε μεγάλη σύγχυση και στο κοινό, αλλά και στους μουσικούς κριτικούς, προσφέροντας πολλές αντικρουόμενες απόψεις. Μάλιστα οι Linkin Park δέχθηκαν επιθέσεις τύπου “αυτοί ξεπουλήθηκαν τελείως”, ή “βγάλανε άλμπουμ μόνο και μόνο για τα λεφτά”, κι άλλα τέτοια παρόμοια. Φυσικά βγήκαν μπροστά και υπερασπίστηκαν το άλμπουμ ο Mike Shinoda και ο Chester Bennington, δηλώνοντας ότι αυτά τα πράγματα δεν ισχύουν.

Πως συνδέεται το One More Light με την μετέπειτα αυτοκτονία του Chester Bennington;

Αν δούμε το γενικό στιχουργικό περιεχόμενο του άλμπουμ, βλέπουμε ότι αναφέρεται γενικά σε προσωπικά βιώματα, σοβαρούς προσωπικούς προβληματισμούς, αλλά και σε απώλειες. Θα πει κάποιος ότι το άλμπουμ ξεκίνησε να ηχογραφείται από τα τέλη του 2015. Συν το ότι οι Linkin Park σε όλη τη δισκογραφία τους κινούνταν σ’ αυτές τις στιχουργικές εμπνεύσεις/κατευθύνσεις. Σίγουρα έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο η ημέρα της κυκλοφορίας του One More Light, η οποία ήταν μια μέρα μετά από την αυτοκτονία του Chris Cornell. Πρόκειται για μια σύμπτωση, αλλά το γενικό νόημα του άλμπουμ με την αυτοκτονία ενός σπουδαίου καλλιτέχνη έχουν μια έμμεση σύνδεση. Όμως είχε άμεση σύνδεση με τον Chester Bennington, καθώς είχαν μια στενή φιλική σχέση. Κι εφόσον προηγήθηκε η αυτοκτονία του φίλου του, στην ημέρα της κυκλοφορίας του άλμπουμ έσπευσε να του αφιερώσει το One More Light, στην live εμφάνιση των Linkin Park στην εκπομπή του Jimmy Kimmel.

Αν βάλουμε σε σειρά τα γεγονότα, δηλαδή τη κατάθλιψη που αντιμετώπιζε ο Chester Bennington, το νόημα του άλμπουμ, η αυτοκτονία του στενού του φίλου, αλλά και οι αρνητικές κρητικές για το One More Light, δεν θέλανε και πολύ να ωθήσουν τον εμβληματικό τραγουδιστή στο να βάλει τέλος στη ζωή του δύο μήνες πιο μετά, δηλαδή στις 20 Ιουλίου του 2017.

Το One More Light πούλησε γύρω στα 2 εκατομμύρια αντίτυπα, συγκέντρωσε συνολικά πάνω από 1 εκατομμύριο αναπαραγωγές στο Spotify, ενώ βρέθηκε στη κορυφή σε 8 charts. Μάλιστα έγινε το 5ο άλμπουμ των Linkin Park που κατακτά τη κορυφή του Billboard Hot 200. Επίσης έδωσε και βραβείο στους Linkin Park το 2018 στα iHeartRadio Music Awards ως το καλύτερο ροκ άλμπουμ της χρονιάς.

Album Tracklist

1. Nobody Can Save Me
2. Good Goodbye (ft. Pusha T & Stormzy)
3. Talking To Myself
4. Battle Symphony
5. Invisible
6. Heavy (ft. Kiiara)
7. Sorry For Now
8. Halfway Right
9. One More Light
10. Sharp Edges

Who cares if one more light goes out, well we all do!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ήταν 18 Μαΐου του 2017 όταν ο Chris Cornell αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του, καθώς βρέθηκε απαγχονισμένος στη σουίτα του ξενοδοχείου στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, έπειτα από τη συναυλία του με τους Soundgarden. Εμείς θα πάμε να θυμηθούμε ποιος ήταν ο Chris Cornell, ποια τα κατορθώματά του, ποια η σχέση του με την Ελλάδα, και ποια ήταν τα ψυχικά θέματα που αντιμετώπιζε όλα αυτά τα χρόνια.

