Στις μέρες μας, παρατηρειται αγένεια και αγριότητα στη συμπεριφορά των ανθρώπων. Ο καθένας εκφράζεται εύκολα με αγένεια, ακόμα κι αν γνωρίζει κάποιον πολύ λίγο… Αγένεια είναι συνήθως η συμπεριφορά που παραβιάζει τους γενικούς αποδεκτούς κανόνες αρμόζουσας συπεριφοράς και μπορεί να εκδηλωθεί από ανθρώπους ανεξαρτήτως καταγωγής ή μόρφωσης. Στους δρόμους, στα λεωφορεία, στο σπίτι, στην δουλειά. Αρκετά σοβαρά είναι τα πράγματα στον εργασιακό χώρο και στο οικογενειακό περιβάλλον. Τα αίτια είναι πάρα πολλά. Οι άνθρωποι του σήμερα είναι πολύ πιο αγχωμένοι, τους απασχολεί πλήθος πραγμάτων, τα κυριότερα των οποίων είναι η κατάσταση στον τόπο τους, η κρίση, η πανδημία. Τα ψυχολογικά προβλήματα που συνεπάγονται, είναι οι πηγές της αγένειας στη συμπεριφορά.

Όταν είμαστε δέκτες της αγένειας δυστυχώς δεν μπορούμε να απευθυνθούμε πουθενά. Το χειρότερο μάλιστα είναι ότι όταν το συζητήσουμε με τον περίγυρο θα ακούσουμε από τους περισσότερους τις ίδιες απαντήσεις: «έτσι είναι η ζωή, έτσι είναι οι άνθρωποι, έτσι ήταν πάντα…». Οι περισσότεροι έχουμε μάθει να ανεχόμαστε και να προσπερνάμε την αγένεια αντιμετωπίζοντας το σαν κάτι που είναι φυσιολογικό και δεδομένο. Αυτό είναι αρκετά βλαβερό γιατί με την πάροδο του χρόνου προκαλεί πάγωμα συναισθημάτων που καταγράφονται μέσα μας και κάπως έτσι γινόμαστε κι εμείς, άλλος ένας οργισμένος άνθρωπος, που θα ξεσπάσει τον θυμό του στο ποτό, στους φίλους, στην οικογένεια.  Η συνεχής τριβή με αγενή άτομα μπορεί να βλάψει την ψυχή και την σκέψη μας.

Παρακάτω αναφέρω κάποιους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να αντιμετωπίσουμε λεκτικά την προσβλητική, υποτιμητική συμπεριφορά, την τοξική στάση τον ανθρώπων απέναντί μας.

 Όταν έχουμε ανθρώπους στο περιβάλλον μας με αρνητική απέναντι μας συμπεριφορά, πρέπει να ξέρουμε ότι κάποιες φορές είμαστε συνδημιουργοί του προβλήματος. Οι άνθρωποι θα φερθούν άσχημα, θα βρίσουν, θα προσβάλουν, θα υποτιμήσουν εκεί που βρίσκουν εύφορο έδαφος. Πρέπει να κατανοήσουμε πότε ενθαρρύνουμε και επιβραβεύουμε, άθελα μας βέβαια, την κακή συμπεριφορά. Για παράδειγμα όταν δείχνουμε ολοφάνερα ότι πληγωνόμαστε, ότι υποφέρουμε τότε παραχωρούμε τη δύναμη μας σε αυτόν που μας πληγώνει, μας μειώνει. Τον κάνουμε να νιώθει ότι έχει δύναμη επάνω στο συναίσθημα μας.  Ένας τρόπος για να αντιμετωπίσουμε μια αγενή συζήτηση είναι να κοιτάξουμε τον άνθρωπο αυτόν κατάματα λέγοντας την μαγική λέξη «μάλιστα». Όταν λέμε αυτή την λέξη δείχνουμε ότι ακούμε τον άλλο, ότι είμαστε παρόντες, ότι τον παρακολουθούμε παρ’ όλο που δεν  συμφωνούμε. Να θυμόμαστε ότι το να χάσουμε την ψυχραιμία μας, να θυμώσουμε, να πληγωθούμε δείχνει ότι παίρνουμε πολύ προσωπικά όλη αυτή τη συμπεριφορά. Όταν σπεύδουμε να μπούμε σε θέση άμυνας, απολογούμαστε, προσπαθούμε να δώσουμε εξηγήσεις δίνουμε την εντύπωση στον άλλο ότι δικαιολογημένα μας κατηγορεί και μας μιλάει με αγένεια. Οπότε και να έχουμε δίκιο, δεν το υποστηρίζουμε από μια θέση αδυναμίας. Είναι προτιμότερο  να απαντήσουμε με μία ερώτηση αντί να απολογηθούμε, να δικαιολογηθούμε κλπ. Ένα παράδειγμα είναι «Μάλιστα κύριε, γιατί μου μιλάτε σε αυτό τον τόνο;» ή «τι σας κάνει αυτή τη στιγμή να μου μιλάτε με αυτό το θυμωμένο ύφος;» και μπορείτε φυσικά να φανταστείτε ένα σωρό παρόμοιες ερωτήσεις. Με αυτόν τον τρόπο «πετάμε το μπαλάκι» στον άλλο και τον βάζουμε να μιλήσει για τον εαυτό του. Να έχουμε τα αυτιά μας ανοιχτά να ακούμε για να μάθουμε τι κρύβει αυτή η συμπεριφορά. Συχνά και μόνο αυτή η ερώτηση βοηθά τον άλλο να καταλάβει ότι πρέπει να κατεβάσει τους τόνους. Επιπλέον μας δίνει τον χρόνο να εξετάσουμε τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας.

Οι άνθρωποι που είναι αγενείς απέναντί μας, δεν ανήκουν στην ίδια κλίμακα σημαντικότητας για εμάς, γι’ αυτό πρέπει να αξιολογουμε καλά τις καταστάσεις. Πρέπει να διαχωρίζουμε την αξία της αγένειας ενός ανθρώπου που μας είναι άγνωστος και ενός ανθρώπου από το πιο στενό μας περιβάλλον. Αλλιώς υπολογίζουμε τα λόγια των ανθρώπων για τους οποίους έχουμε εκτίμηση και αλλιώς ανθρώπους με τους οποίους έχουμε μια τυπική σχέση. Πρέπει να μάθουμε να ξεφορτώνουμε τον νου και την ψυχή μας από περιττές σκέψεις και πόνους.  Είναι ανάγκη να μιλάμε ήπια μεν ξεκάθαρα δε.

Παπαδοπούλου Αντελίνα

Σ’ αγαπώ γιατί είσαι ωραία, σ’ αγαπώ γιατί είσαι εσύ.

Και αγαπώ, και αγαπώ όλο τον κόσμο γιατί ζεις κι εσύ μαζί.

Αυτός είναι ένας υπέροχος ύμνος στην συντροφική αγάπη. Πανέμορφα λόγια αγάπης και έρωτα. Επέλεξα να δώσω στο άρθρο τον τίτλο από ένα γλυκό τραγούδι που πηγάζει μέσα από τη λαϊκή παράδοση. Η αγάπη της ομορφιάς και η ομορφιά της αγάπης, η αλήθεια της ομορφιάς και η ομορφιά της αλήθειας ήταν πάντα γνωρίσματα του βασικότερου κυττάρου της κοινωνίας, που είναι η οικογένεια. Αν μερικές φορές νιώθουμε ότι κάποια πράγματα σήμερα φαίνεται να αλλάζουν και μάλιστα προς το χειρότερο, οφείλεται στο ότι φύγαμε μακριά από αυτές τις αλήθειες της ζωής τις οποίες κάποτε οι άνθρωποι τις έζησαν με τον πιο δυνατό τρόπο.

Ποιος μπορεί να αφιερωθεί σε έναν άνθρωπο αν δεν φλέγεται από αγάπη και έρωτα γι’ αυτόν; Οι δυο γίνονται ένα και αυτό που καταργεί την απόσταση είναι η αγάπη. Η αγάπη είναι μια κίνηση της καρδιάς, μια κίνηση εκστατική και μια πορεία έξω από τον εαυτό μας. Αγάπη δεν σημαίνει να μένουμε στον εαυτό μας, να κλείνομαστε σε αυτόν. Αγάπη είναι να κινούμαστε και να βγαίνουμε από τον εαυτό μας για να συναντήσουμε τον άλλον.

Αγαπώ σημαίνει συναντώ, συνδέομαι με τον άλλον. Αυτό είναι κάτι που θέλω να τονίσω γιατί πάντα ελοχεύει ένας κίνδυνος, να χρησιμοποιούμε τον άλλον και όχι να τον αγαπάμε, να μην είναι ο άλλος το αντικείμενο της αγάπης μας αλλά το αντικείμενο της χρήσης μας. Τότε είναι που φτωχαίνει ο ίδιος ο εαυτό μας.

Είναι διαφορετικό το «μου αρέσεις» από το «σ’ αγαπώ». Το ένα είναι ένα στοιχείο εγωισμού ενώ το δεύτερο, στοιχείο αλτρουισμού. «Σ’ αγαπώ γιατί είσαι εσύ», δηλαδή αγαπώ τον άλλο επειδή ο είναι κάτι διαφορετικό από μένα. Αγαπώ τον άλλο γιατί δεν θέλω να τον διαμορφώσω όπως είμαι εγώ, γιατί δεν επιθυμώ να επιβάλλω το δικό μου θέλημα. Όταν νιώθουμε την αληθινή αγάπη θέλουμε να χαρίζουμε στον σύντροφό μας την ομορφιά της ελευθερίας. Βασική προϋπόθεση της αγάπης είναι να δέχομαι τον άλλο για όλα αυτά που συγκροτούν την προσωπικότητά του.

