Αντί άρθρου σκέφτηκα να πρωτοτυπήσω και να εκφράσω αυτό που επιθυμώ μέσα απο έναν εναλλακτικό τρόπο έκφρασης , που μπορεί να έχει διαφορετική ερμηνεία για τον καθένα.
Έγραψα αυτό το ποίημα σε μια αρκετά κρίσιμη περίοδο , καθώς πιστεύω οτι ο καθένας έχει ανάγκη μέσα του ένα ταξίδι που σημαίνει πολλά !
Στο ταξίδι αυτό…
Δεν είχα Τίποτα , αλλά προσπάθησα.
Σε κέρδισα , αλλά προσπάθησα.
Περάσαμε μαζί το πέλαγος , που τόσο καρτερούσες.
Και στου δρόμου τα μισά σβήσαν τ’ άστρα τα χρυσά ξαφνικά από τον ουρανό μας.
Αλλά νικήσαμε !
Κλάψαμε , αλλά είμαστε μαζί εμείς του 60’ οι εκδρομείς…
Μαζί ακούσαμε το βαλς των χαμένων ονείρων , ΜΑΖΙ
Εμείς μείναμε και είμαστε οι ΔΥΟ μας !
Με αφιέρωση σε κάποιον που στεναχώρησα πολύ …
Θα ήθελα πολύ να ακούσω τη γνώμη σας για αυτό το ταξίδι και την ερμηνεία του ποιήματος σε εσάς!
Μπορείτε να μου στείλετε email εδώ αν επιθυμείτε να μοιραστείτε μαζί μου τα συναισθήματα που σας δημιούργησε , θα χαρώ να τα συζητήσουμε !
Τι είδαμε στη φετινή σύνοδο της Βουλής των Εφήβων …
Τι είναι η Βουλή των Εφήβων ;
Η Βουλή των Εφήβων είναι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που υλοποιείται απο το Ίδρυμα για τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία και το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού. Αγκαλιάζεται κάθε χρόνο απο χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες απο την Ελλάδα, την Κύπρο και τον Απόδημο Ελληνισμό και η πρωτοβουλία υλοποίησης του είναι ευρύτατα αποδεκτή απο την κοινή γνώμη.
Σκοπός του Προγράμματος
Βασικός σκοπός του προγράμματος είναι η μύηση της μαθητικής νεολαίας στην αξία της συμμετοχής στα κοινά και στις αρχές και στον τρόπο λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Θεματική της φετινής Συνόδου
Πρόγραμμα της Φετινής Συνόδου
Η φετινή σύνοδος ασχολήθηκε με τη θεματική ”Αφοπλίζοντας τη Βία” , μία θεματική που έχει απασχολήσει αρκετά την κοινωνία μας το τελευταίο διάστημα (μέχρι και σήμερα με το επίκαιρο περιστατικό του Blue Horizon , όντας το πιο πρόσφατο στη σειρά των άπειρων καθημερινών περιστατικών). Η βία όμως έχει πολλές μορφές που φαινόνται διαχρονικά όπως η οπαδική,έμφυλη κλπ.
Τι έγινε συνοπτικά τις ημέρες της προετοιμασίας ..
Η σύνοδος πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα (4-7 Σεπτεμβρίου) στην οποία παρεβρέθηκαν έφηβοι βουλευτές απο όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Σε συνδυασμό με την προετοιμασία που γίνεται από τα σχολεία για τη συμμετοχή στο πρόγραμμα υπήρξαν και άλλες επιμορφωτικές διαλέξεις σε οτι αφορά τη βία απο ειδικούς επιστήμονες που ασχολούνται με τέτοια περιστατικά. Προσωπικά θα διακρίνω τον κ. Λάμπρο Πόλκα για την εξαιρετική του διαδραστική διάλεξη μέσα απο τη μέθοδο Brain Storming αλλά και την ευκαιρία να παραθέσουμε τις απόψεις μας σε σχέση με τη βία και να προβληματιστούμε με το φαινόμενο. Ειδικότερα επιμείναμε στην πρόληψη και όχι στην αντιμετώπιση καθώς η βία αποτελεί διαχρονικό φαινόμενο. Άλλωστε η λέξη απο μόνη της δεν προφέρεται εύηχα.
Αίθουσα Γερουσίας , συνάντηση με τον Λάμπρο Πόλκα
Μιλήσαμε με κυβερνητικά στελέχη !