Ποιος ήταν ο Chris Cornell;

Το κανονικό του όνομα ήταν Christopher John Boyle, και γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1964 στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Η ιδιότητά του ήταν τραγουδιστής, τραγουδοποιός, και μουσικός. Το επίθετο Cornell το πήρε από τη μητέρα του, καθώς ο ίδιος έμεινε μαζί της όταν χώρισαν με τον πατέρα του. Την επαφή του με τη μουσική, την ξεκίνησε από μικρή ηλικία, καθώς έκανε μαθήματα πιάνου και κιθάρας, Φυσικά και η μητέρα του είχε αγοράσει ένα ταμπούρο, το οποίο έκανε τον Chris Cornell να ακολουθήσει το μονοπάτι στο να γίνει σπουδαίος ροκ μουσικός. Την πρώτη επαφή του με το τραγούδι, την είχε όταν πήγαινε σε καθολικό σχολείο, κι ερμήνευσε μπροστά στο κοινό το αντιπολεμικό τραγούδι One Tin Soldier. Οι μουσικές του επιρροές ήταν Paul McCartney, XTC, Siouxsie and the Banshees, Ultravox, and Bauhaus.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Chris Cornell μπήκε πιο ενεργά στη μουσική, αφού έγινε μέλος ενός cover συγκροτήματος που λεγόταν The Shemps, στο οποίο ο μπασίστας ήταν ο Hiro Yamamoto. Αφού ο Yamamoto έφυγε από τους The Shemps, η μπάντα έφερε τον κιθαρίστα Kim Thayil. Ωστόσο ο Chris Cornell και ο Hiro Yamamoto κράτησαν επαφή μεταξύ τους, και αφού οι The Shemps διαλύθηκαν οριστικά, οι δυο τους ξεκίνησαν jam, πήραν και τον Kim Thayil, για να δημιουργήσουν ένα νέο συγκρότημα.

Η δημιουργία των Soundgarden

Οι Soundgarden δημιουργήθηκαν το 1984, με πρωτεργάτες τον Chris Cornell (φωνή), τον Hiro Yamamoto (μπάσο), και τον Kim Thayil (φωνητικά). Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στη μπάντα και ο Scott Sundquist (τύμπανα), ο οποίος αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από τον Matt Cameron. Στα χρόνια που συνυπήρξαν (1984-1997 & 2010-2017), κυκλοφόρησαν μαζί 6 άλμπουμ (Ultramega OK, Louder Than Love, Badmotofinger, Superunknown, Down On The Upside, & King Animal), πούλησαν 30 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, και κατέκτησαν 11 βραβεία.

Η διάλυση των Soundgarden και το ξεκίνημα της σόλο καριέρας

To 1998, ένα χρόνο μετά τη πρώτη διάλυση των Soundgarden, ο Chris Cornell ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε νέο υλικό για τη σόλο δουλειά του, και το 1999 κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ Euphoria Morning. Με το πέρασμα των χρόνων, κυκλοφόρησε κι άλλα 3 σόλο άλμπουμ όσο ήταν εν ζωή: Carry On (2007), Scream (2009), & Higher Truth (2015). To 2020, κυκλοφόρησε το άλμπουμ No One Sings Like You Anymore Vol. 1, το οποίο εμπεριέχει τις ηχογραφημένες διασκευές του. Συνολικά στη σόλο καριέρα του, πούλησε σχεδόν 15 εκατομμύρια αντίτυπα, και κατέκτησε 4 βραβεία.

Στη σόλο καριέρα του, χάρισε κι ένα πολύ όμορφο soundtrack για τη ταινία James Bond 007: Casino Royale (2006), το You Know My Name. Το συγκεκριμένο τραγούδι του έδωσε βραβείο στη κατηγορία Best Original Song στα Satellite Awards (2006), βραβείο στη κατηγορία Best Original Song Written Directly for a Film στα World Soundtrack Award (2007), και μια υποψηφιότητα στη κατηγορία Best Song Written for a Motion Picture, Television or Other Visual Media στα Grammy Awards (2008).

Το νέο κεφάλαιο με τους Audioslave

Οι Audioslave ξεκίνησαν να υπάρχουν από το 2001, και είναι δημιούργημα των Tom Morello (κιθάρα), Tim Commerford (μπάσο), & Brad Wilk (τύμπανα), οι οποίοι προήλθαν από τους Rage Against The Machine. Στην αναζήτηση τραγουδιστή για τη μπάντα, ο μουσικός παραγωγός Rick Rubin, τους είχε προτείνει να προσεγγίσουν τον Chris Cornell, ο οποίος ήταν ελεύθερος. Κι εφόσον μπήκε ο τελευταίος στη μπάντα, ξεκίνησαν να γράφουν νέα μουσική. Μέχρι και το 2007 που συνυπήρξαν, κυκλοφόρησαν μαζί 3 άλμπουμ (Audioslave, Out Of Exile, & Revelations), και πούλησαν συνολικά πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το 2007 διαλύθηκαν, μετά από την απόφαση του Chris Cornell να αποχωρήσει από τη μπάντα λόγω διαφωνιών.