Όταν νιώθουμε έλξη για κάποιον άνθρωπο επειδή μοιάζει με εμάς ή γιατί θα μας υπηρετήσει τότε δεν πρόκειται για αγάπη αλλά για εγωισμό.

Στην αληθινή αγάπη μας έλκει στον άλλο αυτό το «ατόφιο» που είναι και επιθυμούμε να το ζήσουμε. Αυτή είναι η έκπληξη της ζωής και της αγάπης. Η έκπληξη της ομορφιάς, να επικοινωνήσουμε με τον κόσμο του άλλου. Να πλουτίσουμε μέσα από αυτό και όχι να τον συρρικνώσουμε στον δικό μας ναρκισσισμό. Όταν είμαστε με κάποιον για να τον αλλάξουμε τότε δεν τον αγαπάμε. Ουσιαστικά τον πλησιάζουμε με λάθος τρόπο, προσπαθούμε να τον χειραγωγήσουμε, να τον υποτάξουμε, στερούμε από τον εαυτό μας την έκπληξη από την ομορφιά από ό,τι αντιπροσωπεύει ο άνθρωπος αυτός. Είναι πολύ σημαντικά όλα αυτά, γιατί πολλές φορές αναρωτιόμαστε γιατί δεν έχουμε ομορφιά στη ζωή μας.

Η ελευθερία και η αγάπη είναι οι βασικές προϋποθέσεις της κάθε σχέσης που οφείλει να είναι αληθινή. Χωρίς αυτές, η αγάπη πάσχει. Όταν δεν ανεχόμαστε αυτή την ελευθερία αλλά αντιθέτως τη χαιρόμαστε, τότε αγαπάμε πραγματικά.

«Σ’ αγαπώ γιατί είσαι ωραία»… Τι μπορεί να γεννήσει την αγάπη;

Ο στίχος αισθάνομαι ότι δεν αναφέρεται μόνο στην εξωτερική ομορφιά και στα κάλλη του προσώπου. Όταν λέμε ωραίος άνθρωπος δεν εννοούμε εξωτερικά όμορφος, αλλά αναφερόμαστε στην εσωτερική του ομορφιά. Ο έρωτας είναι μια σχέση προσωπικοτήτων. Δεν ερωτεύομαστε ένα ανθρώπινο κορμί, ερωτευόμαστε έναν άνθρωπο για την έλξη που μας ασκεί, για εκείνο το ιδιαίτερο που νιώθουμε μέσα μας και για όλα αυτά που εκφράζει και εκδηλώνει όλη του η παρουσία. «Ωραίος ή ωραία» σημαίνει αυτό το εσωτερικό κάλλος το οποίο αντανακλάται και στην εξωτερική μορφή. Υπάρχουν πρόσωπα τα οποία εκπέμπουν μια ακτινοβολία της προσωπικότητας τους, όχι με την έννοια του ανθρώπου του ισχυρού, αλλά με αυτό που εκφράζει ο εσωτερικός τους κόσμος.

Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει ανθρώπους που δεν περιποιούνται ολημερίς κι όμως έχουν μια χάρη, έχουν τόση γλυκύτητα στην έκφραση, στην μορφή και στην συμπεριφορά και όλα αυτά μαζί φανερώνουν την εσωτερική ποιότητα. Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει και το αντίθετο, ανθρώπους που όσο κι αν φροντίζουν την εξωτερική τους εμφάνιση, οι μύες του προσώπου τους, το βλέμμα τους, δεν μπορούν να κρύψουν την αγριότητα και το σκοτάδι που κρύβεται μέσα τους. Οπότε η ομορφιά είναι μια σύνθετη έννοια.

Θα έχουμε ακούσει κάποιες φορές να μας έχει πει κάποιος «μ΄αρέσεις εξωτερικά αλλά δεν είμαι ερωτευμένος», που σημαίνει ότι δεν με έλκεις σαν προσωπικότητα. Είναι δηλαδή διαφορετική η σεξουαλική έλξη από την ερωτική έλξη, η οποία εμπεριέχει και αγάπη. Σαφώς και η αγάπη εμπεριέχει ερωτική έλξη.

Στις μέρες μας υπάρχουν άνθρωποι ανίκανoι να αγαπήσουν, να ερωτευτούν, να νιώσουν την ομορφιά του άλλου. Ακόμα και όταν αυτή η ομορφιά τους προσφέρεται, είναι ανίκανοι να την εκτιμήσουν και να τη σεβαστούν γιατί υπάρχει ασχήμια μέσα τους και αυτή η ασχήμια δεν επιτρέπει και δεν ανοίγεται στην ανακάλυψη του ωραίου. Για να ανακαλύψει ένας άνθρωπος την ομορφιά ενός άλλου ανθρώπου πρέπει να έχει κάνει τον δικό του εσωτερικό αγώνα. Και ποιος είναι ο αγώνας του καθενός μας; Να φανερώσουμε το πρωτότυπο κάλλος μας, αυτή την ομορφιά την ψυχική που έχουμε όταν είμαστε παιδιά. Αυτή η ομορφιά, η γλυκύτητα, η αθωότητα είναι που κάνει τα μικρά παιδιά να έχουν τόσο γλυκά και όμορφα πρόσωπα. Ο έρωτας έχει ταπεινότητα, με αυτόν τον τρόπο δίνουμε χώρο στον άλλο, δεν προβάλλουμε συνεχώς τον εαυτό μας και ενωνόμαστε για να ζει και ο άλλος άνθρωπος μέσα μας.

Όταν αγαπάμε αληθινά, ανοίγεται στον κόσμο η αληθινή αγάπη, γιατί μέσα σε αυτόν ζει και ο άνθρωπος που αγαπάμε. Γι’ αυτό οι άνθρωποι που ξέρουν να αγαπούν νοιάζονται και για την κοινωνία και είναι και αλτρουιστές. Θέλουν να είναι όμορφος ο κόσμος για αυτούς που αγαπούν. Έτσι από το «εσύ» μπορούμε να φτάσουμε και στο «εμείς», γιατί μόνο μέσα από την αγάπη των προσώπων φτάνουμε στην αγάπη των συνανθρώπων μας.

Αυτή η συντροφική αγάπη είναι το θεμέλιο της οικογένειας. Ο βασικός σκοπός της οικογένειας δεν είναι να κάνουμε μόνο παιδιά να αγαπάμε. Γιατί η οικογένεια χωρίς αγάπη είναι κόλαση για τα παιδιά, αλλά ακόμα και για ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά είναι στέρηση της ευτυχίας.

Αληθινή αγάπη είναι όταν ξέρουμε να μοιραζόμαστε χωρίς αντάλλαγμα. O άνθρωπος για να μπορεί να δίνει πρέπει πρώτα να είναι ανοιχτός μέσα του. Αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε αυτό που δίνει είναι προβληματικό και αρρωστημένο. Ανιδιοτελής, απόλυτη σχέση είναι όταν δεν προβάλλεται η ατομικότητα του καθενός, όταν δεν είμαστε πλέον δύο αλλά ένας άνθρωπος, όταν υπάρχει αμοιβαιότητα του συντροφικού έρωτα που δεν στηρίζεται σε βιολογικές απαιτήσεις και νομικούς διακανονισμούς αλλά στην μεταξύ του ενός και του άλλου πηγαία και ελεύθερη αυτοπροσφορά και αυτοθυσία. Μέσω της αμοιβαίας αναγνώρισης του καθένα, αναπτύσσεται αγάπη και τρυφερότητα που τα χρόνια δεν μπορούν να σβήσουν. Είναι δύσκολη η αγάπη αλλά είναι και το πολυτιμότερο δώρο της ζωής. Στις μέρες μας βιώνουμε την ασχήμια του εγωισμού και είμαστε ανίκανοι να αναγνωρίσουμε να σεβαστούμε και να εμπνευστούμε από την ομορφιά έτσι αποκαλύπτεται η δική μας εσωτερική παραμόρφωση και η ανικανότητα για αγάπη.

Αυτό το τραγούδι ας γίνει μια πρό(σ)κληση να ξαναβρούμε την ομορφιά της αγάπης και την αγάπη της ομορφιάς, να γνωρίσουμε μέσα από την αγάπη τον εαυτό μας και τον άλλον.

Να λέμε στους συντρόφους μας λόγια αγάπης, να τους θυμίζουμε πόσο πολύτιμοι είναι για εμάς, χωρίς να θεωρούμε δεδομένο ότι το ξέρουν.

Αντελίνα Παπαδοπούλου

Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια παρατεταμένη αβεβαιότητα για το μέλλον. Πρέπει να απελευθερωθούμε από το φόβο. Ο φόβος δεν είναι μια αίσθηση προσωρινή, είναι μια μεγάλη μάχη που πρέπει να κερδίσουμε. Ο φόβος είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ζωή. Είναι μια άσχημη συνθήκη που περιτυλίγει, παραμορφώνει και καθορίζει την καθημερινότητα μας. Επιπλέον είναι ένας τρόπος να γίνουν οι άνθρωποι υπάκουοι.

Με την πανδημία, προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε την βιολογική μας επιβίωση, αλλά αυτό δεν λέγεται ζωή.