Μας δόθηκε η δυνατότητα να παραθέσουμε τις ερωτήσεις μας στην κα. Ζαχαράκη Υπουργό Οικογένειας και Πρόνοιας αλλά και στον Υφυπουργό Ανάπτυξης και Επεδνύσεων κ.Σενετάκη. Είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε ανοιχτές ερωτήσεις προς κυβερνητικά στελέχη σε θέματα που μας απασχολούν γύρω απο το φαινόμενο της βίας αλλά και απο ζητήματα που πλήττουν την εφηβική κοινότητα και την κοινωνία γύρω μας. Ωστόσο οι απαντήσεις απο τα στελέχη (προσωπικά) δεν θαρρώ οτι με κάλυψαν γύρω απο την ερώτηση που είχα και εγώ και άλλοι έφηβοι βουλευτές. Άλλωστε αυτό το βλέπουμε συχνά και στα media,απο τις αναρτήσεις και τις απαντήσεις των κυβερνητικών στελεχών.
Υπήρξαν στιγμές που διέκρινα μια τάση λογοκρισίας απο τα μέλη της διοργάνωσης , πράγμα που με ενόχλησε ιδιαίτερα καθώς πιστεύω ότι πρέπει κάποια στιγμή να ακούσουμε και τη γενιά που έρχεται στο προσκήνιο. Δεν ενδιαφέρονται όλοι για τον κόσμο γύρω μας , και ούτε μπορούμε να το επιβάλλουμε. Επίσης, ούτε όλοι έχουν εμπεριστατωμένα επιχειρήματα και τεκμήρια για ζητήματα που αφορούν την κοινωνία μας και προτάσεις που μπορούν να την κάνουν καλύτερη, όμως όλοι έχουν υποχρέωση να προσπαθούν για αυτό που θα κάνει την αλλαγή και να μην παραμένουν μόνιμοι κριτές απο την άνεση του καναπέ τους, κουνώντας επιδεικτικά το δάκτυλο.
Φετινή ολομέλεια
Την Πέμπτη 7/09 πραγματοποιήθηκε η ολομέλεια της φετινής συνόδου στην αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής των Ελλήνων. Οι λόγοι που εκφωνήθηκαν δεν αποτελούσαν προιόν ξύλινου λόγου ( όπως ειπώθηκε απο κάποιους), αλλά προιόν συνολικής δουλειάς και απόψεων που διατύπωθηκαν απο την ως τωρα μελέτη μας.
Προτάσεις βελτίωσης
Διευρυμένες θεματικές για πιο πρακτικά θέματα που μας πλήττουν καθημερινά όπως το εργασιακό,μεταναστευτικό κλπ στα οποία να δίνεται η δυνάτοτητα να γίνουν πιο πολλές και στοχευμένες ερωτήσεις
Εξατομίκευση των εμπειριών του κάθε βουλευτή απο τον τόπο του και την προσαρμογή των εμπειριών του στο θέμα
Καλό θα ήταν να ακούγεται περισσότερο η φωνή των εφήβων χωρίς να υπάρχει λογοκρισία με σκοπό την υποστήριξη πολιτικών συμφερόντων
Μια εξαιρετική εμπειρία για κάθε έφηβο
Θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα σε κάθε έφηβο που πληροί τα κριτήρια συμμετοχής στο πρόγραμμα να μπορέσει να ζήσει αυτή τη μοναδική εμπειρία , καθώς έτσι θα γνωρίσει θεσμούς που δυστυχώς στο σημερινό λύκειο παρεξηγούνται όπως η συνεργασία , η αλληλεπίδραση και η ευρύτερη γνώση μέσα απο διάφορες μεθόδους και εργαλεία. Επίσης θα του δοθεί η δυνατότητα να συναναστραφεί με πολιτικά πρόσωπα και να εκφράσει τις απόψεις του για κάθε ζήτημα. Σημαντική σημείωση όμως αποτελεί η υποχρέωση της πολιτείας να ακούσει την φωνή των ανθρώπων της (και των εφήβων) που την εκπροσωπούν.
Βουλή των Εφήβων (2022~2023)
Η μουσική εξημερώνει
”Μουσικὴν πᾶσι μὲν ἀνθρώποις ὄφελος ἀσκεῖν” έτσι είναι η μουσική αποτελεί όφελος για τους ανθρώπους και την κοινωνία και έρχεται αντιμέτωπη με τις δυσκολίες. Η μελωδία πολλές φορές μας κάνει να ονειρευόμαστε τον κόσμο που πραγματικά θα θέλαμε και άλλες φορές μας βάζει στη θέση να ερμηνεύσουμε τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας, και επειδή τα γύρω έχουν αρνητικό πρόσημο , η μουσική μας υποδεικνύει την ανάγκη της αλλαγής.