Τα άλλα μουσικά project του Chris Cornell

Πέρα από τους Soundgarden, τους Audioslave, και τη σόλο καριέρα του, ο Chris Cornell εκείνα τα χρόνια συμμετείχε και σε άλλα 3 μουσικά project. Από το 1986 μέχρι το 1987 ήταν μέλος των Center for Disease Control Boys. Το 1990, ο Chris Cornell μαζί με τα μελλοντικά μέλη των Pearl Jam (Eddie Vedder, Stone Gossard, Jeff Ament, Mike McCready, & Matt Cameron), σχημάτισαν τους Temple Of The Dog, προς τιμή του πολύ καλού του φίλου Andrew Wood, που πέθανε εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης της ηρωίνης. Και μαζί με τους Temple Of The Dog κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ το 1991. Και τέλος το 1992, ο Chris Cornell συμμετείχε σ’ άλλο ένα project που λεγόταν M.A.C.C., του οποίου το όνομα προήλθε από τα αρχικά των επωνύμων του Mike McCready, του Jeff Ament, του Matt Cameron, και του Chris Cornell.

Η γενική αναγνώρισή του και τα επιτεύγματά του

Ο Chris Cornell ήταν από τους πρωτοπόρους της grunge μουσικής στη δεκαετία του ’90, μαζί με τον αείμνηστο Kurt Cobain (Nirvana), τον επίσης αείμνηστο Layne Stanley (Alice In Chains), τον Eddie Vedder (Pearl Jam), και τον Scott Weiland (Stone Temple Pilots). Επίσης είχε και την ιδιαίτερη φωνητική του εμβέλεια τεσσάρων οκτάβων. Ως προς τα επιτεύγματά του, πέρα από τα βραβεία που κατέκτησε είτε με τους Soundgarden είτε σόλο, αναδείχθηκε ως ο 4ος καλύτερος Heavy Metal τραγουδιστής όλων των εποχών, ως 9ος καλύτερος lead singer όλων των εποχών από το περιοδικό Rolling Stone, και ως ο 12ος στη λίστα με τους καλλιτέχνες που διαθέτουν τις μεγαλύτερες φωνές της μουσικής του MTV.

Η Ελληνίδα σύζυγός του και η γενική σχέση του με την Ελλάδα

Ο Chris Cornell είχε μια μεγάλη σχέση με την Ελλάδα, την οποία τη λάτρευε ως χώρα, αλλά και τον τρόπο της ζωής. Πως ξεκίνησε όλο αυτό; Με τη Βίκυ Καραγιάννη γνωρίστηκαν το 2003 στο Παρίσι σε μια συναυλία του, κι εκεί αναπτύχθηκαν αστραπιαία τα συναισθήματά του γι’ αυτή τη γυναίκα. Λίγο καιρό αργότερα ταξίδεψαν μαζί στην Ελλάδα, την οποία την αγάπησε αμέσως. Μαζί απέκτησαν 2 παιδιά, την Αντόνια (Τόνι), και τον Κρίστοφερ Νίκολας. Τον γιο του, τον βάφτισε η Άννα Βίσση. Μάλιστα, ο Chris Cornell εμφανίστηκε μαζί με την Άννα Βίσση στο Hotel Ermou στην Αθήνα, στις 7 Απριλίου του 2017. Δηλαδή ένα μήνα πριν αποφασίσει να αυτοκτονήσει.

