Έχουν περάσει μέρες που δεν του μιλάς και δεν ξέρεις που είναι . Με ΠΟΙΑ γυρίζει τα βράδια του και πως τελικά περνά η καθημερινότητα του χωρίς εσένα. Ποια είσαι εσύ που θα πεις πως τον έχεις ξεπεράσει και όλα καλά στην ζωή σου; Καλή ερώτηση. Δεν μπορείς να την απαντήσεις, καθώς όλα τρέχουν στο μυαλό σου και το μυαλό αρνείται να πει ναι η όχι στα ερωτήματα αυτά. Μη κοιτάς το πριν τρέχουν όλοι να πουν, αν το κάνεις είσαι αδύναμη να δεχτείς τις αλλαγές που γίνονται στη ζωή σου. Αδύναμη να δεχτείς ότι κάποια πράγματα δεν είναι το ίδιο . Δεν θα τον βλέπεις κάθε μέρα και η κάθε σου μέρα θα ναι πολύ δύσκολη
Δεν ξέρω με ακρίβεια αν υπάρχει τρόπος πάνω σε αυτό, αν δηλαδή θα εξαφάνιζε μια και καλή ότι αρνητικό σκέπτεσαι και θα ήταν όλα διαφορετικά. Πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Σωστά; Θα μου απαντήσεις ίσως. Και πολύ καλά θα κάνεις. Γιατί μέσα σε μια θάλασσα συναισθημάτων φοβάσαι να σκεφτείς οτιδήποτε θα σε έκανε να τον φέρεις στο μυαλό σου έστω για λίγο. Θες με όλη σου τη δύναμη να ξεφύγεις από κάτι άσχημο μέσα σε όλα όσα σου συμβαίνουν. Καταλαβαίνεις πως πρέπει να πας παρακάτω αλλά κάτι σε τρίβει ξανά πίσω σε εκείνον και όσα εσάς σαν ενώνουν ακόμα.
Ονομάζεις την ανασφάλεια δύναμη και το κλάμα μια συνηθείας και ουσιαστικά απλά καλύπτεις ότι πραγματικά νιώθεις γιατί φοβάσαι ότι αυτός θα σε καταλάβει και άντε μετά να πεις στον εαυτό σου πως δεν είσαι ακόμα ερωτευμένη η σου έχει περάσει όλη αυτή η φάση. Άλλοι το λένε συνάχι και άλλοι απλώς καψούρα. Ξέρεις όπως και να το λένε υπάρχει κάπως μια λογική εξήγηση. Ο έρωτας που δεν μπορεί ποτέ να μεταφραστεί σε λάθος και σε σωστό , το καλό που δεν ξέρεις αν είναι και φρόνιμο. Και οι σκέψεις σου που είναι αμέτρητες όπως και τα συναισθήματα σου όταν τον φέρνεις άλλη μια νύχτα στο μυαλό σου.

«Έλα σταματά πια, πέρασε και αυτή η φουρτούνα » σκέπτεσαι. Όπως όλες οι φουρτούνες που ήρθαν και έφυγαν και άφησαν πίσω τους κάτι το απόμερο και παράξενο. Μια μυρωδιά από φρέσκο αέρα και καλύτερη διάθεση. Ησύχασε. Αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα.

φωτογραφια: Δήμητρα Καραμβακάλη