Και αν δεν υπάρχει μουσική ;
Η μουσική λειτουργεί σαν την ιατρική καθώς πραγματικά αποτελεί ένα είδος γιατρειάς , θεραπεύει τον εσωτερικό μας κόσμο και δεν είναι λίγες οι φορές που λέμε ότι η μουσική μας απαλλάσσει απο τη σύγχυση που επικρατεί μέσα μας… Αυτός άλλωστε είναι και ο χρησιμοθηρικός χαρακτήρας της μουσικής. Αν δεν υπήρχε πιθανώς να μην μπορούσαμε να επιβιώσουμε στη σύγχρονη κοινωνία με τις παραμέτρους που έχει λάβει.
Και τι άλλο κάνει ;
Γοητεύει : Για να καταλάβουμε την έννοια της γοητείας θα την παρομοιάσουμε με αυτή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος στη πορεία της ζωής του διαμορφώνει χαρακτήρα. Αυτο κάνει και η μουσική αποκτά προσωπικότητα. Για αυτό και δεν μπορούν να μας αρέσουν όλα τα ακούσματα. Άρα η μουσική αποτελεί κομμάτι του χαρακτήρα μας.
Ενώνει : Δεν μπορούμε να αρνηθούμε οτι η μουσική δεν φέρνει κοντά τους ανθρώπους. Η μουσική λειτουργεί (κυρίως στις μέρες) ως αφορμή επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Με τα κοινά ακούσματα οι άνθρωποι έρχονται πιο κοντά και γοητεύονται απο αυτό που λέγεται έρωτας. Γιατί η μουσική αυτό κάνει!
Χαρίζει χαμόγελα : Αυτό πιθανώς να συμβαίνει και σήμερα απο κάποια κατηγορία ανθρώπων που ψάχνει μουσική με τον παραδοσιακό τρόπο ,όπως τα βινύλια (όχι μέσα απο πλατφόρμες μουσικής). Η διαδικασία αναζήτησης κάτι συγκεκριμένου για κάποιον, δίνει αξία στη μουσική και χαρά στο απευθυνόμενο πρόσωπο και δημιουργούνται μοναδικά συναισθήματα ανάλογα με την περίσταση.
Ερμηνεύει : Πολλοί συνθέτες ισχυρίζονται οτι η μουσική απαιτεί τις κατάλληλες κοινωνικές συνθήκες για να είναι φιλοσοφικά ωφέλιμη στους ανθρώπους. Εξάλλου βλέπουμε κατά περιόδους οτι μελωδίες και τραγούδια που ακούμε αφορούν την περίοδο που διανύουμε. Τέλος αποτελεί πριόν προοικονομίας για όσα έπονται να συμβούν. Σημαντικό είναι επίσης να αναφέρουμε οτι ο καλλιτέχνης εκφράζεται και ΔΕΝ μεταφράζεται. Σκοπός του είναι η μουσική/τέχνη του να αποτελέσει κάτι διαφορετικό για κάθε άνθρωπο και θα τον κάνει ξεχωριστό.
Το σημαντικότερο όμως είναι οτι η μουσική παρουσιάζει ένα ποσοστό του εσωτερικού μας κόσμου. Έτσι ο άλλος γνωρίζοντας τι ακούσματα έχουμε, μπορεί εύκολα να αναλύσει τον χαρακτήρα μας…
Άραγε να ακούν όλοι μουσική ;
Αν ακούνε όλοι θα αλλάξει κάτι ; (Food for thought)
Το αμάρτημα της μητρός μου
Στο τελευταίο μου άρθρο έκλεισα λέγοντας να απολαύσουμε τις στιγμές που έρχονται πριν τις κάψει η φλόγα… Το σημερινό άρθρο δεν θυμίζει την κωμική σειρά, ούτε το περίφημο διήγημα του Γ. Βιζυηνού.
Κάποιοι μερίμνησαν για κάποιους άλλους ώστε να μην προλάβουν να ζήσουν ήρεμες καλοκαιρινές στιγμές, είτε αυτοί λέγονται παιδιά είτε ενήλικες είτε ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΕΣ.