Τα ψυχικά θέματά του και ο θάνατός του

Ο Chris Cornell όλα αυτά τα χρόνια πάλευε με τη κατάθλιψη. Η συνέπεια αυτή προήλθε από τα 12 του, όταν ξεκίνησε τη χρήση LSD και μαριχουάνας, ενώ ξεκίνησε και τον εθισμό του στο αλκοόλ. Αργότερα κατάφερε να το διαχειριστεί όταν ασχολήθηκε περισσότερο με τη μουσική, και δημιούργησε τους Soundgarden. Το 1997, όταν διαλύθηκαν οι Soundgarden και ο πρώτος του γάμος, επέστρεψε στη χρήση άλλων ναρκωτικών ουσιών, και να πέφτει ακόμη περισσότερο. Το 2002 επισκέφτηκε το κέντρο αποκατάστασης για να καταπολεμήσει όλο αυτό που του συμβαίνει, και γύρω στο 2005 σταμάτησε να πίνει αλκοόλ. Αλλά με το πέρασμα των χρόνων ο εθισμός επανερχόταν, και συνέχισε να κάνει κι άλλες χρήσεις. Στις 18 Μαΐου του 2017, και μετά από τη συναυλία των Soundgarden στο FOX Theater, ο Chris Cornell βρίσκεται απαγχονισμένος στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε, στο Ντιτρόιτ. Μια σοκαριστική απώλεια στο χώρο της ροκ μουσικής, αλλά και γενικά στην ευρύτερη μουσική βιομηχανία. Πολλοί μουσικοί, καλλιτέχνες, και διάφορα συγκροτήματα έσπευσαν να αποτίσουν φόρο τιμής προς τον Chris Cornell, μεταξύ των οποίων: Dan Reynolds (Imagine Dragons), Tom Morello, Guns ‘n’ Roses, Faith No More, U2, Serj Tankian (System Of A Down), Pearl Jam, και πολλοί άλλοι.

Αυτός που τίμησε ιδιαιτέρως τον Chris Cornell, ήταν ο στενός του φίλος Chester Bennington (Linkin Park). Ο Chester στη κηδεία του φίλου του, μαζί με τον bandmate του Brad Delson διασκεύασαν το Hallelujah του Leonard Cohen. Επίσης μία μέρα μετά από το θάνατό του, ο Chester Bennington μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των Linkin Park εμφανίστηκαν στην εκπομπή του Jimmy Kimmel, και αφιέρωσε το One More Light στον Chris Cornell. Και τέλος, την ίδια χρονιά, στην ημέρα των γενεθλίων του Chris Cornell, ο Chester Bennington αποφάσισε με τον ίδιο τρόπο να φύγει από τη ζωή.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η απώλεια του Chris Cornell παραμένει μεγάλη για τη μουσική. Η παρακαταθήκη που άφησε όμως, είναι τεράστια. Όπως και να έχει, κανένας καλλιτέχνης δεν θα βρεθεί να τραγουδήσει το ίδιο όπως και ο Chris Cornell. Και δύσκολα κάποιος μπορεί να συγκριθεί μαζί του.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Οι Θεσσαλονικείς Within Progress αποτελούν ένα νέο, πενταμελές progressive/alternative σχήμα από τους Γιώργο (μπάσο), Πολύδωρο (τύμπανα), Βαγγέλη (κιθάρα), Ευθύμη (φωνή) και Τάσο (πιάνο, κιθάρα).

Χτίζοντας επάνω στις 2 προηγούμενες κυκλοφορίες του EP Oceans of Time (2018) και του single Need More (2019), το συγκρότημα εξελίσσει τον ήχο του με το καινούργιο και σκοτεινό 1^ο single Hidden Wound από τον επερχόμενο δίσκο τους.

Τα έντονα ανατολίτικα στοιχεία και groovy riff χαρακτηρίζουν το τραγούδι, καθώς και οι εκτεταμένες ηλεκτρονικές αποχρώσεις στα φωνητικά, στις κιθάρες και στα πλήκτρα με αποτέλεσμα ένα βαρύ αλλά μελωδικό και μοντέρνο τραγούδι, στο οποίο συναντάται μια ενδιαφέρουσα ανάμειξη μουσικών ειδών και πειραματισμού.

Το βίντεο κλιπ που συνοδεύει την κυκλοφορία, παραγωγή των Cineveil Visuals & Within Progress που σκηνοθετήθηκε από τον Τάσο Αμαραντίδη και γυρίστηκε από τον Τάσο Αμαραντίδη και την Cindy Tane, πλαισιώνεται από μια κλειστοφοβική αίσθηση αλλά και από μυστηριώδεις γωνίες, χρώματα και φωτισμό γύρω από τα 5 μέλη και τον ηθοποιό Μιχαήλ Νικολάου.

Δείτε το βίντεο κλιπ παρακάτω:

Υπεύθυνοι για την ηχογράφηση & παραγωγή του τραγουδιού ήταν ο Νίκος Γεωργιτσόπουλος από το Fireball Music Studio/Red House Studio στη Θεσσαλονίκη, για τη μίξη και το mastering οι Ricardo Borges και Tony Lindgren από τα Fascination Street Studios (Örebro Σουηδία) ενώ ο καλλιτέχνης Pedro Mooniz από τη Βραζιλία επιμελήθηκε το εξώφυλλο.