Έχει δημιουργηθεί το αίσθημα του πανικού στον πληθυσμό. Διαλύονται ζωές νέων ανθρώπων εξαιτίας του φόβου μη νοσήσουν με αποτέλεσμα να αυτοκαταστρέφονται. Υπάρχουν νέοι άνθρωποι οι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Επικρατούν έντονες αντιπαραθέσεις και ένταση μεταξύ φίλων και συγγενών λόγω της πόλωσης του θέματος της πανδημίας, αύξηση κατανάλωσης αγχολυτικών, ναρκωτικών και αλκοόλ. Αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας. Τα μικρά παιδιά, οι νέοι άνθρωποι και οι γέροι είναι τρομοκρατημένοι. Άνθρωποι υγιείς κλεισμένοι στα σπίτια τους αφήνοντας την ψυχή τους να αρρωσταίνει.

Περιμένουμε όλοι μας να ζήσουμε μετά την πανδημία τη ζωή που νιώθουμε ότι χάνουμε κι ενώ παράλληλα η ζωή μας κυλάει κανονικά, εμείς το βαφτίζουμε διάλειμμα.

Κλείνουμε έναν χρόνο από αυτό το διάλειμμα που φαίνεται να μην έχει τέλος, που πάγωσε τα όνειρα και τα σχέδια μας. Περιμένουμε να ζήσουμε όλοι σε κάποια στιγμή στο μέλλον, σε ένα μέλλον που δεν ξέρουμε πότε θα έρθει.

Μέσα σε όλα αυτά δεν υπάρχει το πλαίσιο για να επικοινωνήσουμε την σκέψη μας. Σε αυτή την πανδημία δεν υπάρχει κοινωνική αντιμετώπιση, ο καθένας είναι μόνος του. Όλοι έχουν κλειστεί στον εαυτό τους και στα «δικά τους». Σου λένε «κάνε σεμινάρια αυτό-βελτίωσης, πήγαινε για ψυχοθεραπεία γιατί εσύ είσαι το πρόβλημα».

Αυτό που έχει αποκτήσει πολύ μεγάλες διαστάσεις στην εποχή μας είναι ο ατομικισμός, που παίρνει τεράστιες διαστάσεις, ακραίες, γιατί τα μέτρα υγειονομικής προφύλαξης για τη πανδημία περιλαμβάνουν το κλείσιμο στο σπίτι, την κοινωνική αποστασιοποίηση. Η ρίζα σχεδόν όλων των ψυχικών προβλημάτων, όποια μορφή και αν παίρνουν, είναι κοινωνική. Με αυτό τον τρόπο ζωής που μας επιβλήθηκε φτάνουμε σε σημείο να είμαστε απομονωμένοι και ατομικιστές και αυτό γίνεται ο εφιάλτης μας, γιατί σημαίνει ότι ζούμε στην πλήρη ρήξη του κοινωνικού θεσμού. Υπάρχει ανθρωπολογική κρίση και ο άνθρωπος πάσχει ψυχικά. Η ρίζα των περισσότερων ψυχικών προβλημάτων των ανθρώπων είναι το κοινωνικό πρόβλημα και όχι το εσωτερικό πρόβλημα απαραίτητα, γιατί ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν. Θα πρέπει να αναζητήσουμε την λύση αλλού, δηλαδή στην συλλογικότητα. Μας λένε «μείνε έγκλειστος, μην ακουμπήσεις τον άλλον, μην του δώσεις το χέρι». Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος που έτσι κι αλλιώς ένιωθε μοναξιά, ο άνθρωπος του σήμερα που είναι ένας μοναχικός άνθρωπος, χωρίς δεσμούς, τώρα καταδικάζεται και επίσημα στην απομόνωση, να μείνει εστιασμένος στο «εγώ» του. Σε ένα «εγώ» που ουσιαστικά είναι χωρίς περιεχόμενο γιατί το περιεχόμενο του ψυχισμού μας είναι οι σχέσεις μας με τους άλλους.

Πολλοί άνθρωποι αντιστέκονται σε αυτό που συμβαίνει και αυτή η αντίσταση παίρνει τη μορφή της κοινωνικής αλληλεγγύης. Ευτυχώς, υπάρχουν άνθρωποι που δείχνουν δείγματα αλτρουισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης, τα οποία μας δείχνουν έναν δρόμο. Τέτοιους ανθρώπους δεν θα τους δεις εύκολα να είναι θλιμμένοι και σκυφτοί γιατί κάνουν ένα μεγάλο λειτούργημα. Δεν γυρνούν την πλάτη στους ανθρώπους που πάσχουν, βλέπουν την ιδιαιτερότητα του καθένα, τις ανάγκες του και με πολύ σεβασμό συμπαραστέκονται. Κι έτσι απαλύνουν τον πόνο κάνοντας τους ανθρώπους που πάσχουν να πιστέψουν ξανά στον εαυτό τους, κάνοντας τους να ξεπεράσουν την στάση της παθητικής ενατένισης του προβλήματος, αλλάζοντας τον τρόπο ζωής τους σε κάτι δυναμικό.

Γνωρίζουμε τη γνωστή έρευνα για την ψυχοπαθολογία του φόβου, της πείνας και του άγχους στον καιρό της κατοχής. Στην κατοχή κατάφεραν να γλιτώσουν από προβλήματα ψυχικής υγείας όσοι άνθρωποι μπήκαν στην αντίσταση. Υπάρχει δρόμος και αυτός είναι η συλλογική δράση και αντίσταση. Για να μπορέσουμε να υπερασπιστούμε το υπέρτατο δικαίωμα της ελευθερίας θα πρέπει να μπούμε μέσα στη κοινωνική πραγματικότητα και να δράσουμε συλλογικά.

Όσο νομίζουμε ότι είμαστε μικροί και προσωρινοί, μπορούν να αναπτυχθούν όλοι οι φόβοι. Πρέπει να βγούμε έξω από την μίζερη κατάσταση φυτοζωίας. Έχουμε την επιλογή να κινούμαστε από αγάπη, από ελευθερία και από χαρά. Η ζωή πρέπει να περιβάλλεται από αγάπη και όχι από φόβο. Υπάρχουν δυο τρόποι να ζήσεις: να κυβερνά την ζωή σου αγάπη ή να την κυβερνά ο φόβος. Ο άνθρωπος γεννιέται, δημιουργεί και φεύγει. Όταν ο άνθρωπος γεννιέται, γεννιέται ως ένας ελεύθερος άνθρωπος και συνεχίζει τη ζωή του περπατώντας σε έναν δρόμο που σημαίνει ότι έχει κάποια αναφαίρετα δικαιώματα στην ζωή. Δεν πρέπει να αφήνουμε την ζωή μας να πηγαίνει χαμένη. Δικαιώματα στην υγεία, στην έκφραση. Να μην περιορίζεται πάρα μόνο από τον εαυτό του. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν δίδονται από κάποιον τρίτο, είναι δικαιώματα ζωής. Για να διατηρηθούν αυτά τα δικαιώματα έχουν χυθεί ποτάμια αίματος σε όλη τη διαδρομή της ανθρώπινης ιστορίας.

Δεν πρέπει να μένουμε μόνοι και θεατές της ανθρώπινης δυστυχίας, που στον καθένα μας εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο. Τα προβλήματα δεν θα τα λύσουν κάποιοι άλλοι, θα τα λύσουμε εμείς μαζί με τους άλλους.

Nα θυμηθούμε όλοι τα λόγια του Επίκουρου: «Μη φοβάστε τις ασθένειες, μη φοβάστε τον θάνατο, να φοβάστε μόνο το φόβο, γιατί ο φόβος είναι η φυλακή. Η φυλακή του μυαλού σας».

Αντελίνα Παπαδοπούλου

Στις μέρες μας η κοινωνία στην οποία ζούμε έχει ανάγκη από πολίτες και ανθρώπους πιο ενεργούς και με μεγαλύτερη κριτική σκέψη, που δεν δέχονται παθητικά τα γεγονότα και τις εξελίξεις. Αυτό προϋποθέτει την προσωπική εξέλιξη του κάθε ατόμου και του κάθε πολίτη.

Πρέπει να κρατάμε τον εαυτό μας σε εγρήγορση, δεν πρέπει να βαριόμαστε.
Στη σημερινή εποχή δεν έχει τόσο σημασία ποιά είναι η πρόβλεψη αλλά ποιά είναι η αντίδραση. Μέσα στην όλη κατάσταση αρχίζουμε και έχουμε άγχος.
Προσωπική ανάπτυξη είναι να ζεις και να το νιώθεις, να μαθαίνεις από τις εμπειρίες τις δικές σου ή των άλλων, να σχεδιάζεις όσο μπορείς το μέλλον σου και τα βήματα σου για να φτάσεις στους σκοπούς και τους στόχους σου, να μπορείς να προβλέπεις, να διαβάζεις, να ακούς, να βλέπεις και να παρατηρείς ταυτόχρονα, να προσέχεις.
Η προσοχή είναι μια πράξη θέλησης, εργασίας, ενάντια στην αδράνεια του μυαλού.