Άραγε πώς φτάσαμε ως εδώ … Τι πήγε λάθος ;
Όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό θαρρώ οτι πρέπει να μας αφυπνήσουν γιατί είναι πολύ αργά για να χάσουμε και άλλο χρόνο… Η ενότητα των ελλήνων που πήγε ; Τι έγιναν όλα αυτά που έλεγαν για τους Έλληνες και για την ομαδικότητα και τη συμμετοχή τους στα κοινά…
Στις 25 Ιουνίου 2023 το ποσοστό αποχής μίλησε … και όσοι τώρα αποδίδουν ευθύνες σε άλλους ας αναλογιστούν πρώτα τις δικές του ευθύνες και το δικό τους χρέος προς την πατρίδα, παρά να κάνουν χειρονομίες στο γυαλί του δέκτη τους…
Τα κόμματα παρουσιάζουν τις ιδεολογίες τους εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να επιλέξουμε και όχι να παραμείνουμε αδρανείς, γιατί είναι το μόνο δημοκρατικό δικαίωμα που μας έμεινε…
Και ποίοι ευθύνονται για αυτόν τον πόλεμο ;
Δεν νομίζω οτι είναι ώρα να σκεφτούμε ποιος φταίει και δεν θεωρώ οτι πρέπει να έρθει αυτή η ώρα. Το βήμα για μια αλλαγή θα γίνει αν για πρώτη φορά στη ζωή μας σκεφτούμε και τον άλλο… Τον άλλο που μπορεί να είναι συγγενής , ξένος ακόμα και αυτούς που μας διοικούν…
Σκοπός μου δεν είναι η κατευθυνόμενη πολιτική άποψη, αλλά η επαγρύπνηση μας και η ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά μας συμβαίνει…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ελλιπής ενημέρωση κυρίως απο την τηλεόραση και τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα καθώς δεν προτιμούν να αναφέρονται σε ζητήματα που μας προσβάλουν ως λαό…
Μπορούμε να αλλάξουμε αυτές τις καταστάσεις ;
Δεν είναι κάτι εύκολο, καθώς η ισοπέδωση των πάντων και πρώτα και κύρια της ΠΑΙΔΕΙΑΣ , δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αποδοτική αλλαγή που χρειαζόμαστε ως κοινωνία..
Παρόλα αυτά δεν είναι απίθανο καθώς με τη συμβολή ΟΛΩΝ μπορούν να γίνουν σπουδαία πράγματα και σίγουρα θα έχουν ένα συλλογικό αποτέλεσμα.
Φτάσε όπου δεν μπορείς, παιδί μου (αλλά θα φτάσουμε; )
Καλοκαίρι…Μια περίοδος που όλοι περιμένουμε για να βρούμε τον εαυτό που έχουμε χάσει το χειμώνα. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο για να βρεί τον εαυτό του… μπορεί να μην είναι δυνατό για όλους αλλά ο καλός καιρός πάντα ευνοεί για τέτοιου είδους συναναστροφές…
Όμως τι αποκομίζουμε απο αυτή τη προσπάθεια εύρεσης του εαυτού μας ;
Σημασία έχει να καταλάβουμε οτι πρέπει να εκτιμάμε όσα μας παρέχονται , και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι μόνο οι καλές στιγμές στη ζωή μας. Οι δυσκολίες πρέπει να υπάρχουν καθώς αν δεν υπήρχαν η ζωή μας θα ήταν μονότονη και δεν θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε τις καλύτερες στιγμές που έρχονται.
Τι μπορύμε να κάνουμε αυτό το καλοκαίρι για να βρούμε τον εαυτό μας ;
Ο καθένας πορεύεται διαφορετικά , θεωρώντας εκείνος τι είναι καλό για τον εαυτό του. Παρ’ όλα αυτά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε περιπτώσεις που ίσως είναι κοινές για πολλούς.
Μία ανάσα ξεκούρασης απαιτείται : Όλοι έχουμε ανάγκη την ξεκούραση. Οι μικρές αποδράσεις σε κοντινές αποστάσεις και οι ανάσες δροσιάς απο τις καλοκαιρινές βόλτες, μας κάνουν έστω και λίγο να ξεχάσουμε την πλάνη της καθημερινότητας.
Φίλοι : Η παρέα με φίλους το καλοκαίρι ενισχύει περισσότερο τους δεσμούς μεταξύ της παρέας, καθώς μπορόυν να γίνουν δραστηριότητες που δεν μπορούν να γίνουν καθημερινά.
Λιγό κρασί , λίγο θάλασσα και τα βιβλία μου : Για λάτρεις της λογοτεχνίας , συνιστούνται βιβλία που σε βάζουν στο δικό τους κόσμο. Για όσους θεωρούν τη λογοτεχνία περιττή καλό θα ήταν να αναθεωρήσουν αυτή τους την απόφαση στο χρόνο του καλοκαιριού.