Επηρεασμένοι από συγκροτήματα όπως οι Deftones, Muse, Korn, Vola και Sleep Token, το σχήμα δίνει μια μικρή γεύση από την επόμενη μουσική τους κυκλοφορία, προσκαλώντας μας να κοιτάξουμε βαθιά, μέσα μας…

Within Progress (Facebook)

Within Progress (Instagram)

Within Progress (Spotify)

Within Progress (Bandcamp)

-Growth Inspires-

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Οι Spill The Tea είναι ένα ολοκαίνουργιο συγκρότημα, προερχόμενο από τη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι συστήθηκαν κι επίσημα στον κόσμο με το πρώτο τους single Grooving τη Παρασκευή 7/5. Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπόσχονται να προσφέρουν ακόμη περισσότερα στη συνέχεια, χαρίζοντάς μας υπέροχους groovy ήχους. Αναλυτικά η ανακοίνωση του συγκροτήματος παρακάτω:

“Ως Spill The Tea ξεκινήσαμε το 2020 από ένα απλό jam session..! Πολύ γρήγορα βρεθήκαμε να γράφουμε τα πρώτα μας κομμάτια συνδυάζοντας μουσικά στοιχεία και επιρροές από πολλά είδη καθώς αγαπάμε την καλή μουσική! Ως πρώτο μας single παρουσιάζουμε το Grooving με στόχο να κάνουμε τον κόσμο να “γκρουβάρει” ακούγοντάς το! Πολύ σύντομα θα ακολουθήσουν και τα επόμενά μας single που ελπίζουμε να αγαπήσετε όπως κι εμείς!”

Τα μέλη που απαρτίζουν τους Spill The Tea είναι:

Έβελυν Τσάβαλου – Φωνή
Αλέξανδρος Ροδίτης – Κιθάρα
Παντελής Κρόντσης – Πλήκτρα
Δημήτρης Φούντας – Μπάσο
Γιώργος Ζίλλα Νικολαΐδης – Τύμπανα

Spill The Tea (Facebook)

Spill The Tea (Instagram)

Spill The Tea (Spotify)

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Πέρασαν 2 χρόνια από τότε που ο Lenny Kravitz έδωσε συναυλία στη Σόφια, στα πλαίσια της παγκόσμιας περιοδείας του Raise Vibration Tour. Ο συναυλιολόγος φυσικά δεν έχασε την ευκαιρία να ταξιδέψει μέχρι εκεί για να τον παρακολουθήσει live, και να διηγηθεί σήμερα τις εντυπώσεις του.

Το ημερολόγιο έδειχνε 4 Μαΐου του 2019, ημέρα Σάββατο. Μια μέρα ότι πρέπει για μια συναυλιοεκδρομή από Θεσσαλονίκη με προορισμό τη (πολυαγαπημένη πλέον) Σόφια. Και ήταν μέρα που αρκετός κόσμος ταξίδεψε από τη Βόρεια Ελλάδα, για να παρακολουθήσει την απίστευτη συναυλία στη Σόφια. Ο Lenny Kravitz επρόκειτο να δώσει συναυλία στο γνωστό άγνωστο Arena Armeec. Κι επειδή η συναυλία πραγματοποιήθηκε Σάββατο, και λόγω του μεγάλου ονόματος, όπως ήταν φυσιολογικό η συναυλία έγινε sold out.

Η ώρα πάει 21:00, οπότε κάπου εκεί ξεκινάει το κύριο κομμάτι της συναυλιακής βραδιάς, με τον ίδιο και τη μπάντα του να εμφανίζονται επί σκηνής, και να κάνουν την αρχή με το We Can Get It All Together. Φυσικά το κοινό ξεκινά να ξεσηκώνεται να δημιουργείται ένα ωραίο πάρτι στο στάδιο.

Φυσικά μετά από τη δυναμική έναρξη, ο Lenny Kravitz φρόντισε να δώσει ακόμη πιο δυνατή συνέχεια ερμηνεύοντας στη σειρά τη μεγάλη του επιτυχία Fly Away, το Dig In, και λίγο αργότερα την υπέροχη διασκευή του American Woman των Guess Who. Βεβαίως ο Lenny Kravitz το ζούσε όλο αυτό το κλίμα της συναυλίας, αφού μονίμως ήταν σε κίνηση. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η φωνή του παρέμεινε σχεδόν αναλλοίωτη, σαν να ήταν από στούντιο, μετά από αρκετά χρόνια παρουσίας του στη μουσική βιομηχανία. Δείχνοντας μ’ αυτό το τρόπο ότι ο Lenny Kravitz είναι μια πάστα καλλιτέχνη που δεν καταλαβαίνει ηλικία.