Είναι αναγκαίο να επεκτείνουμε τα όρια μας και πολλές φορές να τα υπερβαίνουμε. Να συμφωνούν οι λέξεις με τις πράξεις μας. Να αναρωτιόμαστε τι βλέπουμε. Τι σημαίνει αυτό που βλέπουμε. Παίζει μεγάλο ρόλο η ανάπτυξη κριτικής σκέψης. Να μπορούμε να κρίνουμε έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της εξήγησης διαφόρων φαινομένων ή καταστάσεων. Να υπάρχει η ικανότητα ερμηνείας της πραγματικότητας ή κάποιου νοητικού μοντέλου. Το μυαλό είναι σα ντους μύες. Εαν δεν το γυμνάζεις, θα αρχίσει να ατροφεί.
Η προσωπική ανάπτυξη και βελτίωση έγκειται σε δυο τομείς. Ο πρώτος είναι ο κοινωνικός τομέας όπου ο άνθρωπος προσπαθεί να ανέβει ιεραρχικά, να μπορεί να δουλεύει για να ζει.
Ο δεύτερος τομέας είναι ο προσωπικός ο οποίος είναι ο πιο παραμελημένος τομέας. Αυτός είναι ο τομέας της βελτίωσης του εσωτερικού κόσμου μας. Το να μπορούμε να ελέγχουμε τις ικανότητες και τις δεξιότητες μας. Να έχουμε ανεξάρτητη σκέψη, μη επηρεαζόμενη από εξωτερικούς παράγοντες. Αυτοκυριαρχία. Νηφάλια κρίση.
Τον Προσωπικό τομέα τον αναπτύσσουμε για την οικογένεια μας, για να μπορούμε να λειτουργούμε καλύτερα και πιο ευέλικτα στις διαφορετικές συνθήκες που παρουσιάζονται και για μας τους ίδιους, αλλά κυρίως, είναι σημαντικό να γίνουμε καλύτεροι από αυτό που ήμασταν για εμάς τους ίδιους.
Πρέπει να καλλιεργήσουμε τις ανθρώπινες αξίες μας και άρα την αλλαγή της συμπεριφοράς μας προς τους έξω από εμάς, γινόμαστε, θέλοντας και μη, ένας ηγέτης.
Η βελτίωση αξιών σημαίνει ότι η αλλαγή συμπεριφοράς είναι ίση με θετική επίδραση στην προσωπική μας ζωή και άρα στις επαγγελματικές σχέσεις.
Έχουμε χάσει τον αυθορμητισμό, την δημιουργικότητα, τον συνδυασμό σκέψης και εικόνων.
Ώς άνθρωποι και ως πολίτες των κοινωνιών πρέπει να είμαστε ελευθεροι και ελευθεροι είναι μόνο όσοι παλεύουν για να κατακτήσουν κατακτήσουν την ελευθερία. Όσοι βρίσκουν τον ηρωισμό, τη γενναιότητα να απελευθερωθούν από την αμάθεια, απο τις προλήψεις και τις πλάνες.
Από ότι δεσμέυει εσωτερικά τον άνθρωπο και τον εμποδίζει να ωριμάσει και να σταθεί στα δυο πόδια του.
Με άλλα λόγια κάποιος που θελει να βελτιωθεί προσωπικά και επαγγελματικά πρέπει να διώξει τις πλάνες απο μεσα του, να τολμήσει και να απομυθοποιήσει καταστάσεις και πρόσωπα. Να απομυθοποιήσει τις τάσεις γύρω του, κοινωνικές ή καταναλωτικές, να απομακρύνει πιεστικές και βλαβερές καταστάσεις. Να βλέπει πιο ψύχραιμα τα πράγματα και να είναι πιο απλός άνθρωπος.
Διαβάστε πολλά βιβλία ή άρθρα που προάγουν την δημιουργική σκέψη. Η μεγάλη ιδέα είναι γιγάντιο βήμα και απαιτεί μια εντελώς καινούρια θεώρηση των πραγμάτων, απαιτεί γνώσεις, διαίσθηση και δημιουργικότητα.
Παρακολουθήστε σεμινάρια, συζητήσεις, ασκήσεις και κάντε ότι μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τα επόμενα βήματα σας. Οι νέες ερμηνείες είναι απαραίτητες για να γεννηθεί νέα ζωή.

Αντελινα Παπαδοπουλου

Το γέλιο είναι απόρροια του πιο δυνατού θετικού συναισθήματος. Είναι ικανό να πάρει τα αρνητικά και να τα μεταμορφώσει, είναι το μεγαλύτερο μέσο επιβίωσης στην ζωή μας. Όμως στις μέρες μας γελάμε όλο και λιγότερο. Πόση χαρά έχουμε στην δουλειά μας; Πόση χαρά έχουμε στην οικογένεια μας;

 Ένα πρωί που είχα ξυπνήσει με άσχημη διάθεση, μπήκα σε ένα μαγαζί και το χαμόγελο της υπαλλήλου, η ζεστή της καλημέρα, αμέσως χάρισε χαμόγελο και στο δικό μου πρόσωπο. Έτσι κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το γέλιο είναι μεταδοτικό. Υπάρχουν άνθρωποι που με δέκα λεπτά γέλιου την ημέρα, έχουν θεραπεύσει πολλά προβλήματα είτε ψυχολογικά είτε ψυχοσωματικά. Το γέλιο απελευθερώνει ηρεμιστικές ορμόνες, καταπολεμά το στρές και διώχνει τα αρνητικά συναισθήματα.

Το γέλιο είναι ευτυχία. Η ευτυχία του καθενός είναι προσωπική του υπόθεση.  Ο δρόμος προς την ευτυχία είναι η ανάπτυξη των θετικών συναισθημάτων, η καλή διάθεση. Να σκεφτόμαστε θετικά, να βλέπουμε την θετική πλευρά της ζωής.

Ο άνθρωπος έχει συσσωρευμένη ενέργεια μέσα του και πρέπει να την εκτονώσει με κάθε τρόπο ακόμα και αν αυτή η εκτόνωση γίνεται με αρνητικό τρόπο. Ωστόσο, το γέλιο απελευθερώνει ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας που παραμένει φυλακισμένη στον οργανισμό. Ο άνθρωπος που γελά προστατεύει την πνευματική και ψυχική του υγεία, η οποία απειλείται συνήθως από τον φόβο και τον θυμό.  Το γέλιο εμποδίζει το νου να γεννά συνεχώς σκέψεις αφήνοντας για λίγο στην άκρη αγωνίες και έγνοιες, είναι αντίδοτο στον πόνο και έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Γελώντας, φέρνουμε στην επιφάνεια τα θετικά και όμορφα συναισθήματα, τη χαρά, την ηρεμία, την ελπίδα, την πίστη.

Αν φέτος θέλουμε να κάνουμε ένα καλό ξεκίνημα στη χρονιά μας, ένα μεγάλο δώρο θα είναι να  βάλουμε περισσότερο γέλιο στη ζωή μας. Με αυτό τον τρόπο ακόμα και οι μικρό-ατυχίες, οι προκλήσεις, οι απογοητεύσεις της ζωής αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευκολία. Μπορούμε να γελάμε με πράγματα που μας φαίνονταν «μεγάλα» κι έτσι τα κάνουμε  αστεία και «μικρά». Αυτό δεν σημαίνει πως παύουν να υπάρχουν προβλήματα και ατυχίες, απλά δεν τα αφήνουμε να μας κυριεύουν. Το γέλιο μπορεί να διώξει μακριά τον αρνητισμό, τις  εντάσεις, να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ημέρας και της ζωής.

Ας μην αφήσουμε το χρόνο να κυλά χωρίς γέλιο. Ας Αφήσουμε το  γέλιο να βγει από μέσα μας για να ενεργοποιήσουμε την αληθινή μας ύπαρξη, τη μοναδικότητά μας, να βρούμε τη δημιουργικότητα και τη χαρά.

Η σοβαρότητα συχνά δεν είναι η σωστή αντίδραση μπροστά στον παραλογισμό της ζωής. Η ζωή είναι πολύ μικρή,  γι’ αυτό πρέπει να γελάμε όσο ακόμα έχουμε δόντια.  Γελάστε!

Αντελίνα Παπαδοπούλου

Αλλαγή. Είναι μια λέξη που παραπέμπει σε κάτι καινούριο. Την ακούμε συχνά τελευταία. Ακόμη κι εμείς οι ίδιοι περιμένουμε από τους άλλους αλλαγή κι όταν αυτό δεν έρχεται απογοητευόμαστε και πληγωνόμαστε. Αλλά μήπως πρέπει να φύγουμε από αυτή την πεποίθηση;

Θέλουμε όλοι έναν καλύτερο κόσμο και μια αλλαγή αλλά κανείς δεν θα μας την σερβίρει έτοιμη. Η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από μέσα μας. Πρέπει να κάνουμε κάτι ώστε να συντελέσουμε να έρθει μια ώρα αρχύτερα, αλλιώς δεν θα έρθει ποτέ.

Την προτεραιότητα της εσωτερικής αλλαγής την έχουν υποστηρίξει όλοι οι μεγάλοι δάσκαλοι της ανθρωπότητας. Ο Κρισναμούρτι συνεχώς επαναλάμβανε: «Ο κόσμος είστε εσείς, ο κόσμος είναι δικός σας αντικατοπτρισμός».  Ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει εάν εμείς δεν αλλάξουμε. Για να έχουμε έναν καλύτερο κόσμο θα πρέπει να έχουμε περισσότερους ανθρώπους που δεν παρακινούνται από την εγωκεντρικότητα, την ιδιοτέλεια και τον καταναλωτισμό, αλλά από ανθρώπους που επιζητούν συνεχώς την αυτογνωσία και τις συνεπαγόμενες αρετές. Δικαιοσύνη, ειρήνη, αρμονία, αλληλεγγύη… Αυτές οι λέξεις πρέπει να είναι ουσιαστικές και όχι αόριστες.

Αν μπορέσουμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας, οι τάσεις στον κόσμο θα αλλάξουν επίσης. Καθώς ο άνθρωπος αλλάζει την ίδια του την φύση, η στάση του κόσμου αλλάζει προς αυτόν. Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει πως όταν φερόμαστε καλά στους γύρω μας η ανταπόκριση είναι αμοιβαία.