Δηλαδή να μην ερωτευτούμε ;
Αν θεωρείς ότι αυτό απουσιάζει απο τη ψυχική σου γαλήνη , καθώς μην ξεχνάς ότι το καλοκαίρι είναι η προετοιμασία του χειμώνα , μπορείς να προσπαθήσει αρκεί και ό άλλο/η να αισθάνεται το ίδιο !
Άλλωστε Ἔρως ἀνίκατε μάχαν …
Καλή απόλαυση στις στιγμές που έρχονται… και ας τις χαρούμε πριν τις κάψει η φλογα :(((
Απέχουμε μόλις 7 χρόνια για το 2030. Ποιός θα το φανταζόταν οτι κάποια στιγμή θα χρησιμοποιούμε χρονολογίες μετά το 2020 (εγώ ακόμα και τώρα δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω) και θα έχουμε φτάσει σε ένα τέτοιο σημέιο ανάπτυξης (οχι ως χώρα) σε παγκόσμιο επίπεδο. Πλέον δεν μιλάμε για την επίδραση των υπολογιστών στη ζωή μας (καθώς είναι δεδομένη σε καθημερινή βάση) , μιλάμε όμως για όλες τις υποκατηγορίες αυτής της επίδρασης ( A.I , smart home , κλπ..).
Σίγουρα δεν γνωρίζουν όλοι αυτές τις καινοτομίες τις τεχνολογίας αλλά μήπως η χρηση τους πρέπει να μας βάλουν σε σκέψεις ;
Και αφού η τεχνολογία και η επιστήμη μας τα παρέχουν όλα τότε γιατί δεν είμαστε ένα βήμα μπροστά ως κοινωνία … ;
Μήπως το πρόβλημα εντοπίζεται αλλού … Μήπως δεν είναι αρκετά αυτά που κάνουμε ;
Στα ελληνικά δεδομένα οι μαθητές απο τη Β Λυκείου καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στο βιοποριστικό τους συμφέρον ή στο κοινό καλό. Η Θετική κατεύθυνση χαρακτηρίζεται επι χρόνια ως η κατεύθυνση που προσφέρει σχεδόν σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση, βέβαια δεν είναι απίθανο όποιος/α επιλέξει αυτή να κατεύθυνση να ασχοληθεί μελλοντικά με τη διαμόρφωση άποψης και κρίσης που προσφέρει η άλλη. Αντιθέτως τα βιοποριστικά δεδομένα της θεωρητικής είναι αμφιλεγόμενα , λόγω της μη πρακτικής χρησιμότητας των μαθημάτων που προσφέρει.
Τελικό Συμπέρασμα = Θέλουμε μια πρακτική κοινωνία που εξελίσεται ΠΡΑΚΤΙΚΑ
Ναι ωραία αυτα αλλα ….
ΚΟΙΝΩΝΙΑ = κοινό + ον (=) άνθρωπος
Σύμφωνα με τον φιλόσοφο Αριστοτέλη ο τελικός σκοπός του ανθρώπου είναι το <<αγαθόν>> ή αλλιώς η ευδαιμονία/ ευτυχία σε ο,τι και αν συμβαίνει στη ζωή του.
Αυτό πάντως δεν φαίνεται να υπάρχει σήμερα, λόγω του ότι η κοινωνία της πράξης διαβάζει μόνο αλγόριθμους και όχι σκέψεις.
Όντας έφηβος θεωρώ οτι εμείς ΠΑΝΤΑ μπορούμε να κάνουμε την αλλαγή και τη μεταστροφή προσδοκώντας το καλύτερο δυνατό. Παρ’ όλα αυτά δεν νομίζω οτι θα διαφωνήσει κάποιος στο γεγονός οτι συμβαίνει το αντίθετο (τουλάχιστον για τα δεδομένα της Ελλάδας απο όλες τις απόψεις). Η λέξη σεβασμός έχει χάσει πια την ισχύ της καθώς δεν επιδιώκουμε πια τον σεβασμό. Η παιδεία λοιπόν παίζει αρκετά σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του ατόμου, και πόσο μάλλον τώρα που είναι η στιγμή που χρειαζόμαστε θεωρητική και κοινωνική παιδεία όσο ποτέ άλλωτε !
Τελικά η Θεωρητική παιδεία δεν έχει πρακτική χρησιμότητα ;