Εντύπωση έκανε που ο Lenny Kravitz από εκείνη τη χρονιά, και τη περίοδο που έδινε συναυλίες στην Ευρώπη, επανένταξε στη setlist του το Stillness Of Heart, καθώς είχε να το ερμηνεύσει live αρκετά χρόνια. Σ’ εκείνο το σημείο της συναυλίας, ο Lenny φρόντισε να φτιάξει ένα πιο συναισθηματικό κλίμα στο κοινό, καθώς μετά από αυτό το τραγούδι ερμήνευσε και το Can’t Get You Off My Mind, αλλά και το It Ain’t Over ‘Til It’s Over.

Πολλοί περίμεναν τη στιγμή να ερμηνεύσει live το τραγούδι που γνώρισε τότε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία, και τους το πρόσφερε. Ερμήνευσε το Low, και όλο το στάδιο ξεκίνησε να χορεύει, ταξιδεύοντας για κάποια στιγμή νοερά στη δεκαετία του 80. Στη συνέχεια το γύρισε πάλι στο συναισθηματικό ερμηνεύοντας το I Belong To You, ενώ πιο μετά έδωσε γκάζια ερμηνεύοντας Mr. Cab Driver, Bank Robber Man, & Where Are We Runnin’?, για να κλείσει εντυπωσιακά το πρώτο μέρος της συναυλίας με την επίσης μεγάλη του επιτυχία Are You Gonna Go My Way?, και να αποχωρήσει για λίγο από τη σκηνή τηρώντας το συναυλιακό έθιμο.

Επιστρέφοντας στη σκηνή, ξεκίνησε το encore του ερμηνεύοντας το πολύ μελωδικό Here To Love. Στη συνέχεια ερμήνευσε το Let Love Rule, όπου ο Lenny Kravitz πέρασε από όλο σχεδόν το κοινό για να χαιρετήσει, και να βγει selfie της στιγμής με κάποιους τυχερούς. Λίγο έλλειψε να περάσει κι από τον συναυλιολόγο (lol). Την συναυλία του την έκλεισε πολύ όμορφα με το Again, για να εισπράξει στο τέλος το δικαιολογημένα τεράστιο χειροκρότημα.

Ανακεφαλαιώνοντας η συναυλία του Lenny Kravitz κράτησε περίπου 2 με 2.5 ώρες, καλύπτοντας επάξια της προσδοκίες του κοινού, με όλες σχεδόν τις επιτυχίες που είχε στη setlist. Αν βάλουμε μέσα στη ζυγαριά τη διάρκεια της συναυλίας, την εξαιρετική setlist, και το απίστευτο live perfomance του Lenny Kravitz, η συναυλία ήταν value for money, αν λάβουμε ότι το εισιτήριο της αρένας ήταν γύρω στα 35€, και το front of stage στα 50€. Μετά από αυτή τη συναυλία, σίγουρα πολλοί δεν θα πιστέψουν ότι ο Lenny Kravitz είναι πάνω από 50 χρονών (γεννημένος στις 26 Μαΐου του 1956).

Setlist

1. We Can Get It All Together
2. Fly Away
3. Dig In
4. Bring It On
5. American Woman (The Guess Who cover)
6. Get Up, Stand Up (The Wailers cover)
7. Fields Of Joy
8. Freedom Train
9. Who Really Are The Monsters?
10. Stillness Of Heart
11. Can’t Get You Out Of My Mind
12. It Ain’t Over ‘Til It’s Over
13. Low
14. I Belong To You
15. Mr. Cab Driver
16. Bank Robber Man
17. Where Are We Runnin?
18. Are You Gonna Go My Way?
19. Here To Love
20. Let Love Rule
21. Again

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Αισίως μπαίνουμε στον 5ο μήνα του 2021, και όπως είχαμε τονίσει στα προηγούμενα άρθρα, η καλή μουσική δεν σταματά να αναπαράγεται, ανεξάρτητα από τη κρίση που περνάμε αυτό το καιρό. Αρκετοί καλλιτέχνες έχουν προγραμματίσει να κυκλοφορήσουν καινούργιες μουσικές δουλειές τους μέσα στο 2021, αλλά ας δούμε μαζί τους δίσκους που θα κυκλοφορήσουν μέσα στον Μάιο.