Δεν σημαίνει ότι εφόσον αλλάξουμε εμείς δεν χρειάζεται να αλλάξει και τίποτα άλλο. Πρέπει να συμμετέχουμε και στην κοινωνία ενεργά εάν θέλουμε στ’ αλήθεια έναν δίκαιο και ειρηνικό κόσμο. Μπορούμε να είμαστε περισσότερο συμπονετικοί και αλληλέγγυοι. Οι πράξεις μας μετράνε. Οι σκέψεις μας, όσο ευγενικές κι αν είναι, είναι ψεύτικα μαργαριτάρια μέχρι να μετουσιωθούν σε έργα.

Η αφετηρία πρέπει να είναι το «γνώθι σαυτόν»

αλλά πρέπει να υπάρχει και η δράση, να καλλιεργούνται πρωτοβουλίες. Αν κοιτάξουμε μόνο τον εαυτό μας και την προσωπική μας ανάπτυξη και αδιαφορούμε για τους συνανθρώπους μας και αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, τότε εγκλωβιζόμαστε σε ένα στείρο εγωκεντρισμό και ναρκισσισμό. Γινόμαστε μια μαύρη τρύπα που αποκτά εμπειρίες και γνώσεις αποκλειστικά για το δικό μας όφελος. Δεν πρέπει να περιμένουμε να γίνουμε τέλειοι για να δράσουμε έστω και λίγο. Όταν οι πνευματικοί άνθρωποι είναι παρατηρητές του κακού θεάματος, τότε είναι συνένοχοι. Η εσωτερική εργασία και η εξωτερική κοινωνική υπηρεσία, όχι μόνο πρέπει να κινούνται παράλληλα, αλλά να ενισχύουν η μία την άλλη. Αυτά είναι οι δυο δρόμοι της ανάπτυξης, ο ενεργητικός και ο στοχαστικός.

Όποιος ασχολείται υπερβολικά με τον εαυτό του, κινδυνεύει να αποκοπεί από την καθημερινότητα και να ζήσει σε ένα δικό του κόσμο. Από την άλλη, όποιος παλεύει για την εξωτερική αλλαγή, είναι κοινωνικός, είναι αλτρουιστής. Χωρίς να δουλεύει με τον εαυτό του, τον ξεχνάει κι έτσι μολύνει με τις αδυναμίες και τα πάθη, ακόμα και τα υψηλότερα ιδανικά.

Ο Καζαντζάκης είχε πει : Όλα τα ιδανικά παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τα κουβαλάει.

Οι άνθρωποι και οι κοινωνίες παγκοσμίως, κυβερνώνται από καταπιεστικά καθεστώτα, που με διατάγματα αποφασίζουν και εξαναγκάζουν σε υποταγή. Σε αυτά τα καθεστώτα δεν πρέπει να υποταχθούμε. «Υποταγή σημαίνει αποδοχή της καταπίεσης, κάθε αξιοπρεπής άνθρωπος πρέπει να αντιστέκεται σε τέτοια καθεστώτα με όλη τη δύναμη της ψυχής του», είχε πει ο Γκάντι. Τα δικαιώματα ποτέ δεν δίνονται από τον καταπιεστή, πρέπει να κατακτηθούν από τον καταπιεσμένο.  Το σκοτάδι δεν μπορεί να διώξει το σκοτάδι. Μόνο το φως μπορεί να το κάνει.

Πρέπει να αγαπάμε αληθινά τους φίλους, τον σύντροφο, τους γονείς, τα ζώα την φύση.

Μιλάω για την αγάπη που δεν είναι απλά συναισθηματισμός, αλλά αυτή που χαρακτηρίζεται από θάρρος, ψυχική δύναμη κι από αυτοθυσία αν χρειαστεί. Η ενεργητική μη βία είναι το αποτελεσματικό όπλο των δυνατών. Η ανάληψη δράσης είναι μια απόδειξη της εσωτερικής αλλαγής. Αντιθέτως, η μη συνεπής συμπεριφορά δείχνει υποκρισία και δειλία που προσπαθεί να καλυφθεί πίσω από αστήριχτα σοφιστικά τεχνάσματα. Όταν αλλάζουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τότε αναπόφευκτα αλλάζουμε και τον τρόπο που ζούμε. Δεν βλέπουμε μόνο με καινούρια οπτική τη ζωή και το περιβάλλον, αλλά αναλαμβάνουμε δράση με τρόπους που δεν μπορούσαμε καν να φανταστούμε. Αν αγαπούσαμε αληθινά, τα προβλήματα αυτού του κόσμου θα ήταν λιγότερα.

Έχουμε γίνει παθητικά και καταναλωτικά όντα που προσλαμβάνουν ερεθίσματα. Καθόμαστε μπροστά σε οθόνες και παρακολουθούμε αμέτοχοι. Δεν χρειάζεται να ενταχθούμε σε μια ιδεολογία για να πάψουμε να φοβόμαστε να διεκδικούμε το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και την πραγματικότητα την οποία θέλουμε να ζούμε. Μέσα στις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες δεν είναι μόνο αυτές της επιβίωσης αλλά και του να μοιραζόμαστε, να θέλουμε ένα καλύτερο κόσμο για όλους κι όχι μόνο για τον εαυτό μας. Ο ατομικισμός και η βολή μας για την άνεση, μας έχει φέρει παγκοσμίως σε αυτή τη κατάσταση. Όπως μου είπε και πρόσφατα μια φίλη, η γη «αναστενάζει» από την αδιαφορία μας για το περιβάλλον. Έχουμε στραφεί ο ένας εναντίον του άλλου, έχει αυξηθεί ο εγωισμός και η αντιπαλότητα.  Όλοι όμως ξέρουμε ότι είμαστε ένα, όλοι είμαστε στην ίδια μοίρα. Αντί να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο, δημιουργούμε αντιπαλότητες, διακρίσεις, ρατσισμό, φανατισμό και πολέμους.

Η δράση δεν χρειάζεται να είναι τεράστια, αρκεί να μην είμαστε απλά παρατηρητές μπροστά στο ανθρώπινο δράμα, την αδικία, τη βία, τη δυσαρμονία. Δεν πρέπει να λέμε «έτσι είναι τα πράγματα, τι να κάνουμε…». Αν ο καθένας μας έκανε ό,τι περνάει από το χέρι του, τότε θα ήμασταν περισσότεροι, θα είχαμε δύναμη και δεν θα νιώθαμε φοβισμένοι και αδύναμοι. Πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε περισσότερο με το «εμείς» και όχι να έχουμε το δάχτυλο συνεχώς έτοιμο να υποδεικνύει πάντα κάποιον. Ας μη ζούμε παθητικά.

 Ο κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του τεράστια δύναμη. Ανάλογα με την εσωτερική μας ανάπτυξη δυναμώνει και το αίσθημα του καθήκοντος που αισθανόμαστε απέναντι στην κοινωνία. Όσο αναζητάμε την αυτογνωσία τόσο μετατοπίζεται το κέντρο βάρους από το «εγώ» στο «εμείς». Η αναγέννηση κάθε ανθρώπου πρέπει να συμβεί «τώρα» για ένα καλύτερο «αύριο».

Δύναμη, αγάπη, υπομονή, πίστη και ελπίδα.

Να είστε χαρούμενοι και υγιής.

Παπαδοπούλου Αντελίνα

Το θέμα αυτό είναι πολύ ευαίσθητο λόγω της επικαιρότητας. Σίγουρα θα με ρωτήσουν αρκετοί κατά πόσο ελεύθεροι μπορούμε να νιώθουμε στην καραντίνα. Δυστυχώς η κατάσταση της οποία ζούμε όλο αυτό το διάστημα είναι δύσκολη και σκληρή. Είναι κάτι που πρέπει να υπομείνουμε. Η κατάσταση αυτή, να θυμάσαι ότι είναι προσωρινή και δεν θα κρατήσει για πάντα . Οι καιροί δοκιμάζουν την υπομονή μας γι’ αυτό πρέπει να οπλιστούμε ψυχολογικά και να έχουμε γερά νεύρα και αντοχές. Σήμερα θα σου μιλήσω για την πραγματική ελευθερία, αυτή που είναι στο δικό μας χέρι να διεκδικήσουμε.

Το 2021 μπήκε και είναι καιρός να ρίξεις μια ματιά στο περσινό σου ημερολόγιο όπου κατέγραψες τους περσινούς σου στόχους. Καθώς κάνεις αυτή την αναζήτηση, εάν συνειδητοποιήσεις ότι οι περισσότεροι από τους στόχους σου δεν έχουν πραγματοποιηθεί, τότε σημαίνει ότι κάτι δεν κάνεις σωστά.

Ένας από τους βασικότερους και σημαντικότερους λόγους της αποτυχίας πραγματοποίησης προσωπικών στόχων και εξέλιξης είναι το γεγονός ότι αφήνουμε την ζωή μας στα χέρια του σύμπαντος ή της μοίρας ,ή  όπως θέλεις πες το, στην τύχη. Δηλαδή δεν υπάρχει κανένας αυτοέλεγχος και καμία αυτοπαρατήρηση.

Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να αποφασίσει αν θέλει να εξελιχθεί ή δεν θα εξελιχθεί. Είναι δική σου η ευθύνη η επιτυχία ή η αποτυχία. Η επιλογή σου γίνεται το πεπρωμένο σου. Θα παραμείνει μαζί σου και θα γίνει κομμάτι από σένα.  Γενικότερα ο άνθρωπος έχει την τάση να προσπαθεί να διαφύγει από την ευθύνη για την εξέλιξή του, από την ευθύνη της ελευθερίας της επιλογής. Υπάρχει μεγάλος φόβος της ελευθερίας. Όταν είσαι «σκλάβος», η ευθύνη της ζωής σου δεν είναι ποτέ δική σου. Είναι πάντοτέ υπεύθυνος κάποιος άλλος και αυτό είναι κάτι βολικό. Τη στιγμή που γίνεσαι απόλυτα ελεύθερος πρέπει να κάνεις τις δικές σου επιλογές. Όλες οι πόρτες και οι επιλογές είναι ανοιχτές για σένα.

Ένας δρόμος για την επίγνωση είναι και ο δρόμος της μοναχικότητας. Πρόσεξε… όχι ο δρόμος της μοναξιάς αλλά της μοναχικότητας. Δεν λέμε να μην έχεις κοινωνικές συναναστροφές απλώς να μην τις αποζητάς με μανία όταν δεν είναι εφικτό να τις έχεις. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν με κάθε τρόπο να βρουν παρέες για καφέ, επισκέψεις, να έχουν απασχολημένο τον εαυτό τους με διασκέδαση, με παρέες και να ‘ναι συνεχώς με κόσμο ακόμα και όταν οι συζητήσεις και η διασκέδαση έχουν κορεστεί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν μπορούν να μείνουν μόνοι με τις σκέψεις τους. Δεν περνάνε καλά με τον εαυτό τους. Αν ανήκεις κι εσύ στην κατηγορία των ανθρώπων αυτών, που αναζητάς συντροφιά επειδή δεν μπορείς να είσαι μόνος, τότε ξανασκέψου το. Η συντροφιά των άλλων ανθρώπων δεν είναι αξιόπιστη. Το να μπορείς να μένεις μόνος με τις σκέψεις σου και να περνάς καλά με τον εαυτό σου είναι κάτι αναγκαίο για την εξέλιξη και είναι υγιές. Μόνο μέσα από τη μοναχικότητα μπορείς να ανασυγκροτήσεις τις σκέψεις σου, να επαναπροσδιορίσεις τους στόχους σου, να φτάσεις στην επίγνωση και τη συνειδητότητα. Αν δεν αποδέχεσαι τον εαυτό σου μέσα από το γεγονός της μοναχικότητας, τότε θα νιώθεις μοναξιά. Θα ξεχάσεις τον εαυτό σου μέσα στο πλήθος ή μέσα στις τοξικές ουσίες.

Όταν κάτι πάει στραβά κατηγορούμε και ρίχνουμε ευθύνη στην πολιτεία, στην κρατική οργάνωση ακόμα και στην οικογένεια μας. Δεν μπορείς να ρίξεις σε κανέναν άλλον την ευθύνη για την δική σου εξέλιξη. Δεν υπάρχει κανένας για να ακούσει τις δικαιολογίες σου. Είσαι μόνος. Εντελώς μόνος. Αυτό πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό. Το να αποδεχθείς αυτή την κατάσταση, σου δίνει δύναμη. Είναι μια σπουδαία ευκαιρία για εξέλιξη. Το να αναλάβεις την ευθύνη του εαυτού σου, της ζωής και της ελευθερίας σου, παρόλο που είναι ένας δύσκολος δρόμος, κρύβει μια μεγάλη ευλογία. Με την ατομική ευθύνη έρχεται ο αγώνας ο οποίος τελικά οδηγεί στην επίγνωση.

 Όταν είσαι μόνος συμβαίνει ένα θαύμα. Το «εγώ» γίνεται αδύναμο. Ο εγωισμός μας, είναι ένα επίσης μεγάλο εμπόδιο στην εξέλιξη μας. Μπορείς να γίνεις αρκετά θαρραλέος για να είσαι μόνος. Το πλήθος είναι ένα ψεύτικο υποκατάστατο της αίσθησης της ενότητας.  Εάν το συνειδητοποιήσεις αυτό, τότε δεν θα επιλέγεις ψεύτικα υποκατάστατα αλλά θα ζεις με τα πραγματικά γεγονότα. Σίγουρα έχεις αισθανθεί πολλές φορές μόνος ακόμα και με κόσμο. Για παράδειγμα μπορεί να αισθάνεσαι άσχημα αλλά τα παιδιά και ο άντρας σου ή οι φίλοι σου να υποτιμούν το πρόβλημα σου και να μην σε καταλαβαίνουν.Πολλές φορές φανταζόμαστε και προσδοκούμε από τους ανθρώπους διάφορα πράγματα. Όλα αυτά είναι κατασκευάσματα της φαντασίας, είναι προβολές, δημιουργήματα και καλλιεργημένες αλήθειες που σε αποτρέπουν να γνωρίσεις αυτό που όντως υπάρχει. Ζήσε λοιπόν με το γεγονός της ευθύνης, με το γεγονός ότι είσαι μόνος. Είναι επίπονο, είναι όμως ο μόνος τρόπος. Τότε θα υπάρξει η ευδαιμονία, η ηρεμία μέσα σου.

Αυτή η ικανότητα έρχεται μόνο μέσα από την πειθαρχία η οποία έρχεται αυτόματα από την ολοκληρωτική ευθύνη που έχεις για τον εαυτό σου. Κάθε βήμα τότε είναι πειθαρχημένο, δεν μπορείς να ξεστομίσεις ανεύθυνα ούτε μια λέξη, δεν θα είσαι σε θέση να κάνεις ούτε μια ανεύθυνη πράξη και θα συμπονάς περισσότερο και τους άλλους. Αν μπορείς να ζήσεις με το γεγονός της μοναχικότητας σου, γνωρίζεις ότι ο καθένας είναι μόνος.

Εάν θέλεις αλλαγή στην ζωή σου τότε ο παλιός μηχανισμός της ασυνείδητης εξέλιξης πρέπει να τελειώσει για σένα.  Θεωρείς δεδομένα τα μάτια σου, τα χέρια σου και την αναπνοή σου, αυτές όμως είναι μεγάλες ευλογίες, κανένας μας δεν τις εκτιμά στ’  αλήθεια. Εκτίμησε όλα αυτά που έχεις, σταμάτα να γκρινιάζεις για αυτά που δεν έχεις ή γίνε άξιος να τα αποκτήσεις και προσπάθησε να είσαι καλά μέχρι να τα έχεις. Το σημαντικό δεν είναι τόσο η επιτυχία αλλά η ίδια η προσπάθεια. Η προσπάθεια δίνει σημασία στην επιτυχία, είναι ο αγώνας σου. Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις τον παράδεισο ή την κόλαση. Ελευθερία σημαίνει να μπορείς να επιλέξεις είτε το ένα είτε το άλλο. Η επιλογή είναι απολύτως δική σου. Η αξιοπρέπεια, η ομορφιά και η λαμπρότητα του ανθρώπου είναι η συνειδητότητα.

Σου εύχομαι να είσαι χαρούμενος, υγιής και ελεύθερος.

Ποιότητα Ζωής.

Παπαδοπούλου Αντελίνα

Ένας από τους πιο ουσιαστικούς παράγοντες που κάνει τη ζωή μας ευτυχισμένη και γεμάτη νόημα είναι η αυτοπεποίθηση, η αίσθηση ότι μπορούμε να πετύχουμε ό,τι βάλουμε στο νου μας. Η κύρια αιτία της αποτυχίας των ανθρώπων, σε όλους τους τομείς είναι η απουσία πίστης στον εαυτό τους και η έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Η αυτοπεποίθηση είναι αναπόσπαστο τμήμα της αυτοεκτίμησης. Πριν μπορέσετε να αποκτήσετε εμπιστοσύνη στις αποφάσεις που λαμβάνετε πρέπει να πιστέψετε στον εαυτό σας. Θα πρέπει να πιστέψετε από τα βάθη της καρδιάς σας ότι είστε ένας αξιόλογος άνθρωπος.

Είστε ακριβώς αυτό που πιστεύετε ότι είστε. Πλάθετε τον εαυτό σας ως τέλειο αντίγραφο της εικόνας που έχετε για αυτόν. Κατά συνέπεια αν διατηρείτε μια ισχυρή και θετική ιδέα θα καταλήξετε να είστε πιο ευτυχισμένοι και πιο επιτυχημένοι, γεγονός που υπερνικά τα εμπόδια και πραγματοποιεί στόχους που θέτετε στη ζωή σας.

Πολύ συχνά, δυστυχώς, μας απασχολεί περισσότερο το τι πιστεύουν οι άλλοι για εμάς και όχι με το τι πιστεύουμε εμείς για τον εαυτό μας. Δεν πρέπει να σας απασχολεί τι πιστεύουν οι άλλοι για εσάς. Μέχρι να ανακαλύψουν την πραγματική σας αξία, η δυνατότητα επιτυχίας σας εξαρτάται αποκλειστικά από αυτό που σκέφτεστε εσείς για εσάς.
Πολλοί άνθρωποι αυτό-σαμποτάρονται δίνοντας λανθασμένες εντολές και μηνύματα στον εγκέφαλό και την ψυχή τους κι έτσι αυτά συνηθίζουν να λειτουργούν με αυτές τις καταγραφές. Για παράδειγμα εάν συνεχώς λέτε στον εαυτό σας ότι θα αποτύχετε τότε το πιο πιθανό είναι όντως να αποτύχετε. O υποσυνείδητος νους αποδέχεται αμέσως μια ιδέα και ξεκινά αμέσως την εφαρμογή της. Αυτό συμβαίνει τόσο για τις καλές όσο και για τις κακές ιδέες.