Bebe Rexha – Better Mistakes

Αυτό το άλμπουμ θα αποτελέσει μόλις το 2ο προσωπικό για την 31χρονη Αμερικανίδα, η οποία επανέρχεται να συνεχίσει το έργο της 3 χρόνια μετά από τη πρώτη δισκογραφική της δουλειά Expectations (2018). Το Better Mistakes θα κυκλοφορήσει στις 7 Μαΐου, και θα συναντήσουμε singles όπως το Baby, I’m Jealous, το Sacrifice, το Sabotage, & το Die For A Man.

Weezer – Van Weezer

Η ροκ μπάντα από τη Καλιφόρνια φαίνεται να περνά μια δημιουργική φάση, καθώς οι Weezer κυκλοφόρησαν αρχές του έτους το 14ο τους άλμπουμ OK Human (29/1), και περίπου 3 μήνες μετά θα κυκλοφορήσουν και το 15ο τους άλμπουμ Van Weezer, συγκεκριμένα στις 7 Μαΐου. Κάτι αντίστοιχο το επανέλαβαν το 2019 όταν κυκλοφόρησαν το Weezer (Teal Album) (24/1/19), και το Weezer (Black Album) (1/3/19). Από αυτό το επερχόμενο άλμπουμ θα συναντήσουμε το The End Of The Game, το Hero, το Beginning Of The End, και το I Need Some Of That.

The Black Keys – Delta Kream

Το εν λόγω άλμπουμ θα αποτελέσει το 10ο για το Αμερικανικό ροκ δίδυμο. Οι Black Keys επιστρέφουν δισκογραφικά μετά από 2 χρόνια, καθώς είχαν κυκλοφορήσει το Let’s Rock το 2019. Το Delta Kream θα κυκλοφορήσει στις 14 Μαΐου, και αν αναλογιστούμε το Crawling Kingsnake που κυκλοφόρησαν ως single, τότε πιθανόν σ’ αυτό το άλμπουμ θα κινηθούν σε hill country blues.

Delta Goodrem – Bridge Over Troubled Dreams

Αυτό θα αποτελέσει το 7ο άλμπουμ για την Αυστραλή τραγουδίστρια. Η Delta Goodrem επανέρχεται έπειτα από 3 χρόνια με κανονικό στούντιο άλμπουμ, όταν ουσιαστικά κυκλοφόρησε το I Honestly Love You το 2018. Μέσα στο διάστημα 3 χρόνων είχε κυκλοφορήσει και το Χριστουγεννιάτικο Only Santa Knows. Το Bridge over Troubled Dreams θα κυκλοφορήσει στις 14 Μαΐου, και θα συναντήσουμε singles όπως το Keep Climbing, το Paralyzed, το Solid Gold, το Billionaire, και το All Of My Friends.

Myles Kennedy – The Ides Of March

Ο frontman των Alter Bridge γενικά όλα αυτά τα χρόνια κρατά τον εαυτό του απασχολημένο ως προς τη κυκλοφορία νέου μουσικού υλικού, είτε με τη μπάντα του, είτε με τον Slash (κιθαρίστας των Guns ‘N’ Roses) και τους Conspirators, είτε σόλο. Το The Ides Of March θα κυκλοφορήσει στις 14 Μαΐου, και θα αποτελέσει μόλις τη 2η σόλο δισκογραφική του δουλειά, έπειτα από το Year Of The Tiger (2018). Από αυτό το άλμπουμ κυκλοφόρησε μέχρι τώρα το In Stride, το ομότιτλο single, και το Get Along.

Twenty One Pilots – Scaled And Icy

Πρόκειται να αποτελέσει το 6ο στούντιο άλμπουμ για το Αμερικανικό μουσικό δίδυμο, το οποίο επιστρέφει δισκογραφικά μετά από το 2018, όταν κυκλοφόρησαν το Trench. Οι Twenty One Pilots, μπορεί να ξεκίνησαν το 2009, αλλά κάνανε το μπαμ το 2015 με το Stressed Out. Το Scaled And Icy θα κυκλοφορήσει στις 21 Μαΐου, κι έχει ως singles το Shy Away, και το Chocker.