Αν χρησιμοποιήσετε τον νου σας για κάτι δημιουργικό, θα σας ανταμείψει με σωστό προσανατολισμό, ηρεμία και ελευθερία. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πιέζετε, όμως, τον εαυτό σας να σκέφτεται θετικά, απότομα και άμεσα. Πρέπει να φέρεστε στον εαυτό σας με ευγένεια.  Με πίεση και εξαναγκασμούς, το υποσυνείδητό δεν ανταποκρίνεται, όμως ανταποκρίνεται στην πίστη σας και στην αποδοχή. Ο αβίαστος τρόπος σε όλα είναι και ο καλύτερος.

Δεν πρέπει να τα παρατάτε με την πρώτη αποτυχία γιατί αυτή, τις περισσότερες φορές, κουβαλάει τον σπόρο της επιτυχίας. Να αξιολογείτε τα λάθη σας και την κάθε ήττα σας χωρίς να κρατάτε μαστίγιο. Μόνο ένας ήρεμος νους μπορεί να υλοποιεί τις επιθυμίες και να επεξεργάζεται σωστά τα δεδομένα μιας κατάστασης. Η δύναμή σας εξαρτάται από την ηρεμίας σας.

Σίγουρα δεν μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο, αλλά μπορείτε να αλλάξετε τον εαυτό σας.  Κρατήστε, λοιπόν, τον νου σας ήρεμο και καθαρό γιατί η αναστάτωση, η ταραχή, η μνησικακία, το μίσος και ο θυμός ποτέ δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα. Αντίθετα, όταν ρίχνετε περισσότερες τοξίνες και δημιουργείτε περισσότερες αναθυμιάσεις, μειώνετε την ενέργεια σας και επιβαρύνετε ακόμα και τον οργανισμό σας. Είναι αποδεδειγμένο πλέον ότι το σώμα πάει πακέτο με την ψυχή. Δεν είναι τυχαίο που οι αρχαίοι έλεγαν ‘’νους υγιής εν σώματι υγιεί’’.

 

Επομένως αν σκέφτεστε όμορφα πράγματα, το πιο πιθανό είναι να αρχίσετε να πράττετε έτσι και συνήθως αντίστοιχα πράγματα και ερεθίσματα θα παίρνετε από την ζωή και τους ανθρώπους. Κάθε φορά που κάποιος σας λέει ότι πρόκειται να αποτύχετε, αυτό πρέπει να σας δώσει κίνητρο να ενισχύσετε την πίστη στον εαυτό σας και τους στόχους σας, όχι να σας αποθαρρύνει.  Με άλλα λόγια η επιτυχία σας εξαρτάται από εσάς και όχι από τους άλλους, για αυτό πάψτε να κατηγορείτε τους άλλους και αξιοποιήστε τα λάθη σας προς όφελός σας.

Σίγουρα θα υπάρξουν αποτυχίες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι  η αποτυχία είστε εσείς. Έχετε μέσα σας την δημιουργική δύναμη να αντιμετωπίσετε την αποτυχία και να προχωρήσετε προς την επιτυχία. Δεν σας ελέγχουν οι άλλοι άνθρωποι. Δεν έχουν αυτή τη δύναμη εκτός αν τους την δώσετε.

Ένας τρόπος οικοδόμησης της αυτοπεποίθησης, είναι να φανταστείτε τον εαυτό σας ελεύθερο, ευτυχισμένο, πετυχημένο στους τομείς που θέλετε και θα δείτε πως τα πόδια σας θα αρχίσουν σιγά σιγά να πηγαίνουν μόνα τους προς αυτή τη κατεύθυνση. Οτιδήποτε μπορούμε να κάνουμε εικόνα, ο εγκέφαλός μας το εκλαμβάνει ως αλήθεια. Πιστέψτε σε αυτή την απέραντη δύναμη που υπάρχει μέσα σας και αλλάξτε τον εαυτό σας.

Άλλο ένα βήμα είναι η τακτική επικοινωνία με τον εαυτό σας. Να έχετε ένα ημερολόγιο όπου θα γράφετε καθημερινά πράγματα που σας προβληματίζουν.  Όταν γράφουμε αυτά που νιώθουμε, με κάποιον τρόπο, ξεφορτώνουμε τα προβλήματα, τους προβληματισμούς και τις σκέψεις.  Όταν τα γράφουμε, κατά κάποιον τρόπο αποστασιοποιούμαστε από αυτά και αναλύουμε και αξιολογούμε πιο ορθά απ’ ό,τι εάν αφήναμε ανεξέλεγκτο τον εσωτερικό μας μονόλογο. Επίσης μπορούμε να αναφέρουμε εάν μέσα στη μέρα κάναμε κάποια βήματα που είναι κοντά στους στόχους μας. Με αυτόν τον τρόπο ο νους ηρεμεί και χτίζεται η σιγουριά και η πίστη στον εαυτό μας και στους στόχους μας.

Συνειδητοποιήστε τώρα, αυτή τη στιγμή, ότι μπορείτε να καταφέρετε αυτά που θέλετε. Σας εύχομαι να είστε χαρούμενοι και υγιείς. Ραντεβού την άλλη εβδομάδα.

Ποιότητα Ζωής

Παπαδοπούλου Αντελίνα

Ευτυχία! Μια λέξη που ακόμα κι όταν απλά την αναφέρουμε πλημμυρίζει η καρδιά μας με όμορφα συναισθήματα. Όλοι την κυνηγάμε αλλά πότε ήταν η τελευταία φορά που νιώσατε το τεράστιο χαμόγελο στα χείλη σας  να φωτίζει το πρόσωπό σας;

Δυστυχώς στην εποχή που ζούμε, στην εποχή της πανδημίας, δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι οι οποίοι όχι απλά δεν νιώθουν ευτυχισμένοι αλλά αντίθετα νιώθουν απόλυτα δυστυχισμένοι όμως εμείς θα αναζητήσουμε τρόπους για να βρούμε ξανά την ευτυχία.

Αρχικά ας πάμε να δούμε κάποιες από τις ερμηνείες που υπάρχουν είτε από τα λεξικά είτε από αποφθέγματα για το «Τι είναι ευτυχία»;

• “ευτυχία  αρχαία ελληνική εὐτυχία  εὖ + τεύχω = φτιάχνω”.
• “Η Ευτυχία είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την  επιτυχία των σκοπών του.
• “Ευτυχία είναι μια κατάσταση βαθιάς και διαρκούς ικανοποίησης, που δημιουργείται από την εκπλήρωση των ψυχικών και υλικών αναγκών και επιθυμιών.”
• “Ευτυχία σημαίνει καλή τύχη”.

Υπάρχουν πολλές και διάφορες ερμηνείες όμως στην πραγματικότητα η ευτυχία είναι διαφορετική για τον καθένα. Στη ζωή μας υπάρχουν πράγματα που εμείς θεωρούμε δεδομένα ή που δεν προλαβαίνουμε να δούμε και τα προσπερνάμε με αδιαφορία αυτά ,όμως τα πράγματα, μπορεί να είναι αυτά που θα κάνουν κάποιον άλλον να αισθανθεί απόλυτα ευτυχισμένος.

Πολλοί συνάνθρωποι μας έχουν καταθλιπτικά συμπτώματα. Και υποφέρουν πραγματικά. Υπάρχει ένας πόνος, ένας φρικτός πόνος που έχει εγκατασταθεί στην καρδιά τους και δεν λέει να φύγει. 

Όταν απουσιάζει η ευτυχία επικρατεί ο φόβος, η θλίψη, ο πόνος και άλλα αρνητικά συναισθήματα.

Όσο περισσότερο λείπει η χαρά και η ζωντάνια από την ζωή σας, τόσο περισσότερο πονάμε, λυπόμαστε, υποφέρουμε.

Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν τους ρωτάς αν είναι ευτυχισμένοι σου λένε “Θα είμαι ευτυχισμένος όταν…” Βάζουν την ευτυχία τους στο μέλλον και όχι στο παρόν. Γιατί όχι τώρα; Το παρόν είναι το μόνο που έχουμε και μπορούμε να παρέμβουμε σε αυτό.

Τώρα είναι η ώρα να είστε ευτυχισμένοι. Σήμερα, τώρα είναι η ώρα να είστε χαρούμενοι. Αξίζετε να την ευτυχία και το δικαίωμα στο όνειρο. Χαρείτε την κάθε στιγμή.

Την ευτυχία δεν χρειάζεται ούτε να την ψάξετε, ούτε να την κυνηγήσετε, ούτε να την φτάσετε. Η ευτυχία είναι ήδη εκεί.. Μέσα σας! Γι’ αυτό μιλήστε με τον εαυτό σας και αισθανθείτε την ευτυχία

Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η επιτυχία θα φέρει την ευτυχία. Αυτό δεν είναι σωστό. Για την ακρίβεια συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο η ευτυχία φέρνει την επιτυχία. Όταν βρείτε την ηρεμία και την γαλήνη μέσω της επικοινωνίας με τον εαυτό σας τότε θα βρείτε την ευτυχία στην ζωή σας, τότε θα έχετε λιγότερο άγχος και μεγαλύτερη παραγωγικότητα. Έτσι είναι μεγαλύτερες και οι πιθανότητες για την επιτυχία στους τομείς που σας ενδιαφέρουν γιατί είστε περισσότερο συντονισμένοι ώστε να τις δείτε και να τις διεκδικήσετε..

Τι μπορείτε να κάνετε για να μην πελαγώσετε στην καραντίνα και για να διεκδικήσετε την ευτυχία;

 

1. Σωματική άσκηση και υγιεινή διατροφή

Έρευνες έχουν δείξει ότι η γυμναστική και ο πιο υγιεινός τρόπος ζωής μας βοηθάνε να αισθανόμαστε περισσότερο ευτυχισμένοι. Για την ακρίβεια οι έρευνες έχουν δείξει ότι αν ακολουθούμε μια σωστή διατροφή με φρούτα και λαχανικά καθημερινά η διάθεση μας βελτιώνεται μέρα με την μέρα. Για όσους βαριούνται την γυμναστική 30 λεπτά περπάτημα την μέρα σίγουρα θα σας κάνουν να νιώσετε καλύτερα. Η καλύτερη ώρα για περίπατο και γυμναστική είναι η μέρα με το φως του ήλιου γιατί έτσι αυξάνοντα τα επίπεδα της σεροτονίνης (ορμόνη που σχετίζεται με την καλή διάθεση).

 

2.Καλός ύπνος

Το ένα τρίτο της ζωής μας το αφιερώνουμε στον ύπνο. Μάλιστα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την ευτυχία μας. Έχει παρατηρηθεί μάλιστα μέσα από έρευνες ότι όσοι κοιμούνται τουλάχιστον 8 ώρες έχουν περισσότερα θετικά συναισθήματα απ’ ότι αρνητικά. Ένας καλός ύπνος μπορεί να μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα περισσότερο θετικά.

 

4. Περισσότερες συναναστροφές με συγγενείς και φίλους

Αυτό το διάστημα είναι πολύ δύσκολο να έχουμε κοινωνικές συναναστροφές όμως πρέπει να αξιοποιήσουμε ακόμα και αυτές τις λίγες που μπορούμε να έχουμε. Όσο περισσότερο συναναστρέφεστε με τους ανθρώπους που αγαπάτε, με τους φίλους σας, τον σύντροφο σας, την οικογένεια σας, είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για να ανεβάσετε τα επίπεδα της ευτυχίας σας αλλά και την ποιότητα της ζωής σας; Γι’ αυτό πάρτε τηλέφωνο τους φίλους σας, την οικογένεια σας, την σχέση σας, κανονίστε να βρεθείτε και να περάσετε χρόνο μαζί. Η ευτυχία όταν μοιράζεται.. διπλασιάζεται!

5. Βγείτε έξω στην φύση

Το φως του ήλιου μπορεί να φέρει το φως μέσα σας και να σας κάνει να τα βλέπετε όλα πιο φωτεινά από πρίν. Και δεν το λέω εγώ. Το λένε έρευνες Πανεπιστημίων που έχουν αποδείξει ότι όσοι βρίσκονται συχνά σε κοντά στην φύση, είναι περισσότερο ευτυχισμένοι από αυτούς που είναι κλεισμένοι μέσα στους τοίχους του σπιτιού και γενικότερα από τους ανθρώπους που ζούνε στις πόλεις.

6. Κοινωνική προσφορά, αλληλεγγύη και βοήθεια

Ξοδεύοντας χρήματα για άλλους ανθρώπους, είτε κάνοντας κάποιο δώρο σε έναν φίλο, είτε κάποια δωρεά, είτε εξυπηρετώντας κάποιον δικό σας άνθρωπο που αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες μας διπλασιάζει το αίσθημα της χαράς από το να ξοδεύαμε αυτά τα χρήματα για τον εαυτό μας. Η βοήθεια σε άλλους ανθρώπους μας δίνει το αίσθημα της ευτυχίας. Πολλές φορές δεν είναι απαραίτητο να δώσετε χρήματα, μπορείτε να κάνετε κάτι πιο απλό, να βοηθήσετε τους γονείς σας, να ρωτήσετε τους ηλικιωμένους γείτονες αν είναι καλά. Να προσφέρετε χαμόγελο. Έχω προσέξει πως ακόμα και όταν είμαι στεναχωρημένη αν κάποιος με χαιρετίσει με χαμόγελο, αμέσως μου δίνει ενέργεια. Ο εθελοντισμός και η βοήθεια σε άλλους συνανθρώπους βοηθάει στην αίσθηση της ικανοποίησης από την ζωή και μας κάνει περισσότερο ευτυχισμένους μέσα από την προσφορά.

 

7. Διαλογισμός

Ο διαλογισμός μπορεί να σας βοηθήσει να αυξήσετε τα επίπεδα χαλάρωσης, να έχετε καλύτερο ύπνο, να έχετε καλύτερη εστίαση και συγκέντρωση, αυξημένη αισιοδοξία, ευχαρίστηση και ευτυχία, μειώνει το άγχος και αυξάνει την πνευματική διαύγεια και επίγνωση. Βιώνοντας την κατάσταση του διαλογισμού, κάθε μέρα, δημιουργείτε θετικές αλλαγές στο μυαλό σας και κατά επέκταση στην ζωή σας.

8. Ευγνωμοσύνη και συγχώρεση

Η ευγνωμοσύνη είναι κάτι πολύ ουσιώδες και ουσιαστικό, ακόμα και αν αφορά απλά πράγματα στην ζωή σας. Μάλιστα η έμπρακτη ευγνωμοσύνη έχει αποδειχτεί ότι δημιουργεί μια εσωτερική ανάταση και σας βοηθάει να αγγίξετε την ευτυχία. Η συγχώρεση είναι εξίσου ένας πολύ σημαντικός παράγοντας και η καρδιά σας γίνεται πιο ελαφριά και μπορείτε να πάρετε μια “ανάσα” ευτυχίας. Έτσι μην ξεχνάτε να είστε ευγνώμων για τα μικρά και τα μεγάλα.. Για όλα τα απλά και όλα τα ουσιαστικά που συμβαίνουν στην ζωή σας.. Και να συγχωρείτε.

9. Ξοδέψτε χρήματα για εμπειρίες

Αλλά αν θελήσετε να ξοδέψετε κάποια από τα χρήματα σας για να νιώσετε ευτυχία, καλύτερα να τα ξοδέψετε κάνοντας κάποια επένδυση ώστε να ζήσετε μία εμπειρία παρά σε κάτι υλικό. Η ευτυχία που θα σας προσφέρει μία εμπειρία μπορεί να νομίζετε ότι θα κρατήσει μόνο για λίγο αλλά κάνετε λάθος.

Η ανάμνηση αυτών των εμπειριών θα φέρνουν πάντα στο νου και στην καρδιά σας το συναίσθημα που το συνόδευε. Τα υλικά αγαθά είναι αυτά που προσφέρουν πραγματικά μια στιγμιαία χαρά, μια προσωρινή ευτυχία.

10. Να είστε ο εαυτός σας

Να είστε ο αυθεντικοί. Μην υποκρίνεστε, μην γίνετε μια φτηνή απομίμηση κάποιου άλλου. Μπείτε στην διαδικασία να δείτε ποιος πραγματικά είστε. Ο κάθε άνθρωπος έχει κάτι μοναδικό μέσα του κι αυτό που χρειάζεται να κάνει ο καθένας είναι να ψάξει τον εαυτό του, να τον βρει και αυτό είναι δημιουργεί μια ηρεμία στο νου και την ψυχή αφού όταν ανακαλύπτουμε ποιοι πραγματικά είμαστε αισθανόμαστε μεγαλύτερη σιγουριά για τον εαυτό μας και έτσι αυτόματα υποφέρουμε λιγότερο αφού παύουμε να ψάχνουμε την επιβεβαίωση έξω από εμάς.

11. Μουσικοθεραπεία

Έχει αποδειχτεί ότι η μουσική φέρνει ηρεμία και δημιουργεί ευτυχία. Μάλιστα έρευνες έχουν δείξει ότι μια μουσική που μας ενθουσιάζει αυξάνει την ντοπαμίνη και προσφέρει περισσότερη ευχαρίστηση.  που σας ηρεμεί ή σας ενθουσιάζει και απολαύστε την.

12.Ανακαλύψτε την θετική πλευρά της ζωής

Στην σύγχρονη εποχή οι άνθρωποι έχουν την τάση να μπαίνουν σε μια αρνητικότητα και μια μιζέρια και να βλέπουν όλα τα κακά και τα άσχημα στους ανθρώπους, στα πράγματα, στις καταστάσεις, στον κόσμο όλο. Κι όμως το καλό υπάρχει γύρω μας, υπάρχει παντού, απλά δεν το βλέπουμε όλοι.

Μια ωραία άσκηση για να αποχτήσετε μια πιο θετική ματιά και στάση για την ζωή είναι κάθε βράδυ πριν κοιμηθείτε σκεφτείτε τι καλό έγινε μέσα στην ημέρα σας. Κάτι που σας έκανε να γελάσετε μέσα στην μέρα. 

Αν αυτή η άσκηση μπει στην καθημερινότητα σαςπλέον θα ανακαλύπτετε το καλό γιατί θα είστε πιο εστιασμένοι για να το δείτε. Θα ανακαλύπτετε πράγματα, καταστάσεις, ανθρώπους που θα σας γεμίζουν χαρά.. Γιατί θα είστε εστιασμένος στην χαρά και στην ευτυχία.

Να θυμάστε ότι η ευτυχία είναι επιλογή! Είστε μοναδικοί! Είστε υπέροχοι!

Να Αγαπάτε τον Εαυτό σας και τη ζωή.

«Ποιότητα Ζωής»

Παπαδοπούλου Αντελίνα