Moby – Reprise

Πολύ γνωστός για τις υπέροχες συνθέσεις και παραγωγές του ο 55χρονος Αμερικανός, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει αφοσιωθεί πλήρως στη δισκογραφία, αφού από το 2016 μέχρι και σήμερα κυκλοφορεί κάθε χρονιά και καινούργια δουλειά. Στις 28 Μαΐου θα κυκλοφορήσει το 19ο άλμπουμ στη καριέρα του, το οποίο εμπεριέχει επιλεγμένα τραγούδια απ’ όλη τη δισκογραφία του σε ορχηστρικές και ακουστικές εκτελέσεις. Τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια που θα συναντήσουμε σ’ αυτό το άλμπουμ σε άλλες εκτελέσεις, είναι το Lift Me Up, το We Are All Made Of Stars, το Porcelain, και το Extreme Ways.

The Veronicas – Godzilla

Το Αυστραλιανό ποπ δίδυμο, επανέρχεται δισκογραφικά μετά από 7 χρόνια, όταν κυκλοφόρησαν την ομώνυμη δισκογραφική τους δουλειά (The Veronicas) το 2014. Το Godzilla θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου, και είναι το 1ο από τα 2 άλμπουμ που θα κυκλοφορήσουν οι Veronicas μέσα στο 2021, καθώς θα κυκλοφορήσουν και το Human στις 2 Ιουλίου. Από το Godzilla θα συναντήσουμε το ομότιτλο single, το In My Blood, και το The Only High.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το The Battle At Garden’s Gate κυκλοφόρησε στις 16 Απριλίου, κι αποτελεί μόλις τη 2η δισκογραφική δουλειά για τη ροκ μπάντα από το Μίσιγκαν. Οι Greta Van Fleet που απαρτίζονται από τα αδέρφια Kiszka (Josh, Jake, & Sam) και τον Danny Wagner, επανέρχονται δισκογραφικά 3 χρόνια μετά από το παρθενικό τους Anthem Of The Peacefull Army (2018).

Με μια “ακουστική ματιά” στο άλμπουμ, μπορούμε να καταλάβουμε λίγο πολύ ότι οι Greta Van Fleet κρατάνε χαμηλά το κεφάλι τους και συνεχίζουν να δουλεύουν, ώστε κάποια στιγμή να καθηλωθούν κι αυτοί στην ιστορία της ροκ μουσικής. Δεν θέλουν να έχουν τον τίτλο του one hit wonder συγκροτήματος, εξαιτίας του debut single τους Highway Tune (2017), κι ούτε θέλουν να παραμείνουν στις δάφνες του ξεκινήματος. Θέλουν να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που πάνω απ’ όλα αγαπούν, και να το μοιράσουν απλόχερα στο κοινό τους. Θέλουν να δικαιώσουν τον τίτλο τους ως “οι νέοι Led Zeppelin“, αλλά να αφήσουν το δικό τους στίγμα στη ροκ μουσική.

Και σ’ αυτό το άλμπουμ, οι Greta Van Fleet επιλέγουν να μας ταξιδέψουν με τις ροκ μελωδίες τους στη δεκαετία του 70, τότε δηλαδή με τις ιδιαίτερα μοναδικές συνθέσεις. Σίγουρα η κεντρική βιτρίνα του άλμπουμ είναι το Heat Above, που είναι κι ένα από τα singles που κυκλοφόρησαν. Αλλά γενικά το κάθε τραγούδι του άλμπουμ έχει και την δικιά του αξία. Κάποια που ξεχωρίζουν λίγο παραπάνω είναι το Caravel, το Built By Nations, και το μελωδικό Light My Love. Η ερμηνεία του Josh Kiszka σε πολλά σημεία του άλμπουμ, εξακολουθεί να είναι σχεδόν παρόμοια με του Robert Plant (Led Zeppelin).

Συνοψίζουμε λοιπόν, λέγοντας ότι οι Greta Van Fleet επανήλθαν δριμύτεροι στη δισκογραφία, χαρίζοντας αυτό το υπέροχο δημιούργημα. Μ’ αυτό το δημιούργημα απέδειξαν γι’ άλλη μία φορά ότι δεν μένουν στάσιμοι, κι ότι έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους για να μας προσφέρουν ακόμη περισσότερα. Σίγουρα οι ανοιχτόμυαλοι ροκάδες θα εκτιμήσουν αρκετά αυτή τη δουλειά.

Album Tracklist

1. Heat Above
2. My Way, Soon
3. Broken Bells
4. Built By Balloons
5. Age Of Machine
6. Tears Of Rain
7. Stardust Chords
8. Light My Love
9. Caravel
10. The Barbarians
11. Trip The Light Fantastic
12. The Weight Of Dreams

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το άλμπουμ εδώ. Καλή σας ακρόαση!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης